- Τι είναι φιλοσοφία; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
“ Γιατί τόσα διαφορετικά πράγματα έχουν το ίδιο όνομα ; ” .
Μια από τις πρωιμότερες απαντήσεις που δόθηκαν σ’αυτό το ερώτημα συνιστά τον πυρήνα της λεγόμενης “ουσιοκρατικής θεωρίας περί των καθόλου” .
Όλ’αυτά τα φαινομενικώς διαφορετικά πράγματα έχουν κοινό όνομα γιατί έχουν κοινή ουσία .
Έχουν ιδιότητες που όλα , όσο διαφορετικά κι αν είναι μοιράζονται . Λ.χ. , το χρώμα , το σχήμα , το μέγεθος , οι συνήθειες των πουλιών είναι περιφερειακές ιδιότητες , που δεν αποτελούν μέρος της ουσίας του όρου “πουλί”.
Ενώ το “έχει φτερα” , “έχει ράμφος” , “γεννάει αυγά” κλπ. , συνιστούν ουσιώδη γνωρίσματα , βάσει των οποίων μπορούμε να αποφανθούμε κατά πόσον ένα όν είναι πουλί ή όχι .
Η ουσιοκρατική θεωρία πήρε πολλές μορφές .
Ο Πλάτων ταύτιζε τα universalia με τις ιδέες του . Ο λόγος που τόσα διαφορετικά πράγματα ονομάζονται με το ίδιο όνομα είναι ότι μας “θυμίζουν” την ίδια ιδέα .
Ο Αριστοτέλης είχε διαφορετική γνώμη . Επικρίνοντας τον Πλάτωνα για τις ανεπάρκειες του μοντέλου του ότι τα καθόλου (ή universalia) (σύμφωνα με τη δική του ορολογία) δεν είναι ανεξάρτητες οντότητες ενός άλλου κόσμου , με τις οποίες τα όντα αυτού εδώ του κόσμου πασχίζουν να μοιάζουν , αλλά υπάρχουν μέσα στα πράγματα ως κοινά στοιχεία τους :
Το καθόλου Χ είναι το κατηγορούμενο για όλα ανεξαιρέτως τα επιμέρους x.
Τι κοινό έχουν όλα τα χρωματιστά πράγματα ;
Το χρώμα .
Το χρώμα λοιπόν είναι το γένος , το καθόλου , το universal , των επιμέρους χρωματιστών πραγμάτων .
Οι δύο αυτές θεωρίες που οντολογικά είναι συγγενείς και ανήκουν στο δόγμα της πραγματοκρατίας — ή του ρεαλισμού — γιατί υποστηρίζουν την ύπαρξη των καθόλου ανεξάρτητα από την ύπαρξη νοούντων υποκειμένων , έμειναν στην ιστορία ως universalia ante rem (Πλάτων) και universalia in re (Αριστοτέλης) : τα καθόλου πριν τα πράγματα και τα καθόλου μέσα στα πράγματα .
Στο πλαίσο πάντοτε της ουσιοκρατίας , αλλά σε διαφορετικό επίπεδο , κινήθηκαν οι εννοιολογικές θεωρίες (conceptualism) του Locke και του Berkeley .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ο όρος που χρησιμοποιούν στη θέση του αριστοτελικού “καθόλου” είναι “γενική ιδέα” (general idea) .
Οι εννοιοκράτες ξεκινούν από την ακραία αριστοτελική θέση ότι όλα τα υπαρκτά είναι επιμέρους και , ισχυριζόμενοι ότι εμπειρία και γλώσσα χαρακτηρίζονται από την ίδια γενικότητα , προσπαθούν να βρουν πώς σχηματίζονται οι έννοιες .
Πώς μπορεί να είναι γενικές , όταν τα δεδομένα της εμπειρίας είναι επιμέρους . Και πώς μπορεί η σημασία των λέξεων να είναι γενική , αν τα πράγματα που αυτές σημαίνουν είναι επιμέρους .
Δεν θα μας απασχολήσουν εδώ οι ιδιαιτερότητες των θεωριών της εννοιοκρατίας , παρ’όλο που οδήγησαν σε τρομερές έριδες .
Εκείνο που εμάς ενδιαφέρει είναι ότι διατήρησαν τη ρεαλιστική πεποίθηση ότι υπάρχει κάποιο κοινό στοιχείο .
