- ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Anases συμφωνώ μαζί σου αλλά οι περισσότεροι σε όλες τις θρησκείες απλά πιστεύουν και δεν τους ενδιαφέρει να νοήσουν τι είναι αυτό που πιστεύουν! Έτσι γεννήθηκε η θρησκεία, το δόγμα και ο φανατισμός! Πίστευε και μη ερευνά…..
Μήπως λειπει ένα κόμα;
Πίστευε και μη, ερεύνα...
macedon
«Από πού γνωρίζανε οι Λατίνοι και οι Έλληνες για το Άγιο Φως? Αν δεν προσευχόντουσαν οι Έλληνες δεν θα βλέπαμε φως?»
Αγαπητέ μου είναι ηλίου φαεινότερο, για μένα, ότι το λεγόμενο Άγιο Φως αποτελεί έργο ανθρώπινης επέμβασης και επινόησης, και έτσι, την ιστορία την διαιωνίζουνε αυτοί που κλήθηκαν να την υπηρετήσουνε.
Το θέμα των «Ελλήνων Ορθοδόξων» θαρρώ ότι αποτελεί απίστευτη επιπολαιότητα, η οποία το μόνο που αποδεικνύει είναι τα συμφέροντα και όχι κάποια δήθεν «αγιότητα». Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε με έναν Θεό που έχει….προτιμήσεις στους Έλληνες και όχι στον οιονδήποτε παπά??
Από την άλλη, εάν επρόκειτο πράγματι για χιλιοπροσφερόμενο ΔΩΡΟ ΘΕΪΚΟ, τότε αποτελεί περιουσιακό στοιχείο ολόκληρης της ανθρωπότητας, είναι άξιο της ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ, και όχι υλικό αποκλειστικού σόου και ατραξιόν ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.
Ως προς τα ιστορικά δεδομένα όμως, δυστυχώς και για τους Ορθόδοξους η ιστορία δεν τους βοηθά καθόλου.
Ως πρώτο και βασικό, ας σημειώσουμε το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ πως το αποκαλούμενο «θαύμα του αγίου φωτός» δεν εθαυματουργείτο κατά τους χρόνους των Αποστόλων.
Μετά τους Αποστόλους, ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ από σειρά Πατέρων της εκκλησίας (Ανατολικής και Δυτικής).
Κατά τα έτη της «ανακάλυψης» του Παναγίου τάφου από την «Αγία Ελένη», ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗ περί του αγίου φωτός. Ούτε η ίδια η Ελένη αλλά ούτε και η Ευδοκία π.χ. λένε έστω και το παραμικρό για κάποιο άγιο φως. Να το θεωρούσανε τόσο ασήμαντο? Να άφηνε ποτέ η φιλόδοξη Ελένη ένα τόσο σημαντικό γεγονός και θαύμα δίχως την ελάχιστη αναφορά??
Όμως: πρώτη ιστορική αναφορά περί ενός θαυματουργού φωτός έχουμε κατά το έτος 569μ.χ. Όχι όμως από Ανατολικούς Μοναχούς της Ιερουσαλήμ, αλλά ούτε και κατά το Μέγα Σάββατο (!) αλλά…κατά την Μεγάλη Παρασκευή από ΔΥΤΙΚΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ στην Γαλλία. Η αναφορά περιγράφει την πόλη «Πικταύϊον», και ένα μοναστήρι καλογραιών χτισμένο από τη Βασίλισσα της Γαλλίας…….
Κατά το έτος 622μ.χ. πήραν οι Σαρακηνοί από τους Γραικορωμαίους Αυτοκράτορες την Ιερουσαλήμ και την ερήμωσαν ολοκληρωτικά. Οι ιστορικοί θρηνούν την άλωση ταύτη, καθώς και την αναγκαστική παύση των προσκυνητών, αλλά και πάλι ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΜΕΛΑΝΙ ΔΕΝ ΧΑΡΑΜΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ «ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ».
