- Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Dying Incubus: Θα δυσκολευτώ πολύ να πιστέψω, αγαπητέ μου, ότι δεν γνωρίζεις τι είναι φιλοσοφία και τι είναι επιστήμη...
Αγαπητέ μου θες να μου πεις ότι έχουμε όλοι την ίδια άποψη?
Δεν ρώτησα γιατί δεν έχω άποψη…….!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Η φιλοσοφία (για εμένα, θρησκεία) είναι το όλο. Η επιστήμη προσπαθεί να απαριθμήσει τους κανόνες του όλου! Γιάυτό και δεν μπορεί να απαντήσει στο γιατί. Οι κανόνες είναι ξεροί και στεγνοί. Όταν όμως τους δούμε από φιλοσοφική σκοπιά αποκτούν μια πιο γλυκή διάσταση και μεγάλα μυστικά της ζωής ξεδιπλώνονται :)
Έχει δίκιο ο sahaj σε αυτό που λέει η επιστήμη εκεί που υστερεί είναι ότι δεν μπορεί να δώσει εξήγηση στα γιατί πχ μπορεί να δώσει εξήγηση στο πως δημιουργήθηκε το
Συμπάν αλλά δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο γιατί δημιουργήθηκε ποιος ο σκοπός του και βεβαια από ποιον και τι υπήρχε πριν απ αυτό γιατί πραγματικό κενό
Δεν γίνεται να υπήρχε αν υπήρχε δεν δημιουργούνταν τίποτα.
Ο ανθρωπος εχει ψευδαισθησην περι καλου και του κακου. Ισταμενος ανα μεσω καλου και κακου, ως αυτα προβαλονται εν τω κοσμω, κρινει σκοπιμως ή ασκοπως. Καλον για τον ανθρωπο ειναι το σωζων την ψυχην, κακον το απολλυων.
Ολη τη μερα ψελνω,πανω στο δενδρο!
Θα μου επιτρέψεις ορισμένες ερωτήσεις;
1) Τι σημαίνει "ψευδαίσθηση" περί καλού και κακού και πώς αυτή η ψευδαίσθηση συνδέεται με το πώς "προβάλλονται" αυτά στον κόσμο;
2) Εάν η αίσθηση περί καλού και κακού είναι ψευδής (=ψευδαίσθηση), τότε πώς εξηγείται ένας ορισμός του κακού ως "απολλύον" την ψυχή; Μπορεί κάτι μη πραγματικό να έχει ένα πραγματικό αποτέλεσμα;
3) Και, όπως ζητάει και το θέμα, ποια είναι κατά τη γνώμη σου η σημασία του (αποκαλούμενου, έστω) κακού;
Καλημέρα
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Αγαπητέ τζίτζικα,Θα μου επιτρέψεις ορισμένες ερωτήσεις;
1) Τι σημαίνει "ψευδαίσθηση" περί καλού και κακού και πώς αυτή η ψευδαίσθηση συνδέεται με το πώς "προβάλλονται" αυτά στον κόσμο;
2) Εάν η αίσθηση περί καλού και κακού είναι ψευδής (=ψευδαίσθηση), τότε πώς εξηγείται ένας ορισμός του κακού ως "απολλύον" την ψυχή; Μπορεί κάτι μη πραγματικό να έχει ένα πραγματικό αποτέλεσμα;
3) Και, όπως ζητάει και το θέμα, ποια είναι κατά τη γνώμη σου η σημασία του (αποκαλούμενου, έστω) κακού;
Καλημέρα
UnseenΣτον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Αγαπητε Unseen. Οι απαντησεις δεν είναι ευκολες, όπως οι ερωτησεις. Εκτιμω την προσφερομενη ευκαιρια συζητησεως.
