To Φυσικό και το Αφύσικο στο χώρο των ψυχικών φαινομένων

Πολλές φορές,

στους αναζητητές της αλήθειας συμβαίνει να έρθουν σε επαφή με κάποια απ' αυτά που ονομάζουμε "Ψυχικά Φαινόμενα"...

αυτά εξ'ορισμού, έχουν να κάνουν με γεγονότα που λαμβάνουν χώρα κάτω από συνθήκες δυσδιάκριτες για την ανθρώπινη λογική και αισθήσεις...

έτσι, λοιπόν, τα κατηγοριοποιούμε ως "ψυχικά"...

όμως, άλλες τόσες φορές, και ακριβώς επειδή η λογική μας δεν μπορεί να τα ερμηνεύσει κατάλληλα, τα θεωρούμε "αφύσικα" καθώς δεν συμβαδίζουν με όσα γνωρίζουμε μέσα από την επιστήμη για το σύμπαν και τους νόμους του....


πέρα όμως απ' αυτή την αντίληψη, υπάρχει και κάτι "άλλο" που μας ωθεί να τα δεχτούμε ως πραγματικά....

μήπως τελικά, αυτό που ΕΙΝΑΙ το σύμπαν έχει και άλλους νόμους? άγνωστους ακόμα σε εμάς? μήπως το αφύσικο ορίζεται μόνο μέσα από την άγνοια μας ?



Galadriel

Θα κρίνω σοφή την τοποθέτησή σου αγαπητή...Θέλω όμως να θέσω έναν προβληματισμό...Ας υποθέσω πως εγώ δέχομαι αυτά τα "αφύσικα","ψυχικά" φαινόμενα ως "πραγματικά...Αυτό αυτόματα με βάζει σε μια καλοστημένη παγιδά...Αυτήν την παγιδά της απομόνωσης από τα κοινά,της αντεμετώπίσης μου από τον υπόλοιπο κόσμο ως freak για παράδειγμα...Ενώ καταλαβαίνουν,νιώθουν,δεν θέλουν να δεχτούν...Γενικά δεν υπάρχει συνεννόηση,κατανόηση...παρά σπάνια,αλλά κι αυτό είναι μαγικό...
Να πω την αλήθεια εμένα δε μ'απασχολεί και τόσο αυτό...Έχω καταφέρει να τα συνδυάσω,δεν ξέρω αν το έκανα με επιτυχία,αλλά τουλάχιστον είμαι ικανοποιημένος...Ίσως να μην είναι τόσο καλό να επαναπαύομαι σε αυτήν την ικανοποίηση,αλλά και μόνο που το σκέφτομαι μου δίχνει ότι ξέρω πως βαδίζω...Ίσως να μην είμαι αφυπνισμένος...απλά επέλεξα μια διαφορετική κατάσταση ύπνωσης...Γνωρίζω τουλάχιστον κι αυτό δεν με κρατάει στάσιμο...
Δε θέλω να γράφω συνεχώς πως δεν είμαι απόλυτος σε αυτά που γράφω...Με κουράζει...Αλλά εννοείτε πάντα...
Ευχαριστώ...

Αγαπητή galadriel σίγουρα δεν γνωρίζουμε όλους τους νόμους του Σύμπαντος και ότι δεν συμφωνεί με την υπάρχουσα γνώση έχουμε την τάση να το θεωρούμε αφύσικο ή μη πραγματικό. Πολλά πράγματα που παλαιότερα θεωρούνταν «αφύσικα» τώρα έχουν εξηγηθεί γιατί οι γνώσεις μας έχουν αυξηθεί. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να χαρακτηρίζουμε αβασάνιστα ένα φαινόμενο «παραφυσικό», «μεταφυσικό», «ψυχικό» κλπ. Νομίζω ότι ένας γενικός χαρακτηρισμός όπως «ανεξήγητο» είναι πιο σωστός.
Αγαπητέ awaken δεν νομίζω ότι με το να ασχοληθείς με το «ανεξήγητο» σε θέτει σε απομόνωση ή κάτι τέτοιο, αρκεί να μην καταντάς γραφικός.

