- Περί ΑΝΕΜΩΝ και ΥΔΑΤΩΝ Νο6!!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:Γιατί ψηλέ πότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα; οι αιρέσεις πώς ξεπήδησαν; Από την στιγμή που υπάρχει δόγμα, υπάρχουν αποκλίσεις από αυτό. Από την στιγμή που οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί έχουν διαφορετικά πιστέυω. Κανένας δεν θέλει να έχει ενοχικά συναισθήματα από την πίστη του (όποιος θέλει είναι μαζόχα) άρα προσαρμόζει την πίστη του στην κοσμοθεωρία του. Δεν λέω ότι είναι σωστό, αλλά είναι σίγουρα αναμενόμενο και "φυσιολογικό".
Τελικά, απ' ότι καταλαβαίνω εγώ,
Αρκετοί άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν μια δική τους προσωπική πίστη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των δικών του νοητικών-διανοητικών ικανοτήτων και ηθικών ανοχών. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται και εντός του πλαισίου κάποιων συγκεκριμένων θρησκειών. Υπάρχουν άτομα π.χ. που λένε ότι είναι Ορθόδοξοι αλλά απορρίπτουν ορισμένα πράγματα της ορθόδοξης πίστης και άλλα τα προσαρμόζουν στο μέτρο τους.
I'm going to enjoy watching you die, Mr. Anderson.
Οι απόψεις μας συγκλείνουνε σε μια ορθολογιστική τοποθέτηση του φίλου Schwabe ,
ετσι εκτιμώ.
Έγραψε :
Όλες οι εμπειρίες μας, όλες οι πράξεις, τα γεγονότα και οι συνθήκες της ζωής μας είναι η αντανάκλαση και οι αντιδράσεις ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
Οι απόψεις που διαφοροποιούνται είναι αυτή της kswtikoula ,που αν την νόησα προσπαθεί :
Να ζει με οδηγό την αγάπη .
Προσωπικά ταυτίζομαι σε απόλυτο βαθμό μαζί της .
Η δεύτερη διαφοροποίηση ήρθε απο τον ψηλό .
Θα ήθελα φίλε μου να σε ρωτήσω :
Αν μπορείς & θέλεις φυσικά να μας περιγράψεις αυτό, η αυτά τα θετικά στοιχεία που εισπράτεις στην καθημερινότητά σου ,επιδιώκωντας την πίστη στην οποία αναφέρθηκες.
Τι παίρνεις εσύ φίλε μου παραπάνω απο τους συνανθρώπους σου, που δεν πιστεύουνε σε μια θρησκεία ;;;
Δεν αγαπάς με τον ίδιο τρόπο, δεν σέβεσαι, βοηθάς τους συνανθρώπους σου το ίδιο , όπως και οι άθρησκοι .
Ποια είναι τα πρακτικά πνευματικά χαρίσματα ,που απέκτησες αφιερώνοντας την σκέψη & την διάνοιά σου στην εκλησία του χριστού ;;;
Φίλε Schwabe ένα ερώτημα που απευθύνεται και στα υπόλοιπα πρόσωπα :
Πως μπορεί να ξεχωρίσει κάποιος την αυθυποβολή, απο ένα αληθινό συμβάν ,περιστατικό, πράξη που σχετίζεται άμεσα η έμεσα με την προσωπική αναζήτησή μας ,προς την αλήθεια .
Όπου αλήθεια ενοώ τον δρόμο της σοφίας .
quote:Η άποψη μου είναι ότι δεν γίνεται να το ξέρεις. Δεν υπάρχει κάποιο αντικειμενικό κριτήριο για να γίνει αυτό, τα κριτήρια είναι καθαρά υποκειμενικά.
Πως μπορεί να ξεχωρίσει κάποιος την αυθυποβολή, απο ένα αληθινό συμβάν ,περιστατικό, πράξη που σχετίζεται άμεσα η έμεσα με την προσωπική αναζήτησή μας ,προς την αλήθεια .
Όπου αλήθεια ενοώ τον δρόμο της σοφίας .
Για παράδειγμα, πώς αντιλαμβάνεσαι την έννοια της απόστασης
Δεν μπορείς να πείς ότι όλοι την αντιλαμβάνονται το ίδιο. (αν φορέσεις κάποιον παραμορφωτικό φακό αλλάζει το πεδίο όρασής σου και τα πράγματα φαίνονται να απομακρύνονται ή να έρχονται κοντύτερα, αλλά η πραγματική απόσταση δεν αλλάζει)
I'm going to enjoy watching you die, Mr. Anderson.
Αλλά προς το παρόν, ναι έχεις δίκιο, την έχω για οδηγό...
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
Πως μπορεί να ξεχωρίσει κάποιος την αυθυποβολή, απο ένα αληθινό συμβάν ,περιστατικό, πράξη που σχετίζεται άμεσα η έμεσα με την προσωπική αναζήτησή μας ,προς την αλήθεια .
Όπου αλήθεια ενοώ τον δρόμο της σοφίας .
Σε θέματα πίστης νομίζω πως ένας τέτοιος διαχωρισμός δεν μπορεί να γίνει.
Ανήκουν σε μία σφαίρα όπου έτσι κι αλλιώς είναι όλα υποκειμενικά και σχετικα.
Η αναζήτηση της αλήθειας, ποιας αλήθειας?
Το 99% των ερευνών που γίνονται σε οποιοδήποτε τομέα και επίπεδο,
έχουν σαν στόχο να επιβεβαιώσουν το συμπέρασμα που ήδη έχουμε στο κεφάλι μας και όχι για να το αναιρέσουμε.
Οπότε αντιλαμβάνεσαι ότι σε θέματα πίστης και ακόμη περισσότερο της δύναμης που μας δίνει αυτή στην καθημερινότητά μας,
η αυθυποβολή είναι ίσως ο κυρίαρχος καταλύτης.
Πάντως θεωρώ δεδομένο πως η ειλικρινής πίστη σε οτιδήποτε,
επενεργεί λυτρωτικά σε ψυχικό και πνευματικό επίπεδο.
Ας θυμηθούμε απλά το "η πίστη σου σε έσωσε".
Φιλκά
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
«Πως μπορεί να ξεχωρίσει κάποιος την αυθυποβολή, απο ένα αληθινό συμβάν ,περιστατικό, πράξη που σχετίζεται άμεσα η έμεσα με την προσωπική αναζήτησή μας ,προς την αλήθεια .»
Αγαπητέ alfa-omega, πιστεύω ότι δεν είμαι ο ειδικός για να τοποθετηθεί σε πτυχές του εαυτού μας που άπτονται ψυχολογικών καταστάσεων. Διότι, εκεί εδράζονται πολλές ενδιαφέρουσες απαντήσεις θαρρώ.
Ωστόσο, αν και δύσκολο να μιλήσεις για εσωτερικές καταστάσεις με «εξωτερικά» λόγια, μια άποψη μπορώ να εκθέσω.
Δανειζόμενος την σκέψη του Schroedinger, νομίζω ότι στην οδό αναζήτησης που ακολουθούμε, την αναζήτηση της αλήθειας, είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ αρκετές φορές, και ενδεχομένως για απροσδιόριστο διάστημα, να ΑΡΚΟΥΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΜΗ-ΓΝΩΣΗ.
Ίσως, ευρύτερα σκεπτόμενος, η απάντηση στο ερώτημα σου να είναι αυτή η έντιμη αποδοχή, μιας και είναι καταφανές ότι ο κόσμος, έτσι όπως τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, δεν μας αρκεί καθόλου.
Μπορούμε πολλά να εικάσουμε στο ερώτημα σου, ωστόσο, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΕΛΙΚΑ?
Αυτό που αντικρίζουμε φίλε μου, δεν μας προσφέρει ΠΟΤΕ το λόγο της ύπαρξης του. Το έχεις αναρωτηθεί ποτέ σου? Για να τον αποκτήσουμε, πρέπει πρώτα να το «δημιουργήσω» στη συνείδηση μου, μέσα στον λαβύρινθο της νόησης, του πνεύματος μας. Κατόπιν, θα μπορέσουμε να προβάλλουμε στον κόσμο αυτή την «δημιουργία», και φυσικά πάντοτε στο μέτρο του δυνατού αλλά και της ψυχικής μας δύναμης, να ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ την ισοδυναμία ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο που μας περιβάλλει και στη θεωρητική μας κατασκευή.
Τελικά, το κίνητρο αυτής της ερμηνευτικής μας αναζήτησης καταλήγει ως μια «ανάγκη ουσίας». Αυτό θέλαμε?
Εάν επιλέξουμε λοιπόν το να μην προτρέξουμε να δώσουμε απάντηση, καλύπτοντας επιπόλαια και επισφαλή το κενό με εικασίες και σοφιστείες, κάτι που μια αίθρια στάση απέναντι στην αλήθεια ίσως τελικά επιβάλλει ως λογική εξέλιξη, υπομένοντας την παρουσία του «κενού» αυτού, πράττοντας το όχι σώνει και καλά ένεκα συνειδησιακών ενδοιασμών απέναντι στο μη-αληθές όσο από μια παντελώς διαφορετική οπτική γωνιά:
Όσο μα όσο ενοχλητικό και εάν είναι το ανοιχτό ερώτημα που τίθεται, και όντως τίθεται, ωστόσο αίρεται τελικά μέσω μιας ΠΡΟΦΑΣΗΣ, η οποία είναι η αναγκαιότητα να προηγηθεί Ο ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Έτσι, και ενεργώντας κατά αυτόν τον τρόπο, η δυσκολία που τίθεται μπορεί να αποσπάσει τόσο έντονα την προσοχή μας ώστε η ορθή απάντηση να διαφύγει επικίνδυνα, ακόμη και εάν κατά τύχη βρίσκεται πολύ κοντά μας.
Να’σαι καλά φίλε μου.
quote:
Δανειζόμενος την σκέψη του Schroedinger, νομίζω ότι στην οδό αναζήτησης που ακολουθούμε, την αναζήτηση της αλήθειας, είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ αρκετές φορές, και ενδεχομένως για απροσδιόριστο διάστημα, να ΑΡΚΟΥΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΜΗ-ΓΝΩΣΗ.
Του Schrodinger με τις κυματοσυναρτήσεις λες ή για κανέναν άλλο με το ίδιο όνομα;
----------------------
There are 10 types of people, those who know binary and those who don't.
quote:
Ίσως, ευρύτερα σκεπτόμενος, η απάντηση στο ερώτημα σου να είναι αυτή η έντιμη αποδοχή, μιας και είναι καταφανές ότι ο κόσμος, έτσι όπως τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, δεν μας αρκεί καθόλου.
Δεν είναι να αναρωτιέται κανείς, πώς είναι δυνατόν ο κόσμος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ), που δημιούργησε ή που μέσα σ' αυτόν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ), δεχώμενοι τη μη επέμβαση κάποιας ανώτερης ή εξωτερικής δύναμης, να φαντάζει τόσο λίγος στις αισθήσεις του ανθρώπου (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ);;;
*****alfa-omega, σχετικά με αυτό που με ρώτησες, κάποια στιγμή, σύντομα, θα σου απαντήσω αλλά δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω. 
quote:Δεν είναι να αναρωτιέται κανείς, πώς είναι δυνατόν ο κόσμος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ), που δημιούργησε ή που μέσα σ' αυτόν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ), δεχώμενοι τη μη επέμβαση κάποιας ανώτερης ή εξωτερικής δύναμης, να φαντάζει τόσο λίγος στις αισθήσεις του ανθρώπου (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ);;;
Νομίζω ότι οι αισθήσεις είναι τόσες όσες επιτρέπουν στον άνθρωπο απλώς να επιβεβαιώνει. Είναι φυσικό να μην μπορεί πχ να αντιλαμβάνεται την πραγματική φύση του φωτός (φωτόνιο). Τώρα η ανάγκη για κατανόηση του συνόλου της δημιουργίας (χρησιμοποιώ επίτηδες θρησκευτική λέξη
) είναι απόρια της άλλων ιδιοτήτων (νοημοσύνη νόηση κοινωνία κλπ)Και εν των παντων εν, και εξ ενος πάντα (Ηράκλειτος)
"ΘΑ ΜΕ ΕΝΔΙΈΦΕΡΕ ΝΑ ΜΆΘΩ , ΑΝ ΥΠΆΡΧΟΥΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥς ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΚΑΤΙ & ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ Η ΠΙΣΤΗ ΑΥΤΗ ΕΠΙΔΡΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΚΟ ΤΟΥς ΚΟΣΜΟ ,ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ."
Προσωπικά αποτραβηγμένος από κάθε θρησκεία/δόγμα(υπήρξα χριστιανός μέχρι τα 19/20 περίπου) αισθάνομαι πολύ πιο απελευθερωμένος, δημιουργικός και αυτόνομος. Γενικά δεν με άγγιξε ποτέ το να εκκλησιάζομαι και να φοβάμαι/στερούμαι πράγματα και δραστηριότητες λόγω της έννοιας(για μένα ψευτοέννοιας) της αμαρτίας. Αν πιστεύω σε κάτι αυτό είναι μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αγάπης. Τώρα άσχετα με τις δικές μου αθεϊστικές τάσεις πραγματικά χαίρομαι όταν βλέπω άλλα άτομα που να νιώθουν και αυτά απελευθερωμένα και ευτυχισμένα με τα πιστεύω τους, ΟΠΟΙΑ και αν είναι αυτά...
God is dead and can't help your soul...so long live the freedom that lives in us all
Η Ακρόπολη ανήκει σε αυτούς που την έχτισαν...
«Του Schrodinger με τις κυματοσυναρτήσεις λες ή για κανέναν άλλο με το ίδιο όνομα;»
Ναι, η «Κυματομηχανική» είναι έργο του.
Ψηλός:
«Δεν είναι να αναρωτιέται κανείς, πώς είναι δυνατόν ο κόσμος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ), που δημιούργησε ή που μέσα σ' αυτόν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ), δεχώμενοι τη μη επέμβαση κάποιας ανώτερης ή εξωτερικής δύναμης, να φαντάζει τόσο λίγος στις αισθήσεις του ανθρώπου (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ);;;»
Πολύ σωστά το θέτεις: …να ΦΑΝΤΑΖΕΙ.
Ωστόσο, τόσο το ότι πραγματικά δεν μας αρκεί αυτό ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ, όσο και η διαπίστωση ότι τελικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, δηλώνουνε ότι ο Κόσμος κερδίζει τον σεβασμό και την προσοχή μας. Τότε, τώρα και μάλλον πάντοτε.
Ο φίλος Agnostic με απλά λόγια έγραψε ίσως την μία αλήθεια :
Αν πιστεύω σε κάτι αυτό είναι μια κοινωνία ισότητας , αλληλεγγύης και αγάπης.
Αυτό για εμένα είναι αληθινή θρησκεία .
Την πίστη αυτή να την ζυγίζεις καθημερινά στο μυαλό σου & να προσπαθείς να υλοποιήσεις ότι μπορείς .
Μια καθαρά προσωπική επιλογή .
Θέλει δυστηχώς μπόλικη αρχαία ελληνική παιδεία . ( ταπεινή μου άποψη, που επιδέχεται καλοπροαίρετη κριτική )
Ανέφερα την αρχαία ελληνική παιδεία , επειδή καθημερινά με ταλαιπωρεί εμένα & την οικογένειά μου η σημερινή νεοελληνική παιδεία .
Ίσως & κάποιους άλλους που αποτελούνε την πλειοψηφία του ελληνικού πλυθησμού .
Πολλές φορές οι αισθήσεις μας τροφοδοτούνε το μυαλό ,με ερεθίσματα που δεν μπορεί να επεργασθεί πλήρως .
Μένει πολλές φορές η απορία απο μυαλό μας υπο την μορφή :
Πως έγιναν όλα αυτά ;;;
Γιατί έγιναν ;;;
Εγώ πόσο μικρός ,η μεγάλος ήμαι μέσα στον υπαρκτό χώρο που ονομάζουμε σύμπαν ;;;
Σίγουρα βασανειστικά ερωτήματα , για όλους όσους ψάχνουμε τα ψεκάσματα της αλήθειας και προσπαθούμε να τα ενώσουμε ως πάζελ ,ευχόμενοι να δούμε την ολική εικόνα που θα σχηματιστεί .
Ο καθένας μας βέβαια με τον δικό του μοναδικό τρόπο αξιοποιεί την υπέρτατη δύναμη της φαντασίας του .
Υπάρχει ο κίνδυνος να εγκλωβειστούμε σε μια έναν κόσμο ψευδαισθήσεων,αυταπάτης & αυθυποβολής ,αν παρατραβήξουμε το σχοινί .
Αυτό δεν πρέπει να μας εμποδίζει να κάνουμε παρόμοιες σκέψεις ,όπως ο φίλος ψηλός που έγραψε άνωθεν :
Δεν είναι να αναρωτιέται κανείς, πώς είναι δυνατόν ο κόσμος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ), που δημιούργησε ή που μέσα σ' αυτόν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ), δεχώμενοι τη μη επέμβαση κάποιας ανώτερης ή εξωτερικής δύναμης, να φαντάζει τόσο λίγος στις αισθήσεις του ανθρώπου (ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ);;;
Ουδείς μπορεί να ποκλείσει με λογικά κριτήρια αυτήν την σκέψη .
Η αμβισβήτηση είναι βέβαια λογικό φαινόμενο .
Χρειαζόμαστε τα πνευματικά ταξίδεια σε τακτικά χρονικά διαστήματα ,οπως όταν το στενό , η ανοιχτό μυαλό μας χάνει την αίσθηση του χώρου .
Η φαντασία είναι ότι ποιο τέλειο μπορεί να διανοηθεί το μυαλό του καθενός μας .
Πολλές φορές ξεχνάμε ότι , πολλοί συνάνθρωποί μας έγραψαν παγκόσμια ιστορία ,ακολουθώντας το όνειρό τους ,την φωνή ( ηχώ ) της φαντασίας τους .
Μια προσωπική φαντασιωσή μου είναι ότι :
Κάποτε ,πριν μια αιώνια στιγμή είμαστε όλοι θεοί .
Εκεί ήταν η αρχή των πάντων & ίσως εκεί πρέπει να στοχεύουμε .
Μπορεί παρακαλώ κάποιος απο εσάς να μου αποδείξη με λογικά κριτήρια ότι :
Αυτό δεν είναι ένας εφικτός στόχος της υπάρξεώς μας ,αλλά μια αυθυποβολή του μυαλού μου .
Έχει όρια η φαντασία ;;;
Όχι ,η προσωπική μας λογική τα οριοθετεί ,για να μην χάσει τον κοινωνικό προσαναλοτισμό .
quote:
alfa-omega:"ΘΑ ΜΕ ΕΝΔΙΈΦΕΡΕ ΝΑ ΜΆΘΩ , ΑΝ ΥΠΆΡΧΟΥΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥς ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΚΑΤΙ & ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ Η ΠΙΣΤΗ ΑΥΤΗ ΕΠΙΔΡΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΚΟ ΤΟΥς ΚΟΣΜΟ ,ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ."
Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ικανοποιημένοι από την προσωπική τους πίστη.
Οπου κι αν πιστεύουν.
Φυσικά επιδρά θετικά στο ψυχικό τους κόσμο γιατί είναι αυτο που πιστεύουν και όχι κάτι που αμφιβάλλουν αλλά το επιβάλλουν στον εαυτό τους.
Η πίστη είναι μια λειτουργία ανθρώπινη δεν είναι ιδιότητα εξωγήινου οργανισμού.
Είναι μέλος της οντότητας όπως το πόδι και το χέρι.
Ισως είναι πιο οδυνηρό να ακροτηριάσει κάποιος την πίστη από το άτομο από ότι ένα πόδι ή άλλο μέλος.
quote:
Προσωπικά αποτραβηγμένος από κάθε θρησκεία/δόγμα(υπήρξα χριστιανός μέχρι τα 19/20 περίπου) αισθάνομαι πολύ πιο απελευθερωμένος, δημιουργικός και αυτόνομος. Γενικά δεν με άγγιξε ποτέ το να εκκλησιάζομαι και να φοβάμαι/στερούμαι πράγματα και δραστηριότητες λόγω της έννοιας(για μένα ψευτοέννοιας) της αμαρτίας. Αν πιστεύω σε κάτι αυτό είναι μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αγάπης. Τώρα άσχετα με τις δικές μου αθεϊστικές τάσεις πραγματικά χαίρομαι όταν βλέπω άλλα άτομα που να νιώθουν και αυτά απελευθερωμένα και ευτυχισμένα με τα πιστεύω τους, ΟΠΟΙΑ και αν είναι αυτά...
Μαγκιά σου.
Μόνο που στο δεύτερο σκέλος λες ότι πιστεύεις στην αγάπη. Είσαι μεν υλιστής αλλά και ιδεαλιστής ταυτόχρονα.!!!
Βάζεις και χρονικά όρια στον ιδεαλισμό από γέννησή σου μέχρι το θανατό σου.
Και παραδίδεις τη σκυτάλη μετά το θανατό σου στον επόμενο ομοιδεατη.
Καλά να περνάς πριν τη λήξη που πιστεύεις.
Για μένα δεν υπάρχει λήξη.
Αρα για σένα καλά να περνάς πριν τη λήξη.
Για μένα καλά να περνάς και μετά τη λήξη.
Edited by - dimitris2 on 11/01/2006 01:32:41
God is dead and can't help your soul...so long live the freedom that lives in us all
Η Ακρόπολη ανήκει σε αυτούς που την έχτισαν...
_______________________
Δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη
Παραθέτω ένα παράδειγμα :
Κάποιος πιστεύει πολύ βαθειά σε κάτι .
Ξεπερνάει όμως τις δυνατότητες του ,με τις οποίες θα μπορούσε να το υλοποιήσει .
Κάνει μια ευχή ,προσευχή με στόχο να υλοποιηθεί το πιστεύω του .
Το να ελπίζει ότι θα πραγματοποιηθεί αυτή η πίστη του είναι :
Παράλογο ;;;;
Παραφυσιολογικό ;;;
Η μήπως αυθυποβάλλεται σε κάτι ,ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΤΟ ΈΧΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΉΣΕΙ ;;;
Η προσωπική σας άποψη, θα μου ήτανε χρήσιμη .
αλλά αν πραγματοποιηθεί, θα είναι γιατί εγώ το "έσμπρωξα" και δούλεψα πάνω σ'αυτό.
Βοηθά να πιστεύω πως συνωμοτεί το σύμπαν για χάρη μου,
αλλά το δρόμο εγώ τον τραβάω.
Συν Αθηνά και χείρα κίνειν!!!
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
God is dead and can't help your soul...so long live the freedom that lives in us all
Η Ακρόπολη ανήκει σε αυτούς που την έχτισαν...
"Και αν έχει τόση πίστη ώστε να κουνάει βουνά αλλά δεν έχει αγάπη, δεν αξίζει τίποτα."
Με το που πιστεύει κάτι ο άνθρωπος κινεί τα νήματα τόσο στο περιβάλλον του αλλά και στον εαυτό του (επιλεκτική αυθυποβολή).