- Δαρβίνος vs Θρησκείας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:Ωραίο είναι το μεθύσι όλη την ώρα γελάω. Για εσάς μάλλον δεν είναι ωραίο. lol
Τώρα ακούω Παύλο.
Αποκάλυψη
http://www.youtube.com/watch?v=FoJ6blFmvek
Ακούς Σιδηρόπουλο...άλλα ακούσματα αυτά...απο άλλους τόπους φερμένα..
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Διάρκεια : 4' 24"
Στίχοι : Γ. Αγγελάκας
Μουσική : Γ. Καρράς Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
καθένας βρίσκει όσα πάντοτε ποθούσε...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
βρήκα κι εγώ μια φυλακή για την καρδιά μου
που λεύτερη δεν άντεχε, ψυχορραγούσε...
Εχει στον παράδεισο λεωφόρους
Εχει στον παράδεισο ουρανό
Εχει στον παράδεισο κορίτσια
Εχει στον παράδεισο,
εχει στον παράδεισο αλκοόλ...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
καθένας βρίσκει ότι πάντοτε ποθούσε...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
βρήκα κι εγώ μια φυλακή για την καρδιά μου
που λεύτερη δεν άντεχε, ψυχορραγούσε...
Εχει στον παράδεισο σοκολάτες
Εχει στον παράδεισο πλατείες σαν του Πεκίνου
Εχει στον παράδεισο, εχει τρομοκράτες
Υπάρχουν στον παράδεισο, έξοδοι κινδύνου...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
καθένας βρίσκει ότι πάντοτε ποθούσε...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
βρήκα κι εγώ μια φυλακή για την καρδιά μου
που λεύτερη δεν άντεχε, ψυχορραγούσε...
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
καθένας βρίσκει όσα πάντοτε ποθούσε
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
καθένας βρίσκει αυτά που πάντοτε ποθούσε
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο
(είναι πολύ ωραία)
Ω, είναι ωραία στον παράδεισο...
(άντε πάμε να φύγουμε...)
ε αντε να παμε γρηγορα ρε παιδια
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
quote:ωραία για πάρε αυτό το παράδειγμα και δες μετά από πόσα εκατομμύρια χρόνια είχαμε πάλι βιοποικιλότητα στην γη
δες αν επέζησε κάτι από τα προηγούμενα είδη και αν έμεινε αναλλοίωτο ή αν μεταλλάχτηκε σε κάτι άλλο με την πάροδο των ετών
και μετά φαντάσου αυτή την καταστροφή σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα γιατί εσύ μας λες για μετατόπιση των ηπείρων,για λιώσιμο πάγων,για τζουνάμι σε κάθε παραθαλάσσια περιοχή και όχι για μια απλή πτώση μετεωρίτη
διαβασα πολυ προσεκτικα για τις παλιοτερες γεωλογικες καταστροφες απο το λινκ που εδωσε ο makfor και ειδα οτι καμια δεν δημιουργησε απολυτη εξαφανιση των ειδων, αυτη με τους δεινοσαυρους μονο 65%, η χειροτερη της Περμιου πλησιασε το απολυτο αλλα τελικα σταματησε στο 96%...ειδα επισης οτι σε καθε καταστροφη αλλες κατηγοριες ζωων πληττονται και αλλες οχι..
φυσικα και η βιοποικιλοτητα πληττεται κατακορυφα αλλα πιθανον αν νησιδες βιοτοπων επιβιωσαν σε καθε ηπειρο μετα τον κατακλυσμο (που αναφερουν τα παραδοσιακα κειμενα) να ηταν θεμα χρονου μετα η εξαπλωση και παλι της ζωης..εξαλλου μετα την αποσυρση των θαλασσων απο τις στεριες δεν υπηρχε κανενας λογος να μην φυτρωσουν παλι ανθη και βλαστηση γιατι ετσι κι αλλιως οι σποροι θα ηταν στο χωμα, αυτο που θα δημιουργουσε μεγα προβλημα θα ηταν να παγωνε σχεδον ολοκληρωτικα η γη οπως διαβασα οτι συνεβηκε καποιες φορες στο παρελθον...
Edited by - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3 on 23/11/2010 23:44:24
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
σημερα βρεθηκα να ποσταρω με διαφορα δευτερολεπτου με αλλο συμφορουμιτη κι αυτο ειναι ενδειξη οτι γινοταν χαμος...
