- ΙΗΣΟΥΣ: ένα πρότυπο για κάθε άνθρωπο? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Το αντίστροφο φυσικά είναι το δύσκολο που για να το κάνουν κάτι θα επιδιώκουν.
Το πώς αντιμετωπίζει ο καθένας την ιδέα του πεπερασμένου της ύπαρξης του, το εάν είναι τελικά δυνατός ο άνθρωπος να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα, είναι ένα ερώτημα που βρίσκει διάφορες ερμηνείες και ερμηνευτές.
Και εδώ, στους ερμηνευτές, οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι.
Σύμφωνοι. Αλλά για να γίνουν τομές και ρήξεις δεν θα πρέπει να γίνουν αντιπροτάσεις?
Το πώς αντιμετωπίζει ο καθένας την ιδέα του πεπερασμένου της ύπαρξης του, το εάν είναι τελικά δυνατός ο άνθρωπος να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα, είναι ένα ερώτημα που βρίσκει διάφορες ερμηνείες και ερμηνευτές.
Ποιες είναι λοιπόν οι δικές σου ερμηνείες και πως ορίζεις την πραγματικότητα?
Και εδώ, στους ερμηνευτές, οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι.
Συμφωνώ απολύτως!! Ας γίνουμε λοιπόν ξεκάθαροι κι ας ορίσουμε τις θέσεις και τα πιστεύω μας ώστε ο αντίλογος να είναι αμφίδρομος εφόσον κοπτόμεθα για την ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Αλλιώς η μονόπλευρη κριτική χωρίς εναλακτική πρόταση είναι κριτική για την κριτική εκ του ασφαλούς και εν τέλει δεν έχει νόημα και σκοπό!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
«Σύμφωνοι. Αλλά για να γίνουν τομές και ρήξεις δεν θα πρέπει να γίνουν αντιπροτάσεις?»
Θεωρώ ότι οι αντιπροτάσεις γεννώνται και μέσα από την αμφισβήτηση και τα συμπεράσματα που προκύπτουνε. Υπάρχουνε πολλοί οδοί που οδηγούνε στην Ρώμη.
Ο διάλογος, οι εκατέρωθεν ερμηνείες που προσφέρονται στο «τραπέζι», οι μικρότερες ή μεγαλύτερες ιστορικές αλήθειες που αναδύονται σταδιακά, χρωματίζουν και το περίγραμμα που ίσως θα θέλαμε να έχουμε τελικά.
Διότι, ποιος θα εμπιστευτεί πλέον τον Χ «ποιμένα» άπαξ και καταλήξει με προσωπείο?
lorenzo:
«Ποιες είναι λοιπόν οι δικές σου ερμηνείες και πως ορίζεις την πραγματικότητα?»
Το συγκεκριμένο σχόλιο είχε γενικό χαρακτήρα. Καθόρισε κάτι ειδικό και θα προσπαθήσω να απαντήσω.
lorenzo:
«Αλλιώς η μονόπλευρη κριτική χωρίς εναλακτική πρόταση είναι κριτική για την κριτική εκ του ασφαλούς και εν τέλει δεν έχει νόημα και σκοπό!»
Διαφωνώ.
Οποιαδήποτε κριτική, εφόσον στηρίζεται σε ελέγξιμα επιχειρήματα, δύναται να αποτελέσει βάση προβληματισμού. Τίποτα δεν είναι στο απυρόβλητο.
Και τελικά, πρέπει για τα πάντα που μας έχουνε μάθει να έχουμε και κάτι ως αντικατάσταση ή υποκατάστατο πριν το απορρίψουμε? Ο φόβος του «κενού» είναι η ασφάλεια για την επερχόμενη ή υποβόσκουσα ανασφάλεια? Αυτό είναι άραγε που μας οδηγεί?
Πιστεύω ότι θα πρέπει να ΞΑΝΑ-ΜΑΘΟΥΜΕ να βλέπουμε τις ανασφάλειες που μας συνοδεύουνε, και να συμφιλιωθούμε με την άποψη ότι δεν πρέπει απαραίτητα για όλα τα πράγματα να έχουμε και μια βολική απάντηση.
