- Σχέση ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΥ και ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

quote:

---

Ψηλός
Sesostris,
Γιατί μας το κρύβεις τόσο καιρό πως είσαι ο Καλόπουλος;;
Για να μην γεμίζω το φόρουμ με επαναλήψεις, προτείνω τους αναγνώστες του φόρουμ να πάνε εδώ:
http://www.apologitis.com/gr/ancient/kalopoulos/olympics.htm
όπου θα δουν και την απάντηση που δίνεται στον Sesostris/Καλόπουλο!!!
***Πάντως, εύγε!!! Παραμένεις πιστός στο έργο της συκοφαντίας!!!
Άξιος ο μισμός σου!

---

Την απάντηση αυτή Ψηλέ , μόνο από ένα ψηλό σαν και σένα την περίμενα . Κατά τα φαινόμενα Ψηλέ , εκτός από το μάθημα της ιστορίας μένεις μετεξεταστέος και στο μάθημα των νέων Ελληνικών . Ανοίγοντας οποιοδήποτε λεξικό στην λέξη «Συκοφάντης» διαβάζεις ότι είναι αυτός που κατηγορεί κάποιον ψευδώς .
Στην προκειμένη περίπτωση όμως Ψηλέ δεν είμαι εγώ ο ψευδόμενος , γιατί το δημοσίευμα του ιερομόναχου Θεοκλήτου Διονυσιάτου υπάρχει δημοσιευμένο στην Εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» της 19.9.2003 , άσχετα με το πως προσπαθούν οι απολογητές-κακολογητές σου να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα του χριστιανοταλιμπάν ιερομονάχου , οπότε ο καταγγέλλων ψευδώς και κοινός συκοφάντης αναδεικνύεσαι περίτρανα εσύ , και η ύβρις γυρίζει μπούμεραγκ στο πρόσωπό σου . Όσο για το ποιος είναι μισθαρνό όργανο συγκαλύψεως σκανδάλων και απατεώνων φαίνεται περίτρανα από τις απαντήσεις εκάστου εξ ημών .

---

quote:

---

Agnostic
Ποια στοιχεία δείχνουν ότι ο Sesostris είναι ο Καλόπουλος

---

*

quote:

---

Μιθρόδωρος:
Πρώτα απ’ όλα αν κάποιος αυτοπροσδιορίζεται ως Χριστιανός Ορθόδοξος και αποδέχεται τέτοιους συλλογισμούς, για μένα κατά κάποιο τρόπο, έμμεσα δικαιώνει τους λεγόμενους «Εικονομάχους», που θεωρούσαν ότι η «λατρεία των εικόνων» δεν συνάδει με το πραγματικό νόημα του χριστιανισμού και επρόκειτο για παγανιστικό κατάλοιπο.

---

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

Παρατηρώ με δυσάρεστη έκπληξη την τροπή που αρχίζει να διαγράφεται σ' αυτή την συζήτηση. Την οποία θεωρώ και όχι τόσο σχετική με το ως τώρα περιεχόμενο και πνεύμα...

Επειδή παρατήρησα κάποιος να μιλάει για "αγιοποιήσεις" Ρωμαίων Αυτοκρατόρων και υποβάθμιση του ρόλου -ποιών;- κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, κάτι το οποίο δεν είναι έτσι και αλλιώς το παρόν θέμα συζήτησης, ας ξεκαθαρίσει ποιους ονομαστικά από τους συμμετέχοντες νομίζει ότι το κάνουν. Γιατί δεν περιορίστηκε στον Sesostris, αλλά με τον δεύτερο πληθυντικό εννοεί και άλλους...

Αν και είμαι της άποψης ότι τέτοια επιχειρήματα μπορούν να γυρίσουν μπούμερανγκ και συντηρούν ένα στείρο ακραίο δυϊσμό -του τύπου ή εμείς ή οι άλλοι- αποφάσισα να μην συμμετέχω μέχρι να είναι δυνατή η αρμόζουσα ροή της συζήτησης, ανεξάρτητα από τις όσες διαφοροποιήσεις και διαφωνίες μπορεί να υπάρχουν.

Επίσης, θεωρώ τέτοιου είδους αντιδικίες άσκοπη σπατάλη χρόνου και ενέργειας. Έχει γίνει σαφές από τα γραφόμενα μου, ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου έναν περιφερόμενο "Απόστολο των Εθνικών", που με μία πύρινη ρομφαία καυστικών επιχειρημάτων προσπαθώ να οδηγήσω στα Τάρταρα μιαρούς άπιστους... Διότι, μόνο λύπηση μου προκαλεί όταν στην καθημερινή ζωή τόσοι προσπαθούν να γίνονται αρεστοί ή μισητοί σε άλλους. Πόσοι ενέργεια σπαταλούν έτσι, αντί να προσπαθούν να είναι όντως οι Εαυτοί τους;

Προσωπικά, ως κοινωνός μίας θέασης της πολυδιάστατης πραγματικότητας και αφουγκράζοντας την αρμονία που εκπηγάζει στο φαινομενικό χάος της καθημερινότητας, επιχειρώ να εστιάζω την αλληλεπίδρασή μου στα σημεία τομής που αναδεικνύουν ένα γόνιμο διάλογο και διαφορετικές πτυχές και όχι στα σημεία τριβής που σφίγγουν ακόμη περισσότερο τους κόμπους στον βραχνά του όποιου Εαυτού...

Επειδή, πιστεύω πολύ σε αυτό που λέγεται επιλογή και όχι επιβολή, διαλέγω να μην είμαι συμμέτοχος σε ένα τέτοιο κλίμα και να επιστρέψω από εκεί που σταμάτησε πραγματικά ο διάλογος, αρχικά με τον αγαπητό trexagireve και στην συνέχεια με τον αγαπητό gilgamesh. Αφού πω ένα ευχαριστώ και στον europaios2 για το καλωσόρισμα, η προσέγγισή μου δεν ήταν θεολογική. Αλλά αυτό που προσπάθησα να δείξω στο trexagireve ήταν το πως επιχειρήματα τύπου "χριστιανοπαγανισμού" ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου. Πάντως ανάδειξες μία ενδιαφέρουσα πτυχή του ζητήματος, η οποία θα είχε ενδιαφέρον να συζητηθεί σε άλλο νήμα αν γίνεται.

Όμως, γενικότερα θα διαλέξω την σιωπή για τους παραπάνω λόγους που έχω ήδη αναφέρει.

Καλό μεσημέρι σε όλους!

ΥΓ. Σε όλους τους μαθητευόμενους μάγους και ιεροεξεταστές,
Με συμπόνια...

Φως! Περισσότερο Φως!

quote:

---

Μιθρόδωρος:
Επίσης, από ιστορικής άποψης – επαναλαμβάνω, από ιστορικής άποψης- ίσως –επαναλαμβάνω, ίσως- ορισμένοι ορθόδοξοι χριστιανοί και ιδίως ελληνικής καταγωγής, να νιώθουν άβολα με το γεγονός ότι εκτός από τους μοναχούς που αντιτάχθηκαν σθεναρά στην αυτοκρατορική πολιτική Εικονομάχων Αυτοκρατόρων, στον ευρύτερο Ελλαδικό Χώρο η λεγόμενη στάση που πραγματοποιήθηκε την εποχή της Εικονομαχίας, γνωστή και ως Ελλαδικά, είχε την στήριξη του Πάπα της Ρώμης-ίσως για να εξυπηρετήσει τις δικές του σκοπιμότητες, μπορεί να πει κάποιος.

---

quote:

---

Sesostris:
Αν και είμαι φίλοι μου εκτός θέματος , με αφορμή τις αναφορές για τους Ολυμπιακούς αγώνες , θυμήθηκα τις προτάσεις του ιερομόναχου Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ακρογωνιαίου λίθου της ορθόδοξης μοναχικής διανόησης σήμερα σχετικά με το θέμα αυτό όπως δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα ¨Ορθόδοξος Τύπος" της 19.9.2003 .
Επειδή πιστεύω ότι κάπως έτσι αντιμετωπίζονται οι Ολυμπιακοί αγώνες και από άλλους φανατικούς χριστιανούς , παραθέτω το κείμενο όπως το κράτησα στα αρχεία μου , για να καταδειχθή το πως μπορεί ο φανατισμός να οδηγήση έναν πιστό στην γελοιοποίηση , και για να ευθυμήσουμε λιγάκι .

« ...(Οι Ολυμπιακοί αγώνες) απάδουν για ένα Χριστιανικόν Έθνος, ως σαφώς ειδωλολατρικής προελεύσεως ως πανηγύρι εκδήλως δαιμονικόν στα πλαίσια του οποίου ενεργείται εκτεταμένη ακολασία, όχι μόνον μεταξύ αθλητών αφού οι αθλήτριες είναι εξ ορισμού όλες έγκυες, αλλά κυρίως οι εκ των πέντε ηπείρων 'φίλαθλοι', όντες σε ζωώδη κατάσταση, επιδίδονται σε ακολασίες με εισαγόμενες ιερόδουλες γεγονός που κατά κανόνα προνοείται υπό της ΔΟΕ εν συναινέσει με τις χώρες όπου τελούνται οι Ολυμπιακοί αγώνες...»

Προτείνει λοιπόν:

« να παρακαλέσωμεν τον Θεόν να ρίξει όχι πυρ όπως ζήτησαν οι Απόστολοι στους Σαμαρείτες αλλά τι; Αθώον νερό εξ ουρανού. Τη στιγμή της παιανιζούσης ιεράς μουσικής η της προσευχής προς τον Δια ένα αιφνίδιο νέφος συνοδευόμενο με βροντές και αστραπές να κενώσει καταρρακτωδώς το υγρό στοιχείο του μέσα στο στάδιο. Φαντάζεστε την εικόνα εκατοντάδων χιλιάδων βρωμερών κατά το πλείστον 'φιλάθλων ' εκ των πέντε ηπείρων να τρέχουν σαστισμένοι και έμφοβοι διάβροχοι πηδώντας απ τις κερκίδες «πατείς με πατώ σε» να εύρουν κάπου στέγην του σταδίου σε διάστημα ολίγων λεπτών να έχει μεταβληθεί σε λίμνην. Οι επίσημοι να τα «έχουν χάσει» μη γνωρίζοντες πώς να φυλαχτούν καθώς τα αυτοκίνητά των άλλα θα έχουν παρασυρθεί και άλλα δε θα μπορούν να κινήσουν κατά το ήμισυ στο νερό. Ε λοιπόν είναι δυνατόν να μη συλλάβουν το μήνυμα πολλοί; Αυτό δεν θα είναι μια ευεργεσία του Θεού;...»

και συνεχίζει :

« Ιδού λοιπόν μια ευκαιρία ιεραποστολής -δια προσευχής- που θα δοξάσει τον Θεόν θα σώσει ψυχές και θα ξεκαθαρίσει το τοπίον που είναι πνιγμένο μέσα στην αθεΐαν στην αμφιβολία και στην πολύμορφον ειδωλολατρείαν. Και αυτά θα γίνουν από τον φιλανθρωπότατον Κύριον Ιησούν με τις πρεσβείες της Θεοτόκου των Αγγέλων και των Αγίων...»

---

Edited by - europaios2 on 25/02/2009 00:18:12

Την τελευταία σου απάντηση μάλλον ήθελες να την δώσεις στον Agnostic στο θέμα με τίτλο Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.

quote:

---

gilgamesh:
europaios2 μου φαίνεται πως μπέρδεψες τα θέματα...

Την τελευταία σου απάντηση μάλλον ήθελες να την δώσεις στον Agnostic στο θέμα με τίτλο Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.

---

Kαι το ψάχνα!!!!!!......ήμουν τόσο σίγουρος ότι το είχα στήλει!!!!...

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

quote:

---

Kαι το ψάχνα!!!!!!......ήμουν τόσο σίγουρος ότι το είχα στήλει!!!!...

---

Εφόσον γεννήθηκες με σώμα θνητό, φρόντισε να αφήσεις πνεύμα αθάνατο.
Αριστοτέλης speaking

"Επειδή, πιστεύω πολύ σε αυτό που λέγεται επιλογή και όχι επιβολή, διαλέγω να μην είμαι συμμέτοχος σε ένα τέτοιο κλίμα και να επιστρέψω από εκεί που σταμάτησε πραγματικά ο διάλογος, αρχικά με τον αγαπητό trexagireve και στην συνέχεια με τον αγαπητό gilgamesh."

Δεν είπα ότι θα σταματήσω να γράφω στο συγκεκριμένο νήμα. Πόσο μάλλον να αποχωρήσω γενικότερα! Δεν υπάρχει τίποτα πίσω από τις γραμμές. Θεωρώ ο τρόπος γραφής μου είναι ξεκάθαρος…

Τέλος, αγαπητέ trexagireve, η εύλογη απορία σου συνδέεται με την πτυχή που θέλει να μιλήσουμε ο έτερος αγαπητός συνομιλητής gilgamesh. Αν και θεωρώ ότι έμμεσα έχω απαντήσει, λίγο υπομονή γι' αυτό. Δεν μου αρέσει να ανοίγονται εκατό θέματα και να χάνεται το όποιο νόημα μπορεί να βγάλει ο καθένας. Θα αφήσω κάνα δυο μέρες και θα αρχίσω από εκεί που παλαιότερα σταμάτησε η συζήτησή μας.

Καλό βράδι σε όλους και τα ξαναλέμε σύντομα!

ΥΓ. Αγαπητέ europaios2 θα ήθελα να σου πω, με φιλική διάθεση πάντοτε, ότι απλά παρουσίασα ένα συγκεκριμένο απόσπασμα συγκεκριμένου προσώπου, σχετικά με το «Νέο Ισραήλ», σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Όπως επίσης σε συγκεκριμένο πλαίσιο έγινε και η αναφορά μου σε «Εικονομάχους». Πάντως, για τον όρο «Νέος Ισραήλ», αν θέλεις μπορώ να ανοίξω νέο νήμα. Σκοπός μου όμως δεν είναι πάντως να προσβάλω κανένα… Απλά οι αναφορές μου γίνονται για συγκεκριμένους λόγους… Αν όμως πληροφοριακά επιθυμείς να δούμε σχετικές αναφορές για αυτό τον όρο και τις όποιες εξηγήσεις δίνονται, θα ανοίξω νέο νήμα και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Καλό βράδι και σε σένα!

Φως! Περισσότερο Φως!

Πιστεύω ότι να ανοίγουμε νέους κύκλους συζήτησης και να αφήνουμε άλλους στην μέση δεν είναι σωστό. Όσον αφορά για το "Απολλώνιο Φως" και τον Ιωάννη Χαραλαμπόπουλο, γιατί σ' αυτόν αναφέρεσαι, έχω και γω κάποια πράγματα και από πηγές ".pdf", πλην μίας από κανονικό βιβλίο, για να δούμε αν τα όσα ανέφερα παλαιότερα κινούνταν απλά σε "θεωρητικά" πλαίσια...
Θα ξεκινήσω από εκεί τότε και μετά θα ξεκινήσει ένας γόνιμος διάλογος γύρω από τα εύλογα ερωτήματα που έχει θέσει παλαιότερα ο αγαπητός gilgamesh..

Καλό μεσημέρι και τα λέμε πιθανώς σε κανά δυο μέρες, από εκεί που σταμάτησε παλαιότερα η συζήτησή μας.

ΥΓ. Καλό μεσημέρι και για τους υπόλοιπους!

Φως! Περισσότερο Φως!

Αφού σου ευχηθώ καλημέρα και παρατηρώντας ότι είναι δυνατή η συνέχιση της συνομιλίας για το συγκεκριμένο ζήτημα, ας ξεκινήσω από εκεί που σταμάτησε πριν από κάποιες μέρες.

Όπως διαπίστωσες κι εσύ σχετικά με τις αναφορές του Βόταν και του «Άριου» Χριστού από τον Ρόζενμπεργκ, υπάρχει μεταξύ μας διάσταση απόψεων .
Όπως τόνισα και παλαιότερα όμως, αυτή, η προσέγγιση του, δεν ενισχύει την προχριστιανική γερμανική παράδοση εις βάρος της χριστιανικής, από ιστορικής άποψης όπως τόνισα για συγκεκριμένους λόγους. Δεν φτάνει, κατά την δική μου άποψη, σε συγκερασμό, αλλά προσπαθεί να ενισχύσει με κάθε τρόπο τον δικό του μύθο, τον «Μύθο του Αίματος». Ας κάνω και εδώ μία επιπλέον σχετική αναφορά και από μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ένας μαρξιστής, για παράδειγμα, που θεωρεί ότι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος ερμηνείας ιστορικών φαινομένων είναι ο διαλεκτικός υλισμός και η «πάλη των τάξεων», στις όποιες αναφορές του, ακόμη και στην περίπτωση της ιστορίας των θρησκειών, τείνει σε ένα συγκερασμό ή σε μία συγκεκριμένη προσέγγιση κάποιου φαινομένου προς ενίσχυση της δικής του άποψης;

Παρατήρησα ότι στην αναφορά σου για τον «Ρωμαιοκαθολικισμό» να υποστηρίζεις ότι το Βατικανό μετά τις Σταυροφορίες «εβραιομασωνοκρατείται». Όμως, ήδη έχει γίνει αναφορά στον Ρόζενμπεργκ, που στην κριτική του εναντίον του Βατικανού μιλά για εμφάνιση του «Σύριου Ιεχωβά», χαρακτηρίζοντάς την ως την «δυστυχία της Ευρώπης» με την μορφή του αντιπροσώπού του, τον «Ετρούσκο Ρωμαίο Πάπα». Αν ψάξεις γιατί τον χαρακτηρίζει «ετρούσκο», θα δεις ότι μιλά, σε σχέση με τους Ετρούσκους, για την ύπαρξη σε αυτούς «μαγικών , συνηθισμένων ‘θρησκευτικών’ πρακτικών της Μέσης Ανατολής», που εκτός ότι –γι’ αυτόν- διάβρωσαν την «άρια» ρωμαϊκή θρησκεία, στην συνέχεια παρεισέφρησαν, τα «ετρουσκικά» αυτά στοιχεία, και στο Βατικανό. Φυσικά, από πού επηρεάστηκε ο Ρόζενμπεργκ έχει ενδιαφέρον. Από ακραίους προτεσταντικούς κύκλους, από τους οποίους ορισμένοι δεν περιορίζουν τις αναφορές τους για «χριστιανοπαγανισμό», όπως ανάφερα ήδη στον Ρωμαιοκαθολικισμό, αλλά και στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Όπως και οι αναφορές για «εβραιομασωνία» ήταν ένας οικείος όρος την περίοδο του Ρόζενμπεργκ (“Juden-Freimaurerei”), ο οποίος χρησιμοποιούσε και ο ίδιος.
Συνεχίζοντας, στο γνωστό για εσένα «παγκόσμιο συνωμοσιολογικό πρόβλημα», αν προστεθούν και τα «Πρωτόκολλα», παραπέμπουν σε «παγκόσμιο συνωμοσιολογικό πρόβλημα» που διατυπωνόταν σε ομιλίες αξιωματούχων, επίσημα έγγραφα, άρθρα εφημερίδων και βιβλία κράτους της Κεντρικής Ευρώπης, κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου και του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αν και αναφορά στα «Πρωτόκολλα» έχουν γίνει και μεταπολεμικά στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, από τον Αυγουστίνο Καντιώτη, στις αρχές του ’50, τότε που ήταν Αρχιμανδρίτης και Ιεροκήρυκας. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί ο καθένας να διαβάσει στην σελίδα 34, του βιβλίο του «Σημεία των Καιρών» (Έκδοση, Περιοδικό «Χριστιανική Σπίθα», Αθήνα, 1953):

«Σκοτειναί δυνάμεις εργάζονται δια τον εκφυλισμόν της ανθρωπότητος. Προ πολλών δεκαετηρίδων εδημοσιεύθη βιβλίον πολύκροτον «Τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών», εις το οποίον αποκαλύπτεται η κατά της ανθρωπότητος συνωμοσία».

(Η υπογράμμιση εδώ είναι στο βιβλίο, όχι δική μου)

Αξίζει να αναφερθεί ότι για το –σύμφωνα με τον Καντιώτη- «πολύκροτον βιβλίον», που -σύμφωνα με αυτόν- μέσα σε αυτό «αποκαλύπτεται η κατά της ανθρωπότητος συνωμοσία», σημαντικό ρόλο στην έκδοση, προβολή και διάδοση του στην Γερμανία του Μεσοπολέμου έπαιξε ο Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ.

(“Alfred Rosenberg's 1923 edition [Alfred Rosenberg: "Die Protokolle der Weisen von Zion und die jüdische Weltpolitik" (Munich: Deutscher Volksverlag, 1923)] "gave a forgery a huge boost".” - http://en.wikipedia.org/wiki/The_Protocols_of_the_Elders_of_Zion#German_language_publications)

Η αναφορά μου επίσης στην λέξη Ισραήλ, αγαπητέ trexagireve, μόνο ατυχής δεν είναι. Έγινε σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Και δεν πραγματοποιήθηκε από εμένα, αλλά αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο απόσπασμα. Όχι πάντως ενός νεοπαγανιστή, ρωμαιοκαθολικού, μονοφυσίτη ή ανιμιστή… Αναφορές στο «Νέο Ισραήλ», υπάρχουν και κατά την διάρκεια του καθαγιασμού των υδάτων στα Θεοφάνεια και για την Κυριακή των Βαΐων. Και ας δούμε τι αναφέρεται πιο συγκεκριμένα στον Μεγάλο Εσπερινό:

«ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ

Ήχος πλ. β'

Δεύτε καί ημείς σήμερον, πάς ο νέος Ισραήλ, η εξ εθνών Εκκλησία, μετά τού Προφήτου Ζαχαρίου εκβοήσωμεν, Χαίρε σφόδρα θύγατερ Σιών, κήρυσσε θύγατερ Ιερουσαλήμ, ότι ιδού ο Βασιλεύς σου, έρχεταί σοι πραϋς καί σώζων, καί επιβεβηκώς επί πώλον όνου, υιόν υποζυγίου, εόρταζε τά τών Παίδων, κλάδους χερσί κατέχουσα ευφήμησον, Ωσαννά εν τοίς υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, Βασιλεύς τού Ισραήλ.»

(πηγή: http://www.analogion.gr/glt/monotonic/Tri/Palms.htm )

Όσον αναφορά για την προέλευση η σελίδα της Αποστολικής Διακονίας έχει άλλη άποψη από την δική σου, για το «νέος Ισραήλ, η εξ εθνών Εκκλησία»:

«Θεολογικοί άξονες μιας γνήσιας λειτουργικής αναγέννησης *
Πέτρου Βασιλειάδη
( * από το βιβλίο του Μετανεωτερικότητα και Εκκλησία, Εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2002, σελ. 88εξ)
Στα σωζόμενα λειτουργικά κείμενα, καθώς και την πατερική παράδοση της Oρθοδοξίας, περισσότερο απ’ ότι στις λοιπές παραδόσεις, είναι πλέον αποδεδειγμένο πως σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη δεν επιτελείται κάποια μαγική μυστική τελετή ή έστω και κάποια λατρευτική πράξη ατομικής σωτηρίας, αλλά προληπτικά φανερώνεται η Bασιλεία του Θεού. Όσες φορές με άλλα λόγια η εκκλησιαστική κοινότητα, ο νέος Iσραήλ, ο διασκορπισμένος λαός του Θεού, συνέρχεται «επί το αυτό», γίνεται απτή πραγματικότητα ως αρραβών, αναλαμπή και πρόγευση, το μυστήριο της ερχόμενης Bασιλείας του Θεού, και τα μέλη αυτής της κοινότητας, όλα ανεξαιρέτως, συλλειτουργοί αλλά συντελεστές, έστω και προληπτικά, στην επί γής πραγμάτωση της Bασιλείας του Θεού.»

(πηγή: http://www.apostoliki-diakonia.gr/GR_MAIN/catehism/theologia_zoi/themata.asp?contents=selides_katixisis/contents_Leitoyrgika.asp&main=kat011&file=13.1.htm )

Επίσης, όταν κάποιος επιμένει για συγκεκριμένη εθνική προέλευση, του «Νέου Ισραήλ», ίσως να κατηγορηθεί από ορισμένους ορθόδοξους χριστιανικούς κύκλους για «εθνοφυλετισμό», τον οποίον το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε Σύνοδο τον καταδίκασε ως αίρεση.
Τι απάντησε πρόσφατα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης, που έχει σχέση με τα παραπάνω (Εφημερίδα «Αγγελιοφόρος», 15 Φεβρουαρίου 2009, σελίδα 23, τίτλος άρθρου «Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Η υπόθεση «Βατοπέδι» παραμένει ανοιχτή»):

«- Παναγιότατε, στην εισηγητική σας ομιλία, στη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών που συγκαλέσατε στις αρχές Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρατε ως μία από τις αιτίες της έλλειψης ενότητας που εμφανίζεται, ενίοτε, στην Ορθοδοξία, την ταύτιση της λειτουργίας των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών με τα εκάστοτε εθνικά συμφέροντα. Ο Ορθόδοξος κόσμος είναι έτοιμος να αναθεωρήσει την πολιτική του εθνοφυλετισμού;

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι εκείνο το οποίον είχε την πρωτοβουλίαν να καταδικάση, και μάλιστα διά Μείζονος και Υπερτελούς Συνόδου, τον εθνοφυλετισμόν ως αίρεσιν και ως τοιούτον τον αντιλαμβάνεται και τον απορρίπτει πάντοτε. Η Εκκλησία, ο νέος Ισραήλ είναι ο λαός της Χάριτος, μέσα εις τον οποίον «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Ελλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ», αλλά οι πάντες είναι «εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28). Αυτό πιστεύομεν και συμφώνως προς αυτό πολιτευόμεθα με συνέπειαν. Αν υπάρχουν παραφωνίαι, αυταί θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού και εκεί να απευθυνθή η σχετική ερώτησις.»

