- ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ & ΛΟΓΟΙ ΣΟΦΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Dying_Incubus - Για να συμβεί, φίλε μου elo, αυτό που σωστά αναφέρεις θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε ότι το κέντρο του κόσμου δεν είμαστε εμείς.
Γίνεται αυτό?

---

Δεν ξέρω φίλε μου αν γίνεται, ξέρω όμως όσοι πιστεύουν σε αυτό, το πραγματικό κέντρο του κόσμου τους, είναι ένας άδειος εγωισμός……

quote:

---

angi άλλο η επιφανειακή μάθηση (κοινωνικό περιβάλλον) και άλλο η εσωτερική μάθηση .

---

Η διάφορα μας είναι σε αυτό που αναφέρεις, «Ειμαι απολυτη σε καποια θεματα... »
Εναντιθέσει από εμένα που έχω μάθει να μην είμαι απόλυτος σε τίποτα, γιατί όσο παρατηρώ τόσο περισσότερο (γνωρίζω) την άγνοια μου .

Βλέπεις στα 38 μου οι αντιλήψεις μου και οι αντιδράσεις μου συνεχεία αναζητούν…..

quote:

---

Νομίζω ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των ανθρώπων είναι να γνωρίζουν τα δικαιώματα τους!

---

Αυτό που κατανοώ εγώ από αυτή την πρόταση είναι ότι κατά την γνώμη σου ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των ανθρώπων είναι να γνωρίζουμε ποιά είναι τα δικαιώματα μας.
Υποστηρίζεις δηλαδή την άγνοια των δικαιωμάτων μας?
Υποθέτω όμως ότι ίσως να ήθελες να πεις κάτι τελείως διαφορετικό κι απλά μπερδεύτηκες λίγο στην διατύπωση.

quote:

---

Νομίζω ότι ένα άλλο εμπόδιο για το διάλογο είναι όταν θεωρώ τον εαυτό μου ανώτερο από τους άλλους.

---

Αυτή η συμπεριφορά που αναφέρεις μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες οι οποίες διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Μερικές από αυτές μπορεί να του είναι γνωστές ενώ κάποιες άλλες όχι...
Όσον αφορά τον σεβασμό που τον αναφέρεις ως κίνητρο, δε νομίζω να αποτελεί κίνητρο.
Αν θες, εξήγησε μου λίγο παραπάνω τι εννοείς.

In anticipation of my resurrection...

Μερικά μικρά αποσπάσματα από τον Σοφό Ανθρωπο:

Στα νησιά των μακάρων.

"...Το να δημιουργείς – αυτή είναι η μεγάλη λύτρωση από τον πόνο και το αλάφρωμα της ζωής. Για να υπάρξει όμως δημιουργός, χρειάζεται πόνος και πολύ μεταμόρφωση.
Ναι, πρέπει να υπάρχει πολύς πικρός θάνατος μέσα στη ζωή σας, ω δημιουργοί! Έτσι γίνεστε συνήγοροι και δικαιωτές καθετί φθαρτού.
Για να είναι ο ίδιος ο δημιουργός το νεογέννητο παιδί, πρέπει επίσης να θέλει να είναι η έγκυος και ο πόνος της εγκύου.
Αλήθεια, μέσα από εκατό ψυχές βάδισα τον δρόμο μου και μέσα από εκατό κούνιες και ωδίνες τοκετού. Είπα ήδη αρκετές φορές αντίο, γνωρίζω εκείνες τις τελευταίες ώρες που σχίζουν την καρδιά.
Αυτό όμως θέλει η δημιουργική μου θέληση, η μοίρα μου. Ή, για να σας το πω πιο ειλικρινά: ακριβώς μια τέτοια μοίρα – θέλει η θέλησή μου.
Καθετί που αισθάνεται υποφέρει σε μένα και είναι φυλακισμένο μέσα μου: Η θέληση μου όμως έρχεται πάντα σε μένα ως ελευθερωτής μου, ως εκείνος που μου φέρνει χαρά.
Το να θέλεις απελευθερώνει : αυτό είναι το αληθινό δίδαγμα από τη θέληση και την ελευθερία – αυτό σας διδάσκει ο Ζαρατούστρα.
Το να μη θέλεις πια και το να μην αποτιμάς πια και να μη δημιουργείς πια ! αχ, ας μείνει εσαεί μακριά από μένα αυτή η μεγάλη κούραση!
Ακόμα και στο γιγνώσκειν αισθάνομαι εγώ την ευχαρίστηση της θέλησής μου με τη γέννηση και το γίγνεσθαι. κι αν υπάρχει αθωότητα στη γνώση μου, αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει μέσα της θέληση για γέννηση.
Αυτή η θέληση με τράβηξε μακριά από τον θεό και τους θεούς. τι θα υπήρχε για να δημιουργήσουμε αν υπήρχαν θεοί; ..."