Όλα λοιπόν, κρίνονται και αναλύονται βάση της ματιάς του εκάστοτε ερμηνευτή. Και η ματιά αυτή, ορισμένες φορές μπορεί να μην βλέπει ούτε νόημα αλλά ούτε και σκοπό αγαπητέ Λαυρέντιε……
Με την μπουλντόζα δεν χτίζεις φίλτατε Λουκούμιε.. -σου απαντά ο .."Λαυρέντιος" - εκτός αν χώνεις το κεφάλι σου στο λαγούμι..
Η μη αποκάλυψη της θέσης μας δείχνει την ανασφάλεια μας.. Οι μάσκες χρησιμοποιούνται από τους μασκαράδες κι οι μασκαράδες προκαλούν γέλιο!!!
Κρίνω θα πει συγκρίνω κάτι σε σχέση με κάτι άλλο.. Ποιο το μέτρο σου, το ζύγι σου ποιο? Γύφτικο παζάρι θέλεις? Έστω κι έτσι εσύ τι δίνεις για αυτό που παζαρεύεις να αγοράσεις? Αν πάλι δεν θες να αγοράσεις γιατί παζαρεύεις? Θεωρείς εαυτόν "γάτα", "προστάτη", "ντετέκτιβ", "σοφό" κι όλους τους άλλους "στραβούς" και "βλάκες" κι ως δον κιχώτης, μεσίας, σωτήρας, έχεις αναλάβει εργολαβία το ξεστράβωμα τους?
Με τι προσόντα μωρό μου? Δείξε μας τα προσόντα σου λοιπόν? Τι έγινε κωλώνεις? Αφού εσύ δεν μασάς? Ή μήπως μούφα η δουλειά… Ρε συ τρώει η κατσίκα ταραμά? Τι λες ξέρεις? Για ρώτα τη μαμά σου. ναι, ναι, αυτήν που σου πήρε την φερράρι λέω… Ή μήπως την φοβάσαι κι αυτήν? Μπρρρρρρρ…
Ρε μήπως είσαι αυτός στην ομόνοια που μοιράζει εκείνα τα φυλάδια, να δεις πως τα λένε... χμμ.. ΣΚΟΠΙΑ νομίζω..
Λέω τώρα γω.. μήπως???
Μπα μωρέ στο βουνό θα πήγανε...
Α, και που 'σαι πιστεύω ότι αντέχεις το χιούμορ ή θα φωνάξεις τον μπαμπά σου τον χωροφύλακα.. χαχαχα.. ε ρε γέλια...
Να σαι καλά και να προσέχεις τις ..λακούβες ειδικά όταν είναι βαθειές για τα "μέτρα" και τα κιλά σου... Λεονταρισμούς στα ..ποντίκια λουκούμιε... όμως σπάνιο το είδος σου στις μέρες μας φίλτατε!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 11/03/2006 23:00:21
Edited by - lorenzo on 11/03/2006 23:05:03
«Κρίνω θα πει συγκρίνω κάτι σε σχέση με κάτι άλλο.. Ποιο το μέτρο σου, το ζύγι σου ποιο? Γύφτικο παζάρι θέλεις?»
Γύφτικο παζάρι, φοβούμαι ότι μάλλον θέλεις να γίνει φίλτατε.
Η κριτική έκφραση ΓΝΩΜΗΣ, είναι μια πρόθεση στο να τονιστούνε για παράδειγμα οι ΨΕΥΔΕΙΣ και ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΕΣ φαντασιώσεις και θεωρίες πολλών και ευφάνταστων, και σίγουρα δεν οφείλουμε να συγκρίνουμε σώνει και καλά με κάτι άλλο ή παρεμφερές, ώστε να διατυπώσουμε αυτή μας την γνώμη.
Αρκεί η ανάδειξη της ανακολουθίας και του ψευδεπίγραφου.
lorenzo:
«Θεωρείς εαυτόν "γάτα", "προστάτη", "ντετέκτιβ", "σοφό" κι όλους τους άλλους "στραβούς" και "βλάκες" κι ως δον κιχώτης, μεσίας, σωτήρας, έχεις αναλάβει εργολαβία το ξεστράβωμα τους?»
Αυτούς τους τίτλους, μπορείς σε άλλους να τους αναζητήσεις, σε άλλους που ΕΠΙΣΗΜΩΣ τιτλοφορούνται μάλιστα έτσι.
Η απλοϊκές προσεγγίσεις, και η συζήτηση του στυλ «τι προτείνεις για να αφήσω το δεκανίκι μου και να πιαστώ από το δικό σου», δείχνουν είτε άγχος είτε μια αρκετά μονολιθική και εγκιβωτισμένη σκέψη θα έλεγα.
lorenzo:
«Με τι προσόντα μωρό μου? Δείξε μας τα προσόντα σου λοιπόν? Τι έγινε κωλώνεις? Αφού εσύ δεν μασάς? Ή μήπως μούφα η δουλειά… Ρε συ τρώει η κατσίκα ταραμά? Τι λες ξέρεις?...»
Λαυρέντιε, μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να ενηλικιώνεσαι?
Αντίλογο δεν προβάλεις, παιδαριώδη ψευτοδιλλήματα βλέπεις, με……κατσίκες και άλλα φαντάσματα χαριεντίζεσαι, τελικά, έχεις αναρωτηθεί τι εστί αδιέξοδο?
lorenzo:
«Α, και που 'σαι πιστεύω ότι αντέχεις το χιούμορ ή θα φωνάξεις τον μπαμπά σου τον χωροφύλακα.. χαχαχα.. ε ρε γέλια.»
Πάλι καλά που γελάς, ειδάλλως θα ανησυχούσα σοβαρά…..
Θα έλεγα ότι οι αλληγορικές αναγνώσεις με βεβαιότητα γόνιμα συμβάλλουν, καθώς ο Χριστός, κατ’εμέ, είναι ο ανώτερος, ο αγαθότερος μας εαυτός και όχι κάποια Σχολαστική περιπέτεια στα χέρια νομάδων και χρυσοποίκιλτων επαγγελματιών.
Εγώ ούτε Χριστιανός είμαι ούτε εθνικός ούτε κάτι ανάλογο.
Πιστεύω στο θειο έτσι όπως εγώ το ερμηνεύω άρα δεν είμαι άθεος.
Είμαι άθρησκος μπορώ να πω.
Και δεν πάσχω από μανία καταδίωξης ενάντια στον Χριστιανισμό αλλά
θα πω την άποψη μου και από την καλή και από την ανάποδη.
Στο ερώτημα του θέματος απαντώ ότι ναι ο Χριστός θα μπορούσε να είναι
ένα πρότυπο για τον κάθε άνθρωπο.
Και αν ο Χριστιανισμός δεν συνοδευότανε από όλα αυτά τα αισχρά εντός της παρούσας διάστασης θα μπορούσα να δεχθώ τον χαρακτηρισμό Χριστιανός.
Απλά δέχομαι αυτό που είπε ο Γκαντι, δεν υποστηρίζω καμία θρησκεία για να μην είμαι υποχρεωμένος να δικαιολογώ τα εγκλήματα της.
Γενικά νομίζω ότι η λέξη θρησκεία είναι μία έννοια παρεξηγημένη αφού μπορεί εύκολα κάποιος να ισχυρισθεί ότι ο καθένας, μέσω αυτής, προωθεί (διακηρύσσει) τις προσφιλείς σε αυτόν ιδέες, θεωρίες και κανόνες.
Και αυτό κατά μία έννοια είναι αληθές, αλλά αν ανατρέξουμε στην πηγή κάθε θρησκείας θα δούμε ότι βασίζεται στην προσωπική εμπειρία. Εμπειρία η οποία πιστεύω (ή είμαι σίγουρος καλύτερα) δεν είναι χάρισμα μόνο αυτών οι οποίοι την βίωσαν αρχικά, αλλά και όλων μας. Δηλαδή όλοι μας έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε και να αισθανθούμε τον Θεό, αν πιστεύουμε ότι αυτό έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν από κάποιον τουλάχιστον μία φορά.
Βλέπω σήμερα ότι οι περισσότεροι αυτό που κάνουμε είναι ότι παπαγαλίζουμε κάποιες λέξεις είτε για να γίνουμε καλοί και ηθικοί πολίτες ή για να αποδείξουμε στους υπολοίπους το μέγεθος των γνώσεών μας, χωρίς όμως να κοιτάμε την ουσία. Την ουσία του να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό.
Αλήθεια, ποιο είναι το νόημα του να ισχυρίζομαι ότι είμαι χριστιανός, ινδουιστής, βουδιστής αν δεν έχω ζήσει αυτές τις εμπειρίες; Κάτι αντίστοιχο με αυτό που ισχύει στις θετικές επιστήμες. Ένας ερευνητής μας ζητά να πιστέψουμε στα συμπεράσματά του, τα οποία στηρίζονται στα αποτελέσμα διαφόρων μετρήσεων (εμπειριών του) βάσει κάποιων αξιωμάτων (θεμελιωδών αρχών).