Τα όσα αναφέρθηκαν γύρω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι ξεκάθαρο από παλαιότερες αναφορές μου σε πιο πλαίσιο έγινε και σε αυτούς αναφορά, και καταλήγοντας θα ήθελα να σου θυμίσω ξανά τι έγραψα στο τέλος ενός άλλου μηνύματος:

«Εν κατακλείδι, αυτός είναι και ο λόγος, αγαπητέ trexagireve, που είπα πρόσφατα: «Επομένως, όταν κάποιος αποδέχεται τέτοιους συλλογισμούς περί προσπάθειας ‘παγανοποιήσης’ του χριστιανισμού, δεν ‘έχει ανακαλύψει την Αμερική’, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, αλλά ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.» Όπως επίσης, αντιλαμβάνεσαι ότι με την χρήση όρων όπως «Εβραιομασωνία», υπάρχει το ενδεχόμενο ισχυρισμού για ταύτιση ή σύγκλυση απόψεων σ’ αυτό το ζήτημα με κυρίαρχες απόψεις της περιόδου του Γ’ Ράιχ. Και σε μια τέτοια περίπτωση, θεωρώ ότι από τον ασκό του Αιόλου, μπορεί να αποδεσμευτούν τόσο ισχυρές θύελλες ώστε να βρεθούν σε ακόμη δυσχερέστερη θέση, σε σχέση με όσα αναφέρονται για «χριστιανοπαγανισμό», όσοι προσπαθήσουν μετά να τις καταλαγιάσουν.»

Καλό μήνα να ‘χεις!

ΥΓ1: Μιας και έγινε μια αναφορά στο «Νέο Ισραήλ», ας δημοσιοποιήσω και μία προσέγγιση που υπάρχει στην σελίδα «Ορθόδοξος Χριστιανική Γωνιά»
(πηγή: http://www.gonia.gr/gonia.php?article=3273):

«Όταν ο Θεός απεφάσισε να δώσει τον νόμο του, κάλεσε τον Μωϋσή και του είπε: «Θα πας στους Ισραηλίτες και θα τους πεις. Είδατε τι έκανα για σας. Σας έφερα μέχρι εδώ σαν να πετούσατε πάνω σε φτερά αετών. Και τώρα εάν θέλετε να σας δώσω τον νόμο».
Βλέπουμε εδώ ότι ρωτάει ο θεός τον άνθρωπο αν θέλει. Γι’ αυτό και τον ονόμασε Διαθήκη, τον έθεσε δηλαδή στην διάθεση του λαού, αν τον θέλει.
Συνεχίζει ο Θεός, αν θέλουν να τηρήσουν τον νόμο, τότε θα γίνετε για μένα ένα έθνος όπου όλοι οι πολίτες του θα είναι ιερείς «είσεσταί μοι βασίλειον ιεράτευμα».
Διότι θα έχουν την ιερότητα που πηγάζει από τον νόμου μου. «Θα γίνετε ένα έθνος άγιο γιατί θα μετέχετε μέσα από την τήρηση των εντολών στην αγιότητα τη δική μου, στον τρόπο ζωής τον δικό μου, θα γίνετε λαός περιούσιος. Δηλαδή θα γίνετε περιουσία δική μου, μία περιουσία που όπως ο καθένας περιποιείται την περιουσία του, εδώ ιδιαίτερα σαν περιουσία του Θεού θα τον φροντίζω ιδιαίτερα».
Γι’ αυτό και ο απόστολος Πέτρος όταν μεταφέρει τα λόγια αυτά στο νέο Ισραήλ, στην Εκκλησία, ενώ αυτούσια μεταφέρει τα άλλα, «έθνος άγιον, βασίλειον ιεράτευμα» προσθέτει «λαός εις περιποίησιν».
Λαός που ιδιαίτερα περιποιείται ο Θεός.»

(«Ο δεκάλογος, ο νόμος και η χάρη», 2/12/08)

ΥΓ2: Όταν είχα διαβάσει πριν από μέρες την επιχειρηματολογία του αγαπητού europaios2 για το θέμα γύρω από την λατρεία των εικόνων, μου ήρθε στο νου ότι κάτι μου θυμίζει. Και τώρα που είχα λίγη ηρεμία, εύρηκα ! :

«…Και βέβαια, όσοι αποδίδουν την πρέπουσα λατρεία στους θεούς, δεν πιστεύουν ότι ο θεός βρίσκεται μέσα στο ξύλο ή στην πέτρα ή στον χαλκό με τα οποία φτιάχνεται ένα ξόανο, κι ούτε θεωρούν ότι αν ακρωτηριαστεί ένα μέρος του αγάλματος μειώνεται η δύναμη του θεού. Οι πρόγονοί μας έφτιαξαν αγάλματα και ναούς για να τους υπενθυμίζουν την ύπαρξη των θεών` και για να αφιερώνουν από το χρόνο τους όσοι επισκέπτονται τους ναούς και να στοχάζονται τον θεό με καθαρή την καρδιά, ή να προσέρχονται για να προσευχηθούν και να παρακαλέσουν τον θεό, ο καθένας για τις ανάγκες του.
Φτιάχνοντας κανείς την εικόνα ενός φίλου, δεν πιστεύει ότι ο φίλος βρίσκεται μέσα στην εικόνα ούτε ότι τα μέλη του σώματός του έχουν κλειστεί μέσα στην ζωγραφιά` απλώς θεωρεί ότι μέσω της εικόνας δείχνει πόσο τιμά τον φίλο του. »

(Πορφύριος, Κατά Χριστιανών, Εκδόσεις Θύραθεν, σελ. 127)