Κατά το έτος 800μ.χ. λαμβάνει ο Αυτοκράτορας της δύσης Μέγας Κάρολος την άδεια από τον Καλιφά των Σαρακηνών να στολίσει και πάλι την Ιερουσαλήμ με ναούς και μοναστήρια. Οι περιγραφές των χριστιανών της εποχής πολλές, αλλά ΚΑΙ ΠΑΛΙ απουσιάζει η παραμικρή αναφορά για την ύπαρξη του «αγίου φωτός» ή το οποιοδήποτε τελετουργικό του.
Κατά το έτος 814μ.χ. πεθαίνει ο φίλος του Καρόλου Καλιφάς (ο Κάρολος πέθανε το 809μ.χ.) και οι Άραβες μη σεβόμενοι τις προϋπάρχουσες συμφωνίες άρχισαν να ενοχλούνε και να ληστεύουνε τους προσερχόμενους προσκυνητές. Ο Αριθμός, ένεκα των μεγάλων βιαιοτήτων, των προσκυνητών μειώνεται δραματικά και στις επόμενες δεκαετίες παραπαίει περαιτέρω.
ΤΟ ΕΤΟΣ 870μ.χ. ακούγεται ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ η ύπαρξη ενός «θαύματος» στον Πανάγιο τάφο. Η αναφορά γίνεται από ΔΥΤΙΚΟ ΜΟΝΑΧΟ, από τον Γάλλο Βερνάρδο, ο οποίος επιστρέφοντας από την Ιερουσαλήμ (όπου το ενδιαφέρον του προσκυνήματος έχει σχεδόν εξαφανισθεί…) διαδίδει την φήμη του «αγίου φωτός».
Κατά το έτος 1007μ.χ. καταστρέφουν οι Σαρακηνοί το μεγαλύτερο μέρος των όσων ναών οικοδόμησε ο Κάρολος, ακολουθούν αναταραχές, και για αρκετές δεκαετίες παύει να εκτελείται το «θαύμα».
ΤΟ έτος 1095μ.χ. έχοντας ως αφορμή οι δυτικοί Σταυρικοί τα προαναφερθέντα εκκινούν πολέμους για την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ, κερδίζουν και κρατάν την εξουσία ως το 1187μ.χ. Κατά το διάστημα της παραμονής τους στην Ιερουσαλήμ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ ΤΟ «ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ». Προσοχή: Από τους ΔΥΤΙΚΟΥΣ εκτελείται, οι οποίοι στα κάτω κάτω έδωσαν και τις μάχες!
Κατά το έτος 1187μ.χ. ξεκινούν και πάλι πόλεμο οι Σαρακηνοί και παίρνουν πίσω την Ιερουσαλήμ (υπό την ηγεμονία του Σαλαδινού). Ο Σαλαδινός παραδίδει τους υπάρχοντες χριστιανικούς ναούς και μοναστήρια ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥΣ! Παραλαμβάνοντας οι Ανατολικοί ορθόδοξοι τον έλεγχο των ιερών τόπων, παραλαμβάνουν ΚΑΙ ΤΟ «ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ», το οποίο και φυσικά εκτελούνε (όπως και οι εφευρέτες δυτικοί) μέχρι και σήμερα……….
Νομίζω ότι κάποτε πρέπει να πάψει το κράτος να εμπλέκεται σε παρόμοιες αναπαραστάσεις, και κυρίως, να αρχίζει σιγά σιγά να λέγεται η ιστορική αλήθεια στους πιστούς.
Επίσης, φρονώ ότι η ιστορική περιγραφή αυτής της τέχνης που κληρονομήσανε από τους Δυτικούς θα πρέπει να εισαχθεί και στα σχολικά κείμενα…..
Αισθανόμενος την ανάγκη προστασίας από πράγματα στα οποία ήταν ανίκανος να αντιπαρατεθεί και να αμυνθεί, μετέθεσε το έργο αυτό σε κάποιον-κάποιους , που θεωρητικά θα μπορούσαν να το κάνουν.
Ποιός-ποιοί όμως ήταν αυτοί που θα μπορούσαν να κάνουν ό,τι δεν μπορούσε αυτός;
Μέσα στην αμάθειά του (και την απελπισία του ίσως), δημιούργησε τον θεό-θεούς του.
Η ελπίδα του λοιπόν εναποτέθηκε σε αυτούς.
Όταν άρχισε λοιπόν να οργανώνεται σε κοινωνίες, αναπόσπαστο τμήμα αυτών ήσαν καί ο θεός-θεοί και οι «ειδικοί» γιά αυτά οι «ιερείς» , «μάγοι», «διδάσκαλοι» ή όπως αλλοιώς τους αποκάλεσε.
Αυτοί λοιπόν οι «μεσάζοντες» μεταξύ του αδύνατου ανθρώπου και του ισχυρού «θείου», απέκτησαν δύναμη.
Η «ιερατική» δύναμη, αποδείχθηκε χρήσιμη στην «πολιτική» δύναμη και έτσι παρουσιάστηκε το φαινόμενο να αλληλοσυμπληρώνη η μία την άλλη, γιά την επίτευξη της κυριαρχίας επάνω στίς κοινωνίες.
Το σπουδαιότερο όμως είναι το γεγονός ότι οι σχεδόν όλες οι θρησκείες, «επιβλήθηκαν», σχεδόν πάντα με την βία.
Καθιερώθηκαν «νομικά», και έγιναν «χούγι» στους λαούς που επιβλήθηκαν για να τίς πιστεύουν.
Κι’ όπως λέει και η λαϊκή παροιμία: «πρώτα βγαίνει η ψυχή (αν υπάρχει και τέτοιο πράγμα) και μετά το χούγι»
Το έργο τους ;
Όλες επαγγέλλονται αγάπη, η κάθε μία γιά λογαριασμό της.
Όταν έρθει όμως σε σύγκρουση με άλλη θρησκεία «αγάπης», τότε ξεχειλίζει το μίσος και από τις δύο και τα αποτελέσματα αυτών των συγκρούσεων μας είναι γνωστά.
Όπως όλες οι θρησκείες είναι λοιπόν ανθρώπινα δημιουργήματα –συνεπώς και ο θεός-οί – στους οποίους αφιερώνονται, έτσι και όλα τα τελετουργικά μέσα είναι προϊόντα του ανθρώπινου μυαλού.
Αφού λοιπόν δεν πιστοποιείται λοιπόν –τουλάχιστον επιστημονικά- η ύπαρξη θεού, θεωρώ πώς οι σεβαστές σου απορίες δεν έχουν νόημα, γιατί αν μαντεύω σωστά, πίσω από αυτά σου τα ερωτηματικά, κρύβεται μια «πολεμική» για την θρησκεία στην οποία αναφέρεσαι.
Αν έχω καταλάβει λάθος, σου ζητώ ταπεινά συγνώμη.
quote:
Όλες επαγγέλλονται αγάπη, η κάθε μία γιά λογαριασμό της.
Όταν έρθει όμως σε σύγκρουση με άλλη θρησκεία «αγάπης», τότε ξεχειλίζει το μίσος και από τις δύο και τα αποτελέσματα αυτών των συγκρούσεων μας είναι γνωστά.
Μόνο με άλλη θρησκεία; Να δεις τι γίνεται ανάμεσα στους πιστούς της ίδιας θρησκείας αλλά διαφορετικών δογμάτων. Εκεί έχουμε τις περισσότερες σφαγές, μεταφορικά και μη.