Και μου έρχεται στο νου το ερώτημα. Είναι καλύτερα να είσαι ειλικρινής άθεος ή ψεύτης πιστός; Όμως ακόμα και ο άθεος πως μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Θεός αν δεν έχει προσπαθήσει να τον γνωρίσει;
Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν (Λουκάς ΙΖ-21)
Με εκτίμηση
--Je^3--
Η βασικοτερη αντιφαση ειναι στον ιδιο τον τιτλο του... Βασιλιας αγαπης και δικαιοσυνης. Για να εισαι δικαιος πρεπει να τιμωρεις- αλλα ετσι, δεν μπορεις να συγχωρεις.
Μετα, το να γυριζεις το μαγουλο, και να δινεις σε οποιον σου ζηταει, σημαινει οτι δεν μπορεις να εισαι κριτης... αφου η "κλαψα" του ενοχου θα ειναι παντα εκει...
Και τελος παντων, ο Χριστος εχει αφησει εξω πολλα βασικα στοιχεια, για να θεωρειται προτυπο... Ποια η σχεση μας με τη γνωση? Με την επιστημη? Με τον ερωτα? Με τη Φυση? Με το Συμπαν? Με τα ζωακια? Με το πολιτικο συστημα? Με τις εργασιακες σχεσεις? Με την τεχνη? Για αυτα, και για ΧΙΛΙΑΔΕΣ αλλα, ο χριστος δεν ειπε ΤΙΠΟΤΑ! Ή σχεδον τιποτα... παρα μονο "τα του καισαρος τω καισαρι" και "οποιος σκεφτεται πονηρα, καλυτερα να πεσει στη θαλασσα".
Ο χριστος, ειναι ενα αξιολογο ατομο ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΣΕ. Πραγματι, σε εναν τοσο συντηριτικο και αμουσο λαο, ειναι περιεργο πως βρεθηκε αυτος ο ραββι. Αλλα, σε γενικες γραμμες, η διδασκαλια του δεν εξεταζει ουτε το 1 % απο αυτα που εξεταζουν οι αρχαιοι σοφοι. Οποτε, τα περι προτυπου μαλλον δεν στεκουν. Και στην τελικη, ουτε το να γυρνας το μαγουλο ειναι ωραιο, ουτε το να στελνεις κοσμο στην κολαση.
Παντως, στην ουσια, μιλαμε για αεριτζιδικες δουλειες. Διαμεσολαβιση για τον Θεο... τι μεσιτες και μα****ες
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
Ο Θεός όμως ετούτος, δεν παραμένει ίδιος, αλλά αλλάζει μέσα στο χρόνο, και παίρνει διάφορες μορφές. Οι μορφές που λαμβάνει, από τους ίδιους που τον περιγράφουνε, έρχονται κάθε φορά να ικανοποιήσουνε και ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.
Μια παραδοχή που μπορούμε, θαρρώ, αβίαστα να κάνουμε, είναι ότι ΚΑΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ. Και αυτό διότι ο Θεός ΠΡΕΠΕΙ να είναι εκείνη η άπειρη Συμπαντική Δύναμη, η οποία είναι πανταχού και παρούσα, και για τον άνθρωπο γίνεται αισθητή ως ΥΛΗ, είτε έμβια είτε άβια.
Η δύναμη αυτή, ως ΑΠΡΟΣΩΠΟ «ενεργειακό πνεύμα», δεν υπήρξε βέβαια ποτέ υποβολέας κάποιων τυχάρπαστων «προφητών» ή άλλων τσαρλατάνων του άγνωστου θείου, αλλά ούτε και ανθρωπόμορφη ή ζωόμορφη πραγματικότητα, αλλά ο άνθρωπος είναι αυτός που την προσωποποιεί, δίνοντας της την μορφή ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ: την μορφή του ιδανικού, το ανθρωπόμορφο Μέγα Όν, το Όν που τον σκέφτεται, το Όν που θα τον τιμωρήσει και θα τον επιβραβεύσει, το Όν που είναι Παντοδύναμο, Ατελεύτητο, Πάνσοφο, Πανάγαθο και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας.