καλοί μου φίλοι,
ευχαριστώ για την συμμετοχή σας....

αγαπητέ Geowolf και εγώ της ίδιας άποψης είμαι, ότι αυτό που σήμερα ονομάζουμε μεταφυσικό, αφύσικο ή παραφυσικό στην ουσία ανήκει στον χώρο του ανεξήγητου (προς το παρόν ελπίζω, όπως ελπίζω να είμαστε εδώ να ζήσουμε και την εποχή των επε-ξηγήσεων)....

τείνουμε όμως, αν και θεωρούμε την εποχή μας προοδευμένη σε σχέση με τις παλαιότερες, να επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος...

οτιδήποτε δηλαδή δεν μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά το "ταμπελοποιούμε" σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες... μήπως ένα βήμα για αρχή θα ήταν να αποδεχτούμε ακριβώς αυτό το σημείο?

ας προσθέσω κάτι εδώ... όταν κάποιος τελεί μαγικές πράξεις δεν κάνει κάτι αφύσικο, χρησιμοποιεί και συντονίζεται με νόμους που διέπουν το Σύμπαν, οι οποίοι απλά δεν κατοχυρώνονται επιστημονικά....

είναι έτσι? τι λέτε?


αγαπητέ awaken,
χαίρομαι που σε βλέπω

η απομόνωση είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μου, για οποιονδήποτε ανυψώσει τη συνείδηση του πάνω απ' το μέσο όρο....
είτε αυτό αφορά την μελέτη των εσωτερικών δρόμων, είτε τις επιστήμες, είτε τις τέχνες....

η κατανόηση που ανέφερες είναι το κλειδί στην όλη ιστορία....
η κατανόηση του ότι και εμείς οι ίδιοι τελικά διαφέρουμε πράγματι από τους υπόλοιπους, και ότι οι υπόλοιποι για την οπτική τους δικαίως μας βλέπουν ως "Freak".....

τελικά, βεβαίως, στο βάθος η μοναδικότητα του καθενός μας φτάνει για να μας απομονώσει ανεξάρτητα απ' το τι κάνουμε....

και η κατανόηση αυτής της μοναδικότητας, φτάνει για να γίνουμε ένα με όλους




Galadriel

Το να κατανοησείς κάτι που είναι πάνω από την σφαίρα της αντίληψης σου είναι σπάνιο και είναι μαγικό... είναι σα να ανοίγεται μια χαραμάδα στη μουντή καθημερινότητα σου και να σε χτυπάει μια ακτίνα φωτώς...

...αυτοί οι ελάχιστοι που βιώνουν την επαφή με την ακτίνα δεν παραμένουν ίδιοι... μεταβάλλονται σταδιακά... νιώθουν μια δείψα για γνώση...

και έρχομαι να ρωτήσω... όλοι αυτοί που έχουν νιώσει την δείψα και έχουν πιεί, κυκλοφορούν στον δρόμο με ταμπελάκια που το δείχνουν?

...είναι διαφορετικοί, έχουν μια εσωτερική ηρεμία, έναν αέρα, σας πούμε, μαγικό, βλέπουν με διαφορετικό τρόπο τον κόσμο... γιατί έχουν μάθει να τον παρατηρούν και όχι απλά να περνούν ανέγγιχτοι μέσα από αυτόν... αλλά αν δεν είσαι και εσύ ένας από αυτούς δεν μπορείς να καταλάβεις τι τους κάνει διαφορετικούς...

Υπάρχουν και οι κραυγαλέες περιπτώσεις που, κατά την άποψη μου, θέλουν να ανήκουν στους "αγγιγμένους", αλλά δεν είναι... αυτοί είναι που οι γύρω τους, τους αποκαλούν φρικιά, γιατί ματαίως περιφέρουν σύμβολα που επιγραμματικά μόνο γνωρίζουν την σημασία τους και εξίσου ματαίως προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους, ότι είναι κάτι που δεν είναι...

