- Αιθερας - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

ellostron, καλό θα ήταν να διαβάσεις τι έχει ήδη ειπωθεί παραπάνω, γιατί τα Α) και Β) που αναφέρεις, απέχουν κατά πολύ.

---

-Τα διαβασα.Τι θες να πεις?

Bokken:
"Έχει να κάνει με την ιστοσελίδα που παρέθεσες;;;"

-Ο αιθερας ειναι(ηταν) μια σοβαρη θεωρεια.Δεν εχει καμια σχεση με την ιστοσελιδα του ascension2000.com.

....δεν ξερω ποσοι μπορουν να ακολουθησουν τον συλλογισμο μου γιατι λιγοι εδω μεσα ειναι καταρτησμενοι για να μιλησουν για τεχνικα ζητηματα και απλα βαυκαλιζουν πραγματα που ακουν απο αλλου…..

και επειδή θεωρώ τον εαυτό μου καταρτισμένο σε παρακαλώ φίλε σάτυρε υκ εξήγησε μου λίγο περισσότερο τον συλλογισμό σου.

Α, και αν μπορείς σε παρακαλώ εξήγησε μου και την θέση της «ποιητικής αδείας» στην επιστήμη (αυτό είναι πραγματικά αριστούργημα!!!).

quote:

---

παιδια κοιταξτε και αυτο

http://www.tsolkas.gr/greek/ergasia2/ergasia2.html

---

Real stupidity beats artificial intelligence any time. -- Terry Pratchett

quote:

---

το αυτοκίνητο Α, κινείται προς τον πομπό Τ με ταχύτητα υ=194,4 km/h, ενώ στην πραγματικότητα το αυτοκίνητο Α, κινείται με ταχύτητα υ = 120 km/h.

Έχουμε δηλαδή, ένα σφάλμα ε = 62 %, επί της πραγματικής ταχύτητας υ = 120 km/h, του αυτοκινήτου Α.

Κατ’ αρχήν το σφάλμα αυτό ε = 62%, θεωρείται ικανοποιητικό."

---

* * * Άλλο τι είναι και άλλο τι φαίνεται * * *

http://clubs.pathfinder.gr/vril Η υπόγεια άποψη

Θα ήθελα τις απόψεις σας.

Κάποτε, - λίγο περισσότερο από 100 χρόνια πριν πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι ο κενός χώρος του διαστήματος δεν ήταν τελείως κενός, αλλά γεμάτος με μια ουσία που λεγόταν αιθέρας. Αυτό το μυστηριώδες υλικό, που ποτέ δεν φάνηκε σε κανένα εργαστήριο πάνω στη Γη, πίστευαν ότι εξηγούσε με ποιο τρόπο η βαρύτητα μπορεί να επιδράσει από το ένα ουράνιο σώμα στο άλλο.

Αλλά με το τέλος του 19ου αιώνα, ο αιθέρας δεν χρειαζόταν πια στις επιστημονικές θεωρίες και απομακρύνθηκε. Σήμερα, όμως μια άλλη μυστηριώδης ουσία γοητεύει τους αστρονόμους. Στην πράξη, για δεκάδες χρόνια υπήρχε στην εμπροσθοφυλακή των κοσμολογικών θεωριών, αλλά δεν κανείς γνώριζε τι ήταν ακριβώς. Ονομάστηκε σκοτεινή ύλη, και τώρα είναι ευρέως αποδεκτή από τους αστρονόμους σαν την ουσία από την οποία, έχει φτιαχτεί το μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος.

http://www.physics4u.gr/articles/2002/natureofdarkmatter.html

Μάλιστα κάνουν λόγο για την πεμπτουσία

Οι υποψίες των κοσμολόγων έπεσαν σύντομα στο κενό. 'Οσο παράξενο κι αν φαίνεται, οι Φυσικoί έχουν από καιρό αποδείξει ότι το κενό είναι κάθε άλλο παρά... κενό. Από την κβαντική Φυσική, που μελετά την υποατομική συμπεριφορά της ύλης, γνωρίζουμε ότι όσο πιο μικρός είναι ο χρόνος παρατήρησης ενός στοιχειώδους σωματιδίου (για παράδειγμα, ενός ηλεκτρονίου) τόσο πιο αβέβαιη θα είναι η γνώση μας για το πόση είναι η μάζα του . Αν , μάλιστα, ο χρόνος παρατήρησης είναι ιδιαίτερα σύντομος, τότε η αβεβαιότητά μας θα είναι τόσο μεγάλη ώστε θα μας είναι αδύνατο να πούμε αν το σωματίδιο υπάρχει ή όχι. Είναι σαν να μπορεί το σωματίδιο να εμφανιστεί από το πουθενά κι αμέσως μετά να εξαφανιστεί στο πουθενά.