Ο Θεός, είναι τελείως ανεξάρτητος από τις ομολογίες πίστης των θρησκειών και τα όποια βιογραφικά εμείς επινοήσαμε, για αυτό μάλλον δεν μπορεί να αποτελέσει και ποτέ ένα πρότυπο για τον άνθρωπο.
Όλοι μας νομίζω οτι κάποια στιγμή στι ζωη μας ακούσαμε για ενα αγγελάκι και ενα διαβολάκι τα οποία εμφανίζοντε πάνω απο τον δεξί και τον αριστερό μας όμο για να μας παροτρίνουν να κάνουμεςκατι καλό η κατι κακό...
Που σταματάει η μυθοπλασία και που ξεκινλάει η πραγματικότιτα?
Τελικά εχουμε όλοι εναν Άγγελο καιενα Δαίμωνα να μας συμβουλεύει ?
Αν ναι ποιος έιναι ο ρόλος του ενός και ποιος του άλλου?
_________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ Άγγελοι vs Δαιμώνων
ΣΕ Άγγελοι vs Δαιμόνων.
11/08/2006
_________________________________________________________
[quote]Όλοι μας νομίζω οτι κάποια στιγμή στι ζωη μας ακούσαμε για ενα αγγελάκι και ενα διαβολάκι τα οποία εμφανίζοντε πάνω απο τον δεξί και τον αριστερό μας όμο για να μας παροτρίνουν να κάνουμεςκατι καλό η κατι κακό...
Που σταματάει η μυθοπλασία και που ξεκινλάει η πραγματικότιτα?
Τελικά εχουμε όλοι εναν Άγγελο καιενα Δαίμωνα να μας συμβουλεύει ?
Αν ναι ποιος έιναι ο ρόλος του ενός και ποιος του άλλου?[quote]
αυτο ειναι συνηθες φαινομενο σε ταινες,αλλα ποτε δεν ξερεις αν μπορει να υπαρχει και στην πραγματικοτητα.δεν πιστευω οτι εχω καποιον αγγελο η δαιμονα αποκλειστικο ομως.
βασικα,εχω την εντυπωση οτι αυτες οι μορφες ειναι συναισθηματα που νιωθουμε και πολλες φορες ειναι αντιθετα.
αν νευριασεις με καποιον στον δρομο την ωρα που οδηγεις,νιωθεις την αναγκη να βγεις εξω και να τον σαπισεις στο ξυλο,εχεις το εντονο συναισθημα της οργης,απο την αλλη,σκεφτεσαι οτι μπορει να μπλεξεις ασχημα και να χασεις ολοκληρη την μερα σου με αστυνομιες κτλπ,αν χασεις την ψυχραιμια σου,οποτε προτιμας να παραμεινεις ηρεμος.
θα μπορουσε το πρωτο να θεωρηθει το διαολακι,και το δευτερο το αγγελακι.οι ανθρωποι παντα ηθελαν να βαζουν μασκες στα πραγματα ωστε να τα κανουν πιο κατανοητα.
αμα θες να σε συμβουλευτουν δαιμονες σε λογια,κανε ouija board
santaclaws is coming....to town!
quote:
αμα θες να σε συμβουλευτουν δαιμονες σε λογια,κανε ouija board
Φίλε μου η επικλήσεις με Ouija board και ποτιράκια ειναι σχεδον άχριστες και πολυ πολυ πολυ επικύνδινες, ο λόγος που ανοιξα το topic δεν ειναι η επυθιμία μου να ερθω σε επαφή με κάποιο Άγγελο η κάποιο Δαίμωνα... για να δούμε τι θα μας πουν και οι άλοι φίλοι...
Αγαπητέ Crystal_tear, θα ήθελες παρόλα αυτά να πεις κάποια πράγματα σχετικά με το θέμα που άνοιξες ώστε να τοποθετηθούν κι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες, καταθέτοντας τις απόψεις τους?
Επιπλέον, λόγω του οτι υπάρχουν ήδη κάποια ανοιχτά topics σχετικά με τους δαίμονες και τους αγγέλους επιθυμείς να προσεγγίσεις το θέμα μέσα από μια άλλη διάσταση?
In anticipation of my resurrection...
santaclaws is coming....to town!