Ευχαριστώ.
quote:Οι ολύμπιοι ήταν "θεότητες" (ασώματες "δυνάμεις", με προσωπικότητα και δυνατότητες ανάλογες της θέσης τους, της προέλευσής τους κτλ)
Καλημέρα σας. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή την αλήθεια όσον αφορά τους Θλύμπιους θεούς. Κατ'αρχάς είναι γνωστό ότι οι μεγάλοι αρχαίοι φιλόσοφοι ήταν όλοι μονοθειστές και πίστευαν στον άγνωστο Θεό. Αυτό προσπαθούν να το αποκρύψουν οι εκ του συστήματος. Οι μυημένοι αρχαίοι ήξεραν ότι οι ολύμπιοι δεν ήταν θεοί με την έννοια την σημερινή αλλά ανώτερες ανθρωπόμορφες οντότητες που έδωσαν τα φώτα τους στον κόσμο μας. Εδώ όμως εμφανίζεται η απορία: Αφού υπήρξαν οι ολύμπιοι(γιατί σίγουρα υπήρξαν), τότε τι ήταν: Εξωγήινοι; Αλλαδιαστατικά όντα; Παλαιότερη γενιά ανθρώπων με θεικό αίμα;Ευχαριστώ.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
ilias1990
Καλημέρα σας. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή την αλήθεια όσον αφορά τους Θλύμπιους θεούς. Κατ'αρχάς είναι γνωστό ότι οι μεγάλοι αρχαίοι φιλόσοφοι ήταν όλοι μονοθειστές και πίστευαν στον άγνωστο Θεό. Αυτό προσπαθούν να το αποκρύψουν οι εκ του συστήματος. Οι μυημένοι αρχαίοι ήξεραν ότι οι ολύμπιοι δεν ήταν θεοί με την έννοια την σημερινή αλλά ανώτερες ανθρωπόμορφες οντότητες που έδωσαν τα φώτα τους στον κόσμο μας. Εδώ όμως εμφανίζεται η απορία: Αφού υπήρξαν οι ολύμπιοι(γιατί σίγουρα υπήρξαν), τότε τι ήταν: Εξωγήινοι; Αλλαδιαστατικά όντα; Παλαιότερη γενιά ανθρώπων με θεικό αίμα;Ευχαριστώ.
Φίλε ilias1990 στην ερώτησή σου θα μπορούσαν να δοθούν πολλές απαντήσεις. Υπάρχουν αρκετοί ελληνολάτρες που πιστεύουν στην ανωτερότητα της φυλής και την προέλευσή μας από τα άστρα, που πιστεύουν ότι οι "Θεοί" ήταν οι εξωήινοι δημιουργοί των Ελλήνων οι οποίοι στην συνέχεια θεοποιήθηκαν και αναμένουν την επάνοδό τους με τα διαστημόπλοια. Άλλοι πάλι, βασιζόμενοι στο ότι κατά καιρούς βρίσκονται αντικείμενα υψηλής τεχνολογίας ηλικίας χιλιάδων ετών, και υπολείμματα κτισμάτων που αδυνατούν να κατασκευαστούν με τα σημερινά μέσα, που παραπέμπουν σε προηγούμενο ανώτερο πολιτισμό που χάθηκε,Πλάτωνος "Τίμαιος Κριτίας", πιστεύουν ότι οι "Θεοί" είναι μακρινή ανάμνηση αυτού του πολιτισμού, στους επιζήσαντες της καταστροφής. Και άλλοι υποστηρίζουν ότι οι "Θεοί" ήταν βασιλείς ή άνθρωποι που ευεργέτησαν το κοινωνικό σύνολο με τα έργα τους και θεοποιήθηκαν.