http://www.physics4u.gr/articles/scnews169.html#whatis3

http://www.physics4u.gr/news/2001/scnews168.html

Η ύλη ρέει εκτός του γαλαξία UGC 10214- αλλά προς τα πού; Η εικόνα μας δείχνει πως υπάρχει άφθονη σκοτεινή ύλη στο Σύμπαν και πως οι περισσότεροι γαλαξίες έχουν μιά μεγάλη ποσότητα από αυτή τη μορφή της ύλης.

http://www.physics4u.gr/faq/quintessence_faq.html

Μια αναταραχή επικρατεί στη σημερινή κοσμολογία, μια αναταραχή που προκαλείται από κάποια σημαντικά προφανή παράδοξα και την έλλειψη μιας αποδεκτής θεωρίας - από όλους τους επιστήμονες για την εξέλιξη του κόσμου αυτού - που αφενός θα εξηγεί τις αστρονομικές παρατηρήσεις και αφετέρου θα λύνει τα παράδοξα. Κάτι που θα έφερνε τεράστιες αλλαγές στον τρόπο που κατανοείται σήμερα ο Κόσμος.

Ίσως είναι γνωστό ότι το κεντρικό ζήτημα στην κοσμολογία αφορά το μέλλον: Ο κόσμος μας θα συνεχίσει να επεκτείνεται κατά τρόπο αόριστο, ή η διαστολή θα επιβραδυνθεί τελικά και κάποτε θα σταματήσει, που εν συνεχεία θα αντικατασταθεί από μια συστολή;

Αυτή τη στιγμή η προσπάθεια να απαντηθεί αυτό το θεμελιώδες ερώτημα περιλαμβάνει δύο εκτιμήσεις: α) για τη συνολική μάζα του Κόσμου, που θα καθορίσει εάν η βαρύτητα μπορεί να επιβραδύνει αρχικά την διαστολή που αργότερα θα φέρει την συστολή και β) την πιθανή παρουσία ειδικών ενεργειακών πεδίων που μπορούν επίσης να επηρεάσουν το ρυθμό επέκτασης του σύμπαντος.

Όλα ξεκίνησαν με έναν μαθηματικό όρο που εισήχθηκε από τον Αϊνστάιν στις εξισώσεις της γενικής σχετικότητας με σκοπό να πάρει από αυτές μια λύση που να αντιστοιχεί σε ένα στατικό κόσμο (δηλ., ένα επίπεδο και σταθερό σύμπαν). Ο όρος αυτός - που ονομάστηκε κοσμολογική σταθερά Λ - περιγράφει μια πίεση (εάν είναι θετική η κοσμολογική σταθερά) ή μια τάση (εάν είναι αρνητική), που μπορεί να αναγκάσει τον κόσμο να επεκτείνεται ή να συστέλλεται ακόμη και αν δεν υπάρχει καμιά ύλη (δηλαδή είναι μια ενέργεια του κενού).

Όταν όμως ανακαλύφθηκε η διαστολή του κόσμου, ο Einstein προφανώς άρχισε να θεωρεί την εισαγωγή αυτού του όρου λάθος και περιέγραψε την κοσμολογική σταθερά Λ ως το "μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου". Αλλά ο όρος αυτός πρόσφατα έχει επανεμφανιστεί γιατί προτείνεται από μια ομάδα κοσμολόγων ως την πηγή της προφανούς επιταχυνόμενης κοσμικής διαστολής.

Αντίθετα με τις προσδοκίες μας, τα σημερινά στοιχεία δείχνουν ότι το Σύμπαν επεκτείνεται περίπου με διπλάσια ταχύτητα από αυτήν που απαιτείται για να υπερνικήσει τη βαρυτική έλξη όλης της ύλης που περιέχει ο κόσμος. Η επίπτωση αυτού του γεγονότος είναι ότι κατά το παρελθόν η μεγαλύτερη πυκνότητα της μάζας (αφού το σύμπαν ήταν μικρότερο) στο σύμπαν, επιβράδυνε την διαστολή, ενώ για το μέλλον ο ρυθμός διαστολής θα είναι ή σχετικά σταθερός ή ίσως να αυξηθεί κάτω από την επιρροή ενός νέου τύπου ύλης που μερικοί ονομάζουν πεμπτουσία.