Η αναφορά του Φύλακα Άγγελου νομίζω οτι είναι καθολική δηλαδη απαντάται σε κάθε μερια του κόσμου και σχεδόν σε όλες τις παραδόσεις, θεωρώ οτι δε μπορεί να υπάρχει τόσος καπνός χωρίς φωτία... Νομίζω οτι όλοι έχουμε ενα Φύλακα Άγγελο έναν Ανώτερο εαυτό να μας καθόδηγέι και να μας βοηθάει... τι συμβένει όμως με το δαίμονα? Έχουμε και Κατώτερο εαυτό ? αφου για το Δαίμονα υπάρχει τόσος καπνος όσος και για τον Άγγελο , υπάρχει και άλλη τοσή φωτία?
το έχουμε βιώσει.Πιστεύω ότι εφόσον οι άγγελοι και οι δαίμονες είναι πνευματικά όντα τελικά αλληλεπιδρούν με το πνεύμα μας και καθίστανται αντιληπτά απο εμάς σαν αντικρουόμενες σκέψεις πρίν μια δράση ή μια απόφαση.Ο Άγγελος μας υποδεικνύει μονοπάτια εξέλιξης ενώ ο δαίμονας ανθίσταται σε αυτήν.Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα και τελικά αντιδρούμε (είτε σωματικά είτε συναισθηματικά) ίσως να είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της πάλης.Ο δρόμος της εξέλιξης έχει περισσότερο κόπο και οδηγεί απώτερα σε μεγαλύτερη ευχαρίστηση...αντίθετα ο δρόμος του δαίμονα μας εγγυάται λιγότερο κόπο και οδηγεί πιο γρήγορα σε ευχαρίστηση αλλά πολύ μικρότερης έντασης και διάρκειας που πολλές φορές μπορεί να φοράει και το ένδυμα θλίψης/θυματοποίησης.Ίσως τελικά ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε την υπεροχή του αγγέλου μας...είναι να βάλουμε σαν αποκλειστικό μας στόχο την εξέλιξη μας και να μπούμε αμέσως στη δράση που οδηγεί σε αυτήν.Τότε αυτός ο άγγελος δεν θα εμφανίζεται μόνο ως σκέψη...αλλά ίσως και σαν μια δύναμη που με θαυμαστό τρόπο ανοίγει το δρόμο μας.Βέβαια και ο δαίμονας θα κάνει την εμφάνιση του..αλλά η εμμονή μας στον στόχο μας θα αποδυναμώνει την παρουσία του.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την εμφάνιση τους στη ζωή μας...
quote:
Φίλε/η Crystal tear...αυτό που περιγράφεις φαντάζομαι ότι πολλοί
το έχουμε βιώσει.
Φίλε LOGOS θα ήθελες να μας πείς με ποιό τρόπο το βίωσες ή το βίωνεις εσύ?
quote:
οι άγγελοι και οι δαίμονες είναι πνευματικά όντα
Αφου είναι πναυματικά όντα μπορούμαι υπο προυποθέσεις να τα δούμε στο φυσικό πεδίο ?
ο Paulo Coelo στο "λογοτεχνικό" βιβλίο του "Το ημερολόγιο ενας μάγου" κανει εναφορά στον Δαίμονα του αποκαλόντας τον Αγγελιοφόρο , και του δίνει και κάποια θετικά στοιχία , λέει οτι μιλάει μαζι του και οτι κάποιες φορές αυτός τον συμβουλεύει... Τι πιστεύετε για αυτο ?
ΕΛΠΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΥ Ο ΝΟΥΣ ΘΑ ΕΡΕΘΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ... ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ!
koita etsi opws to 8eteis to 8ema (vs) kati peri 4ixologias mou fernei, eswteriki pali k tetoia peri sineidisews k allwn daimoniwn, min vasisteis omws se 8ewries loipwn psychologwn (u know the guy pou potize koka tous pelates tou o father freud) k tetoia (tetrimmena).
isws apla aggeloi k daimones na siniparxoun (to gnwsto motivo allilosimplirwsis anadei3is or something xwris to kako den 8a ipirxe to kalo k alla tetoia klise).
egw 8a i8ela na akousw an kapoios apo olous esas exei na para8esei mia empeiria pou na eixe eite me aggelo eite me daimona kai giati 8ewrise oti eixe epafi me mia tetoia ontotita, parousia, pneuma (opws k an to lene telos pantwn). ti eniwse, ti eide, an to epidiw3e, ti akouse