Για τον πόλεμο και τους πολεμιστές

"Γνωρίζω το μίσος και τον φθόνο της καρδιάς σας. Δεν είσαστε αρκετά μεγάλοι ώστε να μη γνωρίζετε το μίσος και τον φθόνο. Ας είστε λοιπόν αρκετά μεγάλοι ώστε να μη ντρέπεστε γι’ αυτό.
...
...
Δε σας λυπάμαι, σας αγαπώ από τα βάθη της καρδιάς, αδελφοί μου στον πόλεμο!"

Για τους ενάρετους

"Αχ, φίλοι μου! Ας είναι ο εαυτός σας μέσα στην πράξη σας, όπως είναι η μητέρα στο παιδί: αυτό πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μου, η λέξη σας για την αρετή!"

Για τους συμπονετικούς

"Και όσο περισσότερο μαθαίνουμε να χαιρόμαστε, τόσο περισσότερο ξεμαθαίνουμε να κάνουμε κακό στους άλλους και να σχεδιάζουμε κακά γι’ αυτούς."

Για τους μεγαλειώδεις ανθρώπους

"Σε ξέρω ικανό για κάθε κακό: γι’ αυτό θέλω από σένα το καλό.
Αληθινά, πολλές φορές γέλασα με τους ανήμπορους, που νομίζουν πως είναι καλοί, ενώ έχουν παράλυτα πόδια!"

"Ο Ζαρατούστρα κοίταξε το λαό και απόρησε.Σε λίγο όμως τους είπε,
"Ο άνθρωπος μοιάζει με ένα τεντωμένο ανάμεσα στο ζώο και τον Υπεράνθρωπο σκοινί.Μοιάζει με το σκοινί που βρίσκεται πάνω στην άβυσσο.Μοιάζει με το επικίνδυνο πέρασμα,το επικίνδυνο στρίψιμο προς τα πίσω,το επικίνδυνο σάστισμα και σταμάτημα.

Εκείνο που αξίζει στον άνθρωπο είναι το ότι αποτελεί γέφυρα και όχι ένα σκοπό.
Αυτό που αξίζει στον άνθρωπο είναι ότι αποτελεί ένα πέρασμα κι ένα ηλιοβασίλεμα.

Μου αρέσουν όλοι όσοι ζουν μόνο και μόνο για να χαθούν,για να φθάσουν στην άλλη άκρη.

Μου αρέσουν όλοι όσοι περιφρονούν τα πάντα,γιατί αυτοί λατρεύουν και ποθούν το πέρασμα στην άλλη όχθη.

Μου αρέσουν όλοι όσοι δεν αναζητούν πίσω από κάθε άστρο την αιτία για μια θυσία,μια αιτία για να καταστραφούν.Εκείνοι που θυσιάζουν τον εαυτό τους στη γη,ώστε κάποτε να γίνει αυτή η πατρίδα του υπερανθρώπου.

