- ο εγωισμός γεννά θεούς - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
...για μενα καμια Εκκλησια δεν θα επρεπε να διαχωριζει τους πιστους της σε αιρετικους και μη και ουτε να προβαλλει το αλαθητο η την ορθοδοξια της......επισης σε καποια θεματα θα επρεπε η οποια Εκκλησια να δηλωνει οτι αγνοει την τελικη αληθεια ........
και πως καποια συμπερασματα που εχει φτασει αποτελουν προσεγγιση της αληθειας αλλα οχι την αληθεια ....Edited by - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3 on 03/12/2010 10:44:18
Να δηλώσει τι???
Οτι αγνοεί την "τελική αλήθεια"...???
Δεν πρόκειται αυτό Αριστοτέλη να γίνει ποτέ -κατα την άποψή μου- και οι λόγοι είναι προφανείς...θα αναγκασθούν να πούν πολλά απο τα ψέμματα που μέχρι σήμερα έχουν σερβίρει ως "αλήθειες" και αυτό δεν θα είναι χωρίς "απώλειες"...!
Αυτό δεν τους συμφέρει...για σκέψου το...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Η διδασκαλία της αγάπης φίλε ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ , δεν είναι προνόμιο και αποκλειστικότητα του χριστιανισμού , και θα τολμούσα να πω ότι στον χριστιανισμό έχει μείνει μόνο στα λόγια . Όσο για το «Πηδάλιον» γιατί να το κάψουμε ? Είναι το πιο διασκεδαστικό βιβλίο που έχω διαβάσει , ειδικά στις σεξουαλικές σχέσεις έχει μεγάλη πλάκα . Κάποτε μάλιστα σκέφτηκα να ανοίξω και θέμα γι’ αυτό .
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3
νομιζω οτι πρεπει να μιλαμε και να φιλοσοφουμε ελευθερα, αυτο που με δενει με το Χριστιανισμο ειναι η διδασκαλια της αγαπης και οχι το δογμα...
αν θυμασαι ειχα πει οτι το Πηδαλιο θα επρεπε να το καψουμε, ισως ο ιδιος ο Χριστος να το θεωρουσε χρησιμη πραξη...
Τώρα όσον αφορά τα εκτός θρησκείας , συμφωνώ μαζί σου σε αρκετές απόψεις , και ειδικότερα στο ότι τις μυθολογίες των λαών , θα πρέπη να τις αποσυμβολίζουμε και να τις αντιμετωπίζουμε όχι σαν παραμύθια , αλλά σαν γεγονότα χαμένης ιστορίας , που με την πάροδο των αιώνων και την συμβολή των ποιητών , πήραν την μορφή του μύθου .
*
life is good
Όπως το νερό αναζητά το δικό του επίπεδο το συνηθισμένο επίπεδο της ζωής.
Αυτό υποδηλώνει τη σπουδαιότητα της υπηρεσίας και της γνώσης ως προς τη θέση μας στην ακολουθία της ζωής χωρίς αίσθημα ανωτερότητας.
Τι είναι πιο ρευστό πιο υπάκουο από το νερό;
Εντούτοις επιστρέφει πάλι φθείροντας τη σκληρότητα
που δεν μπορεί να του αντισταθεί. Ο εγωισμός γεννά την πεποίθηση ότι είσαι, είμαι, είμαστε και είναι, ξέχωροι και διαφορετικοί από οτιδήποτε άλλο κινείται... Ότι ντε και καλά είμαστε στην κορυφή της πυραμίδας... Στο σώμα μου έχω ένα άλφα ποσοστό σιδήρου που πριν μερικά χρόνια ήταν μοιρασμένο σε ραδίκια σε κάποια τροφή η σε ένα βουνό... Αν δεν υπάρχει ευφυία πίσω από αυτό τότε τι να λέμε? Τι να λέμε ειλικρινά...
Το ότι είμαστε ατελείς δεν είναι καινούριο... Όμως υπάρχει μεγαλύτερος και ευγενικότερος σκοπός.Να στρέψουμε το βλέμμα στην κατάκτηση
του 100% των δυνατοτήτων μας. Πρώτα χρειάζεται να κατανοήσουμε την σημαντικότητα των πάντων και να προσεγγίζουμε το κάθε τι με τον σεβασμό που του αρμόζει...