1) Ψευδαισθηση περι καλου και κακου εις τον ανθρωπον, σημαινει ότι αυτά τα οποια ο ανθρωπος αναγνωριζει εντος του κοσμου ως καλο και κακο, δεν είναι και οντως το καλο και κακο. Είναι αδυνατον στον ανθρωπο να αναγει σε ορατη αρχη το ευρισκομενον ή φανταζομενον καλο και κακο. Η ουσια μενει αγνωστη. Δεν γνωριζει αλλα νομιζει προσποιουμενος ότι γνωριζει. Η ψευδαισθηση αυτή προβαλλεται στον κοσμο. Ένα παραδειγμα περι των προβαλλομενων ψευδαισθησεων καλου και κακου εν τω κοσμω, οι πολεμοι ως προς την ψευδαισθηση του κακου, η ειρηνη για την ψευδαισθηση του καλου.
2) Ορθως το τοποθετεις και θελω να πω ότι η ψευδης αισθηση (=ψευδαίσθηση) είναι το μεν ψευδης το δε αισθησις. Δεν σημαινει ότι δεν υπαρχει αισθησις. Σημαινει ότι η αισθησις που υπαρχει (αυτό το οποιο αισθανεται καποιος) δεν είναι αληθης και είναι ψευδης. Δηλαδη αισθανεται καποιος παντοδυναμος, αλλα δεν είναι παντοδυναμος. Προβλεπει στερεον εδαφος, αλλα είναι κενον. Ακινητος βλεπει και αισθανεται τον ηλιο μεσουρανουντα και δυοντα, ενω περιφερεται ο ιδιος (βεβαιως εδώ γινεται λογος για ορθη φορα και όχι ψευδαισθηση, επομενως καταχραστικως το αναφερω.) Το κακο υπαρχει ως ψευδος. Το ψευδος υπαρχει πραγματικα και εχει πραγματικο αποτελεσμα. Η ψευδαισθηση υπαρχει πραγματικα και εχει πραγματικο αποτελεσμα.
Δεν υπαρχει, κατά την γνωμη μου, ορισμος του κακου που να αντιστοιχει σε ορισμον του οντος. Δηλ. οντολογια του κακου. Μη οντολογια του κακου μπορει να ευρεθει. Ορισομε ότι κακον είναι να κοψω το χερι μου. Κοβω το χερι μου, επραξα κακως, εκανα κατι κακο αλλα δεν ειμαι κακος. Ορισομε ότι κακον είναι ο με κομμενο χερι ή ο μονοχειρ. Βλεπεις το πραγμα αλλαζει πολύ. Εφ οσον οριζομεν το κακο όχι ενεργεια αλλα οντολογικως, δηλ οριζομε ποιος είναι κακος. Αλλα ποιος θα ορισει τις ο κακος ;; Ουδεις, διοτι ουδεις μονο καλος και ουδεις μονο κακος.
3) Κατά τη γνωμη μου η πραγματικη σημασια του (αποκαλούμενου, έστω) κακου είναι η ασκηση ευρεσεως του αγαθου και ο δοξασμος.
Ολη τη μερα ψελνω,πανω στο δενδρο!
Edited by - τζιτζικας on 28/09/2007 02:47:41
Να ανακεφαλαιώσω τις απόψεις σου, για να βεβαιωθώ ότι τις κατάλαβα.
Θεωρείς ότι το καλό και το κακό είναι υπαρκτές και συγχρόνως διακριτές δυνάμεις που επηρεάζουν τη ζωή μας σε αυτόν τον κόσμο, ασχέτως αν αδυνατούμε, λόγω της περιορισμένης μας αντιληπτικότητας, να τις καθορίσουμε με ακρίβεια και να τις ανάγουμε σε κάποια αρχή. Η αδυναμία μας αυτή έχει ως αποτέλεσμα να θεωρούμε ως καλό ή ως κακό κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι, πλανώμενοι κατ’ αυτόν τον τρόπο ως προς την πραγματική τους φύση.
Αυτό αντανακλάται και στους ορισμούς μας περί κακού. Με ευκολία κατονομάζουμε μια δράση ή μια ενέργεια ως κακή, είναι όμως δύσκολο να ορίσουμε ποιος είναι ο κακός σε μια δράση, γιατί κι εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε αμιγώς καλοί ή αμιγώς κακοί, ώστε να μπορούμε να έχουμε την ορθή διάκριση. Ωστόσο, το κακό (μέσα μας και έξω από μας, ως δύναμη που καθορίζει τη συμπεριφορά μας) βοηθά τον άνθρωπο να αναπτύξει το επιθυμητό κριτήριο διάκρισης, αναδεικνύοντας το καλό και εντέλει οδηγώντας στον δοξασμό του τελευταίου.