Πάντως εκείνο το 'αγαπάτε αλλήλους' με προβλημάτισε πάλι, αυτές τις μέρες. Απευθύνεται όντως σε όλους τους ανθρώπους όπως έχουμε μάθει -ανεξαρτήτως φυλής και θρησκείας-, ή μήπως ήταν μια πολύ περιορισμένη προσταγή (στους μαθητές και τους ακολουθητές του) για να μην διαλυθεί το κίνημά του -εκ των έσω- εν τη γεννέση του;
Με εκείνο το 'να αγαπάτε τους εχθρούς σας, εκείνους που θα σας διώξουν, που θα σας κατηγορήσουν' κλπ εννοεί όντως τους ειδωλολάτρες ή μήπως υπονοεί την μητέρα θρησκεία (τον Ιουδαϊσμό) από τον οποίο δεν ήθελε ποτέ να διαχωριστεί;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 09/04/2007 15:51:54
quote:
HADJIBABA:Αφού λοιπόν δεν πιστοποιείται λοιπόν –τουλάχιστον επιστημονικά- η ύπαρξη θεού, θεωρώ πώς οι σεβαστές σου απορίες δεν έχουν νόημα, γιατί αν μαντεύω σωστά, πίσω από αυτά σου τα ερωτηματικά, κρύβεται μια «πολεμική» για την θρησκεία στην οποία αναφέρεσαι.
Αν έχω καταλάβει λάθος, σου ζητώ ταπεινά συγνώμη.
Αγαπητέ/η HADJIBABA δέχομαι την συγνώμη σου. Η πρόθεση μου δεν είναι να πολεμήσω κάποια θρησκεία και προσωπικά πιστεύω στον Θεό της Αγιας Γραφής. Οι απορίες μου έχουνε νόημα για μένα γιατί εκεί κρύβεται η αλήθεια. Ο Ιησούς Χριστός είπε για το φως: 1) εγώ είμαι το φως του κόσμου 2) εσείς είστε το φως του κόσμου. Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο λόγος του Θεού είναι το φως. Αγαπητέ/η μου πόσοι είναι αυτοί που λάβανε το άγιο φως αλλά δεν διαβάζουν και δεν μελετάνε την Αγια Γραφή?
Αγαπητέ/η μου να προσθέσω και μια άλλη απορία, για την ήμερα της Ορθοδοξίας τι γνωρίζεις?
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Edited by - el.elyon on 10/04/2007 11:18:58
quote:Να με συμπαθάτε για την εκτός θέματος παρέμβασή μου, αλλά θέλω να εξηγήσω στον φίλο Πάνα σχετικά με το κόμμα.quote:
Anases συμφωνώ μαζί σου αλλά οι περισσότεροι σε όλες τις θρησκείες απλά πιστεύουν και δεν τους ενδιαφέρει να νοήσουν τι είναι αυτό που πιστεύουν! Έτσι γεννήθηκε η θρησκεία, το δόγμα και ο φανατισμός! Πίστευε και μη ερευνά…..Μήπως λειπει ένα κόμα;
Πίστευε και μη, ερεύνα...
Για ακαδημαϊκή γνώση.
Στην Κ.Δ. δεν υπάρχει κόμμα και δεν χρειάζεται να υπάρχει, διότι στην ελληνική γραμματική πριν από τον σύνδεσμο "και" εννοείται ΠΑΝΤΑ ότι υπάρχει κόμμα και γι' αυτό δεν το βάζουμε.
Επομένως η συγκεκριμένη φράση μας λέει να πιστεύουμε και να μην ερευνάμε.
Τέλος παρέμβασης.
Edited by - Αίολος on 29/04/2007 09:33:42
Σε κανένα δόγμα δεν υπάρχει προτροπή για έρευνα, παρά μόνο στα εγκεκριμένα εκ των προτέρων αναγνώσματα.
Ο Αμβρόσιος, ο Αυγουστίνος και ο Ιερώνυμος κατά τον τέταρτο αιώνα, κόψανε και ράψανε αρχαία κείμενα και φτιάξανε την καινή διαθήκη, όπως την γνωρίζουμε σήμερα.
