- Επιστήμη V Πίστης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Συμφωνείτε;

Απόλυτα!

Τώρα το σκιτσάκι είναι πάρα πολύ έξυπνο γιατί αν παρατηρήσετε τα σύμβολα στο "ignore contradicting evidence" είναι των εξής θρησκειών: ιουδαισμός, χριστιανισμός, ισλαμισμός.

Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Και οι τρείς αυτές θρησκείες βασίζονται στην πίστη ενός μοναδικού θεού χωρίς αποδοχή εναλλακτικών όψεων, απόψεων και επιλογών. Είναι κλειστά συστήματα στα οποία η αλήθεια εμπεριέχεται στο σύστημα και πουθενά αλλού.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα συγκεκριμένα αυτά θρησκευτικά συστήματα έχουν δυστυχώς οδηγήσει σε φανατισμούς, διωγμούς των αντιφρονούντων, ιερούς πολέμους και άλλες περιπτώσεις αλλοφροσύνης και μισαλλοδοξίας.

Δεν θέλω σε κανένα βαθμό να υποτιμήσω την πνευματική και πολλές φορές ανθρωπιστική και κοινωνική αξία αυτών των θρησκειών, παρόλλα αυτά το γεγονός παραμένει.
Αν δεν είσαι ένας από εμάς, είσαι με τους άλλους και οι άλλοι είναι λάθος ενώ εμείς είμαστε οι σωστοί.
That is to say "Ignore Contradicting Evidence"

Η θρησκευτική γνώση-αλήθεια εμπεριέχεται σε ένα ή περισσότερα θρησκευτικά βιβλία τα οποία αποτελούν τον ιερό λόγο του Θεού και γι αυτό τον λόγο δεν αναιρούνται ούτε αξιολογούνται γιατί αν αναιρεθούν καταρέει ολόκληρο το θρησκευτικό οικοδόμημα, το σύστημα δηλαδή που περικλείει την αλήθεια.

Από την άλλη η επιστήμη, όπως γνωρίζουμε, βασίζεται σε ένα διαφορετικό σύστημα γνώσης.
Η επιστημονική γνώση εγκαθιδρύεται και πιστοποιείται με το πείραμα και άλλες μεθόδους, παρουσιάζεται στην επιστημονική κοινότητα μέσα από δημοσιεύσεις και συνέδρια και εκεί αναιρείται, αλληλοσυμπληρώνεται, γίνεται αποδεκτή ή μη, ποτέ όμως δεν είναι παγιωμένη. Γιαυτό και στην επιστήμη υπάρχει εξέλιξη της γνώσης και βαθμιαία απόκτηση της.

Κάτι τελευταίο. Έχω την άποψη πως τα παγανιστικά συστήματα της αρχαιότητας, συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού, είχαν, νομίζω μια πιο ανοιχτή και ελέυθερη αντιμετώπιση "του άλλου" και "του διαφορετικού". Ήταν πιο ευέλικτα και πιο ζωντανά καθώς ως συστήματα είχαν μια πιο ευρεία διάσταση και ήταν λιγότερο αποκλειστικά.

Ίσως κάποτε θα έρθει μια εποχή που οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι, επιστήμη και θρησκεία, θα συμφιλιωθούνε, σαν τον Απολλωνα που έδινε το χέρι στον Διόνυσο, στους Δελφούς.

Μέχρι τότε όμως έχουν να πέσουν πολλά μπινελίκια μεταξύ των πιστών και των απίστων στο "Μυθος και Θρησκεία" και όπου αλλού τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα συναντιώνται προς χάριν και τέρψιν του φιλοθεάμοντος κοινού.

quote:

---

Ίσως κάποτε θα έρθει μια εποχή που οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι, επιστήμη και θρησκεία, θα συμφιλιωθούνε, σαν τον Απολλωνα που έδινε το χέρι στον Διόνυσο, στους Δελφούς.

---

πάντως στην Αγία Γραφή ,ο προφήτης Ησαΐας ( αν θυμάμαι καλά) , έχει προφητεύσει την συνεργασία "επιστήμης" και "θρησκείας", η επιστήμη αναφέρετε ως "σοφία" και η θρησκεία ως "πίστη" , το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας θα είναι η "στερέωση των καιρών" αν θυμάμαι καλά.
δυστυχώς γράφω εν τάχυ και δεν προλαβαίνω να τσεκάρω λεπτομέρειες...
το νόημα πάντως είναι, ότι η Γραφή έχει προβλέψει την συνεργασία των δύο με απόλυτα θετικές συνέπειες.
κάτι σαν πνευματικοποιημένη επιστήμη....