Μου αρέσουν εκείνοι που ζουν για να μάθουν και θέλουν να γίνουν αιτία για να γεννηθεί μία μέρα ο υπεράνθρωπος.Έτσι εκείνοι επιθυμούν τη δύσι τους.

Μου αρέσουν εκείνοι που δουλεύουν και βρίσκουν τρόπους να οικοδομήσουν την κατοικία του υπερανθρώπου και να ετοιμάσουν χωράφια,ζωντανά και σπαρτά.Έτσι ετοιμάζουν τη δική τους δύσι.

Μου αρέσουν όσοι αγαπούν την αρετή τους.Αυτή η αρετή είναι η επιθυμία για την αυτοκαταστροφή τους και το βέλος του πόθου.

Μου αρέσουν όσοι δεν κρατούν για τον εαυτό τους σταγόνα πνεύματος αλλά προσπαθούν να είναι ολόκληροι πνεύμα της αρετής.Μόνο έτσι θα μπορέσει να περάσει ανάλαφρα τη γέφυρα σαν το πνεύμα.

Μου αρέσουν όσοι προσπαθούν να θέσουν ως σκοπό τους και μοίρα τους την αρετή.Έτσι μόνο θα θελήσει κανςίς να ζει και να μη ζει.

Μου αρέσουν όσοι επιθυμούν λίγοι αρετές.Η μία είναι περισσότερη από δύο γιατί αυτή έχει περισσότερα στηρίγματα για να στηρίζεται το πεπρωμένο.

Μου αρέσουν όσοι σπαταλούν την ψυχή τους,που δεν περιμένουν ένα ευχαριστώ,που δεν επιστρέφουν τίποτα.Γιατί πάντοτε επιθυμούν την ύπαρξί τους και την χαρίζουν πάντοτε.

Μου αρέσουν όποιοι ντρέπονται τη στιγμή που τους ευνοεί η τύχη και αναρωτιούνται "μήπως είναι χαρτοκλέφτες",επειδή αυτοί επιθυμούν τη δύσι τους.

Μου αρέσουν όποιοι σκορπάνε πριν από τα έργα τα λόγια και κάνουν πάντοτε περισσότερα από όσα έχουν υποσχεθεί.Αυτοί επιθυμούν την αυτοκαταστροφή τους.

Μου αρέσουν όποιοι δίνουν δίκιο σε ό,τι πρόκειται να έλθει και αθωώνουν ό,τι έχει παρέλθει,επειδή θέλουν να καταστραφεί μαζί με το παρόν.

Μου αρέσουν όποιοι βασανίζουν το θεό τους επειδή τον αγαπούν,επειδή πρέπει με την οργή του Θεού τους να βρουν τον όλεθρο.

Μου αρέσουν όποιοι έχουν βαθιά στη ψυχή την πληγή και μπορεί να καταστραφούν με το παραμικρό.Αυτοί πρόθυμα περνάνε το γεφύρι.

Μου αρέσουν αυτοί που έχουν τόσο ξεχυλισμένη τη ψυχή τους ώστε να ξεχνούν τον εαυτό τους και όλα να είναι κλεισμένα μέσα τους,γιατί όλα μαζί θα προκαλέσουν την καταστροφή τους.

Μου αρέσουν όποιοι σκέφτονται ελεύθερα και έχουν ελεύθερη καρδιά γιατί έτσι ο εγκέφαλός τους δεν είναι παρά το κέντρο της καρδιάς τους και η καρδιά τους τον παρασύρει στην καταστροφή.

Μου αρέσουν όποιοι μοιάζουν με βαριά σταγόνα που αργοπέφτει από τα κατάμαυρα σύννεφα που σκεπάζουν τους ανθρώπους.Αυτοί είναι το προάγγελμα του κεραυνού και εξαφανίζονται σαν τον προάγγελο.