Γιατί μπορεί για τον μακρόκοσμο να είμαστε μια κλανιά, αλλά για τον μικρόκοσμο είμαστε ένα σύμπαν άπειρο... Και ποιος μου λέει εμένα ότι όλο αυτό το αχανές τεράστιο σύμπαν δεν είναι ένα τμήμα του μικρόκοσμου που δένει ένα αντικείμενο ενός άλλου κόσμου? Άραγε από ποια πλευρά να κοιτάξω τα πράγματα? Από πάνω η από κάτω? Από που να πιαστώ και να προσεγγίσω την αλήθεια..? Και πια αλήθεια? Την δική μου? Την δική σου? Την αλήθεια όλων? Χάσιμο..... Αντί να γοητευόμαστε και να μας πιάνει δέος για όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που συμβαίνουν παντού καθόμαστε σαν μπέμπηδες και μαλώνουμε για τα παιχνίδια μας..Ο ανθρωποκεντρισμός είναι σοβαρότατη και ελπίζω όχι και ανίατη ασθένεια...
life is good
quote:..Ο ανθρωποκεντρισμός είναι σοβαρότατη και ελπίζω όχι και ανίατη ασθένεια...
life is good
Θα είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον , να εξετάζαμε την δίποδη βάδιση του ανθρώπου και να βλέπαμε αν αυτή αποτελεί μια επίκτητη ικανότητα...και να βλέπαμε κατα πόσο η εκ-πολιτιστική διαδικασία είναι αυτή στην οποία οφείλεται εν πολλοίς η συγκεκριμμένη ικανότητα αλλα και πολλές άλλες...να δούμε την τελειότητα του ανθρώπου και την "καθ'εικόνα και ομοίωσιν" που προσπαθεί να εμφανισθεί ως κραταιά....
Ως "πολιτικόν ζώον" αναφέρεται κατα τον Αριστοτέλη...και η ιστορικη του διαδρομή -του ανθρώπου- έχω την αίσθηση , ότι τον δικαιώνει -Αριστοτέλη- και την άποψή του...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Dr Jekyll Mr Hyde-Ο εγωισμός γεννά θεούς, όταν ο άνθρωπος θεοποιεί τον εαυτό του ή άλλες ατελείς υπάρξεις.
Και για να συμπληρώσω αυτό που λες Dr Jekyll …. ή όταν άνθρωπομορφοποιεί την ατελή του ύπαρξη δίνοντας με την ανθρώπινη φαντασία του, υπόσταση σε ένα ανώτερο αιθέριο τίποτα μια θέση για να στέκετε και ένα όνομα.. ![]()

Επειδή εξαπατούσαν και ήσαν εκδικητικοί, έφτιαξαν και τη θεά Ήρα....έτσι δεν ήταν κακό ούτε η απάτη ούτε η εκδίκηση αφού το ίδιο έκανε και η θεά τους.
Επειδή υπήρχαν μέθυσοι που στο μεθύσι τους επάνω έκαναν κάθε μορφής ανωμαλίες....έφτιαξαν τον θεό Διόνυσο και τους Σάτυρους.....άρα δεν ήταν κακό αυτό που έκαναν.
Επειδή σκότωνε η μία πόλη την άλλη, έφτιαξαν και τον θεό του πολέμου τον Άρη! Έτσι δεν ήταν κακό να πολεμούνε τους ομοεθνείς τους.
Επειδή που και που πήδαγαν και καμιά κατσικούλα, έφτιαξαν και τον θεό Πάνα! έτσι δεν ήταν κακό να βατεύουν την ανυποψίαστη αίγα...αφού το ίδιο έκανε και ο θεός τους.
Επειδή υπήρχαν πολλές πουτάνες, έφτιαξαν και τη θεά Αφροδίτη....έτσι η πουτανιά είχε βρει και αυτή το δικό της θεό.
Ο Ιησούς όμως δεν έφερε επάνω του κανένα από αυτά τα ανθρώπινα πάθη.
Δεν έκλεβε, δεν ήταν πόρνος, δεν ήταν κτηνοβάτης, δεν ήταν άδικος, δεν εξαπατούσε, δεν ήταν πολεμοχαρής ή μέθυσος.....είχε με λίγα λόγια όλα τα προσόντα για να θέσει υποψηφιότητα ως Θεός.
Δεν νομίζω λοιπόν να ήταν το όνειρο κανενός να καταλήξει όπως ο Ιησούς, κανείς δε θα ήθελε μια απλή ζωή χωρίς τις παραπάνω "περιπέτειες", χωρίς τη μέθη, την κραιπάλη, την εξουσία, την πορνεία κ.λ.π.
Δεν ήταν λοιπόν ο Ιησούς κάποιο άλλοθι για τον άνθρωπο.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ο άνθρωπος δεν είχε καμία απολύτως ανάγκη ώστε να Τον δημιουργήσει με τη φαντασία του. Το αντίθετο μάλιστα, ο Ιησούς με την ηθική Του, του χάλαγε τα σχέδια.
Δεν Τον προσκάλεσε λοιπόν κανένας να έρθει στη γη, ήρθε αυτόκλητος.
ΞΥΛΟΥΡΗΣ - ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
quote:
Παλιά οι άνθρωποι επειδή πήδαγαν τις κόρες τους και τις αδελφές τους, έφτιαξαν και έναν όμοιό τους θεό τον Δία!...έτσι δεν αισθάνονται άσχημα ...αφού το ίδιο έκανε και ο θεός τους.Επειδή εξαπατούσαν και ήσαν εκδικητικοί, έφτιαξαν και τη θεά Ήρα....έτσι δεν ήταν κακό ούτε η απάτη ούτε η εκδίκηση αφού το ίδιο έκανε και η θεά τους.
Επειδή υπήρχαν μέθυσοι που στο μεθύσι τους επάνω έκαναν κάθε μορφής ανωμαλίες....έφτιαξαν τον θεό Διόνυσο και τους Σάτυρους.....άρα δεν ήταν κακό αυτό που έκαναν.
Επειδή σκότωνε η μία πόλη την άλλη, έφτιαξαν και τον θεό του πολέμου τον Άρη! Έτσι δεν ήταν κακό να πολεμούνε τους ομοεθνείς τους.
Επειδή που και που πήδαγαν και καμιά κατσικούλα, έφτιαξαν και τον θεό Πάνα! έτσι δεν ήταν κακό να βατεύουν την ανυποψίαστη αίγα...αφού το ίδιο έκανε και ο θεός τους.
Επειδή υπήρχαν πολλές πουτάνες, έφτιαξαν και τη θεά Αφροδίτη....έτσι η πουτανιά είχε βρει και αυτή το δικό της θεό.
και οι κομπλεξικοί που μισούν μέχρι και τον ίδιο τους τον εαυτό έφτιαξαν έναν θεό εκδικητή που έχει σαν μοναδικό σκοπό την τρομοκρατία του ανθρώπου και την προβατοποίηση του
και προάγει τον σκοταδισμό και το μίσος για ότι το διαφορετικό
“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

Η πρόσφατη ανακάλυψη του famous πια βακτηρίου GFAJ-1 μας δείχνει ότι δεν πρέπει να μελετούμε την ζωή με βάση ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα, αλλά να είμαστε προετοιμασμένοι ακόμη και για το πιο “παράλογο”. Το “παράλογο” λοιπόν ενδεχόμενο αυτή η “αρμονία” του Σύμπαντος να είναι όχι τίποτε άλλο παρά ένα τυχαίο γεγονός, αποκτά θεωρητική βάση.
Ο Θεός ή οι Θεοί, είναι κατ' εξοχήν δημιούργημα του ανθρώπου. Ότι έχει σχέση με τον Θεό ή τους Θεούς, είναι κι' αυτό κατά συνέπεια δημιουργία του ανθρώπου. Και η άποψη ότι ο εγωϊσμός (με την έννοια του ανθρωποκεντρισμού) “γεννά” θεούς αλλά και η άποψη ότι ο εγωϊσμός (με την ίδια πάλι έννοια) γεννά θρησκείες, είναι απόψεις σωστές κατά την γνώμη μου. Και οι δύο βρίσκουν εφαρμογές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και μάλιστα, άποψή μου είναι, πως ακριβώς λόγω της μηδαμινότητας του ανθρώπου και της συνειδητοποίησης αυτής της μηδαμινότητας από τον ίδιο τον άνθρωπο, έχουμε οδηγηθεί στην “κατασκευή” Θεών ή θρησκειών.