(Στο πρωτότυπο: «Και γαρ ει τις εικόνα κατασκευάσει φίλου, ουκ εν εκείνω δήπουθεν αυτόν νομίζει τον φίλον είναι ουδέ τα μέλη του σώματος εκείνου τοις της γραφής εγκεκλείσθαι μέρεσιν, αλλά την εις τον φίλον τιμήν δι’ εικόνος δείκνυσθαι» )

Δυστυχώς, για ορισμένους οι Εθνικοί είναι «ειδωλολάτρες», για να μην χρησιμοποιήσω άλλους χαρακτηρισμούς…
Ενώ κάποιοι από αυτούς που τους χαρακτηρίζουν «ειδωλολάτρες» έχουν χαρακτηρισθεί «εικονολάτρες», που για κάποιους σημερινούς εικονοκλάστες θεωρούνται «χριστιανοπαγανιστές»! Φυσικά δεν αναφέρομαι στον αγαπητό trexagireve, αλλά σε παλαιότερη πηγή που παρέπεμψα όποιον ενδιαφέρεται για το περιεχόμενο βιβλίου που διατίθεται από ακραίες προτεσταντικές οργανώσεις.
Και πάλι, για μια άλλη ακόμα φορά: «Επομένως, όταν κάποιος αποδέχεται τέτοιους συλλογισμούς περί προσπάθειας ‘παγανοποιήσης’ του χριστιανισμού, δεν ‘έχει ανακαλύψει την Αμερική’, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, αλλά ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.»

Καλό μήνα σε όλους και όλες!

Φως! Περισσότερο Φως!

Δεν είναι ζήτημα ερμηνείας η διάσταση απόψεων, όπως έδειξα παλαιότερα για την αυθαίρετη ταύτιση συγκεκριμένου ιδεολογικού-πολιτικού ρεύματος στο παρελθόν με τον παγανισμό. Όσον αφορά για τις κοινές καταβολές, έχω κάνει σχετικές αναφορές, που δείχνουν το αντίθετο. Αν τώρα θέλεις να μιλήσουμε για οικειοποίηση στοιχείων διάφορων προελεύσεων θεωρώ ότι είμαστε κοντύτερα σε μία πιο δόκιμη προσέγγιση του συγκεκριμένου ζητήματος.
Σχέση δεν υπάρχει, αλλά θεωρώ ότι αυτό που όντως συμβαίνει είναι ότι στην προσπάθεια ορισμένων να «θρησκειοποιήσουν» ένα ιδεολογικό-πολιτικό ρεύμα, κάποιοι άλλοι με έναν άκομψο και επιφανειακό τρόπο προσπαθούν, για τους δικούς τους λόγους, να ταυτίσουν άστοχα ανόμοια πράγματα.
Και όταν πάμε ,για μια άλλη μια φορά, σε λεπτομέρειες θα δούμε ξανά το πόσο μία σφαιρικότερη προσέγγιση είναι απλά ζήτημα ερμηνείας.
Γιατί αυτό που έχω διαπιστώσει κάποιες στιγμές είναι οι προσπάθειες ορισμένων να δουν ένα δάσος ολόκληρο από ένα μόνο θάμνο!
Όσο για τον ρατσισμό και τις ρίζες του, γνωρίζεις την προέλευσή του και σε τι υπόβαθρο στηρίχθηκε, όχι πάντως προχριστιανικό… Όσο για μυθώδεις ιδέες: Ο εκκοσμισκευμένος εσχατολογικός χιλιασμός, τι σχέση μπορεί να έχει με τον όποιο παγανισμό;
Δεν οδηγεί σε διαφορετικές θέσεις και διαφορές η όλη συζήτηση λόγω ερμηνειών, αλλά λόγω διαφορετικής αντίληψης και προσέγγισης υπαρχόντων στοιχείων. Κάτι που είναι αρκετά ανθρώπινο και κατανοητό να συμβαίνει.
Ας σου δώσω ένα άλλο παράδειγμα. Στην προσπάθεια ορισμένων να ταυτίσουν τον παγανισμό με συγκεκριμένο ιδεολογικό-πολιτικό ρεύμα του Μεσοπολέμου, δείχνουν φωτογραφίες από προσπάθειες της περιόδου του Γ’ Ράιχ να αναδείξει το όποιο προχριστιανικό παρελθόν. Αυτές όμως αναδεικνύουν την τότε προσπάθεια, όχι για απόπειρα αναβίωσης του παγανισμού, αλλά την ενίσχυση του «Μύθου του Αίματος», με την προβολή της ιστορικής συνέχειας μέσα από το συγκεκριμένο πρίσμα, από το οποίο απουσιάζει βέβαια κάθε ίχνος ιερότητας και μυστηρίου σε σχέση με προχριστιανικές –και γιατί όχι και με μετά Χριστόν- αντιλήψεις για το υπερβατικό. Μην ξεχνάμε και τον πίνακα του Χίτλερ, που εικονίζεται έφιππος και σιδερόφρακτος ιππότης. Μία εικόνα, που δεν σχετίζεται με προχριστιανικές αντιλήψεις και ιστορικά γεγονότα.
Μπορεί άνετα να δει κάποιος κάτι ανάλογο και στις προσπάθειες του Καθεστώτος της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά, που σε ανάλογες φωτογραφίες, δίνεται έμφαση στην συνέχεια του Ελληνισμού, από ιστορικής άποψης. Και αν κάποιος μιλήσει ότι ήταν και το συγκεκριμένο καθεστώς δήθεν παγανιστικό, αξίζει να δούμε την άποψη που κυριαρχούσε τότε για τον Χριστιανισμό. Μία άποψη πάντως στην οποίαν δεν γινόταν καμία αναφορά σε «Έλληνα» Χριστό, αλλά ήταν ξεκάθαρα υπέρ ενός Γ’ Ελληνικού Πολιτισμού, όπου ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός θα ήταν η απόλυτη θρησκεία. Ακόμα δηλαδή και όταν υπήρχε η περίπτωση ανάδειξης του προχριστιανικού ελληνικού πολιτισμού, από ιστορικής άποψης.

Στο εγχειρίδιο διαφώτισης στελεχών της ΕΟΝ («Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας»), και πιο συγκεκριμένα, στην «Σειρά εκδόσεων περί Εκπαιδεύσεως», στο Τεύχος Δ, 3 με τίτλο «Θρησκεία» μπορεί ο καθένας να διαβάσει και τα παρακάτω (Εκδόσεις ΕΟΝ, Αθήνα 1939).

Από την σελίδα 7:

«Ο Χριστιανισμός, τον οποίον πρώτοι εξ όλων των εθνών ενστερνίσθησαν οι Έλληνες, ο Χριστιανισμός, του οποίου η Ελληνική Γλώσσα υπήρξε κύριον όργανον διαδόσεως είναι η τέλεια Θρησκεία. Η απόστασις , που χωρίζει την Θρησκείαν αυτήν από τας άλλας, είναι ανυπολόγιστος . O Χριστιανισμός είναι η Θρησκεία των Θρησκειών . Είναι η γέφυρα η συναισθηματική, που υψώνει τον άνθρωπον από την γην και τον ουρανόν».

Αν και δεν γίνεται καμία αναφορά στην αρχική διάδοση του Χριστιανισμού σε Αιθίοπες, Κόπτες και μη Αιγύπτιους γηγενείς, όπως σε μετέπειτα αραβικούς πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής, όπως στην Συρία, ούτε σε μερίδα ελληνίζοντων Ιουδαίων της εποχής, συνεχίζει μετά από λίγες γραμμές στην ίδια σελίδα:

«Το ευαγγέλιον μετά τόσους αιώνας είναι το καλλίτερον βιβλίον , το καλλίτερον βοήθημα δια τον εξανθρωπισμόν του ανθρώπου».

Αφού παρατηρηθεί ότι η «θύραθεν» ελληνική γραμματεία, πόσο μάλλον φιλοσοφία, δεν θεωρείται ως «το καλλίτερον βοήθημα», όπως θα περίμεναν ορισμένοι, ας δούμε κάποιες παραγράφους από την σελίδα 8:

«[Είναι όμως] γεγονός ότι η γενική αυτή τάσις του θρησκεύειν ως προς το περιεχόμενον παρεμορφώθη. Διότι ο άνθρωπος ένεκεν «της πτώσεως» απώλεσε την αληθή θεογνωσίαν και εδημιούργησε κατόπιν δια των καθαρώς ανθρωπίνων του δυνάμεων ποικίλας Θρησκειών με περιεχόμενον τελείως ξένον προς την αρχικήν αληθή θεογνωσίαν.
Η θεία πρόνοια όμως, όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, απέστειλεν εις τον κόσμον τον Ιησούν Χριστόν, δια να φέρη στους ανθρώπους την αληθή θεογνωσίαν δι’ απ’ ευθείας αποκαλύψεως αυτής και να χορηγήση εις αυτούς και τα μέσα σωτηρίας των από της πτώσεως και δια να επιτευχθή εν γένει ο προορισμός, δια τον οποίον ο Θεός έπλασε τον άνθρωπον.
Είναι αναντίρρητον ότι ο Χριστιανισμός δια τούτον τον λόγον είναι όχι η Θρησκεία η ανωτέρα πασών, αλλ’ η απόλυτος θρησκεία. Αλλ’ όταν λέγωμεν χριστιανισμόν, εννοούμεν ωρισμένως την ορθόδοξην αυτού μορφήν, εν τη οποία διετηρήθη ανόθευτος άπασα η αποκάλυψις του Ιησού Χριστού.
Επειδή δε είναι η Θρησκεία κατά την Χριστιανικήν αντίληψιν αποκάλυψις θεία, κατ’ αδήριτον ανάγκην ό,τι αποκαλύπτει ο Θεός, δεν ημπορεί να μεταβληθεί. Και ημείς οι ορθόδοξοι δια τούτο καυχώμεθα ότι ετηρήσαμεν αμετάβλητον την θείαν αποκάλυψιν.»

Αλλά ας δούμε το πως προσεγγίζεται και η έννοια του καθήκοντος λίγο πιο κάτω, στο τέλος αυτής της σελίδας:

«Η έννοια του καθήκοντος είναι ολιγώτερον γνώσις και περισσότερον πίστις. Είναι γέννημα της Θρησκευτικής διαθέσεως του ανθρώπου, του συναισθήματος, ότι ο βίος έχει σκοπόν –ότι υπάρχουν αξίαι απόλυτοι- ότι η προσαρμογή των πράξεών μας εκ της αξίας αυτής είναι το ανώτατον θείον ιδεώδες. Ιδού η ηθική αξία της Θρησκείας. Της τέλειας Θρησκείας, που είναι ο Χριστιανισμός .»

Αν και σε κάποιους μπορεί να θεωρηθεί το παραπάνω και ως μία ελληνική εκδοχή του γερμανικού «Τιμή μας, η Πίστη».

Όσο οι αναφορές για διάβρωση του Παπισμού από «εβραϊκή θρησκεία» και για «εβραιομασωνοκρατούμενες μυστικές οργανώσεις που κυβερνάνε στη σκιά και μάλιστα όλο τον κόσμο», ανάλογες αναφορές γίνονταν και στην Γερμανία, γνωρίζεις πότε .
Αυτές οι αναφορές έχουν κοινές καταβολές με τον όποιον παγανισμό; Ποια είναι η κοινή προέλευσή τους; Μήπως παραπέμπουν στον Μεσαίωνα; Ή ακόμα πιο πρόσφατα και στην τσαρική, ορθόδοξη χριστιανική, Ρωσία («Τα Πρωτόκολλα», για παράδειγμα);

Σχετικά με την λέξη «Ισραήλ», για να δούμε σε ποιον αναφερόταν. Από την Γένεση, Κεφάλαιο 32/28-29:

«28. είπε δε αυτώ` τι το όνομά σου εστίν, ο δε είπεν` Ιακώβ.
29. και είπεν αυτώ` ου κληθήσεται έτι το όνομά σου Ιακώβ, αλλ’ Ισραήλ έσται το όνομά σου, ότι ενίσχυσας μετά Θεού, και μετ’ ανθρώπων δυνατός.»

Επομένως, ξεκαθαρίζεται σε ποιον αναφέρεται τι και ποια είναι η βασική του ερμηνεία. Αλλά, ας δούμε τι αναφέρει και σχετική αναφορά από την σελίδα της «ΟΟΔΕ»:

«Γένεσις 32/λβ΄ 29: "ου κληθήσεται έτι το όνομά σου Ιακώβ, αλλ' Ισραήλ έσται το όνομά σου, ότι ενίσχυσας μετά Θεού, και μετ' ανθρώπων (Εβραϊκά ΄΄ενώς΄΄) δυνατός". (Εδώ πρόκειται για τα λόγια του Κυρίου προς τον Ιακώβ μετά την πάλη τους. Ο Ιακώβ ή Ισραήλ, ως προπάτορας του νέου έθνους του Θεού, του Ισραήλ, θα στεκόταν δια των απογόνων του, ισχυρός μεταξύ των αλλοφύλων εθνών γύρω του, κάτι που βλέπουμε ως σήμερα)».

(πηγή: http://www.oodegr.com/oode/genesis/adam3.htm)

Και στο Κεφάλαιο 49/1-2:

«1. εκάλεσεν δε Ιακώβ τους υιούς αυτού και είπεν συναχθήτε ίνα αναγγείλω υμίν τι απαντήσει υμίν επ’ εσχάτων των ημερών.
2. αθροίσθητε και ακούσατε υιοί Ιακώβ ακούσατε Ισραήλ του πατρός υμών».

Όχι μονάχα αναφέρθηκε λίγο πιο πάνω ότι θα ονομάζεται από εδώ και πέρα ο Ιακώβ Ισραήλ, για τους λόγους που υπάρχουν, αλλά βλέπουμε και από το κεφάλαιο 49, να ονομάζονται Ισραήλ και οι απόγονοι του Ιακώβ («ακούσατε υιοί Ιακώβ, ακούσατε Ισραήλ του πατρός υμών»).

Ακόμα και η αναφορά σου στην Ελλάδα, αγαπητέ trexagireve με τον τρόπο που την κάνεις, μπορείς να μου πεις πως συμφωνεί με αυτό που αναφέρεται κατά τον Μεγάλο Εσπερινό για την Κυριακή των Βαΐων: «Δεύτε καί ημείς σήμερον, πάς ο νέος Ισραήλ, η εξ εθνών Εκκλησία , μετά τού Προφήτου Ζαχαρίου εκβοήσωμεν, Χαίρε σφόδρα θύγατερ Σιών, κήρυσσε θύγατερ Ιερουσαλήμ, ότι ιδού ο Βασιλεύς σου»;
Συγκεκριμένα το «πας ο νέος Ισραήλ, η εξ εθνών εκκλησία»; Δεν βλέπω να αναφέρει «εξ έθνους», πόσο μάλιστα «εξ έθνους ελληνικού». Και σε συνάρτηση βέβαια με το γεγονός ότι δεν θα κατηγορηθεί κάποιος ως «αιρετικός», υπερασπιζόμενος μία «εθνοφυλετιστική» άποψη, μιας και ο εθνοφυλετισμός καταγγέλθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως αίρεση.

Τέλος, φυσικά γνωρίζω τι διαβάζω. Έτσι νομίζω… Όπως αρκούντως διαφωτιστικό είναι και τι υποστηρίζεται σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην σελίδα της Αποστολικής Διακονίας.

Ειδικότερα η φράση:

«Όσες φορές με άλλα λόγια η εκκλησιαστική κοινότητα, ο νέος Iσραήλ, ο διασκορπισμένος λαός του Θεού, συνέρχεται «επί το αυτό», γίνεται απτή πραγματικότητα ως αρραβών, αναλαμπή και πρόγευση, το μυστήριο της ερχόμενης Bασιλείας του Θεού, και τα μέλη αυτής της κοινότητας, όλα ανεξαιρέτως, συλλειτουργοί αλλά συντελεστές, έστω και προληπτικά, στην επί γής πραγμάτωση της Bασιλείας του Θεού.»

Αυτή η τελευταία φράση μου θύμισε την επιρροή που έχει ασκήσει μία άποψη του καλαβρέζου Ιωακείμ της Φλοράς (Joachim De Flora) στα μετέπειτα εκκοσμικευμένα χιλιαστικά κινήματα, ιδίως η άποψη του, χονδρικά, ότι η Βασιλεία των Ουρανών- ο Παράδεισος- θα πραγματωθεί επί της Γης… Κοίτα τα σχετικά για «σοσιαλιστικούς παραδείσους» και για «χιλιόχρονο Ράιχ». Και αυτά κοινής παγανιστικής προέλευσης;

Καλό σου βράδι!

ΥΓ. Καλό βράδι και σε όλους τους υπόλοιπους!

Φως! Περισσότερο Φως!

Δηλαδή δύσκολα κάποιος δεν θα καταλάβει ότι το οποιοδήποτε πολιτικό κίνημα, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Εθνικοσοσιαλισμός, όσο χρησιμοποίησε Παγανιστικές αντιλήψεις για να εδραιωθεί άλλο τόσο χρησιμοποίησε και Χριστιανικές αντιλήψεις.

Και αυτή η χρήση, όπως έχω ξαναγράψει, δεν αποτελεί πιστεύω των ανώτατων στελεχών παρά μια έυκολη τεχνική για την εδραίωση και εξάπλωση του πολιτικού κινήματος. Πολύ πετυχημένα τα παράδειγματα ότι στο Γ' Ράιχ υπήρχε η αντίληψη περί αναβίωσης του Μύθου του Αίματος αλλά ταυτόχρονα υπήρχε και η αντίληψη ότι το Γερμανικό Έθνος θα καταφέρει να γίνει ο Παράδεισος επί της Γης.

Με όλα τα παραπάνω που εξέθεσες έκανες ακόμα πιο σίγουρη την αντίληψη που είχα ότι οι πολιτικοί αρχηγοί, και δη εκείνοι της συγκεκριμένης περιόδου, δεν ενδιαφερόντουσαν τόσο για τις πνευματικές ιδεολογίες των Θρησκειών αλλά φροντίζανε να χρησιμοποιούν τις δοξασίες προς όφελος τους ή προς όφελος του πολιτικού κινήματος.

Βέβαια, φαντάζομαι, μέσα στον όλο μηχανισμό του κινήματος και του Εθνοσοσιαλιστικού κόμματος θα υπήρχανε και ορισμένα άτομα που θα ήταν Παγανιστές (ή έστω επηρεασμένοι από τις δοξασίες του βορειοευρωπαϊκού Παγανισμού) αλλά και Χριστιανοί (ή έστω επηρεασμένοι από τη νοοτροπία του Ρωμαιοκαθολικισμού). Γνωρίζεις κάτι για κάποιες συγκεκριμένες τέτοιες περιπτώσεις?

Γι΄ αυτό έχουμε τον "νέο Ισραήλ", ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τους Εβραίους! Νέος λοιπόν Ισραήλ είναι οι απανταχού Χριστιανοί και όχι κάποιο συγκεκριμένο έθνος.
Γι αυτό έχουμε και τη νέα Διαθήκη του Θεού με τον άνθρωπο και όχι την Παλαιά.