Το όνομα αυτό έχει ένα ιστορικό προηγούμενο. Στη φιλοσοφία, η πεμπτουσία αναφέρεται σαν το πέμπτο στοιχείο - μετά από τον αέρα, τη γη, τη φωτιά και το νερό - που προτάθηκε από τους αρχαίους Έλληνες για να περιγράψει μια θαυμάσια, τέλεια ουσία.

Η πεμπτουσία άρχισε θεωρητικά την παρουσία της ως η κοσμολογική σταθερά του Einstein, αλλά σήμερα θεωρείται ότι δεν είναι σταθερή αλλά μια χρονικά μεταβαλλόμενη παράμετρος. Έχει τη φύση μιας αρνητικής βαρυτικής μάζας: οι δυνάμεις της δεν έλκουν αλλά απωθούν, και γι αυτό θεωρείται σαν την πηγή της απωστικής κοσμολογικής δύναμης.

Πολλοί διάσημοι φυσικοί κοσμολόγοι (ανάμεσα τους οι P. Peebles, J. Ostriker, P. Steinhardt, R. Caldwell, Ρ. Dave) νομίζουν ότι η πεμπτουσία παρουσιάζει πλεονεκτήματα έναντι της κοσμολογικής σταθεράς. Οι απόψεις τους παρουσιάζονται εν συντομία παρακάτω.

Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 15 ετών, οι αστρονομικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι η συνηθισμένη βαρυονική ύλη - τα χημικά στοιχεία - και η σκοτεινή ύλη αποτελούν λιγότερο από το μισό περιεχόμενο του σύμπαντος. Ο κύριος όγκος του σύμπαντος είναι μια πανταχού παρούσα "σκοτεινή ενέργεια" με ένα παράξενο και αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό γνώρισμα: η βαρύτητά της αντί να ελκύει, απωθεί. Κι ενώ η βαρύτητα ελκύει την συνηθισμένη ύλη και την σκοτεινή ύλη σχηματίζοντας τα αστέρια και τους γαλαξίες, αυτά τα τελευταία απωθούνται από την σκοτεινή ενέργεια, μια σχεδόν ομοιόμορφη μορφή ενέργειας που διαπερνά ολόκληρο το διάστημα.

Ο κόσμος είναι εν τέλει ένα πεδίο μάχης μεταξύ των δύο τάσεων, με την απωστική βαρύτητα να κερδίζει.

Αλλά από πού προέρχεται η σκοτεινή ενέργεια; Στο παρελθόν η πιο διαδεδομένη άποψη ήταν ότι η ενέργεια αυτή είναι έμφυτη στον χωροχρονικό ιστό - μια ενέργεια του κενού, όπως είναι η κοσμολογική σταθερά Λ του Einstein.

Η ενέργεια του κενού στην κβαντική φυσική αναφέρεται στην ιδέα ότι η κατάσταση του κενού έχει μια ενέργεια διάφορη του μηδενός, ενώ το ίδιο το κενό δεν είναι σαν το 'τίποτα' αλλά είναι μια ενεργή κατάσταση. Κι αυτό γιατί όλα τα κβαντικά πεδία κατέχουν ένα πεπερασμένο ποσό μηδενικής ενέργειας του κενού ως αποτέλεσμα της αρχής της αβεβαιότητας.

Όμως αν υπολογιστεί η πυκνότητα της ενέργειας του κενού με τη βοήθεια της κβαντικής θεωρίας τότε το μέγεθος της υπολογίζεται ότι είναι 1029eV, ενώ εάν την μετρήσουμε με τη βοήθεια των αποτελεσμάτων κοσμολογικών παρατηρήσεων, για παράδειγμα των σουπερνοβών, είναι στο επίπεδο του 10-3eV. Δηλαδή η κβαντική θεωρία προβλέπει σχεδόν 120 τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη την πυκνότητα ενέργειας του κενού από ό,τι ταιριάζει με τις κοσμολογικές παρατηρήσεις. Εάν η ενεργειακή πυκνότητα του κενού είναι πραγματικά τόσο τεράστια, θα προκαλούσε μια πολύ γρήγορη (εκθετική) διαστολή του σύμπαντος, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι ηλεκτροστατικές και πυρηνικές δυνάμεις να εφαρμοστούν στα άτομα και τα μόρια. Δεν θα υπήρχαν λοιπόν γαλαξίες, αστέρια ή ζωή. Δεδομένου ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την κβαντομηχανική, κάποιος άλλος μηχανισμός πρέπει να ακυρώνει αυτήν την ενέργεια του κενού.

Έτσι, οι φυσικοί έχουν προτείνει πολλές θεωρίες για να δικαιολογήσουν αυτή την τεράστια απόκλιση. Από την ύπαρξη πρόσθετων διαστάσεων και την τροποποίηση της νευτωνικής θεωρίας της βαρύτητας μέχρι και την μίξη των νετρίνων.

Επίσης, έχει προταθεί η υπερσυμμετρίας μια μέχρι τώρα απαρατήρητη συμμετρία μεταξύ μποζονίων και φερμιονίων, που μπορούν να οδηγήσουν σε μια ακριβή εξουδετέρωση μεταξύ όλων των διάφορων συνεισφορών στην ενεργειακή πυκνότητα του κενού. Οι προτάσεις αφθονούν, αλλά πρέπει να προκύψει υποχρεωτικά ένα μοντέλο που να μπορούσε να εξηγήσει γιατί η κοσμολογική σταθερά είναι τόσο μικρή.

Μια ιδιαίτερα θεωρητική δυνατότητα στηρίζεται σε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της κβαντικής θεωρίας της βαρύτητας. Οι διακυμάνσεις στο χωροχρονικό ιστό τροποποιούν την τοπική τοπολογία, δημιουργώντας έναν κβαντικό αφρό από οπές και σκουληκότρυπες. Η γενική επίδραση είναι να οδηγηθεί η κοσμολογική σταθερά σε μηδέν.

Οι κύριοι ύποπτοι για την σκοτεινή ενέργεια

Για να εξετάσουμε αυτήν την παράξενη ιδιότητα της σκοτεινής ενέργειας βοηθάει η εισαγωγή της ποσότητας w = pdark/ρdark, όπου pdark είναι η μέση πίεση και ρdark είναι η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας στο σύμπαν. Η νέα αυτή ποσότητα είναι παρόμοια με την εξίσωση κατάστασης ενός αερίου. Ανάλογα με τις διάφορες τιμές της ποσότητας w διακρίνουμε τις παρακάτω ποσότητες

• Κοσμολογική σταθερά (w = -1)

Εισήχθη αρχικά από τον Albert Einstein, και αργότερα υποστηρίχτηκε από τον Yakov Zel'dovich ότι η κβαντική ενέργεια του κενού θα παρήγαγε μια σταθερή πυκνότητα ενέργειας και πίεση. Οι θεωρητικές προβλέψεις όμως, δίνουν μια κοσμολογική σταθερά που είναι 120 τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη τιμή. Ανεξάρτητα από την κοσμολογία, η κβαντική ενέργεια του κενού, υπάρχει. Αν η κοσμική συνεισφορά της είναι πράγματι μηδέν ή έχει μια τελείως συγκεκριμένη τιμή, είναι μια από τις ανοιχτές προκλήσεις της φυσικής.

• Πεμπτουσία (w > -1)
Ένας τύπος ενέργειας με αρνητική πίεση που μεταβάλλεται στο χώρο και το χρόνο. Η πεμπτουσία είναι δυναμικό μέγεθος, αντίθετα προς την κοσμολογική σταθερά, και η μέση ενεργειακή πυκνότητα και πίεση ελαττώνονται αργά με τον χρόνο. Το χαρακτηριστικό αυτό μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση της ξαφνικής έναρξης της κοσμικής επιτάχυνσης. Η πεμπτουσία θεωρείται ως βαθμωτό πεδίο και προβλέπει διάφορες διεγέρσεις που αντιστοιχούν σε σωματίδια με μάζες περίπου 10-33 eV.