Επίσης ενέκριναν μόνο τα 4 γνωστά ευαγγέλια. Οι πάμπολλες αντιφάσεις δικαιολογούνται διότι, όπως και να το κάνουμε είναι κομματάκι δύσκολο να φτιάξεις ολόκληρη καινή διαθήκη.
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι κοροιδία, απ' τη μια να υπάρχουν τόσα αναθέματα και ύβρεις μέσα στα εκκλησιαστικά βιβλία, για εμάς τους Έλληνες και απ' την άλλη, "να ψάχνει", ο θεός, Έλληνες για να στείλει στο καθιερωμένο ραντεβού, το φώς του. Και ακόμη μεγαλύτερη ( ανοησία; κοροιδία; εμπάθεια; ανοχή; εντολή;) είναι οι Έλληνες ιεράρχες, να "σφυρίζουν" αδιάφορα, μετρώντας τις εισπράξεις απ' τους ναούς...
quote:
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι κοροιδία, απ' τη μια να υπάρχουν τόσα αναθέματα και ύβρεις μέσα στα εκκλησιαστικά βιβλία, για εμάς τους Έλληνες και απ' την άλλη, "να ψάχνει", ο θεός, Έλληνες για να στείλει στο καθιερωμένο ραντεβού, το φώς του. Και ακόμη μεγαλύτερη ( ανοησία; κοροιδία; εμπάθεια; ανοχή; εντολή;) είναι οι Έλληνες ιεράρχες, να "σφυρίζουν" αδιάφορα, μετρώντας τις εισπράξεις απ' τους ναούς...
Γιαπετ πρόσεχε τι λες ,γιατί η κόλαση και τα καταναγκαστικά έργα σε περιμένουν .
Από ποτέ υπάρχουν οι Ιερείς ( παπάδες) ?
Από τότε που άρχισαν να σχηματίζονται οι πρώτες κοινωνίες ανθρώπων, υπήρξε μια μαγική και μια
πολεμική εξουσία. Η μεν μαγική αντιμετώπιζε τα "υπερφυσικά", ή αλλιώς αυτά, τα οποία ήταν έξω
από τις ανθρώπινες δυνατότητες για να αντιμετωπιστούν: η βροχή που πέφτει, ή που δεν πέφτει,
ο ήλιος που καίει, ή που δεν εμφανίζεται, οι πλυμμήρα ενός ποταμού κλπ. Από την άλλη, η εξουσία
και ο ρόλος του μάγου - ιερέα άρχισε να μεγαλώνει και το πεδίο δράσης του να διευρύνεται όταν
ο άνθρωπος διαισθάνθηκε τον ψυχικό μηχανισμό της επίδρασης της σκέψης και του συναισθήματος
στην έκβαση σημαντικών ζητημάτων: Το ακμαίο ηθικό, η πίστη στη νίκη, κλπ. κινητοποιούν τους ανθρώπους
και τους οδηγούν στην ανδρεία, την αυτοθυσία, με άλλα λόγια στη νίκη την ίδια. Έτσι, η μαγική
εξουσία άρχισε να μπερδεύεται με την πολεμική εξουσία, ακόμη άρχισε να κυριαρχεί επί της πολεμικής...
Από ποτέ υπάρχουν οι εικόνες?
Από το σπήλαιο της Αλταμίρας και του Λασκώ, από όσο γνωρίζουμε σήμερα, οι γνωστές βραχογραφίες.
Ο άνθρωπος αντιλήφθηκε τη δύναμη της δημιουργικής φαντασίας, μια όψη της οποίας είναι ο σχεδιασμός,
η στρατηγική, για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος. Όταν μια δράση προσχεδιάζεται έχει περισσότερες
πιθανότητες να πετύχει, γιατί λαμβάνονται υπόψην οι συνισταμένες του προβλήματος. Η εικόνα του αντικειμένου
είναι μια εικόνα προς σπουδήν, προς εξέταση. Η συγκέντρωση της σκέψης πάνω στις λεπτομέρειες της εικόνας
βοηθά την κατανόησή της, την κατάκτησή της. Τις πρώτες εικόνες μάχης αντικατέστησαν εικόνες "Θεών",
ή αγάλματα Θεών. Το άγαλμα του Θεού του πολέμου π.χ. έχει απεικονισμένα σε αυτό τα χαρακτηριστικά του
πολεμιστή, με αρκετή συχνά λεπτομέρεια. Πώς πρέπει να είναι ο νικηφόρος πολεμιστής; Η ενδυμασία του, αλλά
και η στάση του σώματός του, το βλέμμα του κλπ. Διαφέρει πολύ λοιπόν η απεικόνιση της στρατηγικής της
μάχης από την απεικόνιση του Θεού του πολέμου; Στην ουσία του λίγο... Αργότερα έχουμε στην Αρχαία Αίγυπτο
την εμφάνιση των καρτών Ταρώ, οι οποίες απεικόνιζαν τους συνδιασμούς δυνάμεων, με άλλα λόγια το προφίλ
κάποιων στρατηγικών με τρόπο, που να μπορούν να απομνημονευτούν. Όσο πιό περίπλοκες έγιναν αυτές οι
εικόνες, τόσο πιό πολύ άρχισαν να συνδέονται με την μαγική εξουσία, με τα ιερατεία, τα οποία κατείχαν
τη γνώση του αποσυμβολισμού τους...Οι χριστιανικές εικόνες, επί παραδείγματι, μοιάζουν πολύ κατά τη
γνώμη μου με τις κάρτες αυτές των Ταρώ, και απεικονίζουν με άλλα κάποιες φορές ονόματα τις ίδιες αρχές.
Από ποτέ το κεράκι?
Από τότε που υπάρχει και η μέλισσα. Είναι ένα θαυμάσιο μέσο για να διατηρηθεί η φωτιά, αυτό το τόσο
απαραίτητο στοιχείο για την εξέλιξη του ανθρώπου. Ταυτόχρονα υπάρχει και το λάδι, τα ξύλα που καίγονται,
κάποια δαδιά, που φτιάχνονται από ίνες φυτών κλπ. Το αναμένο κερί, με άλλα λόγια η φωτιά, η τόσο
πολύτιμη για την εξέλιξη του ανθρώπου, γίνεται δώρο, προσφορά σε μια ανώτερη δύναμη, στο μάγο, τον ιερέα,
την εικόνα, που αναλύσαμε πριν, ως αντάλλαγμα για κάτι που ζητείται. Ο άνθρωπος εξάλλου, γνωρίζει ήδη
το νόμο του δούνε και λαβείν, οπότε γνωρίζει ότι για να κερδίσει κάτι που θέλει, πρέπει να δώσει και
κάποιο αντίτιμο...
Από ποτέ υπάρχουν οι μονάχοι?
Από τότε που σχηματίστηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες. Το ένστικτο της κοινωνικοποίησης, της συμβίωσης
υπάρχει στον άνθρωπο, αλλά δεν είναι πλήρως εξελιγμένο και πραγματωμένο. Κάποιοι εντάσσονται εύκολα σε
μια κοινωνία, κάποιοι το καταφέρνουν αυτό με δυσκολία. Κάποιοι πάλι δεν μπορούν καθόλου να ενταχθούν για
διάφορους λόγους και παίρνουν τα βουνά... Εκεί βρίσκουν κάποιες άλλες, μικρότερες κοινωνίες, οι οποίες
έχουν σχηματιστεί όμως για κάπως διαφορετικούς (αν και όχι εντελώς διαφορετικούς) λόγους. Πρόκειται για
μικρές κοινωνικές ομάδες ανθρώπων, που ερευνούν τις ιδιότητες του Θείου, με άλλα λόγια προσπαθούν να
εξερευνήσουν και να κάνουν γνωστό το άγνωστο, να αντιμετωπίσουν εκείνο το "υπερφυσικό μέρος", που δεν
μπορεί να αντιμετωπιστεί -ακόμη- μέσα από άλλους μηχανισμούς, της κοινωνίας ή του πολέμου.