Απλώς , το κοινό αυτό στοιχείο δεν βρίσκεται μέσα στα ίδια τα πράγματα (που είναι εξ ορισμού επιμέρους) , αλλά μετά απ’αυτά (post rem) , δηλαδή στη διάνοια .
Το κοινό στοιχείο είναι η γενική ιδέα.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πράγμα που σημαίνει ότι καμία κοινή ουσία δεν υπάρχει είτε στα ίδια τα πράγματα είτε στις ιδέες μας γι αυτά .
Η άρνηση των πραγματικών “καθόλου” είχε ήδη ξεκινήσει από τον Μεσαίωνα με τους Σχολαστικούς .
Μια ακραία ονοματοκρατία είναι προφανές ότι δεν εξηγεί καθόλου γιατί τα ομώνυμα επιμέρους είναι ομώνυμα .
Αν τα διάφορα πουλιά είναι πουλιά επειδή ονομάζονται πουλιά , τότε γιατί , λ.χ. τα θηλαστικά να μη λέγονται κι αυτά πουλιά ;
Θα μπορούσαμε οτιδήποτε να τα ονομάσουμε οτιδήποτε .
Φυσικά , κάτι τέτοιο δεν το ισχυρίστηκε κανείς φιλόσοφος απ’όσο ξέρω , εκτός ίσως από τον Roscelin de Compiègne , που και γι’αυτόν όμως υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες .
Η αποδεκτή , αλλ’ασθενής , μορφή ονοματοκρατίας είναι η μετριοπαθής , τύπου Hobbes , σύμφωνα με την οποία , ναι μεν οι λέξεις είναι τα καθόλου , αλλά η χρήση τους βασίζεται σε ομοιότητες (similitudes) μεταξύ των επιμέρους .
Έτσι όμως , η ονοματοκρατία χάνει σχεδόν κάθε λόγο ύπαρξης .
Διότι , ενώ διατείνεται ότι καταργεί την καθολικότητα του αντικειμένου προς χάριν της καθολικότητας της λέξης , τελικά επανεισάγει το αντικείμενο μιλώντας για τις μεταξύ των “επιμέρους” ομοιότητες .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Και η ονοματοκρατία παύει να έχει υπόσταση ως διακεκριμένη θεωρία περί των καθόλου .
Αλλά ο οντολογικός συμφυρμός της ονοματοκρατίας με το ένα ή το άλλο δόγμα δεν είναι εκείνο που μας αφορά εδώ .
Η ονοματοκρατία μας ενδιαφέρει μονάχα ως θεωρία ομοιοτήτων , αντιπαραβαλλόμενη προς τις θεωρίες της ουσίας .
Αν και , μιλώντας για θεωρία ομοιοτήτων έχουμε συνήθως κατά νουν τους ονοματοκράτες , δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κύριος εισηγητής μιας γνήσιας θεωρίας ομοιοτήτων ήταν ο Hume , ένας εμπειριοκράτης και εννοιοκράτης .
Είναι αλήθεια ότι για ομοιότητα μιλούσαν και ο Locke και ο Berkeley , αλλά , έτσι όπως την εννοούσαν , δεν ήταν άλλη από την αριστοτελική ουσία .
Γι’αυτούς , όμοια είναι δυο πράγματα που μοιράζονται την ίδια ιδιότητα και όσο περισσότερες ιδιότητες μοιράζονται τόσο πιο όμοια είναι . Υπάρχουν βαθμίδες ομοιότητος .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Την ίδια διαδικασία κύρητε και ο μέγας διδάσκαλος Πυθαγόρας οποίος μάλιστα στην βιογραφία του απο τον Ιάμβλιχο , τονίζει ότι επιστήμη είναι η γνώση των αθανάτων και αφθαρτων όντων και όχι των εφημερων και απατηλών .Επιστήμη σημαίνει γνωρίζω κατι καλώς ,εις βάθος. Πως όμως μπορείς να γνωρίζεις κατι το οποίο δεν εχει πραγματική υπόσταση καθως είναι φθαρτό και πρόσκαιρο. Ως όντα ,δηλαδη πραγματικά υπαρχοντα , ο Πυθαγορας αναγνωριζε μονο τα αυλα και τα αιώνια.
Τα προσκαιρα και τα φθαρτά δεν ανήκουν στην κατηγορία των Όντων αλλα των παραγομενων από αυτά.