...αυτοί που γνώρισαν την ευλογία της αποκάλυψης δεν νιώθουν την ανάγκη να το διατυμπανήσουν...

.
.
.
The She Mantis...

Καλώστηνε κι ας άργησε
(θα σας μαλώσω κυρία μου...)


να τώρα ένα εν-δια-φέρον ( ) σημείο....



όμως επειδή το Φως είναι πολλές φορές πιο απειλητικό από το Σκοτάδι,
το βρίσκω απόλυτα "φυσικό" (για να μείνουμε και στο θέμα μας) αυτοί που φέρουν το Φως να απομονώνονται και έξωθεν....

δεν είναι εύκολο σε έναν κόσμο που έχει συνηθίσει να ζει παρέα με την Σκιά (που σαι αδερφέ να βοηθήσεις?) και θεωρεί φυσική αυτή την κατάσταση ύπαρξης, να αποδεχτεί το απειλητικό γι'αυτούς Φως....

ο παππούς Πλάτωνας έλεγε το ίδιο πράγμα μιλώντας για την Σπηλιά.... κι εδώ περιμένω την βοήθεια της αγαπητής Mantis...

οι νεότεροι (του παππού Πλάτωνα), το γνωρίζουν μέσα από το Matrix...

δεν σας έχει συμβεί ποτέ να γνωρίζετε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι κάτι ΕΙΝΑΙ φυσικό, παρόλο που οι άλλοι δεν το αποδέχονται? και που πιθανόν θα σας κατηγορήσουν γι'αυτό?



Galadriel

Νομίζω πως πολύ συχνά, η ταμπέλα του «φρικιού» είναι αναπόφευκτη, όπως ιστορικά έχει αποδείξει και το παρελθόν. Αυτό ασφαλώς υπόκειται καθαρά σε κοινωνικούς νόμους, παρά σε οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε πιο κλειστές κοινωνίες, στην επαρχία, αυτή η περιθωριοποίηση είναι πολύ πιο φανερή (σωστά Galadriel?), απ’ ότι στις πόλεις, όπου ο ρυθμός της ζωής και η μεγάλη tribal ποικιλία αναγκαστικά κάνει τους ανθρώπους περισσοτερο αδιάφορους όσον αφορά την παρατήρηση του τι συμβαίνει γύρω τους...
Σε κάποιον που δέχεται μεγάλη πίεση από το περιβάλλον, σε κάποιον ας πούμε που ζει στην επαρχία, αυτό μπορεί να του προσδόσει μερικά επιπρόσθετα στοιχεία στη συμπεριφορά και γενικότερα στην προσωπικότητά του και να του ενισχύσει πολύ περισσότερο αυτή την αίσθηση του «περιθωριακoύ», ή ακόμα και να του εξαγάγει κάποια αρνητικότητα προς το περιβάλλον (δράση-αντίδραση). Μην ξεχνάμε ότι μεγαλώνοντας από μικρή ηλικία με την ταμπέλα του «φρικιού», θα έχει αντιμετωπίσει πολλές δυσάρεστες καταστάσεις, που πιθανότατα θα απαιτούσαν την ενίσχυση του εγωισμού, ώστε να μην αλωθεί το ιδιαίτερο «εγώ» του ατόμου.