Σωστά;
Και μία ακόμη ερώτηση: πιστεύεις ότι το κακό αφορά και επηρεάζει την ολότητα του ανθρώπου, δηλ. και την ουσία του;
Ευχαριστώ,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 28/09/2007 08:51:22
quote:
τζιζτικας: Οι απαντησεις δεν είναι ευκολες, όπως οι ερωτησεις.
Η απάντηση πάντα είναι εξαρτημένη από την ερώτηση!
quote:
τζιτζικας: Ψευδαισθηση περι καλου και κακου εις τον ανθρωπον, σημαινει ότι αυτά τα οποια ο ανθρωπος αναγνωριζει εντος του κοσμου ως καλο και κακο, δεν είναι και οντως το καλο και κακο.
Αγαπητέ μου φίλε η ψευδαίσθηση είναι μέρος της πραγματικότητας!
quote:
τζιτζικας: Είναι αδυνατον στον ανθρωπο να αναγει σε ορατη αρχη το ευρισκομενον ή φανταζομενον καλο και κακο. Η ουσια μενει αγνωστη.
Αυτή είναι η ψευδαίσθηση, αγαπητέ μου φίλε!
quote:
τζιτζικας: Δεν γνωριζει αλλα νομιζει προσποιουμενος ότι γνωριζει. Η ψευδαισθηση αυτή προβαλλεται στον κοσμο. Ένα παραδειγμα περι των προβαλλομενων ψευδαισθησεων καλου και κακου εν τω κοσμω, οι πολεμοι ως προς την ψευδαισθηση του κακου, η ειρηνη για την ψευδαισθηση του καλου.
Το κακό και το καλό είναι Υποκειμενικά αγαπητέ μου και όχι Αντικειμενικά.
Το κακό και το καλό είναι εξαρτημένες από την Υποκειμενική Αλήθεια!
Το κακό και το καλό δεν είναι μονό η ψευδής - αληθής αίσθηση αλλά είναι και γεγονός, είναι και γνώση!
Μου θύμισες τον Βούδα που είχε πει ότι όλα είναι μια Ψευδαίσθηση…….!
quote:
τζιτζικας: Δηλαδη αισθανεται καποιος παντοδυναμος, αλλα δεν είναι παντοδυναμος.
Ποιος/ποια?
quote:
τζιτζικας:
Το κακο υπαρχει ως ψευδος. Το ψευδος υπαρχει πραγματικα και εχει πραγματικο αποτελεσμα. Η ψευδαισθηση υπαρχει πραγματικα και εχει πραγματικο αποτελεσμα.
Ποιο είναι το Ψεύδος?
Εάν το κακό είναι ψευδαίσθηση τότε το κακό δεν υπάρχει!!!!!!!???????
Εάν το κακό είναι ψευδαίσθηση τότε το κακό δεν είναι γεγονός!
quote:
τζιτζικας: Δεν υπαρχει, κατά την γνωμη μου, ορισμος του κακου που να αντιστοιχει σε ορισμον του οντος. Δηλ. οντολογια του κακου. Μη οντολογια του κακου μπορει να ευρεθει. Ορισομε ότι κακον είναι να κοψω το χερι μου. Κοβω το χερι μου, επραξα κακως, εκανα κατι κακο αλλα δεν ειμαι κακος.
Μάλιστα!!!!!!!
Τίποτα άλλο;
Α ναι να μην υπάρχουν ΦΥΛΑΚΕΣ!!!!!!
Αφού δεν υπάρχουν κακοί…….!!!!!!!???????
quote:
τζιτζικας: Ορισομε ότι κακον είναι ο με κομμενο χερι ή ο μονοχειρ. Βλεπεις το πραγμα αλλαζει πολύ. Εφ οσον οριζομεν το κακο όχι ενεργεια αλλα οντολογικως, δηλ οριζομε ποιος είναι κακος. Αλλα ποιος θα ορισει τις ο κακος ;; Ουδεις, διοτι ουδεις μονο καλος και ουδεις μονο κακος.
Τι είναι η ενέργεια?
Τι είναι η πράξη?
Τι είναι το γεγονός?
Καλημέρα σας!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις αγαπητέ τζίτζικα.Να ανακεφαλαιώσω τις απόψεις σου, για να βεβαιωθώ ότι τις κατάλαβα.
Θεωρείς ότι το καλό και το κακό είναι υπαρκτές και συγχρόνως διακριτές δυνάμεις που επηρεάζουν τη ζωή μας σε αυτόν τον κόσμο, ασχέτως αν αδυνατούμε, λόγω της περιορισμένης μας αντιληπτικότητας, να τις καθορίσουμε με ακρίβεια και να τις ανάγουμε σε κάποια αρχή. Η αδυναμία μας αυτή έχει ως αποτέλεσμα να θεωρούμε ως καλό ή ως κακό κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι, πλανώμενοι κατ’ αυτόν τον τρόπο ως προς την πραγματική τους φύση.
Αυτό αντανακλάται και στους ορισμούς μας περί κακού. Με ευκολία κατονομάζουμε μια δράση ή μια ενέργεια ως κακή, είναι όμως δύσκολο να ορίσουμε ποιος είναι ο κακός σε μια δράση, γιατί κι εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε αμιγώς καλοί ή αμιγώς κακοί, ώστε να μπορούμε να έχουμε την ορθή διάκριση. Ωστόσο, το κακό (μέσα μας και έξω από μας, ως δύναμη που καθορίζει τη συμπεριφορά μας) βοηθά τον άνθρωπο να αναπτύξει το επιθυμητό κριτήριο διάκρισης, αναδεικνύοντας το καλό και εντέλει οδηγώντας στον δοξασμό του τελευταίου.
Σωστά;
Και μία ακόμη ερώτηση: πιστεύεις ότι το κακό αφορά και επηρεάζει την ολότητα του ανθρώπου, δηλ. και την ουσία του;
Ευχαριστώ,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 28/09/2007 08:51:22
Σωστα, με λιγες αλλαγες στην ορολογια που χρησιμοποιησες.
«Η αδυναμία μας αυτή έχει ως αποτέλεσμα να θεωρούμε ως καλό ή ως κακό κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι » Το καταλαβαινω, αλλα μαλλον θα εψαχνα τροπο να το πω διαφορετικα. Πλανωμενοι ναι. Σε πλειστες περιστασεις πλανωμεθα θεωρωντας καλο κατι που τελικως δεν φαινεται και τοσο καλο οσο νομιζαμε αρχικως, παρομοιως και ως προς το κακο. Δεν θα ελεγα ότι θεωρούμε ως καλό ή ως κακό κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι, διοτι αυτό υποθετει ότι γνωριζω ηδη τι πραγματικα είναι, γνωριζω εγω ή υπαρχει καποιος άλλος που γνωριζει, αλλα δεν το θυμομουν καλα ή στην εξακριβωση τα μπερδεψα. Δεν γνωριζομε αυτό που πραγματικα είναι καλο ή κακο και θεωρουμε καλο ή κακο όχι κατι άλλο όμως, αλλα επι αυτων των ιδιων του καλου και κακου, απατωμεθα.
«είναι όμως δύσκολο να ορίσουμε ποιος είναι ο κακός σε μια δράση» Σε μια δραση μπορουμε, ο δραστης όμως δεν είναι ολος ο ανθρωπος. Η δραση αφορα τετελεσμενο, δηλ γεγονος ορατο και βασει αυτων κρινομε. Δεν αφορα την οντοτητα του ανθρωπου. Όταν τελειωσει η δραση, τελειωνει και το κακο. Λεπτομερειες αλλα χρησιμες. Δεν προβαλλω απολυτη αποψη, δηλ. ισχυουσα παντου και παντοτε. Προυποθεση είναι το κακο εν τω κοσμω και όχι το οποιοδηποτε κακο. Δηλ. πως βλεπει ο ανθρωπος το καλο και το κακο με τα ματια του κοσμου και εντος του κοσμου. Πως βλεπει εκαστος μεσα στο δωματιο του αποσυρομενος του κοσμου, δεν περιλαμβανεται στην αποψη ουτε μπορω να ξερω σιγουρα. Εσυ τι λεγεις ;;
Για την τελευταια ερωτηση. Δεν το εχω εξετασει ποτε, ετσι όπως το θιγεις. Το κακο είναι δυναμιις ακαταβλητη. Κανεις δεν το νικα, απαντες ηττωνται. Αφορα και επηρεαζει τα παντα. Την ουσια του ανθρωπου λεω πως όχι δεν μπορει να την αλλαξει, διοτι το κακο είναι απουσια. Το κακο «είναι» μη-ον. Δεν αποτελει υπαρκτικη οντοτητα. Φευγει ο ηλιος, ερχεται η νυχτα. Δεν φευγει, δεν νυχτωνει. Το σκοταδι δεν εχει οντοτητα, για να ερθει από μονο του. Φευγει το καλο, ερχεται το κακο. Το γνωριζεις αυτο, ετσι δεν ειναι ;; Αυριο ταξειδι. Από Δευτερα.
Ολη τη μερα ψελνω,πανω στο δενδρο!
Ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου. Αυτό που προσπαθώ να προσδιορίσω στη θέση σου είναι κατά πόσον συμφωνεί με την άποψη ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως κακό ουσιαστικά είναι μέρος του θεϊκού σχεδίου και άρα κεκαλυμμένη ευλογία και, επίσης, ότι αφού στην θεϊκή, ανώτερη όψη μας είμαστε άφθαρτοι δεν υπάρχει τίποτε που να μπορεί να μας βλάψει – δεν υπάρχει επομένως κακό ουσιαστικά, όλα είναι ένα θέατρο που παίζεται για διάφορους λόγους.
Επίσης προσπαθώ να προσδιορίσω αν κατά τη γνώμη σου ο άνθρωπος γεννιέται και καλός και κακός ή μόνο καλός, οπότε το κακό είναι απλά μία, ας πούμε, αρρώστια όπως η ιλαρά που περνάει σε κάποια φάση της (αιώνιας) ζωής του. Τέλος, προσπαθώ να καταλάβω αν κατά τη γνώμη σου το κακό είναι μια συμπαντική δύναμη ή αν είναι κάτι τοπικό, κάτι που εντοπίζεται στο ανθρώπινο είδος και στον συγκεκριμένο πλανήτη.
Μολονότι έχω τη δική μου άποψη για όλα αυτά τα ζητήματα, πάντα καλωσορίζω τις απόψεις συνοδοιπόρων που θα με βοηθήσουν να βάλω σε δοκιμασία τη δική μου και να διαπιστώσω την ισχύ και την εγκυρότητά της.
quote:Λέω «μακάρι να ήταν έτσι». Το κακό μπορεί να τελειώνει με τη δράση, όμως οι συνέπειες του κακού εξακολουθούν να υφίστανται. Ο πόνος, για παράδειγμα. Τι γίνεται τόσος συσσωρευμένος πόνος; Πού καταγράφεται, πού πηγαίνει; Έχω την εντύπωση ότι, αν μπορούσαμε να απομακρυνθούμε από τον πλανήτη τόσο ώστε να ακούμε τον απόηχο της συνολικής δραστηριότητας της ανθρωπότητας σ’ αυτόν, θα ακούγαμε έναν διαρκή θρήνο. Ακόμη και στις πολιτισμένες κοινωνίες και χώρες, οι άνθρωποι πονούν, πληγώνονται και βασανίζονται. Τι γίνεται λοιπόν με όλον αυτόν τον πόνο; Δεν συνιστά από μόνος του κακό;
Όταν τελειώσει η δράση, τελειώνει και το κακό. (…) Εσύ τι λέγεις;;
Ξέρεις, αγαπητέ μου τζίτζικα, εάν ισχύουν κάποιες διδασκαλίες και εμείς οι άνθρωποι είμαστε πραγματικά φωτεινές υπάρξεις που βρέθηκαν να δημιουργούν τα όρια στην εσχατιά του σύμπαντος, προκειμένου το Είναι να γνωρίσει τον Εαυτό Του, αυτό που θα ήθελα να πω όταν επιστρέψω στα άυλα πεδία είναι: «ε λοιπόν δεν αξίζει τον κόπο». Νιώθω τόσο βαρύ όλο αυτό που περνά η ανθρωπότητα συλλογικά και καθένας άνθρωπος ατομικά που έχω πάψει να βρίσκω κάποιο νόημα. Τι θεϊκό σχέδιο και τι παιχνίδι… δεν θα έπρεπε να υπάρχουν τέτοιου είδους επιλογές, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η ζωή σαν πόνος. Αλλά είναι ίσως η οργή μου που μιλάει.