ευχαριστώ

ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ

Edited by - ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ on 07/03/2007 20:09:27

πολλοι δε επιστημονες εχουν μετατρεψει σε "πιστη" την αγαπημενη τους θεωρια

απο την αλλη, πιστη σημαινει εμπιστοσυνη: εχω εμπιστοσυνη στον θεο... η στο νομο της βαρυτητας!...

quote:

---

hendrix
απο την αλλη, πιστη σημαινει εμπιστοσυνη: εχω εμπιστοσυνη στον θεο... η στο νομο της βαρυτητας!...

---

H πίστη απλά σημαίνει έλλειψη γνώσης. Εχω εμπιστοσύνη στο Θεό αλλά γνωρίζω για το νόμο της βαρύτητας.

Η για να το πούμε πιο απλά. Η θρησκεία λέει "πιστεύω αυτό γιατί δεν το γνωρίζω".

Η επιστήμη λέει: "Γνωρίζω αυτό και μπορώ να το αποδείξω"

macedon

Δείτε ένα παράδειγμα τα περί ψυχής , μια αντίληψη που την συναντάμε σε όλους τους πολιτισμούς , η ψυχή και η αθανασία της είναι ένα κομμάτι που η επιστήμη δεν την δέχεται , για τον λόγο ότι αυτό που εννοούμε εμείς και αντιλαμβανόμαστε ως ψυχή , για την επιστήμη είναι μια φυσιολογική λειτουργία του εγκέφαλου , που αν θυμάμαι καλά ξεκινάει από τους νευρώνες .

ειναι ομως πολυ δυσκαμπτες για ποικιλους λογους (μερικοι ειναι προφανεις) και φυσικα δεν δεχονται να πληγει το κεντρικο τους δογμα

ακολουθουν δηλ. αναγκαστικα τον αλγοριθμο "scoense" αλλα το κιτρινο κουτακι τους εχει πολυ σκληρο τσοφλι

και η θρησκεια δηλ ειναι ενα ειδος επιστημης

εφοσον θρησκεια, επιστημη, τεχνη, κλπ ειναι ολα απορροιες του ανθρωπου, εχουμε καταρχην βρει τον βασικο ενοχο!

Η πίστη πχ κάποιου επιστήμονα ότι αυτό που προσπαθεί να κάνει θα είναι σωστό, δε μπορεί να τον οδηγήσει στην ανακάλυψη του?

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Dying_Incubus
Η πίστη πχ κάποιου επιστήμονα ότι αυτό που προσπαθεί να κάνει θα είναι σωστό, δε μπορεί να τον οδηγήσει στην ανακάλυψη του?

---

Μπερδεύεις μάλλον φίλε μου την υπόθεση εργασίας με την πίστη. Αλλά ακόμη κι αν ο επιστήμονας ξεκινήσει από κάποια "πίστη", όπως την ονομάζεις, θα πρέπει να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη, αυστηρά καθορισμένη επιστημονική μεθοδολογία πριν καταλήξει στην παραγωγή επιστήμης.

Μέχρι τότε, η "πίστη" του δεν έχει τίποτε το επιστημονικό και καμία "πίστη" δε γίνεται αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα, η οποία βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στη γνώση.

macedon

Αν δεν υπήρχε η πίστη - με την ευρύτερη έννοια του όρου - πως θα ήταν ο κόσμος μας κι εμείς ως ανθρώπινο είδος?

In anticipation of my resurrection...

αλλα και αθεοι επισης το ιδιο επιστημονες με τους προηγουμενους

επομενως ειτε ο θεος δεν ανακατευεται με τα επιστημονικα δρωμενα ειτε δεν ειναι αναγκαιος παραγων στην διατυπωση επιστημονικων θεωριων

Φιλε elo η επιστημη δεν νομιζω οτι εναντιωνεται στις μυθολιγκες αντιληψεις. Αντιθετα θα ελεγα οτι αυτες αποτελουν αντικειμενο μελετης και γινεται προσπαθεια αναλυσης και αποδειξης πολλων στοιχειων σωζομενων απο παραδοσεις ... Οχι απο κοντρα αλλα απο ενδιαφερον για το τι θα προκυψει απο την επαναπροσεγγιση τους μεσω τον συγχρονων δεδομενων.
Οσον αφορα τα περι ψυχης νομιζα οτι απλα προκειται περι μιας αρχετυπικης εννοιας η οποια προυπαρχει ολων των συγχρωνων θρησκειων. Δεν ξερω επιστημονικα πως εξηγειται αλλα εμενα μου φενεται περισσοτερο σαν μια ψυχολογικη αλλα και κοινωνικη αναγκη.

1. χρησιμοποιουσε επιστημονικες αρχες η ιερα εξεταση κατα την εκδικαση των υποθεσεων της?

2. η σημερινη επιστημονικη κοινοτητα εχει το αντιστοιχο της ιερας εξετασης και ποιο ειναι αυτο?

και ποια ειναι η συνταγη δημιουργιας μιας επιστημονικης θεωριας? (διοτι ο αλγοριθμος sciense δεν ειναι πληρης)

αν υπαρχει αντιθεση μεταξυ πιστης-γνωσης υπαρχει και μεταξυ επιστημης-θρησκειας?

και... που μπαινει η μαγεια στο παιχνιδι και στους αλγοριθμους?

_________________________
The seething seas ceaseth
and twiceth the seething seas sufficeth us.

A. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στον τίτλο του παρόντος "Επιστήμη και θρησκεία" θα μπορούσε να προστεθεί το ερώτημα "βίοι αντίθετοι;". Πιστεύω όμως πως μια τέτοια προσθήκη θα ήταν μάλλον αδόκιμη, καθώς οι δύο αυτές έννοιες δεν είναι αντίθετες. Οι αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται πάντα στο ίδιο επίπεδο κι έχουν κοινό σημείο εφαρμογής και αντίθετη φορά. Η επιστήμη και η θρησκεία όμως βρίσκονται σε τελείως διαφορετικά επίπεδα τα οποία φαίνεται να μην έχουν κανένα κοινό σημείο και άρα οι έννοιες αυτές ούτε αντίθετες είναι ούτε συμπίπτουν, ούτε τέμνονται. Απλά συνυπάρχουν.

B. ΕΝΝΟΙΕΣ, ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

α. Η θρησκεία

Η διαφορά της θρησκείας με την επιστήμη οφείλεται αρχικά σ'αυτήν την ίδια τη φύση τους.

Η θρησκεία δεν ασχολείται με τα θέματα του φυσικού κόσμου. Την ενδιαφέρουν τα "μετά τα φυσικά". Δεν προσπαθεί να ερμηνεύσει το φυσικό κόσμο - τις αιτιώδεις σχέσεις και τα αποτελέσματά του - και εστιάζεται κυρίως σε φιλοσοφικά ερωτήματα και (ενίοτε) σε κοινωνιολογικές προσεγγίσεις. Είναι μάλλον χαλαρή στα δόγματα ή θεωρίες της, με την έννοια της απουσίας ανάγκης αυστηρής απόδειξης των λεγομένων της. Δεν την ενδιαφέρει και δεν μπορεί να αποδείξει τίποτε. Το σύνολο των "αποδείξεων" της κάθε θρησκείας περιέχονται συνήθως στη φράση "Έτσι είναι γιατί έτσι το είπε ο Θεός", όπου η λέξη "θεός" αντικαθίσταται πολλές φορές από το όνομα του ιδρυτή της θρησκείας ή του νόμιμου εκπροσώπου του επί της γης.

Η θρησκεία συχνά είναι κοσμοθεωρία, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξή της. Θεωρεί συνήθως πως κατέχει τη μοναδική αλήθεια η οποία της δόθηκε εξ αποκαλύψεως από τον ίδιο το Θεό (Ιουδαϊσμός), το γιό του (Χριστιανισμός), κάποιον προφήτη των προηγουμένων (Ισλάμ) ή κάποιο "φωτισμένο". Σήμερα υπολογίζεται πως στη γη κυκλοφορούν λίγο περισσότερες από 4.200 "μοναδικές αλήθειες", κάθε μια από τις οποίες κατέχει όλες τις απαντήσεις που άπτονται των μεταφυσικών ανησυχιών του ανθρώπου.