Από ποτέ υπάρχουν οι ναοί?
Η μαγική - ιερή εξουσία έφερε την ανάγκη για την ύπαρξη μαγικών - ιερών τόπων. Όπως μια οικογένεια
χρειάζεται ένα σπίτι, μια εστία, υπνωδωμάτια, κρεββάτια, κουζίνα κλπ. έτσι και μια κοινότητα ιερέων
που ασκεί συγκεκριμένα έργο, έχει μαγικά σύνεργα, αγάλματα, εικόνες κλπ. χρειάζεται έναν τόπο για να τα
εγκαταστήσει. Όπως μια οικογένεια έχει το σαλόνι του σπιτιού, για να υποδέχεται τους καλεσμένους της,
ένα σαλόνι περιποιημένο και καθαρό, με τις βιτρίνες του, που εκθέτουν το "θησαυρό" της οικογένειας,
το πατρογονικά αντικείμενα, αυτά που επιβεβαιώνουν στα μάτια της κοινωνίας το δέσιμο και τη δύναμη
της οικογένειας, την ταυτότητά της, έτσι και για τις ιερές "οικογένειες" υπάρχουν οι ναοί με τα
ιδιαίτερα διαμερίσματά τους, τις αποθήκες τους, (οι οποίες συχνά είναι γεμάτες από δώρα των καλεσμένων
και δώρα, που διαμέσου των ιερέων απευθύνονται τελικά στους θεούς, που αυτοί αντιπροσωπεύουν) και το
σαλόνι τους, όπου εκθέτονται οι εικόνες, τα αγάλματα κλπ.
Από ποτέ το Άγιο Φως?
Από τότε τουλάχιστον που δώθηκε στους ανθρώπους η φωτιά, που όπως προαναφέρθηκε ήταν τόσο σημαντική και
απαραίτητη, που θεοποιήθηκε. Από το αρχικό εκείνο φως, έχουν γεννηθεί πολλοί μύθοι για το ιερό φως
που τις συναντούμε σε όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες, που είχαν τη φωτιά, δηλαδή σε όλες! Ήδη έχουν
αναφερθεί σε προηγούμενα μηνύματα διάφορες άλλες τελετουργίες, που σχετίζονται με το ιερό φως, πέραν
της χριστιανικής.
Από ποτέ τα Φώτα?
Τα φώτα, αλλιώς ο ερχομός της άνοιξης, του φωτός, το ξύπνημα της φύσης και της ζωής, η αναγέννηση από
το σκότος, το θάνατο, τον Άδη κλπ. σε ένα άλλο επίπεδο, πνευματικό, συμβολίζει την πνευματική αναγέννηση.
Είναι περιοδικό φαινόμενο και σχετίζεται με την περιοδικότητα της φύσης. Τα πάντα πεθαίνουν και
αναγεννιούνται. Τα "πλυντήρια", τα "καθαρτήρια", διάφοροι εξαγνισμοί υπάρχουν σε όλες σχεδόν τις αρχαίες
παραδόσεις με πολλές μορφές. Το νερό, όπως και η φωτιά, είναι ιεροποιημένο, γιατί είναι εξίσου χρήσιμο
και αναγκαίο για την εξέλιξη του ανθρώπου. Χωρίς νερό, η οργανική ύλη βρωμίζει, γεμίζει μικρόβια,
μικροργωνισμούς, αρρωσταίνει και τελικά πεθαίνει. Το νερό είναι λοιπόν ζωή. Ο αγιασμός ένα σύμβολό του.
Είναι όλα τα παραπάνω θεόπνευστα?
Το σίγουρο είναι ότι είναι πανάρχαια και δεν αποτελούν εύρημα και ιδιοκτησία καμμιάς απολύτως θρησκείας.
