- υπαρχει Δημιουργος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Περί παιδοφιλίας:

Όπου ξυναντών μοι ταδί τις μέμψεται ώσπερ αδικηθείς παίδος ωραίου πατήρ' "Καλώς γέ μου τόν υιόν, ώ στιλβωνίδη, ευρών απιόντ'από γυμνασίου λελουμένον ουκ έκυσας, ου προσείπας, ου προσηγάγου, ουκ ωρχιπέδισας, ών εμοί πατρικός φίλος»
(Να, συναντώντας με ο πατέρας κάποιου ωραίου αγοριού να μου λέει θαρρείς και τον αδίκησα: «Ε! Λαμπροστολισμένε, το γιο μου αντάμωσες λουσμένο μόλις έβγαινε από το γυμναστήριο, και δεν του μίλησες, δεν τον αγκάλιαζες, δεν τον ..., κι ας είσαι φίλος μου πατρικός».)

Αριστοφάνη Όρνιθες, στίχ. 135-145
Αυτό αποδεικνύει και ο νόμος του Σόλωνα (594 π.Χ.) ο οποίος απαγόρευε την παιδεραστία στους δούλους και καθόριζε ποινή για όσους εκμεταλλεύονταν τους νέους με σκοπό το κέρδος. Ακόμη, υποχρέωνε τους γονείς να διαθέτουν πάντοτε για τα παιδιά τους κάποιον παιδαγωγό ως συνοδό προκειμένου οι νέοι να προστατεύονται. Αυτός ο νόμος αποτελούσε ένα θετικό βήμα για την καταπολέμηση της παιδεραστίας, πολύ έξυπνα, όμως, δεν υπήρχε ιδιαίτερη ρύθμιση για τους ελεύθερους πολίτες, οι οποίοι, όπως πληροφορούμαστε από τις αρχαίες πηγές, εισέρχονταν στα γυμναστήρια με σχετική ελευθερία.

Όσο για την αναγέννηση τι εννοείς, φορούσαν χλαμύδες και τέτοια; Δεν νομίζω… Όν γέγονε, γέγονε…Όταν λές αρκετών αριθμητικά οπαδών της αρχαίας θρησκείας εννοείς 5, ή 6 άτομα, γιατί απ’ ότι βλέπουμε στις εμφανίσεις τους τόσοι είναι. Αν αυτοί σου φαίνονται ικανοί σε αριθμό, τι να πούμε για τις εκατοντάδες των εκατ. των χριστιανών, υπεράριθμοι, κατά σε, έτσι;…
Δεν κρίνω κανέναν, αλλά να ξέρουμε τι λέμε και πόσο αδύνατον είναι η ύπαρξη πλην γραφικών ως θρησκεία η ειδωλολατρεία… Εκτός αν εννοείς την σατανολατρεία που έχει όντως πολλούς οπαδούς…

quote:

---

europaios2
-Το πας μη Έλλην βάρβαρος σου λέει τίποτα? άκου εκεί φαντασία!

macedon:
Τι σχέση έχει αυτό με τη θρησκευτική ανοχή των Ελλήνων; Είδες να λένε πουθενά "ο μη μεθ'εμού κατ'εμού εστί;"

---

Πώς να μη ζηλεύω λοιπόν, όταν έχω την τύχη να παρακολουθώ μια τέτοια χειμαρώδη προσωπικότητα να αποκαλύπτεται εν μέσω μετριοτήτων σ' ένα ταπεινό φορουμ;

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Ησίοδος.

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

quote:

---

trexagireve
Όσο για το «Αγνώστω Θεώ, το βεβαιώνουν κείμενα απο τότε, εσύ περίμενες και πινακίδα διευκρίνησης για το που ήτανε ;
Ευσεβείς ή ασεβείς πόθοι…
Ας κάνουμε κι ένα μάθημα γραμματικής : ο ναός του αγνώστου θεού, οι ναοί των αγνώστων θεών. Αύριο άλλο μάθημα μαθητά μου…..

---

Αθ. Σταγειρήτη «ΩΓΥΓΙΑ ή ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ» εκδ. Ελεύθερη Σκέψις (τόμος Β’ , σελ . 141)

Όμως είναι πολύ σοβαρό στιχάκι...

Είναι απ’ τις πρώτες συμμετοχές της Ελλάδας στη «eurovision», σε στίχους και μουσική, Ησίοδου.

Αν, παρ’ ελπίδα, πάει το μυαλό σου... πολύ πίσω, μη μπερδευτείς, είναι κι αυτός τραγουδοποιός, όπως ο Πυθαγόρας, ο Φοίβος και τέτοια...

Απλή συνωνυμία...

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Αυτή ή ανταρσία Tου τον οδήγησε στην εγκατάλειψη τής αγάπης του θεού, με συνέπεια να απομακρυνθεί από το Θεό και η αγαθή και καλή φύση του να διαστραφεί τόσο, ώστε πλέον να μισεί θανάσιμα και το Θεό αλλά και τις υπάρξεις εκείνες πού απολαμβάνουν την αγάπη τού Θεού και ζουν σύμφωνα με το Θέλημά Του.

8a h8ela thn gnwmh sas

Εδώ δεν τίθεται θέμα για το αν υπάρχει το κακό, αλλά για το αν είναι αναγκαία η προσωποποίησή του στα ανθρώπινα μέτρα. Φαντάζομαι πως δεν είσαι ακόλουθος της πίστης ότι ο διάβολος είναι κάποιος άσχημος κύριος με κέρατα, έτσι δεν είναι;

Στην κατανόηση του κακού δεν μπορούμε να μην χρησιμοποιήσουμε τον δυϊσμό. Το κακό είναι η απουσία του καλού, είναι το μη καλό, όπως το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός. Κάθε προσπάθεια ερμηνείας του επίσημου εκφραστή του κακού, που για το χριστιανισμό είναι ο σατανάς, είναι μια προσπάθεια κατανόησης του αντίθετου από αυτό που μας ελκύει, που μας συναρπάζει, προς το οποίο έχουμε φυσική ροπή, προς το καλό δηλαδή.

Η κατανόηση της έννοιας του Σατανά θα μας βάλει σε επικίνδυνα μονοπάτια, όπου θα κληθούμε να αναθεωρήσουμε πολλές από τις μέχρι τώρα δεδομένες και διαπιστωμένες απόψεις μας. Για παράδειγμα, ένας χριστιανός, αργά ή γρήγορα βρίσκεται σε αδιέξοδο, καθώς στην πορεία ανακαλύπτει πως ο Σατανάς εμπεριέχεται αναγκαστικά στην έννοια του Θεού, στα πλαίσια της παντοδυναμίας και της ολότητας αυτού (του Θεού). Δεν μπορεί ο Θεός αποτελεί τα πάντα να μην εμπεριέχει και την έννοια του κακού. Μια τέτοια θεώρηση δεν είναι αιρετική, αλλά αναγκαία και επικοδομητική αν θέλουμε να προσεγγίσουμε αντικειμενικά και στο σύνολό της την έννοια του θεού. Ο Σατανάς δεν είναι με την κυριολεκτική έννοια δημιούργημα του θεού, καθώς αν ήταν δημιούργημά του, σημαίνει ότι έχει μια αρχή, άρα κάποτε και τέλος. Όμως τίποτε από αυτά που εντάσσονται στην εικόνα του Θεού δεν έχει τέλος. Καλύτερο είναι να θεωρήσουμε πως το κακό δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με το καλό. Έτσι δεν είναι;

Λάθος! Κάθε τέτοια προσέγγιση αναγκαστικά υποβιβάζει την έννοια του Θεού, καθώς για να τον κατανοήσουμε πλήρως επινοήσαμε το καλό και το κακό, ως αναγκαίες ιδιότητες του θεού. Πριν λοιπόν ή καλυτερα μαζί την επινόηση του καλού φίλε dreamtrap, επινοήσαμε και το κακό, που στη χριστιανική θεώρηση είναι ο Σατανάς.

Νομίζω πως αυτό που τελικά πρέπει να κάνουμε είναι να συνδιάσουμε κάθε δυνατή θεωρία για να φτάσουμε όσο μπορούμε πιο ψηλά στην κατανόηση του Θεού κι ένα μεγάλο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν να κατανοήσουμε την έννοια του κακού, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο.

Βέβαια η αρχική ερώτηση είχε να κάνει με το αν υπάρχει ο Σατανάς και η απάντηση σε κάτι τέτοιο δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Από ποιούς όμως, από αυτούς που πιστεύουν στον ιουδαϊσμό και στον χριστιανισμό, καθώς δεν υπάρχει χριστιανός με τη δεδομένη συμμόρφωση στο δόγμα που να μην πιστεύει στην ύπαρξη του Σαρτανά. Όμως σε καμία άλλη θρησκεία δε συναντάται ο Σατανάς. Κάθε άλλη θρησκεία έχει το δικό της εκπρόσωπο του κακού, με το δικό του όνομα και ιδιότητες, αλλά πάντα ακόμη και οι άλλες θρησκείες κινούνται στα πλαίσια του Δυϊσμού. Ενδιαφέρουσα περίπτωση ως εξαίρεση αποτελεί η αρχαιοελληνική κοσμοθέαση, όπου η ανθρωπομορφική έννοια του απόλυτου κακού είναι απούσα, όπως και αυτή του απόλυτου καλού. Πιστεύω πως οι αρχαίοι Έλληνες έδειξαν τον καλύτερο δρόμο προς τη σύλληψη της έννοιας του θεού (όσο ολοκληρωμένη μπορεί να είναι αυτή), εντάσσοντας στα πάντα και τις δύο ιδιότητες.

Καταλήγω λοιπόν στο ότι ναι μεν υπάρχει ο Σατανάς, αλλά μόνον και αναγκαστικά στα πλαίσια της ένταξής του στην έννοια του θεού, αν θέλουμε να προσεγγίσουμε τον τελευταίο στην ολότητά του. Αιρετικές απόψεις, έτσι dreamtrap; Καλύτερα όμως αιρετικός και περιεκτικός, παρά δογματικός και ελλιπής, έτσι δεν είναι;

Είναι δεδομένο πλέον πως ο Σατανάς έχει χρησιμοποιηθεί από τους επίσημους εκπροσώπους της εκκλησίας ως ο αναγκαίος "μπαμπούλας" για να μπορέσουν αυτοί να καθοδηγήσουν οργανωμένα το ποίμνιο. Έτσι η πολύ εύστοχη και καθόλου πονηρή ρήση "sine diabolo nullus dominus", έρχεται με μια πρόταση να σκιαγραφήσει το δογματισμό της εκκλησίας. Δεν θεωρώ πως η απαραίτητη "δημιουργία" του Σατανά ήταν κάτι το ανήθικο, απλά η μεταφορά και η χρήση της εικόνας του Σατανά προς τους πιστούς δεν ήταν η πρέπουσα.

Έτσι λοιπόν φίλε dreamtrap ο Σατανάς υπάρχει. Πώς όμως, ως τρίτος και έξω από την ολοκληρωμένη έννοια του Θεού ή εντασσόμενος στη γενικότερη θεώρηση του θείου; Αν διαλέξουμε την πρώτη απάντηση κόβουμε κάθε οδό προς την πλήρη (όσο γίνεται) προσέγγιση του Θεού. Αν διαλέξουμε τη δεύτερη απάντηση ανεβαίνουμε ακόμη ένα σκαλί (υπάρχουν σίγουρα πολλά σκαλιά) προς το δωμάτιο του Θεού, μην εξαιρώντας τίποτα από αυτά που τον αντιπροσωπεύουν.

Αν δεν το έχετε κάνει ήδη, σας συστήνω να μελετήσετε την σειρά των 3 άρθρων μελέτης για την έννοια του Σατανά, που έχουμε προσθέσει πρόσφατα στο Esoterica.gr. Πιστεύω ότι μπορούν να δώσουν πολλά στοιχεία σε κάθε συνεπή ερευνητή.

Βρίσκονται στην διεύθυνση:
http://www.esoterica.gr/relg_start.htm

Ένα πολύ καλό βιβλίο σχετικό με το θέμα είναι "Η βιογραφία του Διαβόλου" του Peter Stanford, από τις εκδόσεις Αρχέτυπο.

Φίλε Wolffaced, όταν έγραψα ότι ο Διάβολος είναι δημιούργημα του Ιουδαϊσμού (και μετέπειτα του χριατιανισμού) εννοούσα ότι η προσωποποίση του κακού, με το συγκεκριμένο όνομα, μορφή και ιδιότητα συναντάται μόνον εδώ. Φυσικά υπάρχουν διάφορες προσωποποιήσεις και εκφράσεις του κακού ανάλογα με τη θρησκεία.

NOMIZW PWS O KALOS FILOS THOTH MAS EDWSE MIA KALH ISTOSELIDA KAI NOMIZW PWS THA PREPEI NA THN DOUME OLOI MAS.

APLA THA PARATHESW KATI POU MOU EKANE ENDIPWSH APO AYTO TO KEIMENO....

quote:

---

"Κάποιοι παράτολμοι άνθρωποι έχουν βεβαιώσει ότι, όπως δεν υπάρχουν ποντίκια όπου υπάρχουν γάτες, έτσι και κανείς δεν είναι δαιμονισμένος, όπου δεν υπάρχουν εξορκιστές". Georg Christoph Lichtenberg, (1742-1799), Αφορισμοί F 134 .

---

** FWS PERISSOTERO FWS **
** EAN NIOSEIS THN SKIAS SOU NA FEYGEI MHN GYRISEIS PISW NA THN KOITAXEIS **

To erotima einai pios einai autos pou ka8orizi ti einai to KALO gia na kseroume pos i apoklisi apo auto einai KAKO ????
8a elega pos einai stin idiosigrasia kai ta pisteuo tou ka8e an8ropou kai tin antilipsi kai ta viomata pou exei gia to kalo. Ka8e tou praksi pou antiti8ete sta pisteuo tou einai KAKO synepos Diavoliko .

Einai Disidemoniki i enoia tou KAKOU opos aporeoi apo ton Ioudaismo ….

Ο Σατανάς είναι προσωποποίηση του κακού, σωστά;

Σύμφωνα με το χριστιανισμό, ο Θεός είναι πανταχού παρών, σωστά;

Ας το αναλύσουμε το τελευταίο. Αν υπάρχει κάτι "έξω" από το Θεό (στη χριστιανική του έννοια) τότε αυτόματα δημιουργείται μια νέα έννοια, η έννοια του "Όλου" η οποία θα ήταν μεγαλύτερη από το Θεό. Και, σύμφωνα με τη χριστιανική οπτική είναι αδύνατον να υπάρξει κάτι μεγαλύτερο από το Θεό.

Άρα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Σατανάς είναι κομμάτι του Θεού. Δηλαδή, η προσωποποίηση του κακού είναι κομμάτι του Πανάγαθου.

Πώς είναι δυνατόν αυτό;

Τουλάχιστον σε ένα φίλο μου εβραίο όταν έκανα αυτήν την ερώτηση μου έδωσε μια ειλικρινή απάντηση πως ο Σατανάς είναι η "πόρνη" του Θεού: Όπως κάποιος πατέρας θα πληρώσει μια πόρνη να "την πέσει" στο γιο του για να δοκιμάσει την αρετή του, έτσι και ο Θεός χρησιμοποιεί το διάβολο για να δοκιμάσει τους ανθρώπους. Αυτό, κατά την ιουδαϊκή οπτική, δεν κάνει το διάβολο κακό.

Τώρα, όχι πως μου αρέσει η παραπάνω εξήγηση αλλά το συζητάμε άλλη ώρα.