Καλό ταξίδι, ευχαριστώ για τον διάλογο.
Unseen
ΥΓ Μου άρεσε ιδιαίτερα το σχόλιό σου για το σκοτάδι. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ οντολογικά. Όμως είναι έτσι; Άσε με να το σκεφτώ λίγο.
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Edited by - Unseen on 30/09/2007 14:29:14
d.k
Πρόκειται για άτομα , τα οποία έρχονται σε διαρκή ρήξη με την πραγματικότητα , την οποία ΠΟΤΕ δεν θα δεχθούν ως αλήθεια , μιάς και είναι σφικτά εναγκαλισμένοι απο την μία και μόνη αλήθεια , αυτήν που φαντασιακά εμφανίζεται ως η μόνη ...
Αυτά τα άτομα είναι διαρκώς , σε μια διαρκή αντιπαράθεση με οτιδήποτε καινούργιο , υποψιασμένα και συντονισμένα a-priori σε κάθε άνοιγμα του στόματος των συνομιλητών τους και με βεβαιότητα για το λάθος και αναληθές των όσων πεί...ακόμα και αν κάποιος επιβεβαιώσει κάποια θέση του , το ερώτημα που διαρκώς υπάρχει είναι το εξής:
-θέλει να τον πιστέψω??
-Κάποιο λάκο έχει η "φάβα"..κάποιο σκοπό έχει(κακό) , αφού γνωρίζω , ότι κανείς δεν συμφωνεί με την αλήθεια που μόνο εγώ γνωρίζω!
Πρόκειται για μια ασθένεια που στην εξέλιξή της απομονώνει τον άνθρωπο -ψυχωτικό- απο τους υπολοίπους ανθρώπους!
Στην ακραία της μορφή , εκδηλώνονται έντονες επιθετικές τάσεις και συναισθήμτα οργής..!
soul
γι αυτό και υπάρχει αυτή η έλλειψη κοινωνικότητας σήμερα....
Σήμερα, που δεν λές εύκολα καλημέρα στον άλλο ακόμη κι αν το θέλεις,
για να μην σε παρεξηγήσει, ή υποτιμήσει....Μια μαζική ψύχωση,όπου
όλοι είμαστε γνώστες της επικοινωνίας,αλλά πολύ γεμάτοι κόμπλεξ για να επικοινωνήσουμε....
Προοδεύουμε τελικά, ή ανελισσόμεθα;
quote:
Και η ειρωνία είναι αγαπητέ μου Εαρνέ, ότι συμβαίνει με ολους,
γι αυτό και υπάρχει αυτή η έλλειψη κοινωνικότητας σήμερα....
Σήμερα, που δεν λές εύκολα καλημέρα στον άλλο ακόμη κι αν το θέλεις,
για να μην σε παρεξηγήσει, ή υποτιμήσει....Μια μαζική ψύχωση,όπου
όλοι είμαστε γνώστες της επικοινωνίας,αλλά πολύ γεμάτοι κόμπλεξ για να επικοινωνήσουμε....
Προοδεύουμε τελικά, ή ανελισσόμεθα;
Βαγγέλη , πρέπει να αναρρωτηθούμε τι ακριβώς θέλουμε..
Να υποστηρίξουμε τα επιμέρους ή να βρεθούμε σε κοινούς δρόμους???
Όσο καθένας παραμένει άκαμπτος και δογματικός στην αλήθεια των θέσεων του...τόσο θα μεγαλώνει η απόσταση που μας χωρίζει και τότε δεν θα πάρει ο διάολος μόνο εμένα ή εσένα ...αλλα όλους μας και θα καθόμαστε να απολαμβάνουμε τα έργα μας!
soul
πετύχουν και οι άλλοι είναι ανάπηροι, κουλοί,άσχετοι....
Η άγνοια μας είναιη μεγαλύτερη μας ψύχωση, γιατί ο νούς μας δεν εννοεί άγνωστες έννοιες,όπως η πορεία του ανθρώπου, η ίδια, αφού περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους σε μια μοίρα και τις μετατρέπει σε οικείες και τις επαναπροσδιορίζει, σε σχέση με τις δικές του εμπειρίες και δεδομένα...
Κανείς, όμως, δεν είναι ολόκληρος, για να τον αναγνωρίζει ο άλλος...
Όλοι είμαστε άγουροι οι εαυτοί μας κι οι αποφάσεις μας μόνο ώριμες και σκληρές...Γι αυτό και απάνθρωπες...
Αλλά,κάπου πάμε και θα φτάσουμε, γιατί έχει προοριστεί....
Το που, είναι ένα πολύ ενδιαφέρο θέμα...
quote:
Όλοι μας, αγαπητέ μου Εαρινέ, βαδίζουμε τον ίδιο δρόμο, να γινουμε άνθρωποι...Δυστυχώς,πολλοί νομίζουν οτι μόνο αυτοί μπορούν να το
πετύχουν και οι άλλοι είναι ανάπηροι, κουλοί,άσχετοι....
====================================================================Mπορεί ενδεχομένως ο καθένας , να έχει οποιαδήποτε αίσθηση θέλει τόσο για μένα, όσο για σένα και για τον οποιοδήποτε και τι σημασία έχει αυτό ή για το θέσω διαφορετικά...θά'πρεπε να έχει καμμιά σημασία???
Αν έχει , τότε εμφανίζονται δικές μας αδυναμίες και εξαρτήσεις που δηλώνουν πεντακάθαρα ...ότι η εν γένει ψυχική μας κατάσταση εξαρτάται απο την αποδοχή που έχουμε απο τους άλλους...αυτή όμως δεν είναι μια ζωή ενεργητικά δική μας αλλα μια ζωή εκχωρημένη και εξαρτούμενη απο τις εκάστοτε διαθέσεις ή και προθέσεις των άλλων!
Για το τι είναι καθένας ...το αίτιο βρίσκεται σ'αυτόν και για το τι είμαστε εμείς , το αίτιο βρίσκεται σε μάς , φίλε μου!
Ο Άνθρωπος που είναι μίζερος..κακός...ζηλόφθων..αδύναμος και δυστυχισμένος κουβαλάει αυτό το φορτίο...αυτήν την αίσθηση του εαυτού του παντού και σκορπάει όπου περπατάει απο το περίσσευμα των όλων αρνητικών συναισθημάτων , υπο μορφή κατηγορίας προς όλους γύρω του"Σείς φταίτε , που οργίζομαι..που θυμώνω,,που είμαι έτσι όπως είμαι"
===============================================================
Η άγνοια μας είναιη μεγαλύτερη μας ψύχωση!-Δεν θα διαφωνήσω αλλα τι ορίζεις ως άγνοια???
Για μένα άγνοια ...αποτελεί η όχι σωστή αντίληψη περί του τι με κάνει ευτυχισμένο και ψυχικά ήρεμο και σ'αυτό έχω εστιάσει την προσοχή μου ...με μια μικρή παρένθεση , αυτήν της "κόντρας μας" που σε κάθε περίπτωση , υπήρξε οδηγός μέσα απο το "καταστάλαγμα και αναλύσή του" για τις περαιτέρω συνδιαλέξεις μου...!
Η ανάγκη του να αποδείξουμε , μας ωθεί σε απίθανα πράγματα και προβάλλει εσωτερικές μας εξαρτήσεις ...σε δικές μας αδυναμίες !
Η συνειδητοποίηση του , ορίζει την ανώτερη δύναμή μας ... !