Η αλήθεια είναι πως η «μεταμόρφωσή» αυτή (που βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη), πολύ συχνά προβάλλεται, έστω κι αν αυτό δεν γίνεται (επι-)λεκτικά, γιατί πολύ συχνά ο «περιθωριακός», είτε αναζητεί καταφύγιο σε μικρότερες ομάδες, με την κουλτούρα των οποίων διαπιστώνει πως συμφωνεί (και η οποία προβάλλει images που χαρακτηρίζουν σε κάποιον βαθμό την προσωπικότητα), είτε ακόμα και χωρίς να ενταχθεί σ’ αυτές, ακολουθεί σε προσωπικό επίπεδο τα ίδια πρότυπα που εξ’ αρχής έχουν χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία αυτής της κουλτούρας.
Αν π.χ. η ανακάλυψη κάποιων αληθειών, σε κάνει να βλέπεις μια άσχημη πλευρά του κόσμου (βλέπε Matrix), που δεν είναι κοινώς ορατή, η μελαγχολία που ίσως σε κυριεύσει (γιατί αυτές οι αλήθειες ή νόμοι δεν μαθαίνονται «ψυχρά», αλλά αφομοιώνονται ενεργά από το είναι σου, επιφέροντας τα ανάλογα συναισθήμάτα), ίσως σε κάνει να νιώθεις ομορφότερα όταν ντύνεσαι στα μαύρα, να είσαι περισσότερο «νυχτερινός τύπος», καταθέτοντας έτσι τη διαμαρτυρία σου για το απατηλό φως της ημέρας, να ακούς κάποιο αντι-popular είδος μουσικής και να αγαπάς μια συγκεκριμένη και συνήθως "εξορκισμένη" λογοτεχνία. Εφαρμόζοντας όμως ακριβώς αυτά, το περιβάλλον σου θα σου έβαζε την ταμπέλλα “gothic”, την οποίαν μπορεί και να έχεις συνηδειτά επιλέξει εσύ, ή μπορεί και όχι...

Ακόμα περισσότερο βέβαια, η ιδιαιτερότητά σου προβάλλεται, όταν θέλεις να μοιραστείς αυτήν την αλήθεια με τον υπόλοιπο κόσμο, όταν νιώθεις χρέος σου δηλαδή να λειτουργήσεις για το κοινό καλό, και να ανεβάσεις το επίπεδο της συνειδητότητας στο επίπεδο που μπορείς, στον υπόλοιπο κόσμο.

Ούτως ή άλλως, η εξέλιξη της συλλογικής γνώσης, η αιτιολόγιση του αφύσικου και η μετάβασή του στη νοητική σφαίρα του φυσικού, ή πολύ απλά η εξερεύνηση του ανεξερεύνητου, ιστορικά συμβαίνουν από ατομικές προσπάθειες ανθρώπων που αρχικά έχουν τον ρόλο του «περιθωρειακού» και τελικά καταλήγουν να μείνουν στην ιστορία ως ηρωικές προσωπικότητες.

Στην παραβολή του Σπηλαίου που αναφέρεις, Galadriel (όπως συμπτωματικά γράφω και στον πρόλογο του βιβλίου για τη Σκιά), ο «δραπέτης» στο τέλος έχει να επιλέξει ανάμεσα στη μοναχικότητα του εξερευνητή, ή την κοινωνική συλλογικότητα που θα του διασφάλίζε η άρνηση της ανεξερεύνητης γνώσης.

Από κει πέρα, είναι απλά θέμα του τι θα επιλέξεις εσύ και προφανώς υπόκειται και στον προσχηματισμένο χαρακτήρα σου.

Αγαπητή Galadriel δεν νομίζω ότι η εποχή μας είναι πιο προοδευμένη από τις παλαιότερες γιατί μόνο η τεχνολογία και οι γνώσεις έχουν προοδεύσει και αυτά δεν είναι τα μόνα πράγματα που μπορούν να προοδεύσουν. Επίσης αν όπως λες κάποιος που τελεί μαγικές πράξεις χρησιμοποιεί τους νόμους του Σύμπαντος, τότε δεν κατοχυρώνονται επιστημονικά ακόμα. Θα συμφωνήσω με αυτό που λες: η μοναδικότητα του καθενός μας φτάνει για να μας απομονώσει ανεξάρτητα απ' το τι κάνουμε.... και η κατανόηση αυτής της μοναδικότητας, φτάνει για να γίνουμε ένα με όλους.

....ένας απ' αυτούς είμαι κι εγώ, δραπέτης των ουρανών και αλήτης, γιατί πίστεψα στην μανιασμένη έριδα...
Εμπεδοκλής






Galadriel

κι αυτό ακόμα είναι υπό συζήτηση αγαπητέ Geowolf, καθώς δεν λείπουν τα στοιχεία πως και τεχνολογικά υπήρχαν εποχές ίσως καλύτερες ....

εδώ απλά κάνουμε μια μάλλον αξιωματική παραδοχή για να συνεχίσουμε την σκέψη μας...




Galadriel

Κάλλιο αργά, κυρία μου, παρά ποτέ... που λέει και ο σοφός λαός...


...και αφού αναφέρθηκα χωρίς να το καταλάβω στην "σπηλιά" του παππού Πλάτωνα, ας το συνεχίσω...

Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι έχουν γίνει μόνιμοι κάτοικοι της σπηλιάς... ακόμη κι αν τους δινόταν η επιλογή να βγούν από την πλάνη τους, ο τρόμος τους δεν θα τους άφηνε...

...αυτό μας δείχνει ότι το Φώς είναι μόνο για λίγους και τολμηρούς... για αυτούς που η ζωή, σε κάθε κύκλο της, δεν τους είχε σε πουπουλένια μαξιλάρια... γι' αυτούς που έχουν σκίσει τα παραπετάσματα που η καλοπέραση και ο υλισμός δημιουργούν... όλα αυτά, κατά την άποψη μου, επιτυγχάνονται όταν συναντήσεις τον Θάνατο... και του ξεφύγεις...

...σε εκείνο το σημείο βγαίνεις από την κατάσταση του νεογνού... πρώτα ξεθολώνουν τα μάτια και ενεργοποιείται η "γεύση", μετά μαθαίνεις να τρέχεις, ύστερα να περπατάς, έπειτα να σταματάς και τέλος να επεξεργάζεσαι όλα αυτά που έχεις "δοκιμάσει"... τότε καταλαβαίνεις τι πραγματικά σε χωρίζει από τους υπόλοιπους...

...όμως, καλή μου G και λοιποί συνταξιδιώτες, αυτός που είδε το Φώς, έχει βγεί από την σπηλιά... οι υπόλοιποι είναι ακόμη εκεί και ζουν στον δικό τους αμυδρά φωτισμένο κόσμο... τι σας κάνει να πιστεύεται ότι βλέπουν κάτι πέρα από τις σκιές στον τοίχο?... και να μην ξεχνάμε ότι το δυνατό Φως τυφλώνει τα μάτια που δεν το έχουν δει ποτέ...



...άντε και για τους νεότερους του παππού... ας πιάσουμε την τελευταία σκηνή του Matrix I... ο ήρωας μας (Νeo) βγαίνει από τον τηλεφωνικό θάλαμο, αλλά κανείς δεν του δίνει σημασία... το πλάνο ανοίγει πρός τα πάνω, βλέπουμε τον κόσμο γύρω του, ενώ όλοι κινούνται σαν ορμητικό ποτάμι, αυτός παραμένει σταθερός... πάλι κανείς δεν του δίνει σημασία... απλά τον αποφεύγουν...

...δεν του δίνουν σημασία, γιατί δεν τον βλέπουν... τον αποφεύγουν γιατί αισθάνονται ότι υπάρχει ένα εμπόδιο...



...γνωρίζοντας την δική σου απόψη που είναι ίδια με την δική μου... όταν ζεις τις αποκαλύψεις του Φωτός θα κάτσεις να ασχοληθείς με τις παραισθήσεις της Σκιάς?

...μάλλον όχι...

.
.
.
The She Mantis...

Ο,τι γίνεται πάντα στα πιο σκοτεινά υπόγεια του στήθους μας [(βλ. και Σπηλιά), γίνουνταν τώρα φανερά, ξέσκεπα, μπροστά μου. Κουκουβιστός στην άκρα της θάλασας, παρακολουθούσα το θάμα.

Τ' αστέρια θάμπωσαν, ο ουρανός φωτίστηκε, κι απάνω στο φως χαράχτηκαν με ψιλό κοντύλι τα βουνά, τα δέντρα, οι γλάροι. Ξημέρωνε.

σημασία έχει να Ξημερώσει για όλους...

έστω και με γυαλιά "ηλίου", ή "δεμένα" τα μάτια τους, να σκύψουμε να τους πάρουμε απ' το χέρι και να τους ανεβάσουμε στο φως της Αυγής...

ναι, θα κάτσω να ασχοληθώ με τις παραισθήσεις της Σκιάς ακριβώς γιατί είδα, γνωρίζω... είμαι το Φως...

αρκεί να βρει μία σχισμή αυτό το Φως και να : το Ονειρο γίνεται Ζωή...


Galadriel, spinning upwards, transparent and sparkling.....

Μπορείς να διευκρινίσεις την έννοια του όρου "παραίσθηση" με την οποία τον χρησιμοποιείς; Και αφού απαξιείς ν' ασχοληθείς με "παραισθήσεις", γιατί μιλάς για΄το "Φως" το οποίο δεν μπορείς να το αντιληφθείς με τις λειτουργίες των 5 βασικών αισθήσεων;...

Eνδιαφέρουσα η εξέλιξη της συζήτησης μπορώ να πω...Χαίρομαι που ειπώθηκαν τόσα πολλά...
Αγαπητή Mantis...Δεν υπάρχει η ανάγκη να διατυμπανίσεις κάτι...Δεν υπάρχει η ανάγκη να μοιραστείς τίποτα με συνανθρώπους σου?Δε νιώθεις την ανάγκη να ξεθάψεις το φως από τους ανθρώπους που αγαπάς?Γνωρίζω πως μόνος μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα,μαζί όμως μπορούμε να κάνουμε τα πάντα...
Παρατηρητής...πολύ σοφό...κι ο παρατηρητής είναι η μέση...
Θα παρατηρείς πάντα...θα ξεχάσεις τα πάντα...ή θα φύγεις....
Μπορώ να ακολουθήσω ένα δρόμο αφού ξέρω πως πρέπει να αφήσω άλλους?
Μήπως έχω ήδη ακολουθήσει και δε θέλω να το παραδεχτώ...
Is that all we see or seem but a dream whithin a dream....?
Μου άρεσε ο τρόπος που γράφει ο φίλος Ιωνάθαν...

Αλήθεια, καλή μου G, μπορεί να ξημερώσει για όλους?

...και αυτοί που έχουν επιλέξει το σκοτάδι και δρούν μέσα στα πλαίσια του αριστερού μονοπατιού?

χμμμ... το ξέρω ότι δεν είναι το ίδιο...




Οφείλω να ομολογήσω ότι η χρήση του όρου "παραίσθηση" δεν ήτο ορθή και δημιούργησε παραξήγηση...

dear Jonathan, ας μου επιτραπεί να εκφραστώ απλά και να διατυπώσω ξανά την επίμαχη πρόταση...

Από τη στιγμή που θα βιώσεις το Φώς, σε ενδιαφέρει η άποψη των άλλων?

...αν ο παπάς της ενορίας μου, που ποτέ δεν με έχει δει μέσα στην εκκλησία του, με θεωρεί καλντεριμιτζού... αυτό σημαίνει ότι είμαι?




Δεν αποκλείω κανέναν από το Φως... και αν αυτό είδες στα λόγια μου, λυπάμαι... ο γραπτός λόγος είναι εύκολα παρεξηγήσημος και ειδικά όταν τον χρησιμοποιούν ως μέσω επικοινωνίας άτομα άγνωστα μεταξύ τους...

...όμως, φίλτατε awaken, δεν είναι όλοι δεκτικοί στο Φως... να "ανοίξεις τα μάτια" κάποιου που είναι έτοιμος να το δεχτεί... αλλά αν προσπαθήσεις να βιάσεις μια κατάσταση τότε αποκτάς το ταμπελάκι...




Το μονοπάτι του Φωτός είναι ένα μοναχικό μονοπάτι, γιατί δεν είναι εύκολο να το ακολουθήσουν όλοι...





(συγνώμη για την πτώση του επιπέδου, αλλά είμαι πολύ κουρασμένη για να εκφραστώ διαφορετικά αυτή τη στιγμή και δεν ήθελα να σας αφήσω χωρίς απάντηση)

.
.
.
Τhe She Mantis...tired but still ticking...

Για ΟΛΟΥΣ !


η Επιλογή γίνεται για τον κάθε έναν από μας ανά πάσα στιγμή!

συγχώρεση, αγάπη και φως ΔΕΝ παίρνουν, μόνο αυτοί που ΔΕΝ την ζητάνε!

σίγουρα αυτό ζητάει αστείρευτη εγρήγορση αλλά αξίζει τον κόπο...

και όσο πιο "αφυπνισμένος" είναι κανείς τόσο δυσκολότερος ο δρόμος..

γιατί εκεί ελοχεύει ο κίνδυνος του καθησυχασμού...

μια στιγμή ν'αφήσεις απ' τα μάτια σου το Φως κι αυτό "σβήνει"....

μα για μια στιγμή να αντέξεις να το δεις ξανά κι αυτό φανερώνεται μπροστά σου το ίδιο λαμπρό και εξαγνιστικό όπως πριν...



Galadriel, eternally sparkling....

thelo aplos na prostheso se osa ipothikan oti ta psixika fenomena inai akatanoita gia ton legomeno meso anthropo ipdi i pneumatiki sta8mi diaferi apo anthropo se anthropo i episimi epistimi<> kani dila dila ta prota vimata stin exigisi auton ton fenomenon alla akrivos logo autis tis pneumatikis anomiogenias exi kai auti diaspasti to kritirio stin erminia auton ton fenomenon einai i glosa pou distixos kai auti einai sinartisi tou pneumatikou epipedou me sinepia simera na adinatoume na dosoume tin sosti erminia kai etsi peutoume se antifasis den meni lipon na perimenoume na erthoun ligo pio orima paidia etsi oste na mas exigisoun pos prepi antimetopizoume tetoia fenomena

καλημέρα,

πιο ώριμα παιδιά? με ποιο κριτήριο αγαπητέ?


Galadriel

ta kritiria prepi na eina psixopneumatika galadriel min me rotisis omos pia ienai auta kai pios tha ta orisi giati den ime pantogniostis. apla ikazo oti autos pou tha mas exigisi eparkos giati iparxi auti i pneumatiki diaforetiki stathmi metaxi ton anthropon tha einai o katalilos.

oso kai an psaxis ta perata tis psixi den tha ta evris toso vathi logo exi

Ηρακλειτος

Kαλημέρα

καταρχήν για την διευκόλυνση της επικοινωνίας μας θα σε παρακαλούσα να κάνεις μια προσπάθεια να αποφύγεις τα greeklish...

επί του θέματος τώρα.... στις συζητήσεις αυτές ο "κατάλληλος" μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικός για τον καθένα....

και όλοι έχουμε να μάθουμε απ' όλους... τολμώ μάλιστα να πω, πως, μαθαίνουμε περισσότερα και καλύτερα από τους μη κατάλληλους...

αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου οπτική των πραγμάτων... και μ'αυτό το σκεπτικό προτιμάω να αποφεύγονται διακρίσεις, βάσει των όποιων κριτηρίων, στο ποιοι θα συμμετέχουν ή όχι σε ένα θέμα...

τα ψυχικά φαινόμενα λοιπόν, για μένα καταρχήν πρέπει να ανιχνεύονται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και αν αυτό είναι εφικτό και μέσω των όποιων επιστημονικών γνώσεων υπάρχουν....

χωρίς ποτέ όμως να ξεχνάμε πως η λογική και η επιστήμη δεν κατέχουν όλη την αλήθεια.... και πως τελικά, ο χώρος των ψυχικών φαινομένων χρειάζεται και μια πιο "ψυχική" προσέγγιση ακόμα και αν αυτή είναι μη επιβεβαιώσιμη...

και πάλι την καλημέρα μου

Galadriel