- ύψος βουνών και λεξάριθμοι - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Μιας και εμφανίστηκες μετά από καιρό(ανυσήχησα) μπες στο παρακάτω τόπικ και κάνε μου την τιμή.
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=8192&whichpage=1&ARCHIVE=
Ενδιαφέρομαι να δω τις απαντήσεις σου
εσύ ψάξε για ομπρέλα !
Όταν μιλάω για τα θετικά του σημεία αναφέρομαι σε όλα αυτά τα οποία είναι πέρα από κάθε ιερατείο κι αποτελούν κάποια νοήματα τα οποία εμείς πρέπει να ανακαλύψουμε.
Οπότε το αν περιέχει ρατσιστικά μηνύματα, αν οι ιερωμένοι είναι υποκριτές κι όλα αυτά τα οποία αναφέρεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα εμπόδιο για να δείς τα θετικά στοιχεία μιας θρησκείας.
Αν μείνεις σ' αυτά είναι πολύ πιθανόν να τα χάσεις.
Σίγουρα στο κάθετί μπορούμε να βρούμε αρνητικά και θετικά στοιχεία, τίποτα δεν έχει μόνο μια όψη.
Για να μπορούμε άλλωστε να πούμε οτι γνωρίζουμε κάτι θα πρέπει να γνωρίσουμε και τις 2 αυτές όψεις.
quote:
Οι θρησκείες και ειδικότερα ο Χριστιανισμός δεν βοήθησαν την ανθρωπότητα να πάει μπροστά. Ίσα-ίσα έφεραν τον μεσαίωνα στην ιστορία μας.
Φίλε μου, μια θρησκεία από μόνη της δε μπορεί να επιφέρει κανένα Μεσαίωνα.
Για το Μεσαίωνα ευθύνεται η ανθρωπότητα και μόνο αυτή.
Αν τον επιβάλλει με κάποια θρησκεία ή αν θα τον επιβάλλει με κάποιο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό καθεστώς ίσως είναι το ίδιο.
Αυτό που αλλάζει είναι απλά η έκφανση του.
Από την άλλη όμως, σκέψου οτι ο Μεσαίωνας είναι απαραίτητος γιατί χωρίς αυτόν δε μπορεί να υπάρξει η Αναγέννηση.
Οπότε για το Μεσαίωνα στην Ευρώπη συγκεκριμένα ποιός ευθύνεται?
Ο Χριστιανισμός ή όποιοι τον χρησιμοποίησαν (πιθανότατα επειδή τον παρερμήνευσαν ή τον έφεραν στα δικά τους μέτρα)?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Εγώ WWalker θα ψάξω για κοπέλα,εσύ ψάξε για ομπρέλα !
Σε κάτι τέτοια είσαι άπιαστος.
----------------------
There are 10 types of people, those who know binary and those who don't.
quote:
Dying_Incubus
Αγαπητέ Vasiliscm, ας μην κρίνουμε τα όποια θετικά του Χριστιανισμού από τους ιερείς του.
Όταν μιλάω για τα θετικά του σημεία αναφέρομαι σε όλα αυτά τα οποία είναι πέρα από κάθε ιερατείο κι αποτελούν κάποια νοήματα τα οποία εμείς πρέπει να ανακαλύψουμε.
Οπότε το αν περιέχει ρατσιστικά μηνύματα, αν οι ιερωμένοι είναι υποκριτές κι όλα αυτά τα οποία αναφέρεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα εμπόδιο για να δείς τα θετικά στοιχεία μιας θρησκείας.
Αν μείνεις σ' αυτά είναι πολύ πιθανόν να τα χάσεις.
Σίγουρα στο κάθετί μπορούμε να βρούμε αρνητικά και θετικά στοιχεία, τίποτα δεν έχει μόνο μια όψη.
Για να μπορούμε άλλωστε να πούμε οτι γνωρίζουμε κάτι θα πρέπει να γνωρίσουμε και τις 2 αυτές όψεις.................................
Φίλε μου, μια θρησκεία από μόνη της δε μπορεί να επιφέρει κανένα Μεσαίωνα.
Για το Μεσαίωνα ευθύνεται η ανθρωπότητα και μόνο αυτή.
Αν τον επιβάλλει με κάποια θρησκεία ή αν θα τον επιβάλλει με κάποιο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό καθεστώς ίσως είναι το ίδιο.
Αυτό που αλλάζει είναι απλά η έκφανση του.
Από την άλλη όμως, σκέψου οτι ο Μεσαίωνας είναι απαραίτητος γιατί χωρίς αυτόν δε μπορεί να υπάρξει η Αναγέννηση.Οπότε για το Μεσαίωνα στην Ευρώπη συγκεκριμένα ποιός ευθύνεται?
Ο Χριστιανισμός ή όποιοι τον χρησιμοποίησαν (πιθανότατα επειδή τον παρερμήνευσαν ή τον έφεραν στα δικά τους μέτρα)?
Μπορεί ο χριστιανισμός να αποτελεί μια συγκεκριμένη ιδεολογία, όμως οι εκπρόσωποί του απέχουν πολύ από αυτή. Κι εγώ αναφέρθηκα στα μαύρα χρόνια του μεσαίωνα και όπως είχα γράψει πιο πάνω: Που ήταν λοιπόν η εκκλησία σε σχέση με την ανθρώπινη εξέλιξη; Υπήρξε ενθάρρυνση της έρευνας ή μήπως αποτροπή; Υπήρξε τάση για ορθολογική ερμηνεία των φαινομένων ή τάση για δαιμονοποίηση των πάντων;
Κι εν τέλει, τι εξέλιξη θα είχε ο κόσμος μας αν τότε, στα χρόνια του μεσαίωνα που πολύ σωστά ονομάστηκαν dark ages (και ξέρεις γιατί), δεν υπήρχε εκείνη η ομάδα, ονόματι "Invisible College" (και αργότερα "Royal Society") αποτελούμενη από τους καλύτερους "αιρετικούς" επιστήμονες της εποχής εκείνης; Μήπως θυμάσαι ποιοί κυνήγησαν εκείνα τα φωτισμένα μυαλά ως συνεργάτες του σατανά;
Φίλε Dying_Incubus κανείς τελευταίος ιερέας δεν ευθύνεται για την ιερά εξέταση και για το άδικο κάψιμο βιβλίων και ανθρώπων. Για να λέμε την αλήθεια, αν κάτι από τον κόσμο υπέστη αλλαγές, κανείς απλός ιερέας δεν συνέβαλλε σ' αυτό γιατί τέτοιοι απλοί και καλοί ιερείς απλά ποτέ δεν θα έχουν καμία εξουσία! (κάτι τέτοιο τους είναι αδιάφορο). Κανείς λοιπόν απλός ιερέας δεν άλλαξε το ρουν της ιστορίας. Αυτό γινόταν πάντοτε από τους εκπροσώπους-ηγέτες του χριστιανισμού. Και αφού αυτοί θέλουν να λέγονται εκπρόσωποί του, σημαίνει πως ό,τι κάνουν ταυτίζεται με τον χριστιανισμό. Μακάρι να ήταν έτσι...
Σίγουρα ο χριστιανισμός έχει πολλά θετικά στοιχεία. Το παράδοξο όμως είναι που οι εκπρόσωποί του πορεύονται άλλο δρόμο από αυτόν που ορίζει ο χριστιανισμός και αυτό δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Κάποτε αυτό το φαινόμενο με παραξένευε και με στεναχωρούσε. Τώρα που το έχω συνηθίσει, απλά το αγνοώ χωρίς όμως να το ξεχνάω. Λυπάμαι όμως που συνεχώς κάποιοι μου το θυμίζουν...
Όσο για την αναγκαιότητα του μεσαίωνα, δεν θα συμφωνήσω μαζί σου. Ειλικρινά δεν μπορώ να συνδυάσω την εξέλιξη με το τέλμα του μεσαίωνα. Ναι μεν υπήρξε η περίοδος της Αναγέννησης αλλά συνέβη απλά ως φυσική εξέλιξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Βλέπεις το πνευματικό-ηθικό επίπεδο βρισκόταν στο ναδίρ. Έτσι αναγκαστικά η όποια εξέλιξη, θα ήταν αυτή της ανάπτυξης του πνεύματος και των τεχνών. Η Αναγέννηση ήταν μια αναγκαία και αναπόφευκτη εξέλιξη στην ευρωπαϊκή ιστορία. Κάποτε το ευρωπαϊκό πνεύμα έπρεπε να ξυπνήσει. Ο μεσαίωνας δεν μας "δώρισε" την Αναγέννηση, απλώς μας κράτησε πάρα πολλά χρόνια πίσω στην εξέλιξη του πνεύματος, των τεχνών και των επιστημών. Αν δεν υπήρχε ο μεσαίωνας, ίσως αυτή τη στιγμή να κατοικούσαμε σε άλλους πλανήτες, να θεραπεύαμε τον καρκίνο, να ήμασταν γενικότερα σημαντικά πιο εξελιγμένοι.
Δεν το χωράει ο νούς μου πως θα πρέπει να ευχαριστήσω τους χριστιανοπατέρες για τον μεσαίωνα που μας χάρισαν. Γιατί μόνον μεχρι εκεί έφτασαν καθώς η Αναγέννηση δεν είναι (ευτυχώς) δικό τους δημιούργημα. Να πείτε ευχαριστώ στα φωτισμένα μυαλά του "Invisible College" και σε τόσους άλλους που με κίνδυνο πολλές φορές της ζωής τους διατήρησαν και ανέπτυξαν το πνευματικό επίπεδο της ευρώπης.
Lux e tenebris
.-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ . ΗΘΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΔΑΓΜΑ;;
ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ
Σίγουρα οι εκπρόσωποι ενός χώρου (όποιος χώρος κι αν είναι αυτός) θα είναι και καλοί και κακοί.
Σίγουρα υπάρχουν κι άνθρωποι οι οποίοι ανήκουν κάπου είτε για να εξυπηρετήσουν προσωπικά τους συμφέροντα είτε για να εξυπηρετήσουν τους συνανθρώπους τους μέσω της θέσης που αναλαμβάνουν.
Το πως θα διαχειριστούν την εξουσία που τους παρέχεται λοιπόν είναι ένα θέμα που άπτεται των προσωπικών τους τάσεων.
Ο Χριστιανισμός όπως και το κάθετι έχει κάποια θετικά στοιχεία, αναλόγως πως θα τον εξετάσουμε και πως θα ερμηνεύσουμε κάποιες από τις αρχές του.
Σε αυτό όμως δεν πρέπει τα λάθη κάποιων εκπροσώπων του να αποτελέσουν για την κρίση μας τροχοπέδη.
Επειδή μάλλον δεν κατάλαβες καλά πως εννοούσα αυτό που είπα για το Μεσαίωνα (ή δεν έδωσα κι εγώ μεγαλύτερη βαρύτητα στην εξήγηση του) εννοούσα πως ο Μεσαίωνας είναι μια φάση στην Ιστορία όπου αναπόφευκτα έρχεται.
Νομίζεις δηλαδή οτι το Μεσαίωνα τον επέβαλαν οι εκπρόσωποι του Χριστιανισμού στα καλά καθούμενα?
Το γενικότερο κλίμα μήπως ευνοούσε κατά κάποιον τρόπο τον ερχομό του.
Ένας Μεσαίωνας και μια Αναγέννηση σίγουρα δεν έρχονται τυχαία και δεν έρχονται από τη μια μέρα στην άλλη.
Φαντάσου οτι έχουμε έναν κύκλο και στη περίμετρο του κύκλου έχουμε ένα όχημα που κινείται με πολύ μικρή ταχύτητα.
Κάποια στιγμή το όχημα αυτό φτάνει στο κατώτερο σημείο του κύκλου και στην συνέχεια θα φτάσει πάλι στο ανώτερο.
Κάθε σύστημα έχει διάφορες περιόδους ζωής.
Την γέννηση, την ανάπτυξη, την στασιμότητα, την ύφεση και τον θάνατο.
Στην τελευταία φάση λοιπόν μπορεί είτε να πεθάνει είτε να μεταλλαχθεί σε κάτι καινούριο ή έστω παρεμφερές και να δούμε πάλι τις 5 αυτές φάσεις.
In anticipation of my resurrection...
Όσοι πήγατε κατηχητικό (εγω πήγα μια φορά κι έφυγα) θα γνωρίζετε, ότι ο απόστολος Παύλος είχε πει: Η παλαιά διαθήκη είναι ένας συμβολισμός της καινής διαθήκης. Δηλαδή ότι αναφέρεται στην παλαιά διαθήκη είναι ένας συμβολισμός και ταυτόχρονα μιά προφητεία για τη ζωή του Χριστού.
Έτσι η έξοδος των Εβραίων απο την Αίγυπτο συμβολίζει την έξοδο των Χριστιάνων απο την σκλαβιά του θανάτου. Ο Φαραώ συμβολίζει τον σατανά. Τα σαράντα χρόνια που ταλαιπωρήθηκαν οι Εβράιοι μέσα στην έρημο συμβολίζουνε τα χρόνια που ζούμε τώρα, δηλαδη όσα χρόνια θα περάσουνε απο την ημέρα που αναστήθηκε ο Χριστός μέχρι το τέλος του κόσμου. Η γη Χαναάν συμβολίζει τον παράδεισο κ.λ.π. κ.λ.π.
Η θυσία του Αβραάμ συμβόλίζει τη θυσία που έκανε ο ίδιος ο θεός στον γιό του, τον Ιησού Χριστό. Ο θεός δεν χρειάζεται να δοκιμάσει κανέναν για να δει αν του είναι πιστός ή όχι, γιατί ο θεός τα ξέρει όλα και ξέρει ποιοί του ειναι πιστοί και ποιοί είναι άπιστοι. Όταν ο θεός μας δοκιμάζει, όπως στην περίπτωση του Αβρααμ, το κάνει για να μας δείξει ότι είμαστε μη τέλοιοι και για να μας δείξει πόσο αγαπάει τον άνθρωπο. Τον Αβραάμ του το έκανε αυτό για να δείξει στον Αβρααμ, που μπορεί να φτάσει η αγάπη του θεού για τον άνθρωπο. Όταν ο Αβρααμ κόλωσε να σφάζει τον Δευτερότοκο γιό του (Ο Ισμαήλ ήταν ο πρωτότοκος) τότε ίσως κατάλαβε τι ήθελε να του πει ο θεός. δηλαδή ήτανε σαν να του έλεγε, και αυτόν και όλους εμάς: Εσύ δε θα σκότωνες το γιό σου για χατήρι μου, αλλά εγώ τον εθυσίασα για το δικό σου χατήρι και τη δική σου σωτηρία.
Η πέτρα πάνω στην οποία πήγε ο Αβραάμ να θυσιάσει τον Ισαάκ, βρίσκεται εκεί που σήμερα βρίσκεται το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ. δηλάδη εκεί που αργότερα κτίστηκε ο Ναός του Σολωμώντα και που θα ξανακτιστεί λίγο πριν το τέλος του κόσμου...
quote:
Η θυσία του Αβραάμ συμβόλίζει τη θυσία που έκανε ο ίδιος ο θεός στον γιό του, τον Ιησού Χριστό.
Μαλιστα... και δε μου λες, το ξεπουλημα της Σαρας στον εναν και στον αλλο με ανταλλαγμα μερικα... ζωα, τι συμβολιζει ακριβως? Και η ΞΕΡΗ εγκαταλειψη του πρωτου γιου του Αβρααμ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, τι συμβολιζει? Και η συμβολη του θεου στους εκβιασμους του Αβρααμ, τι νοημα εχει?
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
quote:
Όσοι πήγατε κατηχητικό (εγω πήγα μια φορά κι έφυγα) θα γνωρίζετε, ότι ο απόστολος Παύλος είχε πει: Η παλαιά διαθήκη είναι ένας συμβολισμός της καινής διαθήκης. Δηλαδή ότι αναφέρεται στην παλαιά διαθήκη είναι ένας συμβολισμός και ταυτόχρονα μιά προφητεία για τη ζωή του Χριστού.
Αγαπητέ samuel1974, μιας και δεν πήγα Κατηχητικό αυτό το ακούω πρώτη φορά.
Δηλαδή κάποια σημαντικά γεγονότα από την Παλαιά Διαθήκη αποτελούν έναν γενικότερο συμβολισμό γεγονότων της Καινής Διαθήκης κι ειδικότερα της ζωής του Ιησού?
Με την έννοια που το αναφέρεις ίσως να μπορούσαμε να πούμε οτι η θυσία του Ισαάκ έχει κοινά στοιχεία με αυτή του Ιησού.
Στην πρώτη περίπτωση όμως η θυσία δεν έγινε ενώ στην δεύτερη ναι.
Αγαπητέ velial, αυτό που ρωτάς έχει συζητηθεί αρκετές φορές τόσο σε κάποια άλλα topics όσο και σ' αυτό και μάλιστα έχουν δημιουργηθεί και κάποιες συγκρούσεις σχετικά με αυτό.
Ας μείνουμε λοιπόν στο ηθικό δίδαγμα της θυσίας του Αβραάμ κι ας ακούσουμε πρώτα τι έχει να μας πει ο φίλος samuel1974 προκειμένου να συζητήσουμε για αυτό το θέμα.
Ίσως να είναι πιο εποικοδομητικό...
In anticipation of my resurrection...
Θα αναφέρω ένα παράδειγμα για να σου μεταφέρω τη σκέψη μου καλύτερα.
Παρομοιάζω το λογικό μας με μια συσκευή ραντάρ Πομπός-Δέκτης.
Ο πομπός του ραντάρ στένει το σήμα με μια συγκεκριμένη κυματομορφή, και αφού διανύσει μια ικανή απόσταση, προσπίπτει πάνω σε αντικείμενο (αντικειμενικό). Το σήμα (ένα μέρος του) αντανακλάται πίσω.
Τώρα ο Δέκτης του ραντάρ, με βάση την ποιότητα που διαθέτει είτε θα ανιχνεύσει την προσπίπτουσα ακτινοβολία της αντανακλάσεως, ή αν δεν είναι αρκετά ευαίσθητος, ή αν το σήμα εκπομπής δεν ήταν αρκετά ισχυρό, ο δέκτης δεν θα μπορέσει να ανιχνεύσει το αντικείμενο.
Τώρα για το σύστημα ραντάρ, αν η ακτινοβολία δεν ανιχνευθεί το αντικείμενο αν και υπαρκτό, δεν υπάρχει για το συγκεκριμένο σύστημα. Το ιπτάμενο αντικείμενο αν και για το ραντάρ είναι αόρατο-ανύπαρκτο, υπάρχει. Ποιό είναι το υποκειμενικό τώρα, ο πομπός-δέκτης ή το αντικείμενο;
Η λογική, σαν ραντάρ παρατηρεί στέλνοντας τις ακτίνες της στο όλον. Ανάλογα με το βαθμό εξέλιξης στην επεξεργασία των σημάτων που διαθέτει, συνθέτει την εικόνα της πραγματικότητας γύρο από τον άνθρωπο-φορέα. Σκέψου σαν να είσαι μπροστά σε μια οθόνη ραντάρ. Η κατάσταση που εμφανίζεται εμπρός σου είναι η εικόνα που εσύ αντιλαμβάνεσαι. Η εικόνα όμως αυτήν δεν είναι αντικειμενική, αλλά μια εικόνα εξαρτημένη από την ικανότητα του σύστηματος να ανιχνεύει, να αναλύει, και να συνθέτει.
Η εικόνα των ραντάρ συμβαδίζει με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Όσο πιο εξελιγμένο το ραντάρ τόσο πιο ευκρινής είναι η εικόνα που συνθέτει. Τόσο περισσότερες πληροφορίες ενσωματώνει στην εικόνα, αντιστέκεται στην παραπληροφόριση του ηλεκτονικού πολέμου, απορρίπτει ψευδοστόχους, αναλύει μεγαλύτερο όγκο δεδομένων και βοηθά περισσότερο στην καλύτερη ολοκλήρωση της τακτικής κατάστασης. Εν τέλει επιτρέπει σε αυτόν που λαμβάνει τις αποφάσεις να αποφασίζει γρηγορότερα, και πρωτίστος να λαμβάνει τις ορθές αποφάσεις.
Υπάρχουν παράγοντες που επιρρεάζουν την ικανότητα του συστήματος. Η τεχνολογία-επιστήμη τους αναλύει, τους συστηματοποιεί και τους ενσωματώνει στην εξέλιξη του συστήματος.
Το ίδιο συμβαίνει και με τη λογική του ανθρώπου, μόνο που στο λογικό η επιστήμη δεν μπορεί να επέμβει. Αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητα σαν ένας κοινωνικός προγραμματισμός.
Η αδυναμία επέμβασής μας σε αυτόν τον προγραμματισμό μας αφαιρεί μεγάλους βαθμούς ελευθερίας, αφού οι αποφάσεις μας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό (μέγιστο) από αυτές τις εξωτερικές επεμβάσεις προγραμματισμού.
Μοιάζει σαν να διαθέτουμε έναν υπερεξελιγμένο αισθητήρα ευρέους φάσματος, που όμως το λογισμικό του να έχει υποστεί παρεμβάσεις, έτσι ώστε η ικανότητά του να έχει μειωθεί π.χ. στο 5% της συνολικής διακριτικής ικανότητας που διαθέτει.
Θα μου πεις μα καλά, αφού όλα τα βλέπω και τα αντιλαμβάνομαι. Να, βλέπω το αντικείμενο-αυτοκίνητο, το δέντρο, τον ήλιο, τα αστέρια. Πώς εσύ τώρα λες πως δεν βλέπω καλά;
Εδώ μπαίνει ο παράγοντας εαυτός, εδώ υπάρχει το βίωμα. Χρειάζονται τα κατάλληλα γεγονότα που θα σου δώσουν την αίσθηση πως κάτι παίζεται έξω από το αντιληπτικό σου πεδίο. Χρειάζεται η διαίσθηση του να αισθανθείς πως κάτι δε κολλά στην εικόνα που είσαι προγραμματισμένος να συνθέτεις.
Αν θες ψάχνεις να βρεις "περισσότερα", αν δεν θες συνεχίζεις και υπάρχεις με αυτά τα "λίγα" που τώρα κατέχεις.
Ο Λόγος όμως είπε: " Σε αυτόν που έχει πολλά, να του δωθούν πολλά περισσότερα. Σε αυτόν που έχει λίγα, να του πάρετε και αυτά τα λίγα που έχει..."
Τί λες, ο "ρατσιστής" και "μισαλλόδοξος" Ιησούς, ο ένσαρκος Λόγος, μήπως μιλούσε για τα λεφτά, μήπως μιλούσε για την περιουσία;
Είναι σε θέση το λογικό σου να κατανοήσει για ποιό πράγμα αντικειμενικά μιλούσε;
Τώρα μπορείς να συνθέσεις την εικόνα, με το παράδειγμα που ανέφερα στην αρχή;
Η διαφορά μας φίλε μου είναι ότι εγώ όντως βλέπω ιδέες πίσω από τις λέξεις, εσύ όμως βλέπεις μόνο λέξεις...
Θα σου πω μόνο πως ως ελεύθερο ον, έχεις την υποχρέωση να μην ακολουθείς άβουλα το κοπάδι, ούτε να κοιτά μόνο τους οδηγούς αυτού.
Ο βοσκός μπορεί να πέσει στον γκρεμό, τα πρόβατα όμως αν και ακολουθούνε το βοσκό τι λες, θα πέσουν κι αυτά στο γκρεμό;
Όχι βέβαια, δεν θα τον ακολουθήσουν στον γκρεμό. Σκέψου τώρα γιατί τα ζώα δεν ακολουθούν την "πτώση" του βοσκού, ενώ οι άνθρωποι συχνά πυκνά το κάνουν;
Το κάνουν (οι άνθρωποι) επειδή ακριβώς δεν βλέπουν. Βλέπουν και κατανοούν μόνο μέσα από αυτό που ο "βοσκός" κατανοεί. Έτσι όταν "βοσκός" πέφτει, πεφτουν και αυτοί. Καμιά διαφορά. Την ευθύνη ποιός την έχει, ο "βοσκός" ή εμείς;
Εμείς δεν έχουμε ευθύνη;
Έχουμε. Αλλά είναι πιο εύκολο, να κατηγορίσεις τον άλλον παρά τον εαυτό σου. Οι άλλοι φταίνε συνήθως κι όχι εμείς. Αλλά η μετάθεση ευθυνών γίνεται μέσα σε δουλικά συστήματα ύπαρξεις. Ο πραγματικά ελεύθερος είναι γνώστης των αποφάσεών του και αναλαμβάνει πρόθυμα τις ευθύνες του.
Κι ως όλοι συνηθίζουμε, μας αρέσει πολύ (και λίγο χαιρέκακα ίσως) να μας λένε τί να κάνουμε, ώστε όταν κάτι πάει στραβά, να κατηγορίσουμε αυτόν που εμείς πρόθυμα μέσα από την χαιρεκακία μας του μεταφέραμε την ευθύνη. Την δικιά μας ευθύνη. Αδιαφορώντας έτσι για τις συνέπειες της στάσης μας.
Και η ευθύνη η δικιά μας είναι όταν ο βοσκός πάει στον γκρεμό, εμείς να μην τον ακολουθήσουμε στην πτώση του. Γνωρίζοντας φυσικά πως βοσκοί δεν υπάρχουν μόνο στις θρησκείες αλλά και μέσα σε κάθε τι που καθοδηγεί οραματικά το ανθρώπινο. Και καλά αυτούς που βλέπεις και κρίνεις, σκέψου αυτούς που δεν φαίνονται και είναι απείρως χειρότεροι από όλα εκείνα που μπορείς να δεις και κρίνοντας να φανταστείς.
Εκείνους τους ποιμένες τους βλέπεις και τους αποφεύγεις, με αυτούς που δεν βλέπεις όμως και αόρατα σε καθοδηγούνε, τί κάνεις; Αφού στους πολλούς δρόμους της ζωής υπάρχουν για κάθε έναν από αυτούς και οι κατάλληλοι οδηγοί, που σε οδηγούνε στους δρόμους που αυτοί γνωρίζουνε.
Τελικά οι περισσότεροι αγνοούμε που αυτοί οι οδηγοί-βοσκοί οδηγούνε, και "χανόμαστε" μέσα σε όλους αυτούς τους δρόμους της ζωής. Αλλά μέσα στη σκόνη του κοπαδιού (μεγάλου ή μικρού), ο οδηγός μπροστά συνήθως δε φαίνεται. Το μόνο που διακρίνεις είναι τον διπλανό σου να περπατάτε στον ίδιο δρόμο-κοπάδι. Αφού στη ζωή υπάρχει νόμος: Όμοιο έλκει όμοιο...
Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σχετικά με το θέμα της συζήτησης, ότι έχω ως τώρα αναφέρει έχουν 100% σχέση με το θέμα, και με την αρχική μου τοποθέτηση στο ηθικό δίδαγμα της θυσίας του Αβραάμ.
Άλλωστε και αυτός ποιμένας ήταν αν δε κάνω λάθος; Τυχαία μήπως;
Σας ευχαριστώ όλους θερμά, γιατί θεωρώ πως μέσα από την προσπάθειά σας ανεβάσατε το επίπεδο της συζήτησης, ανεξάρτητα από τις απόψεις.
Όταν αυτές εκφράζονται μέσα σε ηρεμία και ειρήνη, η κάθε θέση μόνο να προσφέρει έχει. Έυχομαι να συνεχίσουμε έτσι επικοδοιμητικά, και ο καθένας να προσφέρει ότι θετικό έχει από τη θέση που βρίσκεται.
Η σύνθεση των θετικών στοιχείων κάθε θέσης, αποτελεί για μένα προσωπικά την επιτομή του ορθού διαλόγου.
Σας ευχαριστώ όλους! 
Βασίλη, μερικές φορές μπορεί να γίνομαι περισσότερο "σκληρός" από όσο μου επιτρέπεται, αλλά μάλλον αισθάνομαι σαν γαύρος που μιλά στο φίλο του τον βάζελο, για το πρωτάθλημα! Άντε να βγάλεις άκρη... No hard feelings mate!!
Φταιει η ΠΟΡΩΣΗ!!
Ο Ισμαήλ συμβολίζει το Ισραήλ και η Αιγύπτια, που τον γέννησε (δε θυμάμαι το όνομα της, νομίζω την ελέγανε Αχάρ ..κάπως έτσι..) συμβολίζει την παλαιά διαθήκη. Η Σάρα συμβολίζει την καινή διαθήκη και ο Ισαάκ τον Χριστιανισμό. Όπως ο Αβραάμ έδωσε την ευλογία του στον δευτερότοκο γιό του, έτσι και ο θεός έδωσε την ευλογία του στους χριστιανούς και έστειλε τους Εβραίους στην "έρημο".
Δεν μπορώ να σου απαντήσω με βεβαιότητα, τι συμβολίζει η πώληση της Σάρας στον φαραώ, αλλα υποθέτω, οτι μάλλον συμβολίζει την μετέπειτα σκλαβιά των Εβραίων στους Αιγυπτίους.
@ Dying Incubus
Όλη η παλαιά διαθήκη είναι για παραδειγματισμο και συμβολισμό για τους Χριστιανούς. Αυτό δεν το λέω εγώ, το λέει ο απ. Παύλος στην επιστολή που έστειλε στους Ρωμαίους (εδάφιο δυστυχώς δε θυμάμαι, άνοιξε τη βίβλο και διάβασέ το, αν δε σου κάνει κόπο)
Το κυνήγι που έκανε ο βασιλιάς Σαούλ στον Δαβίδ και που ήθελε να τον σκοτώσει, συμβολίζει το κυνήγι που έκανε αργότερα ο απ. Παύλος (και γενικά οι Εβραίοι) στους Χριστιανούς. Για αυτό και όταν του εμφανίστηκε ο Χριστός στην Δαμασκό και τον τύφλωσε, του είπε: Σαούλ, Σαούλ γιατί με καταδιώκεις;
Η θυσία του Αβραάμ θεωρείται μεγάλη γιορτη και απο τους μουσουλμάνους. Όταν κάνουνε ραμαζάνι, αυτό γιορτάζουνε. Οι μουσουλμανοι θεωρούνε βλέπεις, λόγω Ισμαήλ, προπάτορά τους τον Αβραάμ, όπως οι Εβραίοι. Εξού και δε θέλουνε να φύγουνε απο την τοποθεσία που είναι το τέμενος του Ομάρ. Γιατί μέσα στο τέμενος του Ομάρ υπάρχει η πέτρα, που έγινε η θυσία. Επάνω σε εκέινη την πέτρα ήτανε η κιβωτός της διαθήκης.
Συμφωνα με τα λεγόμενά σου παντως, ο θεος (Αβρααμ) πεταει στα σκουπιδια την παλαια διαθηκη (Αχαρ). Τωρα, πως γινεται οι παπαδες να τη διαβαζουν στις εκκλησιες, αυτο ειναι αλλη υποθεση.
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
Ίσως ψάξω στο Διαδίκτυο για να το βρω κατευθείαν.
Αγαπητέ velial, υποθέτω οτι για να στηριχθούν κάποιες διδαχές της Καινής Διαθήκης κάπου, χρήσιμο είναι να υπάρχει κάποια "προϊστορία".
Οπότε η Παλαιά Διαθήκη εξυπηρετεί κάποια τέτοια σκοπιμότητα.
In anticipation of my resurrection...
Sorry gia ta greeklish
O idios 8eos einai kai sthn palaia kai sthn kainh dia8hkh. Oi ebraioi einai autoi pou fygane apo to 8eo. O David ta eixe profhtepsei ola gia ton Xristo kai autoi diabazane tosa xronia tis profhteies kai otan tis eidane na ginontai mprosta sta matia tous DEN 8ELANE na pistepsoune.
O David eixe profhtepsei 1000 xronia prin:
Oti o Xristos 8a gennh8ei sthn Bethleem
Oti 8a gennh8ei apo par8ena
Oti 8a mpei kabala se ena gaidouri sthn Jerusalem
Oti 8a ton prodwsoune gia 30 argyria
Oti 8a ton staurwsoune anamesa apo 2 Lhstes
Oti 8a pai3oune sta zaria ta rouxa tou
Oti 8a anasth8ei thn trith mera.
Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.
χαίρομαι που συζητούμε πολιτισμένα.
Λες :
quote:
Τώρα για το σύστημα ραντάρ, αν η ακτινοβολία δεν ανιχνευθεί το αντικείμενο αν και υπαρκτό, δεν υπάρχει για το συγκεκριμένο σύστημα. Το ιπτάμενο αντικείμενο αν και για το ραντάρ είναι αόρατο-ανύπαρκτο, υπάρχει. Ποιό είναι το υποκειμενικό τώρα, ο πομπός-δέκτης ή το αντικείμενο;
Το αντικείμενο είναι υπαρκτό είτε το ανιχνεύσουμε είτε όχι.
Αυτή είναι η ουσία των πραγμάτων.
Η φύση και ο κόσμος υπάρχουν και εξελίσονται ανεξαρτήτως εάν εμείς το αντιλαμβανόμαστε ή όχι.
Λες επίσης:
quote:
Το ίδιο συμβαίνει και με τη λογική του ανθρώπου, μόνο που στο λογικό η επιστήμη δεν μπορεί να επέμβει. Αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητα σαν ένας κοινωνικός προγραμματισμός.Η αδυναμία επέμβασής μας σε αυτόν τον προγραμματισμό μας αφαιρεί μεγάλους βαθμούς ελευθερίας, αφού οι αποφάσεις μας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό (μέγιστο) από αυτές τις εξωτερικές επεμβάσεις προγραμματισμού.
Μοιάζει σαν να διαθέτουμε έναν υπερεξελιγμένο αισθητήρα ευρέους φάσματος, που όμως το λογισμικό του να έχει υποστεί παρεμβάσεις, έτσι ώστε η ικανότητά του να έχει μειωθεί π.χ. στο 5% της συνολικής διακριτικής ικανότητας που διαθέτει.
Θα μου πεις μα καλά, αφού όλα τα βλέπω και τα αντιλαμβάνομαι. Να, βλέπω το αντικείμενο-αυτοκίνητο, το δέντρο, τον ήλιο, τα αστέρια. Πώς εσύ τώρα λες πως δεν βλέπω καλά;
Εδώ μπαίνει ο παράγοντας εαυτός, εδώ υπάρχει το βίωμα. Χρειάζονται τα κατάλληλα γεγονότα που θα σου δώσουν την αίσθηση πως κάτι παίζεται έξω από το αντιληπτικό σου πεδίο. Χρειάζεται η διαίσθηση του να αισθανθείς πως κάτι δε κολλά στην εικόνα που είσαι προγραμματισμένος να συνθέτεις.
Οι κοινωνικές επιστήμες, οι θρησκείες και η ιστορία επιδέχονται υποκειμενικής ερμηνείας. Δεν είναι φυσικές επιστήμες για να πούμε :
οξύ + Βάση = άλας + νερό
Στις κοινωνικές επιστήμες υπάρχουν υποκειμενικές ερμηνείες της ιστορικής εξέλιξης. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορία δεν είναι μια και τα γεγομότα μοναδικά.
Απλώς επειδή οι κοινωνικές επιστήμες περιέχουν το συμφέρον των εκάστοτε ιεραρχών ή κυβερνώντων ή πολιτικών, διαμορφώνονται κατά το δοκούν.
Η ιστορία του Ιησού για παράδειγμα:
1. Για το ιερατείο μας αποτελεί μια πραγματική ιστορία που ο υιός του Θεού θυσιάστηκε για να σώσει (;) τους ανθρώπους
2. Για μερικούς αποτελεί την ιστορία ενός εβραίου επαναστάτη από τους πολλούς που έδρασαν στην Παλαιστήνη τον 1ο μ.Χ. αιώνα.
3. Για μερικούς είναι μαι φανταστική ιστορία ενός ανύπαρκτου προσώπου που δεν αναφέρεται από τους ιστορικούς της εποχής του.
υπαρχουν και άλλες εκδοχές αλλά μας φθάνουν οι παραπάνω για το παράδειγμά μας.
Είναι λοιπόν μια η ιστορική αλήθεια για τον Ιησού και μένει να αποκαλυφθεί από την επιστημονική έρευνα ποιά είναι αλήθεια αυτή.
Μέχρι να γίνει αυτό θα υπάρχουν ερμηνείες που βασίζονται σε συμφέροντα.
Οι κοινωνικές επιστήμες λοιπόν μπορούν να ερμηνεύσουν το λογικό και τις κοινωνικές σχέσεις. Επειδή οι αποδείξεις τους είναι "λογικές" και θεμελιωμένες σε κάποια γνωσιολογική θεωρία, επιδέχονται κριτικής και αμφισβήτησης σε αντίθεση με τις φυσικές επιστήμες που είναι αυστηρά θεμελιωμένες στο πείραμα - απόδειξη.
Άρα έξω από αυτό που εσύ αντιλαμβάνεσαι, υπάρχει το αντικειμενικά υπαρκτό. Εάν εσύ το βλέπεις έχει καλώς. Εάν όχι, τότε εσύ έχεις πρόβλημα !
Ας γυρίσουμε στο παράδειγμα του Ιησού.
Οι ιστορικοί επιστήμονες του σήμερα τείνουν να πιστέψουν βάσει των αποδείξεων ότι ο Ιησούς μάλλον δεν υπήρξε.
Οι πάπυροι του Κουμράν που αποθηκεύτηκαν στις σπηλιές το 67 μ.Χ. πουθενά δεν αναφέρουν αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης ( υπάρχουν βέβαια μερικοί θεούσοι επιστήμονες που έχουν βρει ένα κομματάκι παπύρου με 4 ημιτελείς λέξεις και ισχυρίζονται ότι είναι απόσπασμα από το κατά Μάρκον !) Η ουσία είναι ότι σε εκατοντάδες πάπυρους δεν αναφέρεται πουθενά ο Ιησούς ! και μάλιστα το 67 μ.Χ. στην Παλαιστίνη!
ΑΥτό που λέει η επιστήμη, όχι 100% τεκμηριωμένα, υπάρχει περίπτωση να το δεχθούν τα ιερατεία του πλανήτη μας;
Θα ήταν σαν να σκότωναν την κότα που κάνει τα χρυσά αβγά!
Άρα συμφέρει λοιπόν να μην δεχθούνε τα ιερατεία και οι Θεολόγοι (τι χρήσιμο επάγγελμα !) την αλήθεια.
Συμφέρει να καλλιεργούμε τον "ιδεαλισμό" στις κοινωνικές επιστήμες και την ιστορία ώστε να μην μπορεί να αποδειχθεί ποτέ η αλήθεια. Ώστε να λένε ότι η αλήθεια είναι υποκειμενική! εξαρτάται από το μυαλό μας !
Αλλιώς την έβαψαν (ούτως ή άλλως η εξέλιξη διώχνει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους !)
Φιλικά Βασίλης
Edited by - Vasiliscm on 07/07/2006 13:27:39
Την επιστήμη την χρησιμοποιούμε για την παρατήρηση των υλικών εκφάνσεων της πραγματικότητας. Από κει και πέρα όμως το χάος...
Για μένα αυτό είναι και το όριο της επιστήμης. Η επιστήμη λειτουργεί τέλεια μέσα στο υλικό επίπεδο, αλλά αν τη θέσης σε άλλο επίπεδο (π.χ. πνευματικό) δε μπορεί να αποδώσει. Αυτό συμβαίνει φυσιολογικά, γιατί ακριβώς στο πνευματικό επίπεδο η σχέση παρατηρητή-φαινομένου είναι πολύ περισσότερο συνδεμένη. Άρρηκτη σχέση θα έλεγα.
Ενώ στο πείραμα, ο επιστήμονας παρατηρεί, βιώνει, καταγράφει, μέσα από μια αντικειμενική σχέση (αποστασιοποημένη) με το φαινόμενο, στο πνευματικό επίπεδο, η παρατήρηση, το βίωμα, και η καταγραφή, συμβαίνει μέσα στον ίδιο τον παρατηρητή. Αυτό αφαιρεί την αποστασιοποίηση, "μολύνει" δηλαδή το φαινόμενο με την υποκειμενικότητα
του ίδιου του παρατηρητή.
Γνωρίζεις πως τα επιστημονικά πειράματα λαμβάνουν χώρα σε "ελεγχόμενες συνθήκες" για τον αποκλεισμό παραγόντων που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν την παρατήρηση, και άρα τα εξαγώμενα συμπεράσματα. Τώρα σκέψου, πως θέλουμε να εκτελέσουμε ένα πείραμα στο πνευματικό επίπεδο και να αφαιρέσουμε όλους εκείνους τους υποκειμενικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρρεάσουν την εκτέλεση του πειράματος.
Στην ουσία θα πρέπει να έχουμε μια υποτυπώδη "χαρτογράφιση" όλων των δυνάμεων και των συνισταμένων που επενεργούνε στο εσωτερικό του ανθρώπου. Έτσι ώστε γνωρίζοντας το βασικό πλαίσιο, να απομονώσουμε και να παρατηρήσουμε εκείνο το φαινόμενο που θέλουμε να παρατηρήσουμε.
Στην ουσία βλέπεις πως δεν διαφέρουν και πολύ ως διαδικασίες, αλλά επί της ουσίας η επιστήμη έχει ως σημείο αναφοράς τα έξω από εμάς, ενώ η πνευματικότητα (ας το ονομάσω έτσι) τα μέσα από εμάς.
Με άλλα λόγια, για να αρχίσουμε να εφαρμόζουμε τη λογική παρατήρηση στον εαυτό μας θα πρέπει να υπάρχει πρώτα ένα σημείο αναφοράς, ένα θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχτούμε, για να αναλύσουμε το φαινόμενο. Το υπόβαθρο αυτό επί της ουσίας θα πρέπει να ξεκινά αναλύοντας την εσωτερική κατάσταση της παντελούς άγνοιας και να φτάνει μέχρι την τέλεια εσωτερική αυτογνωσία. Αν δεις τώρα, θα καταλάβεις ότι το ρόλο (του θεωρητικού υποβάθρου) αυτό τον παίζουν οι κάθε λογής θρησκείες-δοξασίες.
Γιατί όμως τελικά όλα αυτά δεν οδηγήσανε σε μια εσωτερική εξέλιξη, όπως ακριβώς και στην επιστήμη; Γιατί δεν οδηγήσανε σε μια συστηματοποίηση των πνευματικών παραγόντων με τρόπο αντικειμενικό;
Η απάντηση που έχω δώσει εγώ στον εαυτό μου, είναι η εξής:
Ας κατεβούμε ένα επίπεδο, κι ας πάμε πίσω στην επιστημονική πρόοδο και ας κάνουμε μια ανάλυση ξανά των συνθηκών εκείνων που οδηγήσανε ακριβώς στην επιστημονική πρόοδο. Σε όλη την ιστορική διαδρομή του ανθρώπου λοιπόν, η πρόοδος και η πολιτισμική καινοτομία ήλθε μέσα σε φιλελεύθερα συστήματα, σε συτήματα διάφανα στις ροές της πληροφορίας, όπως είναι η δημοκρατία, και οι καρποί της.
Μέσα σε συστήματα στα οποία ο άνθρωπος είναι "ελεύθερος" να μεταδίδει την πληροφορία του, κάθετα και οριζόντια δημιουργείται πρόοδος σε όλα τα επίπεδα, άρα και τεχνολογική. Δεν χρειάζεται να εμβανθύνω περισσότερο σε αυτό το σημείο αφού αυτό είναι πλέον πασιφανές. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαπερατότητα του συστήματος στην πληροφορία, η σχέση της πολιτισμικής προόδου με αυτήν γίνεται γεωμετρική.
Το λογικό συμπέρασμα που βγάζω λοιπόν, είναι ότι παρ' όλη την πρόοδο στο υλικό επίπεδο της τεχνολογίας, το πνευματικό δεν εξελίχτηκε καθόλου ή πολύ λίγο. Τουλάχιστον σε σχέση με τη γεωμετρική πρόοδο της επιστήμης. Μήπως στο πνευματικό επίπεδο υπάρχουν "φράγματα" που εμποδίζουν τη διαπερατότητα της πληροφορίας σε αυτό το επίπεδο; Γιατί αυτήν η αναντιστοιχία εξέλιξης; Και αν υπάρχουν όντως τέτοια φράγματα τότε στην ουσία λειτουργούν ως περιοριστές ελευθερίας, αφού είπαμε ότι η πρόοδος συνήθως εκφράζεται μέσα σε φιλελεύθερα συστήματα.
Σε ποιό επίπεδο ακριβώς όμως λειτουργούν ως συντελεστές ανελευθερίας, από τη στιγμή που μπορούμε να δρούμε και να μιλάμε ελεύθερα μέσα στα έννομα πλαίσια της δημοκρατικής μας πολιτείας;
Σίγουρα θα πρέπει να είναι κάτι υπερκείμενο της πολιτείας, της θρησκείας και της κοινωνίας. Θα πρέπει να τα διαπερνά όλα κάθετα και οριζόντια και με τέτοιο τρόπο που δε γίνεται ουσιαστικά αντιληπτό, παρά μόνο μέσα από την έμμεση παρατήρηση του φαινομένου.
Αν εκφραζόμαστε με σχετική ελευθερία, τότε η ανελευθερία αυτή θα πρέπει να εκφράζεται ένα σκαλί ψηλότερα, στο επίπεδο του "σκέφτεστε".
Από κει ξεκίνησα θέτωντας το ερώτημα: Αυτό που σκέφτομαι στο τώρα από τί καθορίζεται; Ποιοί παράγοντες μορφοποίησαν και μορφοποιούν τη σκέψη μου; Έχω έλεγχο σε αυτούς τους παράγοντες, ή δεν έχω καθόλου έλεγχο; Αν έχω έλεγχο τότε έχω την κυριαρχία στο είναι μου. Είμαι ο κυρίαρχος της "διαθήκης". Αν δεν έχω όμως έλεγχο τότε τις σκέψεις μου δεν τις καθορίζω εγώ, αλλά παράγοντες έξω από το είναι μου που εγώ αγνοώ.
Και από τη στιγμή που αγνοώ, χάνω το δικαίωμα της επιλογής. Δεν έχω επιλογή στην κατεύθυνση των σκέψεών μου, αγνοώ το κέντρο του είναι μου. Με άλλα λόγια δε γνωρίζω που πραγματικά στέκομαι και γιατί. Δεν έχω δηλαδή αυτογνωσία. Και από τη στιγμή που δε διαθέτω αυτογνωσία, δεν υπάρχει πνευματική συστηματοποίηση, δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στην παρατήρηση, και άρα τελματώνομαι, δεν έχω εξέλιξη πνευματική.
Εσύ από τη πλευρά σου φίλε μου αισθάνεσαι διαισθητικά και δεν αποδέχεσαι την ασυνείδητη ταύτιση με αυτό που σου "πασσάρει" η κάθε λογής θρησκεία. Στην ουσία αρνήσαι ένα τέτοιο επίπεδο ελέγχου και μορφοποίησης της σκέψης σου. Αλλά αυτό που αγνοείς είναι ότι ήδη αυτό που με τόση βδελυγμία απορρίπτεις, έχει εκφραστεί με άλλο τρόπο μέσα σου ακολουθώντας διαφορετικό δρόμο.
Γι αυτό και σου είπα πως αν αφαιρέσουμε τα ονόματα είναι το ίδιο και το αυτό. Το ζητούμενο λοιπόν για την πνευματική πρόοδο είναι η ελευθερία. Ως άνθρωποι προοδεύσαμε υλικά γιατί ακριβώς απελευθερώσαμε το υλικό πεδίο του λόγου στο επίπεδο του εκφράζεστε. Απελευθερώσαμε τις υλικές εκφάνσεις της πληροφορίας. Η διάνοια, η νόηση, η σκέψη, παραμένουν εκλωβισμένες μέσα στις παγκόσμιες ιδεολογικές αγκιλώσεις, θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές, εν τέλει αυτό είναι κι αδιάφορο.
Αυτό που εσύ τώρα σκέφτεσαι και αποφασίζεις που νομίζεις έχει την πηγή του; Η πηγή του βρίσκεται φίλε μου στο παρελθόν σου. Στην ποιότητα του λόγου που σε όλο το παρελθόν σου μέσα σου ενσάρκωσες, η ποιότητα που μέσα σου (ακούσια και εξ΄ ανάγκης) δέχτηκες και έξω σου ξεστόμισες, αυτήν η ποιότητα έφτιαξε τον Βασίλη και τον Βαγγέλη, στην ουσία αυτήν η ποιότητα λόγου που ενσαρκώσαμε στο παρελθόν μας είναι το χτισμένο πνευματικό δυναμικό μας που οδηγεί τις αποφάσεις μας στο τώρα. Είναι αυτό που έλκει το μέλλον μας...
Αυτός ο λόγος που ως σπέρμα μέσα σου δέχτηκες έχτισε το πνευματικό δυναμικό σου. Γέννησε τον εσωτερικό σου άνθρωπο (όλο το πνευματικό δυναμικό σου), εκείνο τον άνθρωπο που ελέγχει το "νερό της ζωής σου".
Αν μου πεις πως είσαι κυρίαρχος της ύπαρξής σου, έχεις δηλαδή τη σωτήρια γνώση του είναι σου, δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Αν μου πεις πως δεν είσαι εσύ ο κυρίαρχος, δηλαδή δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου, τότε θα σου πω πως για να γίνεις κυρίαρχος-κληρονόμος και γνώστης της διαθήκης σου, θα πρέπει το πνευματικό δυναμικό σου να γεννηθεί ξανά μέσα από τη συνειδητή επιλογή της θελήσεώς σου. Μόνο τότε κι αφού επιλέξεις το σπέρμα του λόγου που ΕΣΥ θέλεις να χρησιμοποιήσεις θα φέρεις τη σφραγίδα της ελευθερίας στο μέσα σου, στο είναι σου.
Ελευθερία σημαίνει και δυνατότητα επιλογής. Εμβάνθυνση της ελευθερίας στο πνευματικό επίπεδο σημαίνει τελικά επίλογή σε αυτό που είμαι, επιλογή σε αυτό που θέλω να γίνω εσωτερικά, πνευματικά. Επιλογή σε αυτό που εκφράζω μέσα μου, τότε και μόνο τότε η επιλογή του να εκφράζεσαι και στα έξω σου θα γίνει πραγματικά συνειδητή. Άλλιώς θα είναι μια ακόμα ψευδαίσθηση, από τις πολλές άλλες.
Η επιλογή αυτήν όμως κινητοποιείται μέσα από το Λόγο. Τον δικό μου, και το δικό σου. Το "σπέρμα" που γονιμοποεί τον εσωτερικό σου άνθρωπο. Ολόκληρο το πνευματικό δυναμικό σου.
Φιλικά Βαγγέλης,
Η ανθρωπότητα όντως έκανε τεράστια άλματα στην επιστήμη σε σχέση με το παρελθόν.
Η ζωή των ανθρώπων διευκολύνθηκε σε μεγάλο βαθμό, τα επίπεδα θνησιμότητας μειώθηκαν, διάφορες ασθένειες οι οποίες ταλάνιζαν το ανθρώπινο είδος εξαλείφθηκαν, φτάσαμε στο σημείο να γνωρίζουμε τον κόσμο γύρω μας και τόσα άλλα.
Αυτά όπως αναφέρεις θα έπρεπε να είχαν οδηγήσει σε μια πνευματική ή εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου όμως συνέβη το αντίθετο.
Γιατί όμως συνέβη αυτό?
Μήπως ο άνθρωπος έχασε το μέτρο έχοντας αυτό το όπλο στα χέρια του, επιδεικνύοντας μια τρομερή αλαζονεία και χάνοντας τον αυτοέλεγχο του?
Πόσες φορές άλλωστε χρησιμοποιήθηκαν κάποια επιστημονικά επιτεύγματα όχι για το όφελος της ανθρωπότητας αλλά για να της προκληθεί κάποια βλάβη?
Και ποιός φταίει για αυτήν την υπέρμετρη αλαζονεία, τον εγωϊσμό, την α-νοησία?
Νομίζω πως ξέρεις την απάντηση, φίλε μου...
quote:
Το λογικό συμπέρασμα που βγάζω λοιπόν, είναι ότι παρ' όλη την πρόοδο στο υλικό επίπεδο της τεχνολογίας, το πνευματικό δεν εξελίχτηκε καθόλου ή πολύ λίγο. Τουλάχιστον σε σχέση με τη γεωμετρική πρόοδο της επιστήμης. Μήπως στο πνευματικό επίπεδο υπάρχουν "φράγματα" που εμποδίζουν τη διαπερατότητα της πληροφορίας σε αυτό το επίπεδο;
Φυσικά κι υπάρχουν φράγματα, φίλε μου.
Και τα φράγματα τα έχουμε επιβάλλει εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας.
Ίσως με ένα έμμεσο τρόπο να μας έχουν επιβληθεί αυτά τα φράγματα όμως τα φράγματα αυτά μπορούμε να τα σπάσουμε προκειμένου να εξελιχθούμε πνευματικά.
Αυτό δεν είναι άλλωστε το νόημα της ελευθερίας?
Να κατορθώσουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια μας, τα οποία πολλές φορές επιβάλλουμε εμείς στον εαυτό μας?
Να καταφέρουμε το άνοιγμα του Νου.
Και το ζητούμενο για την ανάπτυξη του πνευματικού μας εαυτού ώστε να ανεβούμε ένα σκαλοπάτι ψηλότερα είναι αυτή η ελευθερία.
Πολλές φορές αυτό φαντάζει πανεύκολο, ιδιαίτερα στο άκουσμα του.
Δεν είναι όμως καθόλου εύκολο, κάθε άλλο...
Όταν συνειδητοποιήσεις οτι πρέπει να ξεπεράσεις κάποια εμπόδια που δρουν ως φυλακή για το νου μας κι αρχίζεις να δουλεύεις για αυτό, τότε θα δεις πως στην πράξη είναι πολύ δύσκολο.
In anticipation of my resurrection...