Και αν κάποια στιγμή , αποδείξουμε ότι όλος ο κόσμος έχει άδικο και ότι κανείς δεν γνωρίζει την πραγματική αλήθεια , εκτός απο μας...αλήθεια εκείνη τη στιγμή θα είμαστε πραγματικά καλύτεροι...πιο πλούσιοι..πιο επιτυχημένοι...πιο ευτυχισμένοι και πιο αποδοτικοί???
Μάλλον μόνοι θα είμαστε , φίλε μου!
Περισσότερο μόνοι , απο ποτέ...!!!
soul
θα μπορεί να προσφέρει καλύτερα στο σύνολο....
Αυτή η άγνοια είναι που σκοτώνει τον άνθρωπο...Τον κρατά μακρυά απο την κλίση του, την έξη του, το ενδιαφέρον και ικανότητα του...Αν,δε,
την συνδυάσεις με την ημιμάθεια των νόμων της φύσης κα του ορθού, ηθικής, ιδανικού,όπως θές πές το, το αποτέλεσμα δεν είναι ικανό να προσδιορίζει μια άξια, έννοια της ιδέας άνθρωπος...
Ψυχώσεις είναι αυτές που προκαλούν ΑΝΤΙΔΡΆΣΕΙΣ αυτό δείχνουμε όλοι μας, μετατρέποντας τον άνθρωπο σε ένα ανακλαστικό πλάσμα, που δεν δρά, αλλά μόνο αντιδρά σε ερεθίσματα , εσωτερικά και εξωτερικά...
Αυτά, όμως, είναι τεχνητά...Αν μπορέσει ο άνθρωπος να τα ξεπεράσει και σταματήσει την βλαβερή επίδραση τους,με μια καλύτερη κοινωνία, παιδεία,σύστημα λειτουργίας της κοινωνίας, τότε τουλάχιστον, θα μπορέσει να αναζητήσει τον εαυτό του...Κι αυτό ΠΡΕΠΕΙ να το κάνουμε....
Πρέπει να γνωρίζουμε τον εαυτό μας....Για να χαθουν κι οι ψυχώσεις...
quote:
Εδώ μπορεί να σε ξαφνιάσω, αγαπητέ μου Εαρινέ και να σου φανώ ρομαντικός και ιδεολόγος....
εεεε...
quote:
....Βλέπεις, πιστεύω ότι ο άνθρωπος, έχει ικανότητες για παρα πολλά και όταν γνωρισει τον εαυτό του, τότε
θα μπορεί να προσφέρει καλύτερα στο σύνολο....
Φτού σου ματάκια μου ... τι εξελίξεις είναι αυτές..
μπάς και έκανες το εμβόλιο ..
Όσο για το ρομαντικός, πιστεύω ότι και στο δικό σου λεξικό, δεν έχει καμία σχέση με το μ@@@@ας....Οπότε,προς τι η ....ψύχωση;
quote:
Μα αγαπητέ μου allzzaro,εσύ ειδικα, με ξέρεις καλά....Τα έλεγα απο παλιά αυτά,το συζητούσαμε το θέμα, αλλά εσύ θέλεις το ....κόπυ ράιτ, για τον...Λάο Τσέ, ποιός Χριστός και χριστιανοί....Έτσι δεν είναι;
Mωρέ σε ξέρω. Οπως ξέρω οτι αν σου θίξουν τα πιστεύω σου και πως συμπεριφέρεσαι οταν σου θίξουν τα πιστεύω σου.
Τώρα σε οτι αφορά τον Λαο Τσέ.. αστο.. απο οτι βλέπεις δεν το σχολιάζω γιατί θα παίξουμε σφαλιάρες..
quote:
Όσο για το ρομαντικός, πιστεύω ότι και στο δικό σου λεξικό, δεν έχει καμία σχέση με το μ@@@@ας....Οπότε,προς τι η ....ψύχωση;
Εξαρτάται το βαθμό ρομαντικότητας. Απο ενα βαθμό και πάνω καταντά μ&&^^%ια. Τόσο δεν είσαι. αα... τώρα μπήκα τι θές θα πείς.
Πρός τι η ψύχωση
Εαρινε τι λέει?