Επειδή κάθε μία από τις 4.200 καταγεγραμμένες θρησκείες θεωρεί πως κατέχει τη μοναδική αλήθεια, είναι φυσικό να θεωρεί τους αλλόδοξους "αιρετικούς" και να προβλέπει κάποια επίγεια, επουράνια ή άλλης διάστασης τιμωρία γι'αυτούς, με χρονικό ορίζοντα από την επόμενη μέρα μέχρι το άπειρο. Ταυτόχρονα διατηρεί για τους "πιστούς" της την υπόσχεση μιας επιβράβευσης η οποία κυμαίνεται σε ποιότητα, ποσότητα και ποικιλία, ανάλογα με τις αρχές της και τις προσδοκίες των πιστών.

Πολλές απ'αυτές και ειδικά οι Αβραμικές θρησκείες, απευθύνονται στα πρωτόγονα συναισθήματα των ανθρώπων που είναι ο φόβος για το άγνωστο, αν και σήμερα μεγάλο κομμάτι από το "άγνωστο" αυτό έχει εξηγηθεί επαρκώς. Απαιτούν συνήθως μία άνευ αντιλόγου τυφλή υπακοή, ακόμη κι αν αυτή έρχεται σε σύγκρουση με τη γνώση και την κοινή λογική. Η φράση του Ι.Χρυσοστόμου "Προτιμώ να πλανώμαι μετά της εκκλησίας παρά να ορθοφρονώ μόνος μου" είναι ίσως ενδεικτική της σχέσης πιστού και θρησκείας. Η υπακοή αυτή βασίζεται αναγκαστικά στην πίστη και ενίοτε στην ευπιστία ή την αφέλεια των ανθρώπων προς ό,τι θεωρείται δόγμα, αφήνοντας τη λογική, τη γνώση και αυτήν ακόμη την ανθρώπινη εμπειρία έξω από τη διαδικασία αυτή.

β. Η επιστήμη

Η επιστήμη από την άλλη είναι μία πανανθρώπινη έννοια με αυστηρά οριοθετημένους κανόνες (που είναι αποτέλεσμα παγκόσμιας συναίνεσης), μεθόδους, αρχές, σύστημα αξιολόγησης και (ανελαστική) ηθική. Βασίζεται πάνω στη γνώση και μόνο, χωρίς να δίνει απαντήσεις διαισθητικά. Προσπαθεί να ερμηνεύσει το φυσικό κόσμο και να βρει απαντήσεις για το "πώς" και το "πότε", το "γιατί" και το "εάν" και οι απαντήσεις αυτές πρέπει να είναι επαρκώς αιτιολογημένες και αρκούντως αποδεδειγμένες. Απορρίπτει a priori την έννοια του δόγματος (τόσο με την σημασία της αξιωματικής αλήθειας όσο και μ'αυτήν της χρονικής ισχύος της αλήθειας αυτής) και συχνά αυτοαναιρείται και αναβαθμίζεται καθώς η νέα γνώση αντικαθιστά την παλιά.

Οτιδήποτε πρεσβεύει πρέπει όχι μόνο να έχει αποδειχτεί αλλά θα πρέπει να ισχύει (τουλάχιστον στις θετικές και εφαρμοσμένες επιστήμες) η έννοια της επαναληψιμότητας ώστε η επιστημονική γνώση αυτή να θεωρηθεί πρώτα "γνώση" και κατόπιν "επιστημονική". Σε αντίθετη περίπτωση παραμένει ανίσχυρη και μη εγκυροποιημένη "άποψη". Οι μηχανισμοί αυτοί καθιστούν την επιστημονική γνώση αλλά και την εγκυρότητά της πανανθρώπινη. Κινητήρια δύναμη της επιστήμης είναι ο ανθρώπινος νους και κεντρική ιδέα της ο άνθρωπος.

Γ. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Εξ ορισμού δεν θα έπρεπε να υπάρχει σύγκρουση επιστήμης και θρησκείας λόγω του διαφορετικού πεδίου της κάθε μιας. Στην προσπάθεια της όμως η θρησκεία να επιβιώσει, έρχεται αναγκαστικά σε σύγκρουση με την επιστήμη και μάλιστα σε πολλαπλά επίπεδα. Οι συγκρούσεις αυτές είναι τόσο ενδογενείς όσο και εξωγενείς.

Η ενδογενής σύγκρουση αρχίζει από τη στιγμή που το δόγμα υφίσταται κριτική. Προκειμένου λοιπόν να παρουσιαστούν οι όποιες μυθολογίες, δοξασίες ή φαντασιώσεις ως πραγματικά γεγονότα - προς επίρρωση του δόγματος - αναζητείται η εγνωσμένης εγκυρότητας επιστήμη η οποία καλείται να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως κωμικό, καθώς σύμφωνα με την "επιστημονική" ερμηνεία της Βίβλου ο κόσμος έχει ηλικία το πολύ 10.000 ετών αντί των 4.500.000.000 ετών που απέδειξε η επιστήμη, το φως δημιουργήθηκε πριν από την πηγή του, η προσευχή είναι καλύτερη μέθοδος ίασης από την ιατρική και υπήρχε όντως μια πόλη Ναζαρέτ για την οποία η παγκόσμια αρχαιολογία διαθέτει μια ολόλευκη σελίδα.

Η στάση αυτή της θρησκείας (της παρουσίασης συμβολικών μύθων ως πραγματικά γεγονότα) οδηγεί σε εξωγενείς συγκρούσεις με την επιστήμη, όταν η τελευταία καταλήγει σε συμπεράσματα που δεν προβλέπονται από τα "ιερά βιβλία" ή δεν συμπλέουν μ'αυτά. Η αντίδραση αυτή μπορεί να κυμαίνεται από την ολική άρνηση της επιστημονικής γνώσης και την καταδίκη των επιστημόνων (κάψιμο του Τζ. Μπρούνο, δίκη του Γαλιλαίου, διώξεις κατά των Ελλήνων φιλοσόφων, δίκες εναντίον δασκάλων που διδάσκουν τη θεωρία της εξέλιξης αντί για τη Γένεση ακόμη και σήμερα) μέχρι την παραγωγή "θρησκευτικής επιστήμης" που θα είναι σύμφωνη με το δόγμα (θεωρία περί επίπεδης γης από τον Κοσμά Ινδοπλεύστη, θεωρία του ουρανού σε σχήμα σκηνής από τον Ι. Χρυσόστομο, υπολογισμός της χρονολογίας δημιουργίας του κόσμου από τον επίσκοπο James Ussher, κτλ.). Το αποτέλεσμα της ερμηνείας των θρησκευτικών δογμάτων με τη βοήθεια της επιστήμης οδηγεί σε τραγελαφικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την "επιστημονική απόδειξη περί ύπαρξης του Θεού" του George Hammond με την οποία γέλασε όλη η επιστημονική κοινότητα (και πολλές από τις θρησκευτικές).

Από την άλλη πλευρά, η εμπλοκή της επιστήμης σε τομείς που μέχρι πρότινος ανήκαν στο χώρο της θρησκείας και της δεισιδαιμονίας φαίνεται όχι μόνο να απομυθοποιεί το ρόλο και τις δυνάμεις του ιερατείου αλλά πολλές φορές να κλονίζει και ορισμένα από τα θεμέλια της ίδιας της θρησκείας. Έτσι, άνθρωποι που έχουν ψυχικές ή νευρικές ασθένειες δεν θεωρούνται πλέον δαιμονισμένοι αλλά θεραπεύονται από ψυχιάτρους ή νευρολόγους, αντί να καίγονται ζωντανοί όπως παλιότερα.

Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Όσο ανόητη φαίνεται η προσπάθεια της ερμηνείας της ευθύγραμμης διάδοσης του φωτός με βάση την Αγία Γραφή, άλλο τόσο ανόητη φαίνεται η προσπάθεια ερμηνείας της γένεσης με βάση τους φυσικούς νόμους. Η Φυσική και η Αγία Γραφή απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα και χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους.

Έτσι, η μεν θρησκεία προσεγγίζει διαισθητικά τα θέματα που διαχειρίζεται, βασιζόμενη στην απόλυτη πίστη χωρίς παρεκκλίσεις.

Από την άλλη η επιστήμη διαχειρίζεται τα δικά της θέματα γνωστικά, κριτικά και εμπειρικά, τοποθετώντας στη θέση της πίστης τη λέξη "γνωρίζω" και προσθέτοντας στο τέλος "και μπορώ να το αποδείξω".