• Άλλου τύπου ενέργεια κενού (w < -1)
Εκτός αν είμαστε θύματα μιας συνομωσίας συστηματικών φαινομένων, η περίπτωση w < -1 είναι σημάδι πραγματικά εξωτικής φυσικής. Σε κάποιο μοντέλο, τα κβαντικά φαινόμενα ενός πεδίου που μοιάζει με την πεμπτουσία, μας οδηγεί σε τροποποιήσεις της γενικής σχετικότητας, ενώ άλλα μοντέλα δείχνουν ότι η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας αυξάνεται πραγματικά με τον χρόνο, προκαλώντας πιθανόν τελικά ένα καταστροφικό "μεγάλο σχίσμα". Άλλες νέες ιδέες περιλαμβάνουν ένα εξωτικό πεδίο που προκαλεί μια επιτάχυνση σαν αυτή της κοσμολογικής σταθεράς, αλλά μεταβάλλεται στο χώρο.

• Τροποποίηση της Γενικής Σχετικότητας
Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει για να τροποποιηθεί η θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Einstein, και συνεπώς να αποφευχθεί η ανάγκη για μια εξωτική ύλη που θα προκαλεί την επιτάχυνση της διαστολής. Ενώ μερικές από αυτές δεν ξεχωρίζουν εύκολα από την πεμπτουσία, πολλές προβλέπουν παραβιάσεις της αρχής της ισοδυναμίας (η οποία είναι η βάση της Γενικής Σχετικότητας) ή αποκλίσεις από το παγκόσμιο δυναμικό της βαρύτητας που θεωρούμε ότι είναι ανάλογο του 1/r.

Εντούτοις, αρκετοί κοσμολόγοι κλίνουν τώρα να αντικαταστήσουν την κοσμολογική σταθερά Λ -- με την πεμπτουσία. Το 1997, οι R.R. Caldwell, Ρ. Dave και P.J. Steinhardt εισήγαγαν αυτόν τον όρο για να αναφερθεί σε ένα δυναμικό κβαντικό πεδίο, όχι σαν ένα ηλεκτρικό ή μαγνητικό πεδίο, και με μία απωστική βαρύτητα.

Η ενέργεια του κενού (στην οποία στηρίζεται η κοσμολογική σταθερά Λ) είναι απολύτως αδρανής - δεν αλληλεπιδρά δηλαδή με την ύλη, διατηρώντας την ίδια πυκνότητα σταθερή σε όλον τον χρόνο. Συνεπώς, για να εξηγήσει την ποσότητα της σκοτεινής ενέργειας που είναι παρούσα σήμερα, η τιμή της κοσμολογικής σταθεράς θα έπρεπε να είναι καθορισμένη με μεγάλη ακρίβεια και στην εποχή της δημιουργίας του Κόσμου, κάτι που δεν φαίνεται να ισχύει. Αυτό φυσικά ενισχύει την κριτική κατά της κοσμολογικής σταθεράς και φέρνει στο προσκήνιο την πεμπτουσία, που αντιθέτως μπορεί να αλληλεπιδρά με την ύλη και να εξελίσσεται με το χρόνο. Έτσι η τιμή της φυσικά μπορεί να ρυθμιστεί για να φθάσει στην τιμή που παρατηρείται σήμερα.

Καθώς το σύμπαν ψύχεται οι συμμετρίες μεταξύ των δυνάμεων σπάζουν, τα σωματίδια αποκτούν μάζες με τη βοήθεια του πεδίου Higgs και αυτές οι διαδικασίες τείνουν να απελευθερώσουν ενέργεια - κάτι ανάλογο της λανθάνουσας θερμότητας που ελευθερώνεται όταν μια ουσία αλλάζει τη φάση της πχ από στερεό σε υγρό. Όταν λέμε ότι σπάζουν οι συμμετρίες ανάμεσα στις δυνάμεις εννοούμε ότι το σύστημα δεν είναι το ίδιο, αλλά σχεδόν το ίδιο, αν γίνουν δύο αλλαγές συμμετρικές που περιμέναμε να μας δώσουν την ίδια αρχική κατάσταση.