Η ερώτηση σχετικά με το αν είναι θεόπνευστα μας πάει αλλού, μακριά, σε άλλο θέμα...
Όλα αυτά τα έθιμα είναι λοιπόν πανάρχαια.
Ένα πρόβλημα βέβαια είναι ότι η χριστιανική εκκλησία παρουσιάζει κάποια από αυτά,
ως αποκλειστικά δικά της "μυστήρια".
Η αφή του αγίου φωτός, όπως αναφέρει και η φίλη Ostria στο μήνυμά της με το απόσπασμα
που παραθέτει...
quote:
Το Αγιο Φως εμφανίζεται με την επίκληση Ορθοδόξου Αρχιερέως (του Πατριάρχου Ιεροσολύμων ή του αναπληρωτούτου). Οσάκις επεχείρησαν να το ζητήσουν ετερόδοξοι (αιρετικοί), Καθολικοί και Αρμένιοι απέτυχαν.
Όσον αφορά τη συνέχεια αυτού που εξιστορεί το παραπάνω απόσπασμα, βλέπω ότι για λόγους δικαιοσύνης
(και μόνο), εφόσον "δωροδώκησαν" οι Αρμένιοι για να πάρουν το δικαίωμα από τους Έλληνες ορθόδοξους,
δε τους δώθηκε το φως. Ωστόσο, από εκεί και πέρα δε δικαιολογείται αυτή η "απίστευτη μεροληψία του
χριστιανικού Θεού", να δίνει το φως μόνο στους ορθόδοξους. Ίσως κάπου εκεί να ξεκινά το παραμύθι,
ένας μύθος, μια ιστορία γραμμένη από τους νικητές, όπως συνήθως γνωρίζουμε να γράφεται η ιστορία...
quote:
Από την άλλη, εάν επρόκειτο πράγματι για χιλιοπροσφερόμενο ΔΩΡΟ ΘΕΪΚΟ, τότε αποτελεί περιουσιακό στοιχείοολόκληρης της ανθρωπότητας, είναι άξιο της ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ
ΡΕΥΜΑΤΩΝ, και όχι υλικό αποκλειστικού σόου και ατραξιόν ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.
Θα συμφωνήσω μαζί σου σε αυτό Schwabe!
quote:
Σε κανένα δόγμα δεν υπάρχει προτροπή για έρευνα, παρά μόνο στα εγκεκριμένα εκ των προτέρων αναγνώσματα.
αν και κάποιες φορές φανερά, άλλες συγκαλλημένα, η γνώμη που έχω διαμορφώσει
συμφωνεί με τα λεγόμενά σου γιαπετ.
Κάθε δόγμα και θρησκεία έχει τους μηχανισμούς αυτοπροστασίας της.
Γιατί η θρησκεία, ή καλύτερα το θρησκευτικό σύστημα, έχει φύση επιθετική και κυριαρχική.
Μπορεί βέβαια, για αυτούς που την ακολουθούν η κυριαρχία να συνδέεται και με το καλό, το ηθικό, κλπ.
Η αντικειμενική έρευνα είναι μια περιπετειώδης διαδικασία, που οδηγεί σε αντιφατικά συχνά
συμπεράσματα, ίσως κάποιες φορές δεν καταλήγει κάπου συγκεκριμένα, άλλες φορές σίγουρα πάλι
οδηγεί σε συμπεράσματα, που δεν ωφελούν αυτούς, που διεξάγουν αντικειμενικά την έρευνα.
Οπότε, η αντικειμενικότητα απορρίπτεται.
(δε θα βάλω τα χεράκια μου να βγάλω τα ματάκια μου!)
Ακόμη, η έρευνα στα εγκεκριμμένα αναγνώσματα διασφαλίζει το γεγονός, ότι εκεί θα βρεθούν επιχειρήματα,
τα οποία θα ευνοούν αυτούς, που διεξάγουν την έρευνα.