Παρακάτω σου παραθέτω τρία αποσπάσματα. Το πρώτο είναι ένα απόσπασμα από την εισαγωγή του Αθανασίου Σταγειρίτη στον Β' τόμο της"ΩΓΥΓΙΑΣ" που γράφει:
Οι άνθρωποι , ως είρηται , ελάτρευσαν πρώτον τα άστρα , έπειτα και τους προγόνους αυτών αγαθούς βασιλείς και ευεργέτας , ονομάσαντες αυτούς από των άστρων , τον μεν Κρόνον , τον δε Δία , τον δ’ άλλως , επειδή ενόμιζον , ότι αι ψυχαί των τοιούτων αγαθών ανδρών μεταβαίνουσιν εις τα άστρα , όθεν αναφέρονται τοσούτοι βασιλείς Κρόνοι ονομαζόμενοι , και άλλοι πάλι έχοντες το όνομα του Διός , Άρεως , Απόλλωνος , και άλλων , και πολλούς γονείς αναφερομένους εις το αυτόν πρόσωπον , επειδή ελάμβανον οι βασιλείς το όνομα του Διός μέχρι του Ηρωικού αιώνος . Προς τιμήν ουν τούτων των λατρευομένων προγόνων και φυσικών ενεργιών , έψαλλον και τινάς ύμνους εις ρυθμόν ποιητικόν , διότι όλων των εθνών η Ιστορία και φιλολογία ήρξατο εκ της ποιητικής , επειδή οι άνθρωποι ενθουσιαζόμενοι ορώντες την ανέκφραστον και ακατανόητον καλλονήν του παντός , δεν εδύναντο να εκφράσωσι τον ενθουσιασμόν αυτών άλλως εμφαντικότερον............ Αυξανομένων τοίνυν ούτω των προσώπων και συμβεβηκότων , εγένετο μακρά και η ιστορία , ώστε κατέστησαν και θεογονίαι και κοσμογονίαι , και δεν ήτον πλέον έργον του τυχόντος , αλλ’ εγίγνωσκον αυτά και τα έψαλλον μόνον οι νουνεχέστεροι , και επιμελέστερον προς τα τοιαύτα καταγινόμενοι . Όθεν εθεωρούντο ούτοι ως σεβασμιώτεροι των άλλων , και ειδημονέστεροι των θείων . Ταύτα δε βλέποντες εκείνοι και ερεθιζόμενοι υπό της φιλαυτίας , κατεγίνοντο έτι επιμελέστερον εις ταύτα , θυσιάζοντες και συνεχώς , και προσποιούμενοι , ότι γνωρίζουσι και άλλα πολλά μυστήρια των Θεών , και απόρρητα προς τους πολλούς . Ούτω δε προχωρούντος του πράγματος , ενομίσθησαν οι τοιούτοι , ιερείς , και μάντες , και μεσίται των ανθρώπων προς τους Θεούς , και των Θεών προς τους ανθρώπους , και έπλασαν αυτοί ύστερον , όπως ήθελον τας δυνάμεις και ενέργειας των Θεών , τα μυστήρια , τας τελετάς , εορτάς , και τα λοιπά
Το δεύτερο προέρχεται από από το ανθελληνικό λιβελογράφημα του πατέρα της εκκλησίας Ευσέβιου Καισάρειας "ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ", ο οποίος αντιγράφοντας από τα περί θεών από τον Φοίνικα ιστορικό Σαγχουνιάθων γράφει:
Τὸν Ὑψουράνιον οἰκῆσαι Τύρον καλύβας τε ἐπινοῆσαι ἀπὸ καλάμων καὶ θρύων καὶ παπύρου, στασιάσαι δὲ πρὸς τὸν ἀδελφὸν Οὔσωον, ὃς σκέπην τῷ σώματι πρῶτος ἐκ δερμάτων ὧν ἴσχυσεν συλλαβεῖν θηρίων εὗρεν. ῥαγδαίων δὲ γενομένων ὄμβρων καὶ πνευμάτων παρατριβέντα τὰ ἐν τῇ Τύρῳ δένδρα πῦρ ἀνάψαι καὶ τὴν αὐτόθι ὕλην καταφλέξαι.δένδρου δὲ λαβόμενον τὸν Οὔσωον καὶ ἀποκλαδεύσαντα πρῶτον τολμῆσαι εἰς θάλατταν ἐμβῆναι· ἀνιερῶσαι δὲ δύο στήλας πυρὶ καὶ πνεύματι καὶ προσκυνῆσαι αἷμά τε σπέν1.10.11 δειν αὐταῖς ἐξ ὧν ἤγρευε θηρίων. τούτων δὲ τελευτησάντων τοὺς ἀπολειφθέντας φησὶ ῥάβδους αὐτοῖς ἀφιερῶσαι καὶ τὰς στήλας προσκυνεῖν καὶ τούτοις ἑορτὰς ἄγειν κατ' ἔτος. χρόνοις δὲ ὕστερον πολλοῖς ἀπὸ τῆς Ὑψουρανίου γενεᾶς γενέσθαι Ἀγρέα καὶ Ἁλιέα, τοὺς ἁλιείας καὶ ἄγρας εὑρετάς, ἐξ ὧν κληθῆναι ἀγρευτὰς καὶ ἁλιεῖς· ἐξ ὧν γενέσθαι δύο ἀδελφοὺς σιδήρου εὑρετὰς καὶ τῆς τούτου ἐργασίας, ὧν θάτερον τὸν Χουσὼρ λόγους ἀσκῆσαι καὶ ἐπῳδὰς καὶ μαντείας· εἶναι δὲ τοῦτον τὸν Ἥφαιστον, εὑρεῖν δὲ ἄγκιστρον καὶ δέλεαρ καὶ ὁρμιὰν καὶ σχεδίαν πρῶτόν τε πάντων ἀνθρώπων πλεῦσαι· διὸ 1.10.12 καὶ ὡς θεὸν αὐτὸν μετὰ θάνατον ἐσεβάσθησαν. καλεῖσθαι δὲ αὐτὸν καὶ Δία Μειλίχιον· οἱ δὲ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοίχους φασὶν ἐπινοῆσαι ἐκ πλίνθων. μετὰ ταῦτα ἐκ τοῦ γένους τούτων γενέσθαι νεανίας δύο, καλεῖσθαι δὲ αὐτῶν τὸν μὲν Τεχνίτην, τὸν δὲ Γήϊνον Αὐτόχθονα. Οὗτοι ἐπενόησαν τῷ πηλῷ τῆς πλίνθου συμμιγνύειν φορυτὸν καὶ τῷ ἡλίῳ αὐτὰς τερσαίνειν, ἀλλὰ καὶ στέγας ἐξεῦρον. ἀπὸ τούτων ἐγένοντο ἕτεροι, ὧν ὁ μὲν Ἀγρὸς ἐκαλεῖτο, ὁ δὲ Ἀγροῦ Ἥρως ἢ Ἀγρότης, οὗ καὶ ξόανον εἶναι μάλα σεβάσμιον καὶ ναὸν ζυγοφορούμενον ἐν Φοινίκῃ· παρὰ δὲ Βυβλίοις ἐξαιρέτως θεῶν 1.10.13 ὁ μέγιστος ὀνομάζεται. ἐπενόησαν δὲ οὗτοι αὐλὰς προστιθέναι τοῖς οἴκοις καὶ περιβόλους καὶ σπήλαια. ἐκ τούτων ἀγρόται καὶ κυνηγοί. οὗτοι δὲ καὶ Ἀλῆται καὶ Τιτᾶνες καλοῦνται. ἀπὸ τούτων γενέσθαι Ἄμυνον καὶ Μάγον, οἳ κατέδειξαν κώμας καὶ ποίμνας. ἀπὸ τούτων γενέσθαι Μισὼρ καὶ Συδύκ, τουτέστιν εὔλυτον καὶ δίκαιον. οὗτοι τὴν τοῦ ἁλὸς χρῆσιν εὗρον. 1.10.14 ἀπὸ Μισὼρ ὁ Τάαυτος, ὃς εὗρεν τὴν τῶν πρώτων στοιχείων γραφήν· ὃν Αἰγύπτιοι μὲν Θωύθ, Ἀλεξανδρεῖς δὲ Θώθ, Ἕλληνες δὲ Ἑρμῆν ἐκάλεσανἐκ δὲ Συδὺκ Διόσκουροι ἢ Κάβειροι ἢ Κορύβαντες ἢ Σαμοθρᾷκες. οὗτοι φησί πρῶτοι πλοῖον εὗρον. ἐκ τούτων γεγόνασιν ἕτεροι, οἳ καὶ βοτάνας εὗρον καὶ τὴν τῶν δακετῶν ἴασιν καὶ ἐπῳδάς. κατὰ τούτους γίνεταί τις Ἐλιοῦμ, καλούμενος Ὕψιστος, καὶ θήλεια, λεγομένη Βηρούθ· οἳ καὶ κατῴκουν περὶ 1.10.15 Βύβλον. ἐξ ὧν γεννᾶται Ἐπίγειος Αὐτόχθων, ὃν ὕστερον ἐκάλεσαν Οὐρανόν· ὡς ἀπ' αὐτοῦ καὶ τὸ ὑπὲρ ἡμᾶς στοιχεῖον δι' ὑπερβολὴν τοῦ κάλλους ὀνομάζειν οὐρανόν. γεννᾶται δὲ τούτῳ ἀδελφὴ ἐκ τῶν προειρημένων, ἣ καὶ ἐκλήθη Γῆ.
Και το τρίτο είναι ένα χαρακτηριστικό ποίημα του Βυζαντινού λόγιου συγγραφέα και ποιητή Ιωάννη Τζέτζη, ο οποίος στο έργο του "ΒΙΒΛΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ" αλληγορεί και δίνει την δική του εκδοχή στην ελληνική μυθολογία, και εν προκειμένω στον μύθο του Μινωταύρου.
Γεια σου Σωτήρη.
Σεβαστές όλες οι απόψεις αλλά η γνώμη του Αριστοτέλη επί του θέματος νομίζω ότι έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα...και την παραθέτω.
Μεταφυσικά (1074β)
'Έχει παραδοθεί από τους πολύ παλαιούς, για να κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές σε μορφή μύθου, ότι αυτά (τα ουράνια σώματα) είναι θεοί και ότι το Θείο διακατέχει το σύνολο της φύσης. Το υπόλοιπο της παράδοσης προστέθηκε αργότερα σε μυθολογική μορφή για να επηρεάσει τους πολλούς αλλά και ως θεσμικό μέσο και (δημόσιο) συμφέρον. Λένε ότι αυτοί οι θεοί είναι ανθρωποειδείς ή έχουν μορφή ζώου, ενώ κάνουν και άλλες παρόμοιες δηλώσεις με αυτές που ήδη αναφέραμε. Τώρα εάν διαχωρίσουμε αυτές τις δηλώσεις και δεχτούμε μόνο την πρώτη, ότι δηλαδή θεωρούσαν τις πρωταρχικές ουσίες θεούς, τότε θα πρέπει να την θεωρήσουμε εμπνευσμένη και επίσης ότι ενώ κάθε τέχνη και φιλοσοφία έχει στο παρελθόν επανειλημμένα αναπτυχθεί στο έπακρο για να φθαρεί στη συνέχεια, απόψεις σαν και αυτή έχουν συντηρηθεί ως λείψανα αυτής της παρελθούσας γνώσης. Μονάχα σε αυτή την έκταση οι απόψεις των προπατόρων μας και αρχαίων διανοητών είναι κατανοητές σε εμάς'.
Τα λόγια αυτά του Αριστοτέλη είναι εκπληκτικά, μ'ένα σμπάρο τα χτυπάει όλα. Πολύ συνοπτικά τα σχόλιά μου:
1) σε αυτό το χωρίο, όπως και σε άλλα χωρία του, περιγράφει τα ουράνια σώματα ως θεία όντα. Δεν είναι ο πρώτος που το κάνει, ο δάσκαλός του, ο Πλάτωνας, είχε ήδη αποδεχτεί την θεοποίηση (μυθοποίηση) των πλανητών επαναλαμβάνοντας ότι οι πλανήτες σε καμία περίπτωση δεν είναι όντα άψυχα που αποτελούνται από χώμα και νερό. Αυτή η αρχαία γνώση (ή άποψη αν προτιμάει κανείς), ότι τα ουράνια σώματα είναι όντα έμψυχα και συνειδητά, μπορεί να έχει ξεχαστεί τους τελευταίους αιώνες αλλά είναι θέμα χρόνου να επανέλθει στο φιλοσοφικό και επιστημονικό προσκήνιο. Επίσης στην αρχαία Ελλάδα η γνώση αυτή δεν ήταν 'κλειστή'. Πχ. ο Σωκράτης στη θρυλική 'Απολογία' αρνείται την κατηγορία της αθεϊας ενώπιον των δικαστών τονίζοντας ότι "πιστέυω ότι ο ήλιος, η σελήνη και τα αστέρια είναι θεοί, όπως άλλωστε πιστεύουν όλοι"!
2) Ο Αριστοτέλης απορρίπτει τον ανθρωπομορφισμό των ελληνικών θεοτήτων και τον ζωομορφισμό των αιγυπτιακών θεοτήτων ως μεταγενέστερα μυθολογικά κατασκευάσματα. Ωστόσο δείχνει να κατανοεί τους λόγους για αυτού του είδους την εκλαϊκευση. Με απλά λόγια σού λέει, έτσι πείθονται "οι πολλοί", έτσι καλλιεργείται το θρησκευτικό αίσθημα των πολιτών και έτσι κρίνεται σκόπιμο από πλευράς νόμου και δημοσίου συμφέροντος. Διότι ο απλός πολίτης αναγκαστικά θα φέρει τη θεότητα στα μέτρα του και θα την αποδεχτεί και εν μέρει κατανοήσει μονάχα εάν του παρουσιαστεί με γνώριμη και οικεία μορφή.
3) Αναφέρει ότι στο παρελθόν οι τέχνες και επιστήμες έφτασαν στο απόγειό τους όμως στην πορεία η γνώση αυτή χάθηκε (και αυτό δεν έγινε μονάχα μία φορά αλλά πολλές). Ακολουθεί και εδώ τον Πλάτωνα σε παρόμοιες δηλώσεις. Τονίζει ωστόσο ότι κάποια απομεινάρια ('λείψανα') αυτής της γνώσης έχουν διασωθεί. Ασχέτως του αν έχει δίκιο ή όχι είναι σημαντικό ότι τα περί 'χαμένης αρχαίας γνώσης' και 'προγενέστερων πολιτισμών που έφτασαν στο απόγειο της γνώσης' δεν τα λέει εδώ κάποιος περίεργος αμπελο-φιλόσοφος ή συνωμοσιολόγος αλλά ο Αριστοτέλης!
quote:Έχει βαρύτητα ακαδημαϊκή αφού δείχνει ότι ήδη από τότε επιχειρούσαν να 'εκλογικεύσουν' τις δοξασίες τους.Γεια σου Σωτήρη.
Σεβαστές όλες οι απόψεις αλλά η γνώμη του Αριστοτέλη επί του θέματος νομίζω ότι έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα......
Αντικειμενική όμως δεν έχει περισσότερη από άλλες αφού κι αυτή δεν είναι παρά μια γνώμη - υπόθεση χωρίς απόδειξη.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
kost
Γεια σου Σωτήρη.Σεβαστές όλες οι απόψεις αλλά η γνώμη του Αριστοτέλη επί του θέματος νομίζω ότι έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα...και την παραθέτω.
Αν και στην απάντησή μου αναφέρθηκα εκτενέστερα στην τρίτη άποψη που είναι και η πλέον διαδεδομένη, δεν θα διαφωνήσω Κώστα σ' αυτά που έγραψες. Άλλωστε ο Αριστοτέλης έκανε ένα βήμα περισσότερο από τον δάσκαλό του Πλάτωνα, ο οποίος στον Τίμαιο εκτός από την αναφορά του στον Σόλωνα και τους Αιγύπτιους, γράφει ότι ο Θεός δημιουργός του σύμπαντος, έφτιαξε και τις ουράνιες σφαίρες θεούς που περιστρέφονται, παράγουν ήχους κλπ. Επίσης αν πρόσεξες στον Πλάτωνα παρέπεμψα στην απάντησή μου, όταν έγραψα ότι:
«Άλλοι πάλι, βασιζόμενοι στο ότι κατά καιρούς βρίσκονται αντικείμενα υψηλής τεχνολογίας ηλικίας χιλιάδων ετών, και υπολείμματα κτισμάτων που αδυνατούν να κατασκευαστούν με τα σημερινά μέσα, που παραπέμπουν σε προηγούμενο ανώτερο πολιτισμό που χάθηκε,Πλάτωνος "Τίμαιος-Κριτίας", πιστεύουν ότι οι "Θεοί" είναι μακρινή ανάμνηση αυτού του πολιτισμού, στους επιζήσαντες της καταστροφής».
Ειδικά γι αυτό έχω στο παρελθόν διαφωνήσει με αρκετούς συνομιλητές μου στο esoterica, και έχω γράψει ότι κατά την άποψή μου, η πραγματική ιστορία της Γης βρίσκεται κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής και στους βυθούς των ωκεανών. Και πιστεύω ότι η άποψή μου αυτή δικαιώνεται κατά καιρούς από τα ευρήματα.
quote:
Έχει βαρύτητα ακαδημαϊκή αφού δείχνει ότι ήδη από τότε επιχειρούσαν να 'εκλογικεύσουν' τις δοξασίες τους.
Αντικειμενική όμως δεν έχει περισσότερη από άλλες αφού κι αυτή δεν είναι παρά μια γνώμη - υπόθεση χωρίς απόδειξη.
Έχει παραπάνω βαρύτητα panpam σε σχέση με τη δική σου και τη δική μου γνώμη, διότι ο Αριστοτέλης βρίσκεται πολύ πλησιέστερα στο κλίμα των παλαιών χρόνων και τις συνθήκες υπό τις οποίες συνθέτονταν οι αρχαίοι μύθοι. Επίσης ο Αριστοτέλης ήταν για 20 χρόνια δίπλα στον πολυταξιδεμένο Πλάτωνα ο οποίος μεταξύ άλλων είχε μάλλον επισκεφτεί και την Αίγυπτο. Επίσης ο Αριστοτέλης είχε πρόσβαση σε βιβλία και πηγές οι οποίες έχουν προ πολλού εξαφανιστεί, και οι οποίες σίγουρα θα κοσμούσαν την τεράστια βιβλιοθήκη που έφτιαξε στο Λύκειο (και η οποία ήταν το πρότυπο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας).
Επίσης ο Αριστοτέλης καθιστά σαφές ότι οι μύθοι αυτοί δεν αποτελούν απλές "δοξασίες", όπως τις περιγράφεις εδώ, αλλά εκλαϊκευμένες αναπαραστάσεις πολύ παλαιών και σοφών γνώσεων. Ο ίδιος μάλιστα δίνει ένα παράδειγμα αλληγορικής ερμηνείας (από τα πολλά που μπορούμε να βρούμε στους αρχαίους) όταν εξηγεί τα 350 βόδια του κοπαδιού του Απόλλωνα (στον ομηρικό μύθο προς τον Ερμή) ως υπόνοια των ημερών του 'έτους' της Σελήνης.
Σίγουρα λοιπόν εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλές 'δοξασίες'. Όταν κοτζάμ Πλάτωνας σού λέει ευθέως ότι οι αρχαίοι απέκρυψαν τα νοήματά τους από το πλήθος διά της ποίησης (Θεαίτητος, 180 c-d) τότε μάλλον δεν έχουμε να κάνουμε με απλές δοξασίες αλλά με μυστικές γνώσεις περί πολλών και διαφόρων πραγμάτων.
Επίσης για να μην παρεξηγηθώ, δεν ισχυρίζομαι ότι 'αφού αυτό το είπε ο Αριστοτέλης' εμάς δεν μάς πέφτει λόγος...ούτε καν...οι αρχαίοι σε ορισμένα πράγματα έσφαλλαν και ειδικά στο θέμα της αρχαίας αλληγορίας είναι αρκετά αυτά τα οποία τούς διέφυγαν. Επίσης το ποσοστό των αρχαίων πηγών που διασώθηκε σε εμάς είναι δυστυχώς ελάχιστο που σημαίνει ότι αναγκαστικά θα προβούμε σε δικές μας σκέψεις και συμπεράσματα, ωστόσο δεν γίνεται να ξεκινήσει κάποιος την δική του μελέτη χωρίς να έχει μελετήσει ενδελεχώς το σύνολο της αρχαίας γραμματείας επί των θεμάτων αυτών. Εάν δεν κατέχεις και κατανοείς τις διασωθείσες πρωτογενείς πηγές και γενικώς το πνεύμα σύνθεσης και δημιουργίας των αρχαίων είναι αδύνατον να πας ένα βήμα παρά πέρα.
Έχεις δίκιο Σωτήρη, δεν το είδα αυτό που έγραψες για Τίμαιο-Κριτία. Είναι πάντως δύσκολο να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Πώς μπορούμε να διακρίνουμε στον Πλάτωνα που σταματάει το μυθολογικό κομμάτι και πού ξεκινάει το ιστορικό;; Ο Πλάτωνας εκτός από φιλόσοφος ήταν και κορυφαίος ποιητής, ιστορικός όμως δεν ήταν...από την άλλη ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος που κοροιδεύαμε για τις εξωπραγματικές περιγραφές τους έχουν αρχίσει σιγά σιγά να δικαιώνονται από σύγχρονες ανακαλύψεις...
[/quote]Οι ολύμπιοι ήταν "θεότητες" (ασώματες "δυνάμεις", με προσωπικότητα και δυνατότητες ανάλογες της θέσης τους, της προέλευσής τους κτλ)
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
[/quote]
Ωραία, πως και είσαι τόσο σίγουρος/σίγουρη; Μιλάς απόλυτα σαν να έχεις αποδείξεις γι'αυτό που λες...