Γενικά, ο κόσμος επεκτείνεται με διαφορετικούς ρυθμούς ανάλογα με ποια μορφή ενέργειας υπερισχύει. Η ύλη αναγκάζει την επέκταση του σύμπαντος να επιβραδύνεται, ενώ η κενή ενέργεια προκαλεί την επιτάχυνση. Η πεμπτουσία όμως είναι κάτι το ενδιάμεσο: η πεμπτουσία αναγκάζει τη διαστολή να επιταχύνεται, αλλά λιγότερο γρήγορα από όσο παράγεται αν είχαμε την ενέργεια του κενού Λ.

quote:

---

quote:

---

...ενέργεια που ονόμαστηκε Zero Point Energy (ZPE) ή απλά αιθέρας.

---

Εχω την αμυδρή εντύπωση οτι αλλο το ένα αλλο το άλλο.

Επίσης έχω την αμυδρή εντύπωση, οτι για να μιλήσεις για
φυσική πρέπει να ξέρεις φυσική.

Μπορείτε όμως να με αγνοήσετε, μάζι με τις αμυδρές μου εντυπώσεις
Άλλωστε

quote:

---

Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι ελάχιστα έχουν να προσθέσουν τα πτυχία και τα διδακτορικά εδώ (Συγνώμη Αγγελε και Πέτρο) απλά και μόνο όχι γιατί αναιρούνται αλλά γιατί είναι η φύση της έρευνας αυτού του σάϊτ. Εσωτερισμός και επιστήμη δεν συνδυάζονται με τον καλύτερο τρόπο και προσωπική μου άποψη είναι ότι όταν τροφοδοτούμε το μυαλό με επιστημονικές γνώσεις ατροφούνε οι άλλες του αισθήσεις αυτές που βοηθούν την έρευνα και την μελέτη αυτών των πεδίων.

---

Avalon, συγχωρεμήνη, σε ευχαριστώ μάλιστα που με έκανες να δω το φώς το αληθινο.

Γι'αυτό δεν καταλαβαίνω τον "αιθέρα" και τον θεωρώ κοτσάνες. Εχουν ατροφήσει οι
αισθήσεις μου απο το διάβασμα

Με αγωνιστικους χαιρετισμους, Αγγελος

Υ.Γ. Γιαχαχούχα

---

αφού medttech δεν σε καλύπτει η θεματολογία των φόρουμς και η οπτική όσων γράφουν τι θες και συμμετέχεις? σε υποχρεώνει κανείς να τα δεις τα πράγματα όπως οι υπόλοιποι? όχι.. άρα?

έχεις αρχίσει και έχεις εμφανή συμπτώματα τρολλ των φόρουμς (κάνε μία αναζήτηση να δεις τι είναι αυτό) και δεν νομίζω ότι αυτό προάγει το διάλογο...

στην καλύτερη περίπτωση το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να έχεις αντιδράσεις από τους συνομιλητές σου...

Galadriel

για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος

Ε τωρα εδω που τα λεμε ο Ερμης ηταν που αρχισε.
Οχι δηλαδη οτι η medtech αντεδρασε σωστα.

medtech

Τισ προσωπικες επιθεσεις τις αντιμετωπιζουμε με τους δυο παρακατω τροπους
1) συνδεση με Καιρο
2) report σε καποιον moderator

Σε ΚΑΜΙΑ περιπτωση δεν εφαρμοζουμε το οφθαλμον αντι οφθαλμου (οσο χριστιανοι και να ειμαστε)

το ζήτημα δεν είναι στο συγκεκριμένο θέμα ποιος άρχισε πρώτος... αυτό είναι κάτι που συνήθως το επικαλούμαστε στα παιδικά παιχνίδια (μη προσβληθείς τώρα κι εσύ, ώρα είναι... )

απλά, αυτή την εντύπωση έχω γενικότερα για το μέλος medtech... αν έχει ένα μόνιμο πρόβλημα με την θεματολογία, δεν καταλαβαίνω γιατί μπαίνει στον κόπο... και γιατί πρέπει ντε και καλά να "σώσει" τον οποιονδήποτε... ή αν πρέπει να το κάνει αυτό από μια εσωτερική παρόρμηση ας αφήσει τουλάχιστον τους ανθρώπους να συζητάνε με όποια οπτική διαθέτει ο καθένας...

κι άλλοι έχουν διαφωνήσει σχετικά στο παρόν θέμα αλλά δεν κάνουν κι έτσι...

εμείς οι δύο που σε κάποια πράγματα πιθανόν διαφωνούμε, γιατί μπορούμε και συζητάμε ομαλά?(και ελπίζω να συνεχίσουμε έτσι )

τέσπα, θεωρώ ότι ανοίξαμε μεγάλη παρένθεση στο θέμα και οι άνθρωποι έχουν να συζητήσουν κάτι συγκεκριμένο...

Galadriel

για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος

Καποιος ρωτησε πως ειναι δυνατον να ειναι επιστημονικη χωρις να εχει εστω και μια εξισωση. Προσωπικα μεσα στα 2 πρωτα κεφαλαια εχω δει τουλαχιστον 10 Μαθηματικες εξισωσεις οπως την απλη εξισωση του λογου της χορδης σε ενα μουσικο οργανο για την παραγωγη των 8 ηχων μιας οκταβας, την εξισωση με την οποια δημιουργουμε το Πυθαγορειο σπειροειδες σχημα κ.α.
Εν πασει περιπτωσει ολες οι εξισωσεις τουλαχιστον μεχρι το δευτερο κεφαλαιο που εχω διαβασει ειναι ηδη γνωστες. Το θεμα δεν ειναι οι εξισωσεις καθ’εαυτες αλλα πως χρησιμοποιουνται για να δωσουν τις συγκεκριμενες εξηγησεις του συγγραφεα. Φαινεται οτι οι εξηγησεις του ειναι βασιμες…

Δεν ξερω ποσοι απο σας εχουν δει το ντοκυμανταιρ του BBC (σιγουρα το BBC δεν ειναι τυχαιος οργανισμος) σχετικα με το ανεξηγητο φαινομενο με τα σπαρτα που επαναλαμβανεται καθε χρονο τοσο στην Αγγλια οσο και σε αλλα μερη του κοσμου.Για οσους δεν το εχουν δει να αναφερω σε συντομια οτι σε συγκεκριμενους αγρους στην Αγγλια παρατηρειται το φαινομενο μεσα σε μια νυχτα και ενω τα σπαρτα ειναι ακομα πρασινα να περνα απο μεσα ενα γαλαζιο φως και κατα καποιο τροπο να τα "θεριζει" δημιουργοντας διαδρομους με εκπληκτικη ταχυτητα. Αεροφωτογραφιες αυτων των διαδρομων δειχνουν εκπληκτικης ακριβειας γεωμετρικα σχηματα και επαναλαμβανομενα μοτιβα πολυπλοκων γεωμετρικων σχηματων.

Αναφερω το πιο πανω γεγονος διοτι ο συγγραφεας κανει σαφη συνδεση μεταξυ αυτων των γεωμετρικων σχηματων, και δικων του ευρηματων και νομιζω αξιζει τον κοπο να μελετησουμε τα οσα λεει.

Στο 2ο κεφαλαιο χρησιμοποιει την μελετη και γραφικη παρασταση καποιου Μαθηματικου ονοματι Benoύt Mandelbrot της εξισωσης "c=a+bi" οπου i (γιωτ) ειναι η τετραγωνικη ριζα του -1 και ειναι φανταστικος αριθμος, με ευρεια χρηση στα Μαθηματικα, για να δειξη οτι υπαρχει ομοιοτητα μικροκοσμου και μακροκοσμου σε ολα τα επιπεδα στο συμπαν (self similarity at all levels). Βεβαια αυτη η ομοιοτητα ειναι ηδη γνωστη οπως πχ η ομοιοτητα του ατομου με το ηλιακο συστημα, αλλα σιγουρα ειναι ενδιαφερον να προσεξει καποιος πως ο συγγραφεας δενει αυτα τα δεδομενα με μαθηματικες εξισωσεις για να υποστηριξει τις θεσεις του.

quote:

---

Επισης νομιζω καλα θα ηταν ο καθε συζητητης εδω να ορισει τι εννοει με τον ορο "αιθερας", διοτι φαινεται οτι αλλοι εννοουν κατι το οποιο υπαρχει αποκλειστικα και μονο στο κενο, ενω αλλοι ολο το υλικο του συμπαντος

---

Είναι το ίδιο πράγμα. Αιθέρας είναι η ενέργεια που υπάρχει παντού στο σύμπαν και η οποία δημιουργεί ανά πάσα στιγμή την ύλη με την μορφή την οποία γνωρίζουμε. Θα διαβάσεις περισσότερες λεπτομέρειες καθώς προχωράς.