Έτσι κι εγώ είμαι ο προάγγελος του κεραυνού,μια βαριά σταλαγματιά από τα μαύρα σύννεφα που δεν είναι άλλο παρά ο Υπεράνθρωπος"

Για τον ΝΙΤΣΕ, λοιπόν.

Η γνωριμία μαζί του δεν μπορεί παρά να ανατρέψει και να ακυρώσει τα όποια ανόητα και δήθεν ακέραια δεδομένα μας, τις αποκρυσταλλωμένες παραδοχές μας, τον Παραμυθένιο μας κόσμο και το κοιμησμένο Εγώ μας.
Αρκεί η γνωριμία αυτή να μην καταστεί μόνιμη ή αποκλειστική.

Η ζωή του και το τέλος του ήταν θλιβερά...
Το τίμημα μιας ιδιοφυίας που διαρρηγνύει κάθε όριο..;

Ας τον ακούσουμε λίγο:

"Γιατί είσαι τόσο σκληρό;"
είπε κάποτε το κάρβουνο στο διαμάντι,
δεν είμαστε τάχα στενοί συγγενείς;"
Γιατί τόσο απαλοί;
Έτσι σας ρωτώ εγώ αδέρφια μου, γιατί μπας και δεν είστε αδέρφια μου;
Γιατί τόσο απαλοί , τόσο λίγο ανθεκτικοί κι υποχωρητικοί;
Γιατί υπάρχει τόση άρνηση κι υποταγή στις καρδιές σας;
...
Κι αν η σκληράδα σας δεν αστράφτει και δεν κόβει σε κομματάκια, πώς θα μπορέσετε μια μέρα να δημιουργήσετε μαζί μου;
Γιατί οι δημιουργοί είναι σκληροί.
Και θα πρέπει ευλογία να το θεωρείτε που θα αφήσετε το αποτύπωμα του χεριού σας πάνω στις χιλιετηρίδες σαν πάνω σε κερί.
Ευλογία να χαράζετε πάνω στη βούληση των χιλιετηρίδων σαν πάνω σε μέταλλο, -σαν κάτι ακόμη πιο σκληρό κι από το μέταλλο,
σαν κάτι πιο ευγενικό κι από το μέταλλο, εσείς.

Γιατί μόνο ο πιο ευγενικός είναι και τέλεια σκληρός.

ΝΙΤΣΕ Τάδε έφη Ζαρατούστρας

Σάς ονομάζω τρεις μεταμορφώσεις του Πνεύματος.
Πώς το πνεύμα θα γίνει μία καμήλα, κι η καμήλα ένα λιοντάρι, και το λιοντάρι θα γίνει τελικά ένα παιδί.

Υπάρχουν πολλά βαριά πράγματα για το πνεύμα, για το γερό πνεύμα που σηκώνει βάρη και που μέσα του κατοικεί ο σεβασμός και η θλίψη. Η δύναμή του είναι που ζητά το βάρος, όλο και περισσότερο βάρος.

Ποιό είναι το πιο βαρύ πράγμα ήρωές μου; -έτσι ρωτά το πνεύμα που σηκώνει βάρη- για να το φορτωθώ και να χαρώ τη δύναμή μου!

Μη και είναι τάχα τούτο εδώ: το να ταπεινωθεί κανένας και να πληγώσει την ίδια του την περηφάνια; Το να αφήσει την τρέλα του να αστράψει με σκοπό να κοροϊδέψει την ίδια τη σοφία του;

Ή μη και είναι τούτο εδώ: να τρεφόμαστε με βαλανίδια και με το χόρτο της γνώσης και για το καλό της αλήθειας να υποφέρουμε από πείνα ψυχής;

Ή μη και είναι τούτο εδώ: να αγαπούμε αυτούς που μας περιφρονούν και να απλώνουμε το χέρι στο φάντασμα που θέλει να μας τρομάξει;

Ή μη και είναι τούτο εδώ: να τσαλαβουτούμε σε βρώμικα νερά, όταν υπάρχει το νερό της αλήθειας, και να μην περιφρονούμε τα κρύα βατράχια και τους ζεστούς φρύνους;

Το πνεύμα που σηκώνει βάρη παίρνει πάνω του όλα αυτά τα βαριά πράγματα, σαν την ΚΑΜΗΛΑ που κουβαλά φορτία μέσα στην έρημο, έτσι και το πνεύμα τρέχει μέσα στην δική του έρημο.

Ποιός είναι ο μεγάλος δράκος που το πνεύμα δεν θέλει πια να ονομάζει αφέντη και θεό του;
"Ο-φεί-λεις", λέγεται ο μεγάλος δράκος. Μα το πνεύμα του λιονταριού λέει "Θέλω".
Το "Οφείλεις" κείτεται στο δρόμο του, αστράφτοντας από χρυσάφι, ένα κτήνος όλο λέπια, και πάνω στο κάθε λέπι αστράφτει ολόχρυσο κι από ένα "Οφείλεις".

"Όλες οι αξίες που έχουν κιόλας δημιουργηθεί, και το κάθε τι που δημιουργεί αξίες, είναι μέσα μου.
Στ' αλήθεια δεν θα υπάρξει πια κανένα "Θέλω"! Έτσι ήταν που μίλησε ο δράκοντας.

Αδελφοί μου, για πιο λόγο το λιοντάρι χρειάζεται μέσα στο πνεύμα; Γιατί να μη φτάνει το ζώο που σηκώνει όλα τα βάρη και που είναι όλο αυταπάρνηση και σεβασμό;
Να δημιουργήσει νέες αξίες; ακόμη και το λιοντάρι είναι ανίκανο για κάτι τέτοιο. Αλλά μπορεί να δημιουργήσει ελευθερία στον εαυτό του για τη νέα δημιουργία, να τι μπορεί να κάνει η δύναμη του λιονταριού.
Να δημιουργήσει ελευθερία στον εαυτό του και ακόμα ένα ΙΕΡΟ ΟΧΙ μπροστά στο καθήκον. Γι' αυτό χρειάζεται το λιοντάρι αδερφοί μου.

Να αποκτήσει το δικαίωμα σε νέες αξίες- αυτό είναι το πιο τρομερό επίτευγμα για ένα δεκτικό σε φορτίο πνεύμα που το κατοικεί ο σεβασμός. Αλήθεια σας λέω, το πνεύμα θα το κάνει αυτό σαν άρπαγας και σαν ζώο που κυνηγά τη λεία του.

Κάποτε αγαπούσε αυτό το "Οφείλεις" σαν το πιο ιερό του πράγμα: τώρα βρίσκει αυταπάτες και αυθαιρεσία ακόμα και στο πιο ιερό πράγμα, για να αρπάζει ελευθερία από την αγάπη του -λιοντάρι λοιπόν χρειάζεται για μια τέτοια αρπαγή.

Μα πείτε μου αδελφοί, τι μπορεί να κάνει ένα ΠΑΙΔΙ που να μην μπορεί να κάνει το λιοντάρι; Για ποιό λόγο το αρπακτικό λιοντάρι πρέπει να γίνει και παιδί ακόμα;
Το παιδί είναι η αθωότητα κι η λήθη, μια καινούργια αρχή, ένα παιχνίδι, ο τροχός που αυτοκινείται, μια πρώτη κίνηση, το ιερό ΝΑΙ.
Ναι, στο παιχνίδι της δημιουργίας, αδερφοί μου, χρειάζεται ένα ΙΕΡΟ ΝΑΙ . Την δ ι κ ή τ ο υ βούληση θέλει τώρα το πνεύμα, το πνεύμα που διαχωρίστηκε από τον κόσμο, κερδίζει τώρα τον δ ι κ ό τ ο υ κόσμο.

Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρας. Κι εκείνη την εποχή έμενε σε μία πολιτεία που την έλεγαν η Παρδαλή Αγελάδα.

ΝΙΤΣΕ, Ταδε εφη Ζαρατουστρας

θελω ομως να πω κατι για τον Νιτσε που δυστυχως τελευταια το ακουω συχνα.ο Νιτσε υπηρξε ναζιστης.η προπαγανδα εχει περασει ακομα και σε σχολικα βιβλια....απαραδεκτο.
ο Χιτλερ επειρεαστηκε απο την θεωρια του Νιτσε για τον υπερανθρωπο μονο και μονο επειδη δεν κατανοησε το βαθυτερο νοημα της.την παρον θεωρια δεν την εχω μελετησει πολυ για να ειμαι σιγουρος αλλα δεν νομιζω οτι εννοει αυτα που καταλαβε το Χιτλερ.
ειναι κριμα να πιστευει πολυς κοσμος οτι ο Νιτσε ηταν ναζιστης.

ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ
ΓΙΑΛΟΜ ΙΡΒΙΝ
Μετάφραση: ΑΝΔΡΙΤΣΑΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
Εκδόσεις: ΑΓΡΑ

Αλλά και ο προφήτης του,...υπέρ άνθρωπος!
«Το παρόν και το παρελθόν είναι δι εμέ κατ εξοχήν αφόρητα.
Θα ήτο αδύνατο να ζήσω , εάν δεν ήμην ο προφήτης εκείνου , το οποίον κατ ανάγκη θα έλθη.»

Διόνυσος ή Χριστός ;

Οι ψήφοι στον πρώτο θα πέσουν !

Κι όμως ισχύει και το ένα και το άλλο , αλλά και τίποτα από τα δύο.

Πρώτα ισχύει : «Τι είναι αγαθόν; Παν ότι ενισχύει εν τω ανθρώπω το συναίσθημα της δυνάμεως, την προς δύναμιν βούλησιν, αυτήν ταύτην την δύναμιν.
Τι είναι κακόν; Παν ότι κατάγεται εκ της αδυναμίας. Τι είναι επιβλαβέστερον παντός ελαττώματος ; Η συμπάθειαν προς τους ηττημένους και τους ασθενείς, ο Χριστιανισμός.»

Μετά όμως : «πάσα μεγάλη αγάπη είναι κατά πολύ ανωτέρα της συμπαθείας , διότι θέλει να δημιουργήση ότι αγαπά.»

Παρόλα αυτά ισχύει και : «Το ευαγγέλιον του είναι έκφρασις του ενστίκτου περί του πως πρέπει να ζη τις δια να αισθάνεται τον εαυτόν του εν τω ουρανώ , δια να αισθάνεται εαυτόν αιώνιον, ενώ καθ οιονδήποτε άλλον τρόπον ουδόλως αισθάνεται κανείς εαυτόν εν τω ουρανώ.»

Αλλά και : « Έλα οπίσω με όλα σου τα μαρτύρια , ω , έλα οπίσω εις τον δυστυχέστερον όλων των πτωχών και ερήμων , άγνωστε θεέ . Συ , ο πόνος μου , συ η τελευταία μου ευτυχία.»

Μετά και πάλι απ την αρχή στην ερωμένη του, την Ζωή…

Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ή βέβαιος όταν ερμηνεύει, την προσωπικότητα ή το έργο του.
Δηλαδή ότι ακριβώς κάνει και με τους άλλους φωτεινούς αστέρες και τα δημιουργήματα τους.
Μιλώ για αυτούς που η ποικιλία και το πολύπλοκο της φύσης τους , δεν σε αφήνει να αισθανθείς ποτέ σίγουρος για την ερμηνεία που έδωσες…

Άλλοι τον είπαν σοφό, άλλοι τρελό !
Ποιος ξέρει τι είναι σοφία, ρωτάω εγώ ;
Ποιος ξέρει τι είναι τρέλα , ξαναρωτώ ;