Στην πραγματικότητα, δεν χρειαζόμαστε την θρησκεία. Ούτε χρειαζόμαστε Θεούς ή Θεό. Άλλα πράγματα χρειαζόμαστε. Οι θρησκείες είναι σαν τις ασφαλιστικές εταιρίες. Υπόσχονται ότι μπορούν να ασφαλίσουν το ανθρώπινο συναίσθημα από φωτιά και κλοπή και να εξασφαλίσουν την υπεροχή του να είναι κανείς “Άνθρωπος” εις τους αιώνες των αιώνων. Ματαιοπονούν. Αν κάποια στιγμή ο ήλιος σβήσει ή ο πλανήτης σταματήσει να γυρίζει, καμιά Θρησκεία και κανένας Θεός δεν μπορεί να “σώσει” την ανθρωπότητα.
quote:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3νομιζω οτι πρεπει να μιλαμε και να φιλοσοφουμε ελευθερα, αυτο που με δενει με το Χριστιανισμο ειναι η διδασκαλια της αγαπης και οχι το δογμα...
Δεν υπάρχει διδασκαλία της αγάπης για τον απλούστατο λόγο πως η Αγάπη, δεν μπορεί να διδαχθεί ούτε να την διδάξει κάποιος σε κάποιον άλλον. Δεν μπορώ να σου πω εγώ πως να αγαπάς ή τι είναι η αγάπη. Μπορώ να σου πω "Δες το φως" αλλά αν εσύ δεν ξέρεις πως να το δεις ή αν έχουν κάποιο πρόβλημα τα μάτια σου, δεν μπορώ να κάνω τίποτε εγώ. Πρέπει να πας σε οφθαλμίατρο ή να αλλάξεις όλη την "οπτική" σου γωνία. Για να αλλάξεις την "οπτική" αου γωνία, πρέπει να ξέρεις πως να μετακινηθείς, που να μετακινηθείς και για πόσο να μετακινηθείς. Αλλά αν εσύ δεν ξέρεις ούτε καν να κινηθείς, δεν ξέρεις να περπατάς ή τα πόδια σου έχουν κάποιο πρόβλημα, πάλι αλλού πρέπει να απευθυνθείς.
Το "αν κάποιος σε χτυπήσει από το ένα μάγουλο, γύρνα και το άλλο" ή το "αγαπάτε αλλήλους", ναι μεν είναι μορφές αγάπης, αλλά δεν είναι η αγάπη αυτή καθ' αυτή, ουσία αγάπη δηλ. Είναι μορφές, είναι ανθρώπινες εκδηλώσεις αυτό που ονομάζουμε "αγάπη". Όμως η Αγάπη μπορεί να εκδηλωθεί με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, συνεπώς αν θεωρήσουμε τα "αν κάποιος σε χτυπήσει από το ένα μάγουλο, γύρνα και το άλλο" και το "αγαπάτε αλλήλους" διδασκαλία αγάπης, τότε έχουμε χίλιες διαφορετικές διδασκαλίες αγάπης.
Αυτό που σε δένει με τον Χριστιανισμό είναι ο νεοτερισμός του Λόγου του, δεν είναι η "διδασκαλία της αγάπης". Ο νεοτερισμός των νόμων που έφερε τότε δηλ. σε σχέση με κάποιους άλλους νόμους. Αν τον Ιησού τον έλεγαν Βαραβά και ήταν αυτός ο οποίος τα έλεγε αυτά, τώρα θα ήσουν Βαραβαϊστής και θα σε έδενε ο Βαραβαϊσμός.
Και έχω ξαναπεί : η σωστή έκφραση - και η αλήθεια δηλ - για όσους ακολουθούν αυτήν την "διδασκαλία της αγάπης" δεν είναι "Είμαι Χριστιανός" αλλά "Προσπαθώ να γίνω Χριστιανός" δηλ. προσπαθώ να κάνω ότι έκανε και ο Ιησούς : Γυρίζω το άλλο μου μάγουλο όταν με χτυπούν από το ένα, δίνω το περσινό τζάκετ μου που δεν το φοράω στον συνάνθρωπό μου που δεν έχει, αφήνω τον νεκρό πατέρα μου να ζει με τους νεκρούς και ζω εγώ με τους ζωντανούς και πουλάω όλα τα υπάρχοντά μου, αφήνω την πολυτέλεια και ζω ολιγαρκής "αθόρυβα" και με ταπεινότητα. Άμα μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά, ναι, τότε είσαι Χριστιανός. Άμα δεν μπορείς, είσαι μπαρούφας, όχι Χριστιανός. Καλύτερα είναι λοιπόν να λες στους άλλους : "Προσπαθώ να γίνω Χριστιανός". Είναι πιο αληθινό.
* το β' ενικό δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε σένα φίλε
Ο Λόγος λοιπόν είναι αυτό που μετράει. Όχι ποιος τον εκφέρει, αλλά η ουσία του Λόγου : του ΤΙ λες και ο τρόπος με τον οποίο Τον κάνεις πράξη. Και ο Λόγος του Χριστιανισμού δεν είναι η αγάπη. Είναι η συνείδηση. Το γυρίζω το άλλο μάγουλό μου στον "εχθρό" μου, δεν είναι πράξη αγάπης, αλλά πράξη συνειδητότητας και μιας βαθύτερης αντίληψης ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν "εχθροί" και "φίλοι". Το να δίνω το δεύτερο παλτό μου στον συνάνθρωπό μου που δεν έχει, δεν είναι πράξη αγάπης, αλλά πράξη συνειδητότητας και μιας βαθύτερης αντίληψης πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν "έχοντες" και "μη έχοντες".
Όλα αυτά δεν χρειάζονται Θεό, ούτε Θεούς. Χρειάζονται συνείδηση. Ακριβώς λοιπόν επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτε απ' όλα αυτά, έφτιαξε κάτι που να τα κάνει. Ακριβώς επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι "πανταχού παρών και τα πάντα πληρών", έφτιαξε κάποιον που να μπορεί να είναι. Για να μην αισθάνεται μόνος και αδύναμος, για να μην αισθάνεται ανίκανος, ανύμπορος και τιποτένιος. Αυτά δηλ. που στην πραγματικότητα είναι. Αυτή είναι η μία όψη. Η άλλη ... είναι για τους άλλους : για τους συνειδητούς.
Edited by - zip on 07/12/2010 11:49:26
zip.. φίλε αν εγώ νοιώθω πως τα πάντα από τον κόκκο άμμου μέχρι έναν κόκκινο γίγαντα (άστρο)δονούνται και κατά κάποιο τρόπο είναι λίγο η πολύ συνειδητά... Πως δεν γίνεται να είναι όλα τυχαία... Πως υπάρχει - και δεν μιλάω για θεό με μούσια και μακριά γκρίζα μαλλιά - μια κάποια δύναμη που συντονίζει τα πάντα και επιτρέπει την ζωή.... Αν εγώ νοιώθω πως πέρα από τον άνθρωπο υπάρχουν κι άλλα ανώτερα όντα... Είμαι εγωιστής? Η ρομαντικός?
life is good
life is good
life is good
Το γεγονός μιας υπόθεσης, π.χ ότι μπορεί να υπάρχουν όντα που να ... π.χ περνούν μέσα από τοίχους, λέω π.χ, γιατί αυτομάτως τα κάνει "ανώτερα" από μένα ; Επειδή εγώ δεν μπορώ να το κάνω ; Εγώ αγαπητό μου Ον, μπορώ να ξεγελάσω την εφορία. Εσύ μπορείς ;
Edited by - zip on 07/12/2010 12:42:44
Δεν το είδα ποτέ έτσι, ειλικρινά φίλος!!
Πλάκα πλάκα τι τρέλα είναι και τούτη με τα ανώτερα και τα κατώτερα όντα... Όντως ρε γαμώτο... Δεν το σκέφτηκα ποτέ μα ποτέ έτσι... σούπερ! ![]()
life is good