Τα σωματικά είδη δεν αποδέχονται ασφαλή γνώση διοτι είναι απειρα και η επιστήμη δεν μπορεί να τα συμπεριλαβει στα υπαρκτά ,δεν μπορουν ουτε καν να τυχουν περιγραφικού ορισμού.
Δεν είναι επιστητά, δηλαδη δεν μπορουν να εννοηθούν.
Είναι ανυπόστατα και αρα η επιστήμη δεν μπορει να ασχοληθει με κατι που δεν εχει υπόσταση.
Υπόσταση εχουν μονο τα αφθαρτα και τα αιωνια και αυτά αποτελούν το αντικείμενο της επιστήμης.
Αρα η φιλοσοφία είναι η εσώτερη ενόραση του Νου , όταν αυτός συγκεντρώνεται στον εαυτό του και ταυτίζεται με τα αντικείμενα του
Ο λατρεύων τους θεούς λατρεύει τον θεόν
Κάθε υπόσταση προθεσιακά φέρεται μεθεκτικά πρός την ανώτερή της ώστε να καταστεί εντελέστερη
Συνεπώς , η έννοια της ομοιότητας δεν είναι αναγώγιμη στην έννοια της ταυτότητας μερικών ιδιοτήτων αλλά είναι , η ίδια , έσχατη σχέση .
Κατά τον Hume ο λόγος που τα κόκκινα πράγματα λέγονται κόκκινα είναι ότι μοιάζουν μεταξύ τους κατ’άλλο τρόπο από εκείνον που μοιάζουν με τα μπλε ή με τα σκληρά ή με τα μαλακά κοκ. πράγματα . Δεν περιγράφουμε τίποτε με το να πούμε ότι όλα τα κόκκινα πράγματα μοιράζονται την ιδιότητα της “ερυθρότητας” . Είμαστε περισσότερο κατανοητοί , αν πούμε "είναι κόκκινα" , πράγμα που σημαίνει ότι μοιάζουν μεταξύ τους κατά το ότι είναι κόκκινα .
Οι κυριότερες αντιρρήσεις για τη θεωρία της ομοιότητας διατυπώθηκαν από τον Russell , ο οποίος υποστήριζε έναν πλατωνικού τύπου ρεαλισμό .
Μπορούμε , έλεγε , ν’αναγάγουμε την έννοια της ιδιότητας στην έννοια της σχέσης .
Και τα καθόλου , αντί για ιδιότητες , να είναι σχέσεις , ή έστω η σχέση , ομοιότητας . Αλλ’αυτή η σχέση ομοιότητας πρέπει να είναι καθόλου , διότι , αν δεν είναι , θα είναι επιμέρους , οπότε θα είμαστε αναγκασμένοι να παραδεχθούμε μια νέα ομοιότητα και σε κάποιαν άλλη που θα διέπει τα μέλη μιας άλλης ομάδας πραγμάτων . Και ούτω καθεξής επ’ άπειρον .
Αλλά αφού η ομοιότητα είναι καθόλου , ποιος ο λόγος να κατασκευάζουμε περίπλοκες θεωρίες , μόνο και μόνο για ν’αποφύγουμε την παραδοχή εννοιών όπως “ερυθρότητα” , “τριγωνικότητα” κλπ.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:Η φιλοσοφία είναι πράγματι τρόπο ζωής.
Φιλοσοφια δεν ειναι ιδεολογια αλλα τροπος ζωης..Τροπος σκεψης και πραξης.Μια προσπαθεια για αποκτηση επιγνωσης του εαυτου μας και των πραγματων,η εξηγηση της ζωης και η διαμορφωση του καταληλου χαρακτηρα για την αντιμετωπιση της.Η φιλοσοφια ρωταει παντα 'γιατι'.Ψαχνει την αιτια και οταν τη βρει ψαχνει τροπο διαχειρισης η αντιμετωπισης.Ειναι κατι γενικο.Αφορα τα παντα.Ειναι μια προσπαθεια εξηγησης και διαχειρισης των παντων.Ειναι δημιουργημα της αποριας και της αγνοιας.Προσπαθει να βρει το 'πως' αναλυωντας το 'γιατι'.
Δεν είναι όμως ο κάθε τρόπος ζωής και φιλοσοφία.
Μόνο αν ο τρόπος της ζωής φιλεί τη σοφία
είναι φιλοσοφία.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Η φιλοσοφία είναι μια έρευνα του τρόπου χρήσης των λέξεων (των γλωσσικών εκφράσεων εν γένει) στα πλαίσια των διαφόρων γλωσσικών παιχνιδιών . Είναι μια γραμματική έρευνα .
Στη φιλοσοφία δεν εξηγούμε τη φύση ενός φαινομένου , όπως κάνουμε στις εμπειρικές επιστήμες .
Ούτε ξεκινάμε από αξιώματα για ν’ αποδείξουμε κάτι μέσα από παραγωγικές διαδικασίες .
Απλώς διαφανοποιούμε κατά κάποιον τρόπο τη γλώσσα , αποκαλύπτοντας τη μεταμφιεσμένη της μορφή .
Δεν επεμβαίνουμε στη χρήση της γλώσσας . Αφήνουμε τα πάντα όπως έχουν .
Προτάσεις όπως : “Η γλώσσα διέπεται από τάξη” , “Οι λέξεις σημαίνουν δι’αναφοράς στα πράγματα” , “Οι γενικοί όροι ονομάζουν ένα κοινό στοιχείο” κλπ. η παραδοσιακή φιλοσοφία τις χειρίζεται , ουσιαστικά , ως εμπειρικές δηλώσεις , στο μέτρο που θεωρεί ότι μας πληροφορούν τι συμβαίνει στον χώρο της γλώσσας , ότι μας δίνουν μια περιγραφή του φαινομένου γλώσσα .
Οι θεωρίες που οικοδομούνται γύρω απ’αυτές τις δηλώσεις μιμούνται εκείνες των φυσικών επιστημών κατά το ότι , ξεκινώντας από γενικές αρχές και δουλεύοντας με παραγωγικές μεθόδους , περιμένουν επιβεβαίωση ή διάψευση από γεγονότα , μέχρις στιγμής ανυποψίαστα , που , ωστόσο , οι θεωρίες μοιάζουν να υπαινίσσονται .
Τα προβλήματα που οι θεωρίες αυτές επιδιώκουν να λύσουν ονομάζονται "φιλοσοφικά" . Αλλά η μέθοδος αντιμετώπισής τους είναι , κατ’ουσίαν , εκείνη που χρησιμοποιούμε για την αντιμετώπιση εμπειρικών (επιστημονικών) προβλημάτων .
Έχουμε κι εδώ να κάνουμε με νέες θεωρητικές κατασκευές και με ανακάλυψη νέων γεγονότων . Περιμένουμε κάτι καινούργιο ν’ ανακαλύψουμε γύρω από το φαινόμενο της γλώσσας .
Tα προβλήματα αυτά είναι κίβδηλα . Γι’αυτό και δεν επιδέχονται λύση .
Τόσο αυτά , όσο και οι θεωρίες που προτίθενται να τα επιλύσουν , δεν είναι άλλο από παραφυάδες γραμματικής . Εδώ βρίσκεται η ρίζα της μεταφυσικής . Η μεταφυσική είναι μια ιδιόρρυθμη “επιστήμη” , η οποία μοιάζει ως προς τον χαρακτήρα και τις μεθόδους με τις φυσικές επιστήμες , αλλά έχει κατά κάποιον τρόπο “μακρύτερο χέρι” απ’αυτές , γιατί μπορεί και πιάνει τον “πυθμένα” των φαινομένων . Είναι μια υπερεπιστήμη που ερευνά τις “πρώτες αρχές” .
Τα προβλήματα δεν φαίνονται να αφορούν ερωτήματα περί της γλώσσας , αλλά μάλλον ερωτήματα περί γεγονότων , για τα οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη αρκετά πράγματα . Αυτός είναι ο λόγος που μπαίνετε συνεχώς στον πειρασμό να νομίσετε ότι σας δίνω κάποια πληροφορία και ότι περιμένετε από μένα κάποια θεωρία . Όταν χρησιμοποιώ την έκφραση “νομίζω το τάδε” , σας φαίνεται σαν να συζητώ τα προβλήματα μιας επιστήμης που λέγεται “μεταφυσική” .
Οι φιλόσοφοι έχουν συνεχώς προ οφθαλμών τη μέθοδο της επιστήμης και νιώθουν ακατανίκητο πειρασμό να θέτουν ερωτήσεις και να δίνουν απαντήσεις με τον τρόπο που η επιστήμη το κάνει . Αυτή η τάση είναι η πραγματική πηγή της μεταφυσικής και οδηγεί τον φιλόσοφο στο τέλειο σκοτάδι .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Κηφεύς
Τόσο αυτά , όσο και οι θεωρίες που προτίθενται να τα επιλύσουν , δεν είναι άλλο από παραφυάδες γραμματικής . Εδώ βρίσκεται η ρίζα της μεταφυσικής . Η μεταφυσική είναι μια ιδιόρρυθμη “επιστήμη” , η οποία μοιάζει ως προς τον χαρακτήρα και τις μεθόδους με τις φυσικές επιστήμες , αλλά έχει κατά κάποιον τρόπο “μακρύτερο χέρι” απ’αυτές , γιατί μπορεί και πιάνει τον “πυθμένα” των φαινομένων . Είναι μια υπερεπιστήμη που ερευνά τις “πρώτες αρχές” .
Κηφέα
Δεν θυμάμαι να σου έδωσα την άδεια, να μπαίνεις στο μυαλό μου και να κοινοποιείς τις σκέψεις μου!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Οι φιλόσοφοι έχουν συνεχώς προ οφθαλμών τη μέθοδο της επιστήμης και νιώθουν ακατανίκητο πειρασμό να θέτουν ερωτήσεις και να δίνουν απαντήσεις με τον τρόπο που η επιστήμη το κάνει . Αυτή η τάση είναι η πραγματική πηγή της μεταφυσικής και οδηγεί τον φιλόσοφο στο τέλειο σκοτάδι .
Ευγε φιλε μου και παλι ευγε!
Ειναι πολυ γνωστο το οτι αν υπηρχε ενας κοινος κωδικας επικοινωνιας μεταξυ των διαφορων "φιλοσοφων", οπως για παραδειγμα αυτος των μαθηματικων, τοτε οι φιλοσοφοι και η φιλοσοφια δεν θα ειχε ουτε αντικειμενο να ασχοληθει, αλλα ουτε θα δημιουργουσε και χαος στην ταξη της ορθης σκεψης.
Επι τελους καποιος θα πρεπει να βγει και να πει την αληθεια γυμνη ετσι οπως ειναι. Η μεθοδος της φιλοσοφιας που θετει ερωτηματα επι παντως και διατυπωνει μεταφυσικες θεωριες ως σαν να ειναι επιστημη, οδηγει σε μεγαλη πλανη και ανοησια.
Η μεταφυσικη ειναι μια ανοησια, που μας γοητευει επειδη μας αρεσει να γοητευομαστε απο το ψεμα και την αυταπατη. Η αληθεια ομως ειναι ψυχρη και απαλλαγμενη απο αυταπατες.
Δεν υπαρχει πνευματικος κοσμος ετσι οπως τον φανταζομαστε, γιατι απλα αυτο δεν αποδεικνυεται, αντιθετως υπαρχει ο θανατος, και επισης υπαρχει η αναγεννηση της υλης απο τις σταχτες της.
quote:
Jem
Η μεταφυσικη ειναι μια ανοησια, που μας γοητευει επειδη μας αρεσει να γοητευομαστε απο το ψεμα και την αυταπατη.
Καλώς ήλθες Jem.
θεωρώ πως κάνεις λάθος με αυτή σου την διατύπωση.Καλύτερα να επαναδιατυπώσεις, ορίζοντας τι εννοείς μεταφυσική.
Για παράδειγμα, ο κβαντικός κόσμος είναι μιά ολόκληρη μετα-φυσική επιστήμη.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Καλησπερα.
Ο καθε φιλοσοφος θα σου αποδωσει τον ορο μεταφυσικη με τον δικο του παραβολικο φακο. Εγω απλα λεω μιας και δεν ειμαι φιλοσοφος, οτι ειναι μια ανοησια.
Τωρα για την κβαντομηχανικη που αναφερεσαι , εχω την εντυπωση οτι η κβαβτομηχανικη ειναι μια επιστημη του;
Shut up and calculate.
Και ξερεις γιατι ;
Γιατι βγαινει ο καθε ενας φιλοσοφος και λεει το μακρυ του και το κοντο του. Ομως οι πρωτεργατες αυτης της θεωριας δεν εχουν καταλαβει ακομα ουτε οι ιδιοι, τις βασικες αρχες που την διεπει.
Για παραδειγμα ποσες ειναι οι διαφορετικες ερμηνειες του τι ειναι μετρηση. Κανεις δεν ξερει να αποδωσει το νοημα της πραξης της μετρησης σε ενα καβαντομηχανικο συστημα. Τι ειναι κβαντικη μετρηση; πως συμβαινει η αποσυνοχη; τι ειναι διαπλοκη;
Εκει παταει ο φιλοσοφος και λεει οτι εγω ξερω, εσεις οχι.
Για να μην τα λεει ομως αυτα ο φιλοσοφος, ο κβαντομηχανικος δεν θα πρεπει να του δινει το δικαιωμα.
quote:
Για παραδειγμα ποσες ειναι οι διαφορετικες ερμηνειες του τι ειναι μετρηση. Κανεις δεν ξερει να αποδωσει το νοημα της πραξης της μετρησης σε ενα καβαντομηχανικο συστημα. Τι ειναι κβαντικη μετρηση; πως συμβαινει η αποσυνοχη; τι ειναι διαπλοκη;
Ολα τα ανωτέρω, ευρίσκονται υπό έρευνα.Προς το παρόν η κβαντική επιστήμη, προχωρά με υποθέσεις εκ θεωριών και προσεγγίσεις εκ πειραμάτων.Χειροπιαστά πράγματα δηλαδή.
Ο φιλόσοφος, που θα βγεί να πεί την ¨φιλοσοφία" του, προσεγγίζει το θέμα, περισσότερο διαισθητικά, αγνοώντας τις λεπτομέρειες οι οποίες κάνουν την διαφορά στην κβαντική πραγματικότητα.Ετσι, χωρίς να το θέλει, λέει πράγματα που για έναν φυσικό δεν στέκουν, αλλά για έναν άσχετο, ακούγονται πομπώδη.
Τελικά σημασία έχει, ποιά αυτιά ακούν τον φιλόσοφο!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Τελικά σημασία έχει, ποιά αυτιά ακούν τον φιλόσοφο!
Προφανώς!
Κάποιος έχει γράψει [μέσω της υπογραφής του] πάνω από 3000 φορές το :
"Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά"
και δεν είναι τυχαίο αυτό
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Φιλοσοφια δεν ειναι η διαχειριση του λογου και των λεξεων.
Οι κλαδοι της φιλοσοφιας που ειδηκευονται στη διαχειρηση του λογου ειναι η διαλεκτικη,η ρητορικη και η μαιευτικη.
Ειναι κλαδοι,οχι η φιλοσοφια αυτη καθ εαυτη
quote:
Η μεταφυσικη ειναι μια ανοησια, που μας γοητευει επειδη μας αρεσει να γοητευομαστε απο το ψεμα και την αυταπατη.
Έτσι ακριβώς.
Ένα φαινόμενο είναι μεταφυσικό, μέχρι που να αποδειχτεί ότι -ως τέτοιο- δεν υφίσταται τελικά.
quote:Αμ δεν είναι ακριβώς έτσι.
Jem
quote:
Η μεταφυσικη ειναι μια ανοησια, που μας γοητευει επειδη μας αρεσει να γοητευομαστε απο το ψεμα και την αυταπατη.
Έτσι ακριβώς.
Ένα φαινόμενο είναι μεταφυσικό, μέχρι που να αποδειχτεί ότι -ως τέτοιο- δεν υφίσταται τελικά.
...
Ένα μεταφυσικό φαινόμενο - για τον άνθρωπο που το βιώνει - δεν χρειάζεται να αποδειχθεί. Μπορεί να μη το καταλαβαίνει αλλά αφού το βιώνει δεν μπορεί να το αρνηθεί. Κι αν τελικά του βγει και χρήσιμο... δεν χρειάζεται να το αρνηθεί.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Είναι ουσιώδες γνώρισμα της φιλοσοφίας ότι δεν εξαρτάται από την εμπειρία . Και αυτό εννοούμε όταν λέμε πως η φιλοσοφία είναι a priori .
Δεν υπάρχει μία φιλοσοφική μέθοδος αν και βεβαίως υπάρχουν μέθοδοι σαν τις διάφορες θεραπείες .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά