- ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ:ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η αριστερά ξεκίνησε σαν αστικό κίνημα και διακήρυσσε ιδέες σαν την κοινωνική δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος, την ισονομία κτλ. Αυτό εννοώ. Δεν νομίζω πως το ΚΚΕ για παράδειγμα είναι αριστερό αφού είναι κομμουνιστικό και ο κομμουνισμός είναι άκρα αριστερά. Δεν ξέρω τα μλΚΚΕ και ΚΚΕμλ, αλλά φαντάζομαι πως θα είνα ακόμα πιο ακραία. Πότε εμφανίστηκαν;
Φιλικά
Ευγένιος

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΔΑΛΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ!!

ΦΙΛΙΚΑ MITS

quote:

---

ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ,ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΜΑΘΕΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΔΩ ΜΕΣΑ.
Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΟΥΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΕΣ!
ΘΑ ΣΥΝΙΣΤΟΥΣΑ ΜΕΛΕΤΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΡΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΕΚΕΙ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΧΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΠΟΥ.
ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΩΣ ΤΩΡΑ.ΟΣΟΙ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΑΣ ΤΟ ΨΑΞΟΥΝ ΛΙΓΑΚΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΟ ΘΕΜΑ,ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΔΕΝ ΕΒΛΑΨΕ ΚΑΝΕΝΑ...
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ-ΚΕΝΤΡΟ-ΔΕΞΙΑ ΟΙ ΟΡΟΙ ΑΠΛΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟ.ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΠΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΑΠΟΡΡΕΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΛΕΙ ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΛΕΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΔΑΛΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ!!

ΦΙΛΙΚΑ MITS

---

ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΗ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΝΙΚΗΤΕΣ ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ.ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΙΚΡΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ...ΤΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΡΞ;

ΤΟ TOPIC ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟ ΚΑΙ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ!ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΕΣΑΙ,Η ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕΒΑΣΤΗ.
ΠΑΝΤΩΣ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΡΞΙΣΜΟ ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΒΡΕΙΣ.

ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΜΑΡΞ ΑΛΛΑ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.

quote:

---

ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΗ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΝΙΚΗΤΕΣ ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ.ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΜΙΚΡΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ...ΤΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΡΞ;

---

ΑΥΤΑ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΩΡΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ.ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ ΠΑΝΤΩΣ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ!!!

Την ίδια στιγμή, όμως, οι αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος παίρνουν νέες εκρηκτικές διαστάσεις. Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν ήταν τόσοι πολλοί οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι και οι πεινασμένοι στον πλανήτη. Ακόμα και η ανισότητα, ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες κι ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς κάθε χώρας, αναπτύσσεται με τέτοια άλματα που αρχίζει να επιστρέφει στα επίπεδα του μεσοπολέμου (στην περίπτωση μάλιστα της Βρετανίας στη δεκαετία του 1880 !!). Για τα λαϊκά στρώματα και ειδικά τη νεολαία, το μέλλον δεν ήταν ποτέ πιο αβέβαιο και πιο εφιαλτικό, από την εποχή του Β' Παγκόσμιου πολέμου.

Μια νέα περίοδος μεγάλων ταξικών αγώνων έχει ανοίξει, η οποία συνδυάζει την μαχητικότητα με την ριζοσπαστική αναζήτηση. Οι αγώνες των ευρωπαϊκών μαζών στη διάρκεια των τελευταίων 1-2 χρόνων με προεξέχοντες αυτούς στην Γαλλία, την Ιταλία και την Σουηδία, οι εξελίξεις στις οικονομικά καθυστερημένες πρώην αποικιακές χώρες με προεξέχουσα την εξέγερση των Ζαπατίστας στο Ν. Μεξικό, είναι δείγματα των μεγάλων επαναστατικών εξελίξεων που εγκυμονούνται στην περίοδο που έχουμε μπει.

Η πορεία της ταξικής πάλης βαδίζει χέρι-χέρι με την πορεία της ανάπτυξης των ιδεών. Με τον ίδιο τρόπο που η νεολαία είναι το βαρόμετρο κι ο πιο ευαίσθητος δείκτης στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, έτσι και η ιδεολογική αναζήτηση στις γραμμές της είναι σε μεγαλύτερη έκταση, πιο έντονη και πιο βαθιά. Από το σημερινό νεολαιίστικο κίνημα, που για πρώτη φορά απ' τη δεκαετία του '30 είναι αποδεσμευμένο σε τόσο μεγάλο βαθμό διεθνώς από το βάρος του σταλινισμού και του ρεφορμισμού, θα βγουν τα αυριανά στελέχη του μαζικού κινήματος.

Η απόρριψη του σταλινισμού και του ρεφορμισμού μέσα από την ίδια την πραγματικότητα της ιστορικής εξέλιξης ανοίγει το δρόμο στις επαναστατικές ιδέες. Χιλιάδες νεολαίοι στην Ελλάδα κι εκατομμύρια στην Ευρώπη και διεθνώς προσπαθούν να αντλήσουν συμπεράσματα από την ιστορική εμπειρία, αναζητούν τις ιδέες που θα δώσουν τη δυνατότητα στο μαζικό κίνημα να ενοποιήσει τη δράση του με στόχο την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, της δικτατορίας των αγορών και της υποταγής του ανθρώπου και της κοινωνίας στους δείκτες κερδοφορίας.

Η συνείδηση ενός κομματιού του νεολαιίστικου κινήματος στο στάδιο που περνάμε σήμερα, αποτελεί ένα μπερδεμένο μίγμα φιλομαρξιστικών και μισοαναρχικών ιδεών.

Ο Αναρχισμός είναι κατά βάση ένα ρεύμα διαμαρτυρίας, ένα ρεύμα άρνησης. Δεν αποτελεί οργανωμένο κίνημα, δεν έχει συγκεκριμένες απαντήσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα των λαϊκών μαζών, δεν έχει καν ολοκληρωμένη θεωρία (όπως θα δούμε στη συνέχεια αυτό το παραδέχονται οι ίδιοι οι θεωρητικοί του Αναρχισμού) παρ' όλο που ο Αναρχισμός έχει μια ιστορία πάνω από ενάμισι αιώνα.
Παρ' όλα αυτά οι αναρχικές ιδέες αρχίζουν να γίνονται ελκυστικές σε κάποια στρώματα του νεολαιίστικου κινήματος. Η εξήγηση γι' αυτό βρίσκεται στην γενικότερη κρίση που μαστίζει την αριστερά. Τα Σοσιαλιστικά Κόμματα έχουν στραφεί ολοκληρωτικά προς τα δεξιά, έχουν δοκιμαστεί στις κυβερνήσεις κι έχουν απογοητεύσει τις λαϊκές μάζες που τα στήριξαν, έχουν εγκαταλείψει κάθε ίχνος σοσιαλιστικού προγράμματος. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα, "ορθόδοξα" ή ευρωκομμουνιστικά, επίσης δοκιμάστηκαν κι απέτυχαν, ιδιαίτερα με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και των υπολοίπων Σταλινικών κρατών. Η ιδέα του σοσιαλιστικού οράματος εμφανίζεται σήμερα στα λαϊκά στρώματα απομακρυσμένη. Μέσα στις μάζες των εργαζομένων υπάρχει μια τεράστια ιδεολογική σύγχυση και μια τεράστια απογοήτευση από τα πολιτικά κόμματα που υποτίθεται ότι εκφράζουν τα συμφέροντα τους.

Σ' αυτές τις συνθήκες, ένα κομμάτι της νεολαίας, το οποίο έχει σιχαθεί τους πολιτικούς, αναζητά ριζοσπαστικές απαντήσεις στα προβλήματα του. Θέλει να παλέψει ενάντια στο κατεστημένο που του στερεί το μέλλον, κι ενάντια στην καθημερινή καταπίεση του χώρου δουλειάς, του σχολείου, της οικογένειας κλπ κλπ. Κι από τη στιγμή που καμιά μαζική πολιτική δύναμη δεν μπορεί να τον αντιπροσωπεύσει, στρέφεται σε μια ατομικού είδους "επανάσταση" που ταιριάζει απόλυτα με τον τύπο της αναρχικής αντίδρασης - η οποία δεν προϋποθέτει ούτε οργάνωση, ούτε συλλογική δράση, ούτε επεξεργασία στρατηγικών στόχων, ταχτικών ελιγμών κλπ.
Η μαχητικότητα των αναρχικών, όπως αντανακλάται στις συγκρούσεις τους με την αστυνομία ή στις καταλήψεις χώρων για να μένουν άστεγοι, μπορεί να γίνει ελκυστική σε μαχητικούς νεολαίους που αναζητούν κάποια μορφή αντίδρασης στην καταπίεση. Οι αναρχικές κοινότητες ή τα κοινόβια που εμφανίστηκαν κατά περιόδους μπορεί επίσης να γίνουν ελκυστικά σε νεολαίους που σκέφτονται τη φυγή από τον σκληρό κόσμο της καθημερινής πραγματικότητας.

Όμως, παρά την έλξη που μπορεί να ασκεί σε κάποια νεολαιίστικα στρώματα, για την κοινωνία στο σύνολο της ο Αναρχισμός αποτελεί ένα περιθωριακό ρεύμα. Κι αυτό γιατί οι εργαζόμενοι, που αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία στην κοινωνία, δεν είναι ποτέ δυνατό να αρκεστούν σε γενικά συνθήματα για την επανάσταση, αλλά απαιτούν πάντα συγκεκριμένες προτάσεις: για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουν να ανατρέψουν το καπιταλιστικό σύστημα, για το πως θα οργανώσουν σε μια νέα κοινωνία τη βιομηχανία, το εμπόριο, το τραπεζικό σύστημα, τις δημόσιες υπηρεσίες κλπ. Απαιτούν συγκεκριμένες προτάσεις και για τα ζητήματα της καθημερινής πάλης - για καλύτερα μεροκάματα, καλύτερες συνθήκες δουλειάς, θεσμικές καταχτήσεις κλπ.
Το εργατικό κίνημα απαιτεί, από τη φύση του, και οργάνωση και συλλογική δράση και στρατηγικούς στόχους και ταχτικούς ελιγμούς. Αυτά ο Αναρχισμός δεν μπορεί να τα προσφέρει, αυτά ακριβώς αρνείται σαν θεωρία και σαν φιλοσοφία. Κι αυτό του στερεί τη δυνατότητα να μετατρέψει τη μαζική δυσαρέσκεια στη δύναμη εκείνη που θα φέρει σε πέρας το στόχο για μια νέα κοινωνία δίκαιη κι ελεύθερη.

Το Κράτος δεν γκρεμίζεται με πετροπόλεμους. Ο ηρωισμός, βέβαια, είναι ένα απαραίτητο χαρακτηριστικό του κινήματος. Αλλά, χρειάζεται μια πολύ μεγαλύτερη δύναμη για να γκρεμιστεί ένας μηχανισμός που έχει μετατρέψει την καταστολή σε επιστήμη. Μπορούμε να κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία, γιατί έχουμε αυτή τη δύναμη. Όπως έλεγε ο Μαρξ "η μεγαλύτερη υλική δύναμη στην ιστορία είναι η οργανωμένη δύναμη του προλεταριάτου όταν αυτό εμπνευστεί από ένα ιδανικό". Ίσα-ίσα που όσο πιο οργανωμένα και μαζικά κινηθεί αυτή η υλική δύναμη τόσο λιγότερη φυσική βία θα χρειαστεί στην επιβολή της θέλησης της.

Για να πετύχει αυτό, χρειάζεται η πρωτοπορία να οργανωθεί, να μελετήσει την ιστορική εμπειρία του κινήματος, να βρει τα συνθήματα και το πρόγραμμα που θα οδηγήσουν τη μεγάλη μάζα του καταπιεσμένου πληθυσμού να συνειδητοποιήσει την ανάγκη για ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Να δώσει τη μάχη της "υπομονετικής εξήγησης" για να πείσει τη νεολαία και την εργατική τάξη για αυτά τα συνθήματα.

Η άρνηση κάποιων "επαναστατών" να δουν αυτό τον οφθαλμοφανή ιστορικό συνδυασμό παραγόντων το μόνο που μπορεί να σημαίνει είναι άρνηση να δουν τα καθήκοντα τους πριν την επανάσταση. Οι Μαρξιστές δεν αρνούνται την πρόκληση. Δεν αρκούνται στην εύκολη λύση της πέτρας και της μολότωφ. Δεν θέλουν απλά μια ηρωική οδομαχία, δεν θέλουν απλά το θάνατο του ενός ή του άλλου αστού. Θέλουν τη μεταμόρφωση ολόκληρης της σύγχρονης κοινωνίας, ένα έργο γιγάντιο αλλά όχι ακατόρθωτο.

1. Matrix
2. H Aδελφότητα των Λύκων
3. The Lord of the Rings
4. Star Wars
5. 6η αίσθηση

RESPECT IS EARNED, NOT GIVEN

-------------------------
Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται
προστασία.Τα μεγάλα προστατεύονται
από την δημόσια δυσπιστεία...
-------------------------

όχι απαραίτητα τα 5 καλύτερα, αλλά αυτή τη στιγμή αυτά μου έρχονται στο μυαλό ως καλύτερα...

Οι 5 καλύτερες... :

1)Η τελευταία έξοδος
2)Amelie
3)Το πράσινο μίλι
4)Άρωμα γυναίκας
5)Ο κύκλος των χαμένων ποιητών

Στα παραπάνω δεν υπάρχει αύξουσα σειρά.

quote:

---

Άν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στις ταινίες που διαπραγματεύονται καλύτερα τους μεταφυσικούς κώδικες ή συμβολισμούς σίγουρα οι προαναφερθήσες είναι απο τις πιο φανταχτερές ταινίες.Επειδή για μένα η μεταφυσική έχει και πιο εφηρμοσμένους αντίποδες και πιο συγκεκριμένα εμπεριέχει μέσα της την πρόκληση της αμφισβήτησης ή της υπέρβασης των ορίων που θεωρούνται ώς δεδομένα στην πραγματικότητα που μας περιβάλλει,ταινίες που παρουσίασαν ανθρώπους που υπερέβησαν ή αμφισβήτησαν τα όρια αυτά νομίζω οτι κατέχουν μια εξέχουσα θέση.Ενδεικτικά αναφέρω τις Πατς Άνταμς,Ένας υπέροχος άνθρωπος και Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ.

---

Πέστα Χρυσόστομε!

"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."

FILIKA NIKOS.