- υπαρχει Δημιουργος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
eidos:
quote:
για το καθε τι υπαρχει αιτια.
οστοσω καθε αιτια, διαδεχεται μια αλλη αιτια η αιτιες.
αν αρχισουμε για καθε συμβαν να ξετυλιγουμε το κουβαρι των αιτιων του, πηγαινοντας προς τα πισω οι αιτιες τελικα συναντωνται...
σε Μια αιτια που προξενησε την αρχη του συμπαντος... δηλαδη σε Ενα Δημιουργο... ο οποιος Ειναι (δεν εχει, οπως το συμπαν) η πρωτιστη Αιτια.
Συνεχίζεις να μην κατανοείς που βρίσκεται το πρόβλημα .
Οτι δηλαδή στα περισσότερα φυσικά φαινόμενα δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη αλυσίδα αιτίων που τα δημιουργεί.
Και ούτε φυσικά αυτή η αλυσίδα επιστρέφει πίσω στον υποτιθέμενο δημιουργό.
Και ο λόγος είναι οτι συμπεριφέρονται εντελώς πιθανοκρατικά και είναι πολύ ευαίσθητα ακόμα και σε απειροστές μεταβολές .
quote:
μην μπερδευτεις και μου πεις οτι οι αιτιες ειναι απειρες...
οι αιτιες που επικρατουν στο χωροχρονο μας ειναι πεπερασμενες τουλαχιστον ως προς την αρχη τους...
το ιδιο ισχυει και για τα 21 αυτοκινητα που στις 5 ακριβως βρισκονται ολα μαζι καπου συγκεντρωμενα... οι αιτιες τους δεν ειναι απειρες, αν τις ξετιληξουμε, και αφου καπου ενωθουν ολες μεταξυ τους και με αλλες, θα φτασουμε στην αρχη του συμπαντος...
Στο παράδειγμα που σου ανέφερα με τα αυτοκίνητα , είναι μάταιο να ψάξεις για οποιαδήποτε αιτία . Το σύνολο των παραμέτρων που το επηρεάζουν είναι τεράστιο .
Εχεις όμως δίκιο , οτι ίσως δεν είναι άπειρο .
Ακόμα και έτσι όμως , θα ήταν παράλογο κάποιος να πεί οτι το big bang η ο Θεός είναι η αιτία που 21 αυτοκίνητα βρέθηκαν στην ουρά κάποια μέρα στα διόδια .
Και υπάρχουν και χειρότερα :
Στα φυσικά συστήματα δεν την γλιτώνεις τόσο εύκολα .
Επειδή εκεί έχεις να κάνεις με μετρήσιμες ποσότητες δηλαδή με αριθμούς , και επειδή οι αριθμοί είναι άπειροι , όταν εμφανίζεται κάποιο σύστημα που είναι πολύ ευαίσθητο στις αρχικές συνθήκες (δηλαδή χαοτικό), τότε οποιαδήποτε πρόβλεψη της συμπεριφοράς του είναι μάταιη , γιατί έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα πλήθος απο άπειρες δυνατότητες .
Και απο την στιγμή που δεν υπάρχει προβλεψιμότητα δεν υπάρχει και αιτιότητα .
(Δες και το προηγούμενο μήνυμα μου στον φίλο isNgood )
Δεν έχει να κάνει με έλλειψη πληροφορίας για το ποιές είναι οι αιτίες .
Αλλα απο το γεγονός οτι οι παράγοντες που επηρεάζουν το φαινόμενο γίνονται τόσο ασταθείς που κάθε αιτιακή σύνδεση χάνει το νόημα της .
quote:
ομως η αιτια υπαρχει απλως εμεις δεν ειμαστε σε θεση να την προσδιορισουμε...
και αναγουμε την τυχαιοτητα η την πιθανοτητα σε πρωτιστη Αιτια...
νομιζω εγινα κατανοητος...
Οπως σου εξήγησα οι έννοιες πιθανότητα και τύχη είναι ασύμβατες με την έννοια αιτία .
Εδω βρίσκεται το πρόβλημα σου και δεν καταλαβαίνεις τι σου γράφω .
Σου τονίζω και πάλι λοιπόν :
Το συμβάν Α ονομάζεται αιτία του Β όταν η πραγματοποίηση του Α οδηγεί ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ στην πραγματοποίηση του Β.
Το συμβαν Α λοιπόν δεν μπορεί να είναι η τύχη γιατί :
1)Η τύχη δεν είναι συμβάν . Εκφράζει απλά το ποσοστό της βεβαιότητας με την οποία διαφορα συμβάντα συμβαίνουν ή όχι .
2)Η τύχη ακόμα και αν μπορούσε να θεωρηθεί συμβάν , δεν εκφράζει ποτέ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΕΣ συσχετίσεις ανάμεσα σε συμβάντα .
Αν ήταν έτσι δεν θα μιλούσαμε για τύχη αλλά για βεβαιότητα.
Αντιλαμβάνεσαι πόσο λάθος είναι να συσχετίζεις την τυχαιότητα με την αιτιότητα ?
Οι έννοιες αυτές είναι ακριβώς το αντίθετο .
quote:
προσεξα οτι αρχιζεις να παραθετεις αποσπασματικα κομματια απο λογια αλλων... κατι για το οποιο με κατηγορουσες στο παρελθον...
Δε σε κατηγόρησα για αυτό .
Σε κατηγόρησα κάποια στιγμή που σου ζήτησα να παραθέσεις όλο το άρθρο απο το οποίο πήρες ένα απόσπασμα και δεν το έκανες .
quote:
θα προτιμουσες το κατηχητικο της επιστημης αντι του Θεου, το εχω καταλαβει...
Η επιστήμη δεν κάνει κατήχηση φίλε eidos .
Αυτά που λέει τα αποδεικνύει .
Και όταν κάποτε κάνει λάθη , τα παραδέχεται και τα διορθώνει .
Μακάρι και οι κάθε λογής θρησκείες να έκαναν το ίδιο .
Πως να το κάνουν όμως απο την στιγμή που το λάθος είναι για αυτές άγνωστη λέξη και ύψιστη ιεροσυλία ?
για μενα δεν υπαρχει κανενα προβλημα!
κατανοω τους περιορισμους μου και λεω μεχρι εκει...
η αλυσιδα απο την στιγμη που παραγονται συμβαντα, ειναι συγκεκριμενη...
οσον αφορα τις πιθανοτητες:
ας υποθεσουμε οτι για καποιο τελικο συμβαν παιζουν 10 με 50 χιλιαδες μηδενικα πιθανοτητες.
απο ολες αυτες τις τεραστιες σε ποσοτητα πιθανοτητες, μια επικρατει.
γιατι;
προφανως για καποιο λογο, για καποια αιτια.
αλλα εμεις δεν εχουμε την δυνατοτητα να αναλυσουμε αυτο το τεραστιο ποσο, και οχι μονο αυτο, αλλα και το προηγουμενο και ισως και το επομενο τεραστιο ποσο πιθανοτητων, για οποιοδηποτε συμβαν...
εμεις φτανουμε μεχρι εκει, μας ειναι αδυνατο να εξαντλησουμε ολους τους πιθανους δρομους, οστοσω οι δρομοι (οι πιθανοτητες) υπαρχουν.
ο δρομος, (μια απο τις πιθανοτητες για εμας) που επιλεγεται και καταληγει σε συμβαν, εχει λογο και αιτια.
δυστυχως αγνωστο σε εμας τις περισσοτερες φορες...
εφοσον λοιπον οι 'ειδικοι' δεν ξερουν την αιτια του συμβαντος Α το οποιο συμβαν Α οδηγει στο συμβαν Β μας λενε:
το συμβαν Α παρηχθει τυχαια η πιθανοκρατικα η απο το τιποτα και ετσι καταληξαμε στο ορατο και ξεκαθαρο συμβαν Β.
(αυτο για το συμπαν)
αλλα ακομα και απο το τιποτα να παρηχθει, απατειται Αιτια...
που οι 'ειδικοι' δεν την ξερουν η την απορριπτουν...
επειδη το συνολο των παραμετρων ενος αποτελεσματος ειναι τεραστιο, αυτο σημαινει οτι μια τεραστια επισης διανοια θα μπορουσε να κατανοησει αυτες της παραμετρους, και βεβαια μια τετοια τεραστια διανοια δεν θα μπορουσε να ειναι μια ανθρωπινη διανοια, θα μπορουσε ομως να ειναι η ιδια διανοια, που δημιουργησε τα παντα...
η συνεχεια αυριο γιατι ειναι αργα...
quote:
Ψηλε,εφοσον ειναι ηλιου φαεινοτερον, οτι ο Σαμ. δεν μπορει να τεκμηριωσει αυτα που λεει, γιατι στο μυαλο του ολα ειναι μπερδεμενα, και γιατι ειναι μπερδεμενα επειδη ειναι λαθος, γιατι τον επευφημεις;;
λες οτι δεν ειδες αντιλογο, ενω εχω απαντησει σε ολα!!
μου λες οτι υποτιμω τους πατερες που ειναι συνεχιστες του εργου των αποστολων...
οι πατερες ειναι παντελως ασχετοι σε θεσεις και σε εργα σε σχεση με τους αποστολους...
αυτοι ειναι που χαλκεψαν την πραγματικη χριστιανοσυνη, και την εκαναν αιμοβορα, πολεμοχαρη και εγωιστικη...
αυτοι εστειλαν και στελνουν ανθρωπους στα μονοστηρια, σε αντιθεση με αυτο που ειπε ο Χριστος: "πηγαινετε και κανετε μαθητες σε ολη τη γη"αυτοι, με τις ευλογιες του Κωνσταντινου, εκαναν εκκλησια και κρατος ενα, επιδιωκοντας υψηλες θεσεις και εξουσια για τον εαυτο τους, ενω ο Ιησους ξεκαθαρισε οτι η βασιλεια του ηταν ουρανια, και οι μαθητες του καμμια σχεση δεν επρεπε να εχουν με τα εργα του πονηρου κοσμου, και ο ιδιος επισης αρνηθηκε οποιαδηποτε αναμιξη με τα πολιτικα οσο ηταν στη γη.
τα οσα εγω υποστηριζω, το εχω ξαναπει ειναι λογια που μονο στη Βιβλο υπαρχουν, και μονο εκει, επομενως ειναι λογια Θεου...
Φίλε eidos,
Σε όσα παραθέτει ο Σαμουήλ, βάζει και το σχετικό εδάφιο από τη Βίβλο.
Έσύ, όταν αναφέρεις κάτι, αναφέρεις μόνο τον αριθμό του εδαφίου, μαζί με μια δική σου ερμηνεία, η οποία, τις περισσότερες φορές, είναι αυθαίρετη.
Σε έχω παρακαλέσει τόσες φορές, να παραθέτεις το εδάφιο ως έχει, έτσι ώστε να το διαβάζουμε όλοι μας. Εσύ όμως συνεχίζεις τη δική σου τακτική.
Ένας τρίτος που σας παρακολουθεί στη συζήτησή σας, θα διακρίνει πως ο γραπτός λόγος του Σαμουήλ είναι πολύ πιο μεστός και εμπεριστατωμένος από το δικό σου. Δεν θέλω να πω πως όποιος αναλύει καλύτερα ή χειρίζεται το γραπτό λόγο καλύτερα, έχει και δίκιο ή γνωρίζει την αλήθεια.
Ο Σαμουήλ παραθέτει πλήθος στοιχείων και επιχειρημάτων, ενώ εσύ επαναλαμβάνεις συνεχώς τα ίδια, τα οποία είναι δικές σου πεποιθήσεις και μόνο. Σε ρωτά συνεχώς κάποια πράγματα (με αφορμές μέσα από τη Γραφή), και απάντηση δεν παίρνει.
Σε ρώτησα και εγώ κάτι αλλά ούτε και σε μένα απάντησες.
Εγώ σε ρωτώ για να καταλάβω ποια είναι η πεποίθησή σου πάνω σε κάποιες βασικές πτυχές του Χριστιανισμού, αλλά δεν απαντάς.
Όσα λες, τα περισσότερα, δεν περιέχονται στη Γραφή ή είναι παρερμηνείες της Γραφής.
Κατηγορείς τους Άγιους Πατέρες για πράγματα που δεν στέκουν, χωρίς να στηρίξεις της κατηγορίες σου πάνω σε αυτά που ανέφερα, αλλά πιάνεσαι από άλλα, άσχετα, όπως το μοναχισμό ......
Σε ρώτησα για αυτά που εσύ λες, σχολιάζεις, ερμηνεύεις, ...... τα της Γραφής, από πού προέρχονται; αλλά δεν μου απάντησες.
Δεν έχω καταλάβει, αν δεν απαντάς γιατί δεν καταλαβαίνεις αυτό που σε ρωτάω-άνε ή αν αποφεύγεις να απαντήσεις.
Φίλε μου, το μήνυμα αυτό, μην το εκλάβεις ως ένα «κατηγορώ», αλλά σαν μια ειλικρινή, με ανοιχτά χαρτιά, κατάθεση της άποψής μου για την έως τώρα πορεία σου εδώ μέσα.
Edited by - Ψηλός on 15/10/2007 00:47:35
Τότε, είναι λογικό να υποθέσουμε κάποια άλλη "φυσική" αρχή. Κάποια αρχή, που να μην χρειάζεται την ύπαρξη ενός Θεού.
Λένε κάποιοι, ακολουθώντας κάποιους φημισμένους ακροβάτες της φυσικής επιστήμης, ότι ο κόσμος δεν είναι τίποτε άλλο παρά κβαντική διακύμανση του κενού.
Έχουν ξεχάσει μάλλον, ίσως μεγάλωσαν αρκετά πιά και ξέχασαν, ότι σε ένα μη-αυτονόητο πλαίσιο, όλα θα πρέπει να αποδεικνύονται. Δύο ερωτήματα εδώ χρειάζονται απάντηση:
1) Το κβαντικό κενό, είναι "κάτι" και όχι "τίποτα". Επομένως θα πρέπει να αιτιολογηθεί η ύπαρξή του.
2) Η διαδικασία από την αρχική κβαντική διακύμανση μέχρι τούδε.
Οι ίδιοι άλλωστε, έχουν διατυπώσει και άλλες αναπόδεικτες κβαντικές θεωρήσεις για τον εγκέφαλο, που πάλι δεν έχουν τεκμηριώσει.
Αλλά δεν είναι μόνο το "κβαντικό" ξεκίνημα του όμορφου κόσμου μας. Είναι και κάτι δομικότερο.
Λένε οι υλιστές: Ο κόσμος αποτελείται μόνο από ύλη. Άρα η ύλη είναι η πρώτη αιτία της Δημιουργίας. Και για να είμαστε και συνεπέστεροι η ύλη/ενέργεια. Αλλά, είναι αρκετά σαφές πια, ότι "ύλη" έτσι όπως πολλοί την φαντάζονται δεν υπάρχει (Και τώρα τι θα γένουμε δίχως την ύλη, όπως θα έλεγε κι ο ποιητής. Η ύπαρξη αυτής ήταν μια κάποια λύσις).
Ενώ επίσης, είναι τελείως αδιευκρίνιστο τι ακριβώς υπάρχει.
Πως μπορεί λοιπόν κανείς να οικοδομεί με τόση άνεση, μια ολόκληρη υλιστική θεωρία, όταν δεν έχει ακόμα αποδείξει την ύπαρξη του δομικού της λίθου, της ύλης.
Όταν λοιπόν κάποιοι θέλουν να τεκμηριώσουν τις απόψεις τους περί "φυσικής" δημιουργίας, θα πρέπει πρώτα απόλα να ξεκαθαρίσουν αυτά τα δύο θέματα.
Τέλος υα πρέπει να απάντήσουν και στο εξής ερώτημα: ένας τέτοιος κόσμος είχε κάποια αρχή στο χρόνο ή είναι αιώνιος; Και βέβαια η απάντησή τους να είναι συμβατή με τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.
«Ο Σαμουήλ παραθέτει πλήθος στοιχείων και επιχειρημάτων, ενώ εσύ επαναλαμβάνεις συνεχώς τα ίδια, τα οποία είναι δικές σου πεποιθήσεις και μόνο.»
Καλά θα κάνετε να κρατάτε όλοι σας επιφυλάξεις για τα «στοιχεία» που παραθέτει ο Σαμουήλ από την Βίβλο, διότι τις περισσότερες φορές η ετσιθελική ανάγνωση και η ακολουθούμενη παραποίηση της αρχικής σημασίας, και τελικά αξίας, καταλήγουν να παραπλανούν όχι μόνο τον ίδιο….
Τα παραδείγματα ουκ ολίγα.
Ο άνθρωπος είναι κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού, όπως λέει η Παλαιά Διαθήκη.
Επίσης αναφέρει ότι έπλασε τον άνθρωπο χουν από της γης και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοή ζωής, και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν.
Βλέπεις ότι αναφέρει 2 λέξεις, «ψυχήν» &«ζώσαν». Με την λογική μου καταλαβαίνω ότι εννοεί πως ήταν ήδη ψυχή αλλά με την πνοή ζωής έγινε ψυχή ζώσα.
Θα μπορούσα να θεωρήσω ότι είναι ένας πλεονασμός αλλά υπάρχει και το προηγούμενο «κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση» οπότε σκέφτομαι, ξανά με την λογική μου, ότι εάν δεχτώ πως η ψυχή πεθαίνει ο Θεός πεθαίνει.
Έχεις πάνω σε αυτό που γράφω κάποια άλλη εξήγηση? Εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.
Εάν έχει ήδη αναφερθεί και έχεις απαντήσει πες μου σε παρακαλώ σε ποιο μήνυμα είναι γιατί παρακολουθώ την συζήτηση περιστασιακά.
quote:
Πως μπορεί λοιπόν κανείς να οικοδομεί με τόση άνεση, μια ολόκληρη υλιστική θεωρία, όταν δεν έχει ακόμα αποδείξει την ύπαρξη του δομικού της λίθου, της ύλης.
Ή αντίστοιχα:
"Πως μπορεί λοιπόν κανείς να οικοδομεί με τόση άνεση, μια ολόκληρη θρησκεολογική θεωρία, όταν δεν έχει ακόμα αποδείξει την ύπαρξη του δομικού της λίθου, του Δημιουργού."
Αγαπητέ isNGood,προσωπική μου άποψη είναι πως τόσο εσύ όσο και ο αγαπητός Think_Math κάνετε ένα σημαντικό λαθάκι.Δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε πως σε κάποιο σημείο ανφέρεστε σε αντίστοιχα πράγματα.Θα αναφέρω απλά το παράδειγμα της δημιουργίας του σύμπαντος ή τελοσπάντων της περιβόητης αρχικής αιτίας.Εσύ αναφέρεσαι σ'ένα παντοδύναμο αυτόβουλο Δημιουργό ενώ ο Think_Math σε αναίτια κβαντικά φαινόμενα και διακυμάνσεις του απόλυτου κενου.Ιδια ιδέα...Διαφορετικά λόγια...Κανένας τρόπος να επιβεβαιωθεί είτε ο ένας είτε ο άλλος.Με άλλα λόγια,φαύλος κύκλος...
Impious Varmint
quote:
pyramid:Θα μπορούσα να θεωρήσω ότι είναι ένας πλεονασμός αλλά υπάρχει και το προηγούμενο «κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση» οπότε σκέφτομαι, ξανά με την λογική μου, ότι εάν δεχτώ πως η ψυχή πεθαίνει ο Θεός πεθαίνει.
Άρα η Ψυχή είναι ο Θεός…….!!!!!!!???????
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
σε ευχαριστω που μου δινεις την ευκαιρια, να εκθεσω σαφεστερα τις σκεψεις μου περι ψυχης.
προσεξε πως μας βοηθα η λογικευση:
το εδ. Γενεση 2:7 λεει: "και ο Γιαχβε Θεος επλασε τον ανθρωπο απο χωμα της γης, και φυσηξε στα ρουθουνια του την πνοη της ζωης, και ο ανθρωπος εγινε ζωντανη ψυχη"
ας προσπαθησουμε να αναλυσουμε τα επι μερους σημεια αυτου του εδαφιου:
1) ο Δημιουργος εφτιαξε ενα ανθρωπινο σωμα απο χωμα της γης.
2) φυσηξε στα ρουθουνια του την πνοη της ζωης.
3) απόρρεια των δυο πρωτων ενεργειων ηταν να ερθει σε υπαρξη μια ψυχη ζωντανη.
ερωτηση λογικη:
πριν απο τις δυο συγκεκριμενες ενεργειες του Θεου, υπηρχε ψυχη που να ηταν ανθρωπινη; (ζωντανη η νεκρη;)
οχι!!!
για να υπαρξει μια ψυχη, δηλαδη για να ειναι ζωντανη, (η υπαρξη υποδηλωνει ζωη) ηταν απαραιτητες ΔΥΟ ενεργειες απο τον Δημιουργο.
η πρωτη ηταν να φτιαξει ενα σωμα απο συστατικα της γης.
αυτο απο μονο του ηταν μια ψυχη;
οχι!!! χρειαζοταν και η πνοη της ζωης!!
το δευτερο ηταν να δωσει σε αυτο το σωμα τη δυναμι της ζωης, την πνοη της ζωης, κατι που φαινεται οτι κατεχει μονο ο Ιδιος.
θα μπορουσε η δυναμη της ζωης απο μονη της να φτανει για να εχουμε μια ζωντανη ψυχη;
οχι!!! χρειαζοταν και ενα σωμα!!
η ψυχη ενος ανθρωπου λοιπον για να ειναι ζωντανη απαιτει,
1) ενα σωμα απο συστατικα της γης,
και 2) την δυναμη της ζωης.
χωρις αυτα τα δυο επι μερους στοιχεια δεν υπαρχει ζωντανη ψυχη.
αν παραλειψουμε ενα απο τα δυο αυτα συστατικα μπορει να υπαρχει ψυχη;
οχι!!!
επομενως οταν ο Γιαχβε δημιουργησε το σωμα του Αδαμ, αυτο απλα ηταν ενα νεκρο σωμα, δεν ηταν μια νεκρη η πεθαμενη ψυχη, γιατι απλα δεν ηταν ακομα ψυχη. ηταν μονο ενα σωμα ακινητο χωρις ζωη, δηλαδη χωρις ψυχη. και αυτο το ιδιο το χοικο σωμα 'ΕΓΙΝΕ' το ιδιο μια ψυχη (οπως μας λεει στο εδαφιο) οταν ο Δημιουργος του χαρισε τη πνοη της ζωης.
για αυτο το λογο οταν ενας ανθρωπος πεθανει, χασει δηλαδη την πνοη (την δυναμη της ζωης του), χανει τη ψυχη του, δηλαδη χανει τη ζωη του.
κατα αυτο το τροπο η ψυχη πεθαινει, δηλαδη μια ανθρωπινη ζωη χανεται.
τωρα πεσμου εσυ τι μπορει να ειναι αυτο που επιζει και ειναι αθανατο;;;
στο Βιβλο δεν υπαρχει καμμια αναφορα για κατι διαφορετικο εκτος απο αυτο που σου ανελυσα.
αυτη τη αποψη υποστηριζουν τα λογια του Θεου στην συνεχεια:
Γενεση 2:17: "αλλα απο το δεντρο της γνωσης του καλου και του κακου δεν πρεπει να φας, γιατι την ημερα που θα φας απο αυτο οπωσδηποτε θα πεθανεις"
αν ο Αδαμ δεν ετρωγε ποτε απο το δεντρο, δεν θα πεθαινε ποτε! η επιθυμια και η προοπτικη του Πατερα για το ανθρωπινο παιδι του ηταν να παραμεινει πιστο και υπακουο σε Αυτον, και επομενως να μην πεθανει ποτε.
εφοσον λοιπον ο υπακουος και συνεπως αναμαρτητος Αδαμ θα μπορουσε να ζει για παντα, αυτος και οι απογονοι του, σε εναν παραδεισιο κηπο που τελικα θα περιελαμβανε ολοι τη γη,
ΠΕΣΜΟΥ ΤΩΡΑ ΕΣΥ ΛΟΓΙΚΑ, ΠΟΥ ΚΟΛΛΑΕΙ ΜΙΑ 'ΑΘΑΝΑΤΗ, ΑΥΛΗ, ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕ ΓΕΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΨΥΧΗ';;;;;;;
ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ;;!!!!!!!!!!!!
τι να την κανει ο τελειος Αδαμ, μια καποια αθανατη ψυχη, κατι τελειως ξεχωριστο απο το σωμα, οπως λενε καποιοι;;;
εφοσον ο ιδιος σαν ανθρωπος ειχε την δυνατοτητα να ζει για παντα, κατι περισσοτερο και τοσο μυστηριο θα του ηταν τελειως περιτο...
και για να μας δειξει του λογου το αληθες ερχεται ο Ιεζεκιηλ 18:4 και μας ξεκαθαριζει: "η ψυχη που αμαρτανει, αυτη θα πεθανει"
ο αμαρτωλος Αδαμ και ολοι οι απογονοι του εγιναν ψυχες (δηλαδη ζωντανοι ανθρωποι) που αμαρτησαν, και ως εκ τουτου πεθαναν και συνεχιζουν να πεθαινουν.
δεν υπαρχει κατι να επιζει απο αυτους, γιατι εξ αρχης ο Δημιουργος δεν τους προικισε με κατι περισσοτερο.
ελπιζω να σε καλυψα.
για το 'κατ΄εικονα και ομοιωση' σκεψου οτι ο Δημιουργος δεν χρησιμοποιησε αυτη την φραση για τα αλλα ζωντανα πλασματα που δημιουργησε πριν απο τον ανθρωπο.
παροτι ολα αυτα τα πλασματα αναφερωνται ως 'ψυχες' στα προηγουμενα εδαφια του 1 κεφ. της Γενεσης, δεν εγιναν 'κατ΄εικονα και ομοιωση' του Θεου.
τι σημαινει αυτο;
αυτη η φραση σημαινει απλα, οτι ο ανθρωπος αντανακλα τις ιδιοτητες του Θεου, πραγμα που τα ζωα δεν μπορουν να κανουν, γιατι δεν εχουν λογικη.
ωστοσω,
ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ,
ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ. (τη ζωη του)
προσεξε ομως κατι σημαντικο: ο Ανθρωπος δημιουργηθε με την προοπτικη να ζει για παντα, ειχε λοιπον την ευκαιρια να μην χασει ποτε την ζωη του, (την ψυχη του)
ο τελειος Αδαμ θα εμοιαζε και σε αυτο στον Δημιουργο του, θα ηταν και σε αυτο κατ΄εικονα Του, δηλαδη ειχε την προοπτικη να ζει για παντα αν ηταν υπακουος στον Δημιουργο του,
που και Αυτος επισης εχει ψυχη, δηλαδη ζωη, αλλα δεν θα την χασει ποτε, γιατι δεν υπαρχει καποιος να του την αφαιρεσει, και γιατι μπορει να την συντηρει μονος του.
προς το παρον δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο.
quote:
Αγαπητέ isNGood,προσωπική μου άποψη είναι πως τόσο εσύ όσο και ο αγαπητός Think_Math κάνετε ένα σημαντικό λαθάκι.Δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε πως σε κάποιο σημείο ανφέρεστε σε αντίστοιχα πράγματα.Θα αναφέρω απλά το παράδειγμα της δημιουργίας του σύμπαντος ή τελοσπάντων της περιβόητης αρχικής αιτίας.Εσύ αναφέρεσαι σ'ένα παντοδύναμο αυτόβουλο Δημιουργό ενώ ο Think_Math σε αναίτια κβαντικά φαινόμενα και διακυμάνσεις του απόλυτου κενου.Ιδια ιδέα...Διαφορετικά λόγια...Κανένας τρόπος να επιβεβαιωθεί είτε ο ένας είτε ο άλλος.Με άλλα λόγια,φαύλος κύκλος...Impious Varmint
Υπάρχει ουσιώδης διαφορά. Εγώ, δεν λέω "Υπάρχει Δημιουργός". Λέω, ότι τίποτα δεν γίνεται από το τίποτα. Άρα πρέπει "κάτι" να υπήρχε πάντα. Τι είναι αυτό το "κάτι";Η ύλη δεν μπορεί να είναι αιώνια, γιατί είναι φθαρτή. Άρα, αιώνιο, μόνο το άυλο μπορεί να είναι.
Η άλλη πλευρά λέει, ότι μπορεί να γίνει κάτι από το "τίποτα". Εδώ βέβαια τα μπερδεύει τελείως. Αν εννοεί ως "τίποτα" το κβαντικό κενό, τότε είναι σαφές πως το κβαντικό κενό είναι "κάτι". Αν πάλι ως τίποτα εννοεί το απόλυτο τίποτα, τότε πως από το απόλυτο τίποτα, έγινε το κβαντικό κενό;
Επομένως, εδώ υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά που αφορά το "αιώνιο", διαφορά ανάμεσα στην ύλη και τη μη-ύλη.
Ρώτα τον Think_Math, αλλά και τον Σβάμπε. Υπάρχει κάτι που να μην είναι "υλικό"; Και πως ορίζουν την ύλη;;
quote:
Σύμφωνα λοιπόν με το "ΛΕΞΙΚΟΝ ΚΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΙΛΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ", του Απολλώνιου του Σοφιστού (εκδόσεις ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ σε επιμέλεια Γιώργου Λαθύρη), κατά τον Ησύχιο, ο πόλεμος είναι ομηρική λέξη και σημαίνει ο τα πάντα διοικών λόγος.
Κατά συνέπεια, πόλεμος πατήρ πάντων σημαίνει ο λόγος εκ του οποίου τα πάντα προέρχονται.
Αναπόφευκτα φέρνει κανείς στο νου το κατοπινώτερο εν αρχή ην ο λόγος...
Δεν είναι δύσκολο λοιπόν να υποθέσει κανείς (με βάση την ερμηνεία αυτή) οτι ο σπουδαίος φιλόσοφος δεν εξυμνεί τον πόλεμο αλλά εννοεί τον πατέρα - λόγο, άποψη απείρως βαθύτερη και φιλοσοφικώτερη.
quote:
Να συμπληρώσω και εγώ κάτι.
Σε ένα απόφθεγμά του ο Ηράκλειτος λέει ότι : Ο άνθρωπος δεν είναι λογικό όν. Μόνο αυτό που τον περιβάλλει έχει νόηση…
Καλώς ορίσατε στα ενδότερα των ενδότερων του esoterica,
ΝΟΜΙΜΟΝ και Δημήτρη. Εσείς δεν αστιεύεστε καθόλου, επιμένετε
στο "απείρως βαθύτερο και φιλοσοφικότερο".
Μέχρι τώρα καλά τα πήγαινα έκανα τη μεταφρασούλα μου, άρχιζε να μου
αρέσει ο ρυθμός, με τους λίγους αλλά εκλεκτούς συμμετέχοντες, ώσπου ήρθατε
εσείς να φέρετε τη φοβερή αναστάτωση.
Και σύ ΝΟΜΙΜΟΝ με θέλεις να ξενυχτήσω δυο-τρεις βραδιές.
Ας είναι, σ' ευχαριστώ γι αυτό.
Θα επανέλθω την... τρίτη νύχτα.
Είσαι αποκαλυπτικά υπέροχος ΝΟΜΙΜΟΝ!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 16/03/2004 13:15:05
Ας έχουν υπ όψιν τα ακόλουθα, οι φίλοι του ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ…
Το τμήμα που μιλάει για πόλεμο,
Α. Ιππόλυτος, λέει.
ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΜΕΝ ΠΑΤΗΡ ΕΣΤΙ, ΠΑΝΤΩΝ ΔΕ ΒΑΣΙΛΕΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΘΕΟΥΣ ΕΔΕΙΞΕ, ΤΟΥΣ ΔΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΜΕΝ ΔΟΥΛΟΥΣ ΕΠΟΙΗΣΕ… ΤΟΥΣ ΔΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.
Μεταφρ.
Ο Πόλεμος είναι πατέρας και κυβερνήτης των πάντων. Αυτός άλλους τους αναδεικνύει θεούς, και άλλους ανθρώπους, άλλους τους κάνει δούλους και άλλους ελεύθερους!
Το Ξαναβρίσκουμε ομως
Β. Ωριγένης, λέει,
ΕΙΔΕΝΑΙ ΔΕ ΚΑΙ ΧΡΗ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΕΟΝΤΑ ΞΥΝΟΝ, ΚΑΙ ΔΙΚΗΝ ΕΡΙΝ, ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤ ΕΡΙΝ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝ.
Μετάφρ.
Πρέπει να γνωρίζουμε πως ο πόλεμος είναι παγκόσμιο φαινόμενο και ότι η φιλονικία είναι δικαιοσύνη. Όλα γεννιούνται και πηγάζουν αναγκαστικά από τη φιλονικία!
Μα αν κοιτάξουμε τι λέει στον Όμηρο ο ίδιος!
Γ. Λαέρτιος,
ΤΟΝ ΤΕ ΟΜΗΡΟΝ ΕΦΑΣΚΕΝ ΑΞΙΟΝ ΕΚ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΚΒΑΛΛΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΡΑΠΤΙΖΕΣΘΑΙ, ΚΑΙ ΑΡΧΙΛΟΧΟΝ ΟΜΟΙΟΣ
Μετάφρ.
Στον όμηρο έλεγε αξίζει να αποβληθεί από τους ποιητικούς αγώνες και να ραπισθεί, το ίδιο και ο Αρχίλοχος!
Γιατί? Θα το δούμε παρακάτω…
Από ανέκαθεν, οι έλληνες έβλεπαν τη Ζωή ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ! Όχι μόνο στους Ολυμπιακούς αγώνες, μα και στη μουσική, και στην ποίηση…σε κάθε της έκφραση. Για τον Ηράκλειτο, η πάλη των αντίθετων…προάγει το ανθρώπινο πνεύμα!
Να γιατί λέει,
Δ, Ε,…κλημης,
ΑΡΗΙΦΑΤΟΥΣ ΘΕΟΙ ΤΙΜΩΣΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Και,
ΜΟΡΟΙ ΓΑΡ ΜΕΖΟΝΕΣ, ΜΕΖΟΝΑΣ ΜΟΙΡΑΣ ΛΑΓΧΟΥΣΙ
Μετφρ.
Όσους σκοτώθηκαν στη μάχη, τους τιμούν Θεοί και Άνθρωποι
Και
Η Μεγαλοσύνη της Ζωής, μετριέται με τη Μεγαλοσύνη του θανάτου.
Ενώ λοιπόν ο όμηρος μιλάει με πνεύμα άμιλλας και τιμής στην ΙΛΙΑΔΑ, κάπου εύχεται ο ίδιος στην έριδα, να εξαφανιστεί (εξοβελισμό) από τον κόσμο των θεών και των θνητών!!!!! Σαμποτάροντας δηλαδή ο ίδιος τον ΑΓΩΝΑ…
άρα,
.... δεν έχει θέση.. (παρότι ο μεγαλύτερος των ποιητών)…στους αγώνες…
Άνδρας /Γυναίκα για τον Ηράκλειτο είναι (αρσενικό/ θηλυκό), καθορισμένα…και αντίθετα… Η ένωση τους… είναι αρμονία…
Αν γυρίσουμε στο Α,
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. ΑΥΤΟΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΘΕΟΥΣ, ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ
Και αυτή είναι η προσωπική βλέψη που έχω,
Ίσως θέλει να πει, πως πράγματι ο πόλεμος ειναι Πατερας του τι γινομαστε (η εσωτερική σύγκρουση/πολεμος (εχει την επιθυμία συντροφιά.. η ανάγκη, που αλλού υπενθυμίζει..) είναι καθοριστικες στη ζωή μας! Αν κατανοήσεις και τελειώσεις μέσα σου... την σύγκρουση/πολεμο...ΤΕΛΟΣ = ΘΑΝΑΤΟΣ..τι μπορει να συμβαινει τοτε?
.....(ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ)
Σιγα σιγα βρισκονται...μιας και όσο αφορά τον ΛΟΓΟ μας λέει πως ανήκει στην ψυχή… και αυξάνει από μόνος!
Μα αν ο λόγος… συμπίπτει με το (θειο/εξυπνάδα…), και τα βιώσουμε..
τότε... Ηράκλειτε φιλόσοφε... Αιωνια σε Ευχαριστούμε!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 16/03/2004 21:56:49
Anyway…
Πόλεμος = Πραγματικότητα…
Κερδίζεις τον «πόλεμο».. ελέγχεις την πραγματικότητα … (και by the way γίνεσαι και Θεός-άνθρωπος…)
Απλά θα πρέπει να θυσιάσεις το δεξί σου χέρι…
Γιώργος
Sometimes I wish I could just throw money to problems..
P.S Tyr = Try…
Να ευχαριστήσω τον Πλάτωνα για την εποικοδομητική του συμμετοχή.
Ίσως να είναι κι ένα βήμα μπροστά διότι τα
επόμενα κομμάτια της μετάφρασης μιλάνε σαν τον Πλάτωνα!
Ο Δημήτρης και το μέλος ΝΟΜΙΜΟΝ έρριξαν ένα άλλο φως στο θέμα μας.
ΝΟΜΙΜΟΝ έκανα την έρευνά μου και συμπέρανα από την ιστοσελίδα
που μας σύστησες πως δεν πρόκειται για λεξικό αλλά για γλωσσάρι.
Σε αυτή τη περίπτωση δεν είναι διόλου απίθανο η λέξη "πόλεμος" να είχε κι άλλες έννοιες, άσχετα αν επεκράτησε αυτή που επεκράτησε.
Ως εκ τούτου δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην συνεχίσω
την μετάφραση της μελέτης του Ορομπίντο ως έχει
(με τη λέξη "πόλεμος" να σημαίνει πόλεμος.)
Κάρμα; Νόμοι;
Αλλά διαφορετικοί νόμοι συναντώνται και συναγωνίζονται,
και με την έντασή τους, διατηρείται η ισορροπία του κόσμου.
Κάρμα; Είναι η υποχρεωτική/αναγκαστική δικαιοσύνη
μια αιώνιας αναντίρρητης Δύναμης
και είναι οι Ερινύες που μας κυνηγούν εάν
παραβούμε/αθετήσουμε τα μέτρα μας.
Ο πόλεμος, λέει ο Ηράκλειτος, δεν είναι απλά μια αδικία,
μια χαοτική βιαιότητα, είναι δικαιοσύνη, ίσως μια θυελλώδης δικαιοσύνη,
το μόνο πιθανό είδος.
Και πάλι από αυτή την άποψη, βλέπομε πως έχει δίκιο.
Καθώς η ενέργεια διευρύνεται καθώς και η αξία αυτής της ενέργειας,
θα καθορισθούν αναλόγως και οι καρποί/αποτέλεσματά τους.
Κι εκεί που δύο δυνάμεις συναντιούνται,
τότε δαπάνη/κατανάλωση ενέργειας, σημαίνει δοκιμή της ενέργειας.
Δεν θα έπρεπε, τότε, οι ανταμοιβές του δυνατού
να είναι σύμφωνα με την δύναμή του,
ενώ του ασθενούς σύμφωνα με την αδυναμία του;
Έτσι είναι, τουλάχιστον σε αυτό το κόσμο, ο αρχικός νόμος,
αν και υπόκειται
στην αρωγή των ασθενών από τους δυνατούς
και τελικά δεν χρειάζεται να υπάρξει αδικία
ή αθέτηση/παράβαση των μέτρων,
σε πείσμα του Ηρακλείτου και του Νίτσε.
Και στο κάτω-κάτω δεν υπάρχει, αρκετές φορές,
μια τρομακτική δύναμη, μέσα στο ασθενές/αδύναμο,
-η δύναμη της πίεσης επί των καταπιεσμένων-
που επιφέρει την τρομερή της αντίδραση,
την επάνοδο της χορδής του τόξου,
ο Ζευς, το αιώνιο Πυρ, που επιτηρεί τα μέτρα;
Όχι μόνο υπάρχει πόλεμος μεταξύ ύπαρξης και ύπαρξης,
ενέργειας και ενέργειας, αλλά και μέσα στο καθένα
υπάρχει μια αιώνια αντιπαλότητα,
μια ένταση αντίθετων, και είναι αυτή η ένταση
που δημιουργεί την ισορροπία
που είναι απαραίτητη στην αρμονία.
Υπάρχει επομένως αρμονία,
διότι ο κόσμος από μόνος του είναι, στο αποτέλεσμά του, μια αρμονία,
αλλά είναι έτσι επειδή στη πορεία του υπάρχει πόλεμος,
ένταση, αντίθεση, μια ισορροπία των αιώνιων αντιθέσεων.
Αληθινή ειρήνη δεν μπορεί να υπάρξει
εκτός κι αν με την ειρήνη εννοούμε μια σταθερή ένταση,
μια ισορροπία δύναμης μεταξύ εχθρικών δυνάμεων,
ένα είδος αμοιβαίας ουδετεροποίησης των άκρων.
Η ειρήνη δεν μπορεί να δημιουργήσει,
δεν μπορεί να διατηρήσει οτιδήποτε,
και η προσευχή του Ομήρου να εξαφανισθεί ο πόλεμος
μεταξύ των Θεών και ανθρώπων είναι μια τερατώδης ανοησία,
επειδή αυτό θα σήμανε το τέλος του κόσμου.
Μπορεί να υπάρξει ένα περιοδικό τέλος,
όχι εξ αιτίας της ειρήνης ή της συμφιλίωσης, αλλά με την εκπύρωση,
από μια επίθεση του Πυρός, «Το Πυρ επελθόν»,
μια φλεγόμενη κρίση και καταδίκη. Η Ενέργεια δημιούργησε τον κόσμο,
η Ενέργεια είναι ο κόσμος, η Ενέργεια με την βιαιότητά της
υποθάλπει τον κόσμο, η Ενέργεια θα τελειώσει τον κόσμο,
-και αιωνίως τον αναδημιουργεί.
Ο Ηράκλειτος είναι ο πρώτος και ο πιο σταθερός
διδάσκαλος του νόμου της σχετικότητας.
Είναι το λογικό αποτέλεσμα των πρώτων φιλοσοφικών ιδεών του.
Αφού το παν είναι ένα στην ύπαρξή του και πολλά στο γίγνεσθαί του,
έπεται πως το κάθε τι πρέπει να είναι ένα στην ουσία του.
Αυτή που σας μιλάει από το μέλλον
Edited by - Κάθυ on 04/04/2004 13:57:28
Edited by - Κάθυ on 05/04/2004 13:41:46
(
)το θεμα σου.Η προσπαθεια σου ειναι αξιεπαινη....Καλη συνεχεια.
Εδώ που τα λέμε είναι λίγο δύσκολος ο Ηράκλειτος μα και ο Σρι Ορομπίντο.
Ο ένας να ονομάζεται Σκοτεινός κι ο άλλος Επαναστάτης,
νοιώθω σαν μεταξύ της Σκύλας και της Χάρυβδης!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
το κακό δεν είναι παρά διαφορετικά χαρακτηριστικά της ίδιας
απόλυτης πραγματικότητας.
Η ζωή και ο θάνατος είναι τω όντι ένα, και μπορούμε να πούμε, από
διαφορετικές απόψεις, πως ο κάθε θάνατος δεν είναι παρά μόνο η
διαδικασία και αλλαγή της ζωής ή πως η κάθε ζωή δεν
είναι παρά μόνο μια δραστηριότητα του θανάτου.
Τω όντι αμφότερα είναι μια ενέργεια της οποίας η δραστηριότητα
παρουσιάζεται σε μας με μια διτότητα χαρακτηριστικών.
Από μια άποψη δεν υπάρχομε, επειδή η ύπαρξή μας δεν είναι παρά μια
διαρκής μεταβλητότητα ενέργειας, από την άλλη υπάρχομε, διότι η
ύπαρξη μέσα μας είναι πάντοτε η ίδια και υποθάλπει την μυστική μας
ταυτότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για ένα
πράγμα αν είναι καλό ή κακό, δίκιο ή άδικο, ωραίο ή άσχημο από ένα,
καθαρώς, σχετικό σημείο άποψης, επειδή υιοθετούμε
μια ιδιάζουσα θέση ή έχομε υπ’ όψιν κάποια
χρήσιμη ή πρόσκαιρη αρμόζουσα σχέση.
Μας δίνει το παράδειγμα: «θάλασσα, νερό καθαρό και ακάθαρτο» το
κατάλληλο στοιχείο για το ψάρι, αλλά μη πόσιμο και αποκρουστικό
για τον άνθρωπο.
Και δεν είναι αυτό σχετικό για όλα τα πράγματα;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
προσλαμβάνουν τις ιδιαιτερότητες και κυριότητές τους
εξ αιτίας της δικής μας άποψης στο σύμπαν του γίγνεσθαι,
του πως βλέπομε, και της υφής του νου μας.
Όλα τα πράγματα επιστρέφουν πίσω στο αιώνιο ενιαίο και η αρχή
και το τέλος τους είναι το ίδιο, μόνο στην αψίδα/καμπύλη
του γίγνεσθαι είναι που διαφέρει το ένα με το άλλο και
μεταξύ τους, κι εκεί δεν έχουν το απόλυτο μεταξύ τους.
Η νύχτα και η μέρα είναι το ίδιο, δεν είναι παρά η φύση της όρασής
μας και το σημείο μας πάνω στη γη και οι σχέσεις μας με τη γη και
τον ήλιο που δημιουργούν αυτή τη διαφορά. Αυτό που είναι μέρα
για εμάς είναι νύχτα για κάποιον άλλον.
Εξ αιτίας αυτής της δηλώσεως, στη σχέση καλού και κακού, υπέθεσαν
πως ο Ηράκλειτος έχει αποφανθεί για κάποιο είδος υπερ-ηθικότητας,
αλλά πρέπει να δούμε προσεκτικά πώς αξιολογείται αυτή η υπερ-
ηθικότητα του Ηρακλείτου.
Ο Ηράκλειτος δεν αρνείται την ύπαρξη ενός απόλυτου, αλλά το απόλυτο
γι’ αυτόν, πρέπει να εντοπισθεί στο Ένα, εντοπισθεί στο Ένα, στο Θείο, όχι στους θεούς, αλλά στην μία Υπέρτατη Θειότητα, το Πυρ.
Καλή Ανάσταση στην...αψίδα του γίγνεσθαι,
ή καλύτερα Καλή Ανάσταση πέραν της αψίδος του γίγνεσθαι!!!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 09/04/2004 09:57:04
Edited by - Κάθυ on 09/04/2004 09:58:24
Edited by - Κάθυ on 09/04/2004 14:23:56
quote:
Καλή Ανάσταση στην...αψίδα του γίγνεσθαι,
ή καλύτερα Καλή Ανάσταση πέραν της αψίδος του γίγνεσθαι!!!
Αγαπητή Καθυ,
Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε σένα και τη Δωριδα, που είσαστε μεν μακριά, μα η Τεχνολογία και οι Σκέψεις… φέρνουν ΚΟΝΤΑ!
Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε όλο το ΦΟΡΟΥΜ…
Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ….σε όλη την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.
Και κατι (αναλογο) απο τον ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ...
Οι Άνθρωποι από την στιγμή που θα γεννηθούν, θέλουν απλώς να ζήσουν και τελικά να πεθάνουν, η μάλλον να αναπαυτούν, και αφήνουν πίσω τους Παιδιά, που και αυτών η Μοίρα είναι ο Θάνατος!
quote:
Οι Άνθρωποι από την στιγμή που θα γεννηθούν, θέλουν απλώς να ζήσουν και τελικά να πεθάνουν, η μάλλον να αναπαυτούν, και αφήνουν πίσω τους Παιδιά, που και αυτών η Μοίρα είναι ο Θάνατος!
και στην εμπειρία του, το λάθος, το ασυνείδητο, η αδυναμία,
αδράνεια, λύπη, πόνος και κακό είναι οι διαρκείς καταπιεστές της
προσπάθειάς του.
Εδώ επίσης οδηγείται να αρνηθεί τον Θεό, ή τουλάχιστον το Θείο
φαίνεται να αρνείται ή να κρύβεται σε ορισμένες μορφές ή
αποτελέσματα που συχνά είναι αλλιώτικα από την αλήθεια και
την αιώνια πραγματικότητα.
Όμως...
Η άνοδος προς τη θεϊκή Ζωή είναι το ταξίδι της ανθρωπότητας,
το Έργο των έργων, η καλόδεχτη Θυσία.
Αυτό και μόνο είναι η πραγματική υπόθεση του ανθρώπου στον κόσμο
και η δικαιολογία της ύπαρξής του, χωρίς την οποία θα ήταν μόνο
ένα έντομο έρποντας μεταξύ άλλων εφήμερων εντόμων σε μια κουκκίδα
επιφάνειας από λάσπη και νερό που κατάφερε να διαμορφώσει μόνο του
ανάμεσα στο φρικτό αχανές του υλικού σύμπαντος."
Sri Aurobindo
Καλή Ανάσταση πάλι, και σ' ευχαριστούμε Πλάτωνα!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον