Miltos01

Κάπως όψιμα έρχομαι είναι η αλήθεια να καταθέσω κάποιες σημαντικές πληροφορίες για το βιβλίο που όταν πρωτοκυκλοφόρησε ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό. Αποτελεί δε ακόμη το θέμα του βιβλίου αυτού "ζωηρό αντικείμενο" συζήτησης ανθρώπων που αναζητούν την αλήθεια σε σχέση με το περιεχόμενό του. Για όλους αυτούς αλλά και για όσους δεν έτυχε (πράγμα δύσκολο) να το διαβάσουν παραθέτω το παρακάτω κείμενο...τα όποια συμπεράσματα αλλά και απόψεις όπως πάντα δικά σας...

Το μυθιστόρημα ξεκινά στο Παρίσι και συγκεκριμένα στο μουσείο του Λούβρου. Ο έφορος του μουσείου βρίσκεται νεκρός και τα μόνα στοιχεία για το φόνο οδηγούν σε έργα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Η εγγονή του νεκρού και ένα πραγματογνώμονας του Χάρβαρντ εξαπολύουν ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους του Παρισιού με σκοπό τη διαλεύκανση του φόνου. Η έρευνά τους καταλήγει σ' ένα σύγχρονο κυνήγι για το Άγιο Δισκοπότηρο σ' όλη την Ευρώπη.

Η κεντρική ιδέα του βιβλίου περιστρέφεται γύρω από την “ιδέα” ότι ο Ιησούς και η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν παντρεμένοι και είχαν παιδί. Οι απόγονοί τους ζουν σήμερα ανάμεσά μας. Η Μαρία η Μαγδαληνή πάντα κατά το βιβλίο αποτελεί τον διάδοχο του Ιησού (το άγιο δισκοπότηρο).

Το βιβλίο αντλεί τις αναφορές του από ένα άλλο βιβλίο με τίτλο “Το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο” των Μάικλ Μπέιτζεντ, Ρίτσαρντ Λι και Χένρι Λίνκολν. Το τελευταίο αξιώνει τον τίτλο του ιστορικού τεκμηρίου αν και αρκετοί ιστορικοί δεν διστάζουν να το χαρακτηρίσουν σαν ψευδοϊστορικό.

“Το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο” κάνει αναφορά στο Κοινό της Σιών, μιας οργάνωσης που δημιουργήθηκε για να προστατέψει τους απογόνους του Ιησού. Σύμφωνα με το βιβλίο σ' ένα γραφικό χωρίο της νότιας Γαλλίας το Ρεν-λε-Σατό το 1885 διορίζεται από την καθολική Εκκλησία ένας όμορφος, νεαρός παπάς ο Μπερενζέ Σονιέρ. Μέσα σε 2 χρόνια ο Σονιέρ αναλαμβάνει την αναστήλωση της εκκλησίας η οποία είχε αναγερθεί προς τιμή της Μαρίας της Μαγδαληνής το 1059. Κατά τη διάρκεια της αναστήλωσης -και σύμφωνα πάντα με το μύθο- ο παπάς ανακαλύπτει μια κοίλη κολόνα κάτω από την Αγία Τράπεζα η οποία περιέχει μια σειρά από περγαμηνές. Με την ανακάλυψη των περγαμηνών ο Σονιέρ γίνεται πάμπλουτος. Ξοδεύει πολλά λεφτά για τον εαυτό του και τους φίλους του. Ανακαινίζει την εκκλησία μέσα στην οποία ζει και ο ίδιος. Όμως ο Σονιέρ δεν σταματά εκεί. Συνεχίζει να ξοδεύει ασύστολα τα χρήματα και χτίζει ένα μικρό πύργο σε μια βουνοπλαγιά προς τιμή της Μαρίας της Μαγδαληνής. Ο διάκοσμος της εκκλησίας που αναστηλώνει είναι πράγματι φανταχτερός και στην κεντρική της είσοδο χαράζει την επιγραφή “TERRIBLI EST LOCUS I STE” υπονοώντας ότι η εκκλησία έκρυβε κάτι πολύ τρομακτικό. Στο εσωτερικό της τοποθέτησε ομοίωμα του δαίμονα Ασμοδαίου φύλακα των κρυμμένων θησαυρών και ανάγλυφα που αναπαριστούν την Οδό του Μαρτυρίου. Οι τοιχογραφίες όμως και τα ανάγλυφα δεν συμφωνούν με τις βιβλικές διηγήσεις. Στο σημαντικότερο ίσως ανάγλυφο της εκκλησίας υπάρχει ο υπαινιγμός ότι ο Ιησούς μεταφέρθηκε εκτός του τάφου μετά τη Σταύρωση. Ο Σονιέρ πέθανε το 1917 απένταρος χωρίς να αποκαλύψει το μυστικό των περγαμηνών που ανακάλυψε.

Οι συγγραφείς του “Άγιο Αίμα και Άγιο Δισκοπότηρο” πιστεύουν ότι ο Ιησούς παντρεύτηκε με τη Μαρία την Μαγδαληνή κάνοντας μαζί της ένα παιδί. Και οι δυο τους (μάνα και παιδί) διέφυγαν στη νότια Γαλλία. Τέσσερις αιώνες αργότερα ένας από τους απογόνους του ενώθηκε (αναμίχθηκε) με τη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας και δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτό η δυναστεία των Μεροβίγγειων.

Οι Μεροβίγγειοι είναι η πρώτη γαλλική δυναστεία που βασίλεψε σε μέρη της σημερινής Γαλλίας και της Γερμανίας από τον 5-8 αιώνα μΧ. Τα ονόματα των Μεροβίγγειων αναφέρονται στους “Μυστικούς Φακέλους” που ανακαλύφθηκαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού το 1975 και περιλαμβάνουν το γενεαλογικό δέντρο των Μεροβίγγειων. Μέσα από τις σελίδες των “Μυστικών φακέλων” ξεπηδά η μυστική οργάνωση το Κοινό της Σιών με μέλη της όπως ο Ισαάκ Νεύτων ας και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι με αποστολή να προστατεύουν τους απογόνους του Ιησού για εκατοντάδες έτη.

Στους “Μυστικούς Φακέλους” οδήγησε τους συγγραφείς ο Γάλλος Πιέρ Πλαντάρ που υποστήριζε ότι είναι γνήσιος απόγονος των Μεροβίγγειων και ίσως ένας από τους μεγαλύτερους Μάγιστρους του Κοινού της Σιών.

Οι ομοιότητες μεταξύ του “Κώδικα Ντα Βίντσι” του Μπράουν και του “Άγιο Αίμα και Άγιο Δισκοπότηρο” είναι εμφανείς. Πιο συγκεκριμένα το όνομα του έφορου του μουσείου που βρίσκεται δολοφονημένος με ένα περίεργο κώδικα δίπλα στο σώμα του είναι Ζακ Σονιέρ και έχει το ίδιο επίθετο με τον ιερέα του Ρεν-λε-Σατό που είδαμε πιο πάνω. Αυτός ο Σονιέρ υποτίθεται ότι είναι ο Μέγας Μάγιστρος του Κοινού της Σιών. Η εγγονή του δολοφονηθέντος εφόρου η Σοφί Νεβό Πλαντάρ έχει το ίδιο επίθετο με τον Γάλλο που ανακάλυψε τους Μυστικούς Φακέλους. Επίσης έξω από το Παρίσι στο Σατό Βιλέτ, αυτή και ο Ρόμπερτ Λάνγκτον, τον αποκρυπτογράφο από το Χάρβαρντ απευθύνονται για βοήθεια στον ειδικό για το Δισκοπότηρο Λι Τίμπινγκ. Το όνομα αποτελεί αναγραμματισμό 2 εκ των 3 συγγραφέων του “Αγίου Αίματος και του Άγιου Δισκοπότηρου” των Λι και Μπέιτζεντ. Ξεκάθαρα στο σημείο αυτό ο Νταν Μπράουν κλείνει το μάτι στους συγγραφείς του βιβλίου “Το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο”.

http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=1240

Πρέπει να σημειώσω εδώ για τον αναγνώστη ότι:

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Και τώρα η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας!!!

Η σχέση ανάμεσα στον Ιησού και την Μαρία την Μαγδαληνή στον “Κώδικα Ντα Βίντσι” υποστηρίζεται στα “Γνωστικά Ευαγγέλια” που ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο το 1945. Σε αυτά ο Ιησούς παρουσιάζεται περισσότερο ανθρώπινος παρά θεϊκός. Το πρόβλημα με τα γνωστικά ευαγγέλια είναι ότι η εκκλησία τα θεωρεί ΑΠΟΚΡΥΦΑ και αρκετοί μελετητές μεταγενέστερα των Ευαγγελίων. Η αξιοπιστία τους ως προς την ιστορική αλήθεια αποδυναμώνεται καθώς ο χρόνος συγγραφής θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κριτήρια αξιολόγησης των κωδίκων.

Μετά το θάνατο του Σονιέρ (πέθανε απένταρος) το κτήμα του αγοράστηκε από τον Νοέλ Κορμπί. Ο Κορμπί μεταμόρφωσε το κτήμα σε ξενοδοχείο και το ονόμασε “Το ξενοδοχείο του Πύργου” ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ ταυτόχρονα την ιστορία του Σονιέ όπως την γνωρίσαμε παραπάνω για εισπρακτικούς καθαρά λόγους (την σημαντική αυτή αποκάλυψη έκανε ο δημοσιογράφος Ζαν-Λικ Σομιέγ).

Πηγή πληροφόρησης του Σομιέγ ήταν πιο άλλος από τον τρομερό δήθεν μεγάλο Μάγιστρο του Κοινού της Σιών Πιέρ Πλαντάρ. Ο Πλαντάρ παραδέχτηκε στο Σομιέγ ότι επισκέφθηκε το χωριό Ρεν-λε-Σατό το 1950 “...άκουσε την ιστορία-μύθο του Σονιέρ και άρχισε να γράφει...”. Μεγαλομανής και μυθομανής καθώς ήταν δημιούργησε τους “Μυστικούς Φακέλους” του Κοινού της Σιών τους οποίους αργότερα είπε ότι ανακάλυψε στην Εθνική Βιβλιοθήκη το 1975. Τόσο μεγάλη ήταν η μωροφιλοδοξία του που με μεγάλη υπομονή κάθισε και σύνταξε όλες τις γενεαλογίες των Μεροβίγγειων με τελικό κρίκο της αλυσίδας αυτής τον ίδιο του τον εαυτό!!! Ο κύριος στόχος τους να διεκδικήσει -αν ήταν δυνατόν- τον θρόνο της Γαλλίας εμφανιζόμενος σα νόμιμος διάδοχός του.

Οι υποψίες για τους “Μυστικούς Φακέλους” και η αποκάλυψη της απάτης ξεκίνησε όταν οι ιστορικοί αναρωτήθηκαν πως είναι δυνατόν κάποιοι φάκελοι που υποτίθεται ότι είναι μυστικοί βρίσκονται καταχωρημένοι στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού. Είναι σαν κάποιος που θέλει να αποκρύψει κάτι πάει και το καταθέτει στην Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου!!! Επίσης καμία μα καμία ιστορική αναφορά δεν υπάρχει ότι ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι υπήρξε ένα από τους μεγάλους Μάγιστρους του Κοινού της Σιών, που και αυτή σαν οργάνωση αποδείχτηκε τελικά μια ΑΠΑΤΗ.

Και κάποιες ακόμη πληροφορίες από μένα:

Ο Λεονάρντο δεν πήγε σχολείο όπως όλα τ' άλλα παιδιά αλλά αντίθετα μελετούσε ατέλειωτες ώρες τα λουλούδια, τα δέντρα και τα ζώα. Πάντα έλεγε ότι “η φύση είναι ο ποιο σοφός δάσκαλος των ανθρώπων”.

Όταν ήταν μικρός, 2 μεγάλες πλημμύρες στην Φλωρεντία τον φόβισαν τόσο πολύ που απέκτησε εφιάλτες για όλη του τη ζωή.

Ο δάσκαλός του -που ήδη αναφέρθηκε- ο Αντρέα Ντελ Βερόκιο- ήταν προστατευόμενος της οικογένειας των Μεδίκων πράγμα που εξασφάλισε στο Λεονάρντο την είσοδο στην υψηλή κοινωνία της Φλωρεντίας. Δεν γίνεται να μιλάμε για την Αναγεννησιακή Φλωρεντία χωρίς αναφορά στη δυναστεία των Μεδίκων!

Συμπεραίνουμε ότι ήταν μάλλον ομοφυλόφιλος από το γεγονός ότι οι ανατομικές του γνώσεις για το γυναικείο σώμα ήταν φτωχές σε σχέση πάντα με το ανδρικό που οι λεπτομέρειες εντυπωσιάζουν πραγματικά. Επίσης σε καμία από τις σημειώσεις του δεν αναφέρει πουθενά τη σχέση του με κάποια γυναίκα. Πολύ αργότερα όταν ο Φρόιντ (μια άλλη ιδιοφυΐα στο χώρο όμως της ψυχολογίας και ψυχανάλυσης) μελέτησε τα κείμενά του κατάληξε στο συμπέρασμα ότι ο Λεονάρντο δεν αγκάλιασε ποτέ με πάθος μια γυναίκα...

Γνωρίζουμε επίσης ότι ήταν χορτοφάγος καθώς και ότι ήταν αριστερόχειρας. Αν και μπορούσε να γράψει ταυτόχρονα και με τα δυο χέρια στις σελίδες ενός βιβλίου, έγραφε συνήθως με το αριστερό και ανάποδα (αντικατοπτρικά) εμφανίζοντας έναν αρκετά “δύσκολο” χαρακτήρα. Οι σημειώσεις του διαβάζονται μπροστά στον καθρέφτη.

Ο Μάγος της Αναγέννησης, ο ειδικός στην Ανατομία, τη Βοτανολογία, τη Βιολογία, ο Μηχανικός, ο Αρχιτέκτονας, ο Ζωγράφος, ο Εφευρέτης κερδίζει σίγουρα τον τίτλο του ευφυέστερου ανθρώπου πάνω σ 'αυτό τον πλανήτη (όχι δεν είναι ο Αϊνστάιν).

Τι είναι αυτά που γράφονται και λέγονται;;; Είναι δηλαδή ΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ τα παραπάνω; Ας σοβαρευτούμε...Μετά από 2000 χρόνια ΦΩΤΙΣΜΟΥ και ΔΡΑΣΗΣ (Πνεύματος) ο ΜΕΣΣΑΙΩΝΑΣ ζεί και βασιλεύει στην πατρίδα μας.

Εν πολλοίς συμφωνώ με τα σχόλια του Trithemius...

Η αγία γραφή ΔΕΝ είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο -και ως εκ τούτου η προσέγιση της δεν μπορει να είναι επιστημονική- γιατί:
1. Δεν έχει την καθολική αποδοχή της επιστημονικής κοινότητας
2. Αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία δεν μπορούν να διασταυρωθούν επιστημονικά (θαύματα, οράματα κτλ)
3. Η καινή διαθήκη -το ένα απο τα δύο βιβλία της- γράφτηκαν απο πιστούς ανθρώπους με παραλήπτες της πάλι πιστούς στη νεοσύστατη για τότε θρησκεία. Λείπει λοιπόν η "εξωτερική μαρτυρία" άλλων πηγών για τα γεγονότα που περιγράφονται
4. Περιέχει χρονολογικές ανακολουθίες αλλά και αντιφάσεις (ιστορικές και αναφορές)
5. Περιγράφει μελλοντικά γεγονότα (Αποκάλυψη του Ιωάννη) που δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη - είναι προσωπικά οράματα και βιώματα του αφηγητή της.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι Θεόπνευστη και ότι δεν μπορεί να οδηγήσει τους αναγνώστες της στην Αλήθεια που είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Γιατί η έννοια της "Αλήθειας" είναι ευρύτερη απο αυτή της επιστήμης

"Κάθε ιστορία κάποτε τελειώνει..."
(Ινδικό)

Η ιστορία (η ιστορία της ανρθωπότητας) είναι ένα φαινόμενο που ΔΕΝ εκτυλίσσεται με σταθερή ταχύτητα, αλλά με μια ταχύτητα ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΜΕΝΗ. Ο αριθμός των ανθρώπων αυξάνει, για να καταλήξει στις μέρες μας σε ένα είδος "δημογραφικής έκρηξης". Υπολογίζουν ότι ο πληθυσμός της γής πριν 250 αιώνες ήταν 1 εκατομμύριο. Πρίν 70 αιώνες, στην αρχή περίπου της νεολιθικής εποχής, ήταν 10-20 εκατομμύρια. Απο εδώ αρχίζει η ιστορική περίοδος της ανθρωπότητας, απο εδώ αρχίζει το φαινόμενο που ονομάζεται "Ιστορία".

Το πιο σημαντικό ανθρώπινο φαινόμενο είναι ότι ΟΛΗ Η ΑΝΡΘΩΠΟΤΗΤΑ μπαίνει πια στην "ιστορική σφαίρα". Έτσι βλέπουμε τις τελευταίες λιγοστές "φυλές" που ήταν απομονωμένες (σε λαούς της Αφρικής και της Κεντρικής Αμερικής) να βγαίνουν απο την προϊστορική ύπαρξη και να ετοιμάζουν την είσοδό τους στην ιστορική. Πριν ογδόντα χρόνια περίπου η ανθρωπότητα αριθμούσε 2 δισεκατομμύρια μέλη, σήμερα την υπολογίζουν πάνω απο 6 ίσως και 7. Επειδή τίποτα δεν προαναγγέλει ότι θα σταματήσει εκεί, γι' αυτό μιλούν για μια ανθρωπότητα των 10, των 25, των 100 εκατομμυρίων!!!

Το διάγραμμα της αύξησης του πληθυσμού ακολουθεί μια πορία ανοδική. ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, των κάθε είδους γνώσεων, της παραγωγής ενέργειας, της ταχύτητας των μεταφορικών μέσων κτλ. Απο το άρμα μέχρι το διαστημόπλοιο η απόσταση είναι τεράστια. Όλα τα προηγούμενα έχουν μια πορεία επιταχυνόμενη, και αν καθήσουμε να σκεφτούμε λίγο παραπάνω θα δούμε ότι η ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΑΥΤΗ γίνεται με ΤΑΞΗ, σύμφωνα με ορισμένους νόμους που εκφράζονται μαθηματικά. Το "τυχαίο" των ανακαλύψεων και της προόδου είναι κάτι το επίπλαστο, το φαινομενικό. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ , ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ, δεν έχουμε εξακριβώσει την αρχή που κυβερνά την επιτάχυνση!

Λένε συνήθως πως η πρόοδος φέρνει πρόοδο. Μ' αυτό θέλουν να πουν ότι μια ανακάλυψη, μια εφεύρεση, μια πραγματοποίηση, φέρνει μια άλλη ή καλύτερα πολλές άλλες. Στην πραγματικότητα η απάντηση που παίρνει ο ερευνητής σε μια του ερώτηση , τον υποχρεώνει να θέσει ένα αριθμό νέων ερωτήσεων. Η λύση του προβλήματος της διάσπασης του ατόμου δημιούργησε νέα ερωτηματικά, πολλά απο τα οποία παραμένουν χωρίς απάντηση.

Είναι ενδιαφέρον να προσέξουμε απο ΠΟΛΥ κοντά και να μελετήσουμε ορισμένα διαγράμματα με το φακό. Τότε θα δούμε ότι η εξέλιξη των ταχυτήτων των μέσων μεταφοράς, υποδιαιρείται στη πραγματικότητα σε μια σειρά διαγραμμάτων που ΑΛΛΗΛΟΔΙΑΔΕΧΟΝΤΑΙ και, κατά κάποιο τρόπο, "παίρνου τη σκυτάλη" το ένα απο το άλλο: άρμα, άμαξα, αυτοκίνητο, κλασικό αεροπλάνο, αεριωθούμενο, διαστημόπλοιο.

Το καθένα απ' αυτά τα διαγράμματα ακολουθεί μια δική του εξέλιξη, ίδια κατά προσέγγιση με ένα διάγραμμα λεγόμενο λογιστικό.

Συγκεκριμένα, το διάγραμμα των εξελίξεων ενός φαινομένου αντιστοιχεί πρώτα σε μια φάση αύξησης παραπλήσια με τη γεωμετρική πρόοδο, κατόπι σε μια φάση όπου η αύξηση φρενάρεται απο τα όρια φυσικά (αυξανόμενες τεχνικές δυσκολίες), για να κορυφωθεί τέλος περίπου σε ένα όριο που θα ξεπερνιέται πολύ σπάνια και το οποίο καθορίζει μαι κάποια κατάσταση ισορροποίας.

Ένα ωραίο παράδειγμα διαγράμματος τέτοιου είδους είναι το διάγραμμα των παγκόσμιων ρεκόρ στον αθλητισμό πχ όπου το ρεκόρ του κόσμου των 100 μέτρων ή του άλματος σε ύψος έχει φθάσει στο αποκορύφωμά του και δεν πρόκειται να ξεπερασθεί παρά εξαιρετικά σπάνια και σε βαθμό ΑΣΗΜΑΝΤΟ (χωρίς ντόπινγκ...)

Το ίδιο συμβαίνει και στο τομέα της τεχνολογίας. Κάθε μεταφορικό μέσο ακολουθεί στην εξέλιξή του το διάγραμμα: πρόοδος, γρήγορη στην αρχή, επιβραδυνόμενη κατόπι, για να καταλήξει στο αποκορύφωμα.
΄
Έτσι το αυτοκίνητο έφτασε στο αποκορύφωμα προς το τέλος του 1930, το κλασικό αεροπλάνο προς το 1950, το αεριωθούμενο προς το 1970. Όμως -και εδώ είναι το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ- ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΟΥ , ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗ ΣΚΥΤΑΛΗ, αντικαθιστώντας κατα κάποιο τρόπο αυτό που εξήντλησε τις δυνατότητές του.

Συνεχίζεται...

Φίλε Ποσειδώνιε, δεν έκανα ΦΥΣΙΚΗ ανάλυση του φαινομένου, αλλά έναν παραλληλισμό και μόνο, θέλοντας να αποδείξω κατοπινά ότι η ΩΘΗΣΗ βρίσκεται μέσα σε κάθε ΝΕΑ ΔΟΜΗ.



Εδώ έχεις δίκαιο!!! Δεν ήταν ότι καλύτερο σαν παράδειγμα, ήταν όμως κάτι που μου ήρθε στο μυαλό εκείνη τη στιγμή.



Σίγουρα η αντιβίωση είναι αναπόφευκτη σε τέτοιο τραύμα!!! και μάλιστα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ της ηλικίας του τραυματισμένου...όμως οι ανατολίτικες τεχνικές δεν έχουν ΚΑΘΟΛΙΚΗ αποδοχή, και επιπλέον είναι αμφισβητίσιμες.
Όμως εκείνο που θέλω να σου πώ είναι ότι μάλλον "κολλάς" στα παραδείγματα που φέρνω και τα οποία χρησιμοποιώ 'συμβολικά' για να περιγράψω τις σκέψεις μου. Δικαιωμά σου βέβαια να τα θεωρείς ατυχή...



Το βλήμα σίγουρα θα βρεί το στόχο του:τα επόμενα χρόνια θα βρείς αυτά που περιγράφω μπροστά σου...

Θα αρχίσω απο το πρώτο ερώτημα. Η όποια απάντηση σε ότι αφορά τα μέλλοντα αντλείται απο τις παρατηρήσεις πάνω στην εμπειρία του παρελθόντος και του παρόντος. Αυτή η εμπειρία μας πληροφορεί ότι - όσο θα υπάρχουν άνθρωποι- η κοινωνία ΔΕΝ πεθαίνει. Αλλάζει μόνο, με το χρόνο, η ΔΟΜΗ της. Εκείνο που πάντα πεθαίνει είναι η μια συγκεκριμένη κοινωνική δομή, για να τη διαδεχθεί μια άλλη κοινωνική δομή. Η ΝΕΑ ΔΟΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΩΘΗΣΗΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΕΚΕΙΝΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ.

Για παράδειγμα: Είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να μετρήσω ένα-ένα τους κόκκους της άμμου που υπάρχουν μέσα σε ένα κυβικό μέτρο. Η ολόκληρωση της μέτρησης αυτής έχει ένα όριο ανυπέρβλητο: ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ. Αν όμως αλλάξω τη ΜΕΘΟΔΟ της μέτρησης, μπορώ να ξέρω τον αριθμό των κόκκων μέσα σε μια μόνο ώρα!. Γιατί δε θα θέλω περισσότερο απο μια ώρα για να μετρήσω τους κόκκους που υπάρχουν μέσα σε ένα κυβικό εκατοστό και μετά να τους πολλαπλασιάσω επι το ένα εκατομμύριο. ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΔΩΣΕ ΝΕΑ ΩΘΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΜΟΥ.

Αλλο παράδειγμα: Αν η μέγιστη ωριαία αμοιβή ενός καθηγητή είναι 10 Ευρώ, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι τα ημερήσια έσοδά του δε μπορεί να είναι περισσότερα απο 60 ευρώ, όσες ώρες δηλαδή αντέχει να εργάζεται στο 24ωρο πολλαπλασιασμένες επι 10 Ευρώ (6Χ10). Αυτό το ανυπέρβλητο όριο μπορεί να ξεπεραστεί κατά πολύ, τις περισσότερες φορές κατά το πολλαπλάσιο, αν αλλάξει η δομή της εργασίας του καθηγητή. Αν π.χ ανοίξει φροντιστήριο ή ένα ιδιωτικό σχολείο. ΚΑΙ ΕΔΩ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΩΘΗΣΗ.

Με τα παραδείγματα που ανέφερα φαίνεται ότι η ενέργεια ώθησης βρίσκεται μέσα στη δομή του κάθε συστήματος. Ταυτόχρονα δίνω την απάντησει στο αρχικό μας ερώτημα: αν το ανθρώπινο είδος πρόκειτα να εξαφανισθεί όταν εξαντληθεί το βιολογικό του δυναμικό, αν δηλαδή η διάρκεια της ζωής του είδους έχει ένα όριο ανυπέρβλητο.

Είδαμε ότι παντού υπάρχουν όρια αξεπέραστα, όσο η δομή παραμένει αμετάβλητη. Είδαμε ακόμα ότι η υπέρβαση των ορίων γίνεται ΜΟΝΟ με την αλλαγή της δομής.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ ΤΟΥ. Μα θα μου πεί κάποιος ότι στον άνθρωπο η εξέλιξη συνεχίζεται ΔΕΝ έχει σταματήσει! Σωστά! μόνο που η εξέλιξη αυτή πραγματοποιείται πάνω στην υπάρχουσα δομή. Είμαστε λοιπόν καταδικασμένοι στην εξαφάνιση; Αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις δομές μας, είναι βέβαιο ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, οι άνθρωποι της γής, μπορούμε να ΣΧΗΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΟΜΗ. Ο νέος οργανισμός θα έχει βάση ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ (όλους εμάς) και θα αποτελεί τη νέα βαθμίδα της εξέλιξης.

Το ηλεκτρόνιο με τους οποιουσδήποτε συνδυασμούς του μας δίνει τα 104 γνωστά χημικά στοιχεία. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ. Το μόριο όμως, που προήλθε απο τα ηλεκτρόνια (τα πολλά ηλεκτρόνια), μας δίνει με τους διάφορους συνδυασμούς τους (δομές) 1.200.000 περίπου ουσίες! Η εξέλιξη για το ηλεκτρόνιο ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ, αφού αυτό εξήντλησε το απόθεμά των δυνατών συνδυασμών του. Συνεχίσθηκε η εξέλιξη όμως με τις νέες δομές που προήλθαν απο το ΙΔΙΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟ.

Η εξέλιξη μας έδειξε ότι η κάθε νέα βαθμίδα, το κάθε ΝΕΟ ΣΥΝΟΛΟ, σχηματίζεται με στοιχεία που αποτελούσαν ΣΥΝΟΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΒΑΘΜΙΔΑ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι τα στοιχεία που αποτελούν το νέο σύνολο έχουν χαρακτηριστικά "ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ" απο τα απλά χαρακτηριστικά που είχαν στο προηγούμενο στάδιο, όταν ήταν τα ίδια σύνολα. ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΕΤΕΧΟΥΝ.

Η ΥΛΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΖΩΝΤΑΝΗ" ΠΑΡΑ ΟΣΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ. Με άλλα λόγια, οι ιδιότητες του συνόλου γίνονται εν μέρει και ιδιότητες των στοιχείων που το συνιστούν, ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ την ολοκληρωμένη έκφραση των ατομικών ιδιοτήτων αυτών των στοιχείων.

Αυτό το ουσιαστικό κριτήριο της εξέλιξης μας επιτρέπει να σκεφθούμε ότι τα στοιχεία "Άνθρωπος" που θα μετέχουν στο νέο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ θα είναι κάτι Π Ε Ρ Ι Σ Σ Ο Τ Ε Ρ Ο απο ότι το σύνολο Άνθρωπος όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Η ενοποίσηση άρχισε (βλ. Διαδίκτυο) και θα συνεχισθεί με πορεία προς τη ΝΕΑ ΔΟΜΗ. Όταν αυτή ολοκληρωθεί τότε όπως ο πόνος του ενός κυττάρου γίνεται "γνωστός" σε όλα τα κύτταρα του σώματος μας, ο πόνος του ενός Ανθρώπου θα είναι πόνος ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Αυτά...

Με το παραπάνω ερώτημα "Που πάμε?" ανοίγω ένα νέο νήμα, αναζητώντας ΟΧΙ την ατομική πορεία μας, ΑΛΛΑ τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ πορεία όλης της ανθρωπότητας... Σας παραθέτω κάποιες σκέψεις:

Όταν ένα πυροβόλο εκτοξεύσει ένα βλήμα, αυτό φέρνει μαζί του την ενέργεια ώθησης που απέκτησε και η οποία ελλατώνεται όσο το βλήμα απομακρύνεται απο την αφετηρία του. Θάρθη λοιπόν μια στιγμή που η ενέργεια ώθησης θα γίνει ΜΗΔΕΝ και τότε το βλήμα - χωρίς πια καθόλου ενέργεια - θα πάψει κινούμενο και θα πέσει.

Αναρρωτιέμαι μήπως το ίδιο ισχύει και στα βιολογικά φαινόμενα, στα κοινωνικά, ή ακόμη και σε αυτό τον ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ. Μήπως δηλαδή -αν δεν είναι ικανά για ανανέωση - παύουν να υπάρχουν, επειδή εξαντλήθηκε η αρχική τους "ενέργεια ώθησης";

Η παλαιοντολογία είναι γεμάτη απο είδη που εξαφανίστηκαν γιατί εξαντλήθηκε το βιολογικό τους δυναμικό. Λαοί ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΙ, με πολλές σελίδες ιστορίας, χάθηκαν για τον ίδιο επίσης λόγο. Όταν γηράσκει και πεθαίνει το στοιχείο -άνθρωπος γιατί να μη συμβαίνει το ίδο με το σύνολο-ανθρώπινο είδος;

Η ταχύτητα επούλωσης των πληγών σε διαφορετικές ηλικίες δείχνει ότι με την πάροδο του χρόνου τα κύτταρα χάνουν το δυναμισμό τους. Η πλήγή, ενός παιδιού 5 ετών, επιφάνειας 10 τετραγωνικών εκατοστών, "κλείνει" μέσα σε 4-5 μέρες. Η ίδια πληγή θέλει για να "κλείσει" 15 ημέρες σε έναν άνδρα 40 ετών, και 32 ημέρες σε έναν εξηντάρη. Θα ήθελα ακόμα να υπενθυμίσω ότι οι έρευνες με τη βοήθεια ραδιενεργών ισοτόπων απέδειξαν ότι στους ηλικιωμένους οργανισμούς ο μεταβολισμός είναι όλο και περισσότερο αργός και η αποκατάσταση των ειδικών μοριακών δομών όλο και πιο πολύ ασθενής. ΕΝΑΣ ΓΗΡΑΣΜΕΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΑΝΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΟΥΣΙΩΔΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΟΝΤΟΣ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΤΑ ΜΗ ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ.

Αυτές οι διαπιστώσεις θέτουν αυτόματα ένα ερώτημα που μας γεμίζει ανησυχία; ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ, ΑΦΟΥ ΕΞΑΝΤΛΗΣΕΙ ΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟ, ΤΕΛΙΚΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ; Ταυτόχρονα κάνει έμμεσα την εμφάνισή του και ένα άλλο ερώτημα; ΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΒΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΩΘΗΣΗΣ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΥΡΟΒΟΛΟ, ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ;

Περιμένω τις αντιδράσεις σας...και θα παραθέσω στη συνέχεια κάποιες σκέψεις...

Μπράβο Μιχάλη! ακριβώς και εγώ εκεί ήθελα να το "εστιάσουμε" το θέμα. Το ότι συμβαίνει (σπάνια βέβαια) είναι γεγονός, και το παράδειγμα που έφερες είναι χαρακτηριστικό (το είχα και εγώ στο μυαλό μου όταν έγραφα το εισαγωγικό post).
Μιλάω πολλές φορές καθώς γράφω για μια "άλλου είδους" πληροφορία την διαισθητική. Μιλάω για αυτήν την πληροφορία αν και θα έπρεπε να ήμουν ο τελευταίος καθώς δεν έχω ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΑΙΣΘΗΤΙΚΟ, ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ ας το πούμε χάρισμα! Αλλά επειδή εγώ το "στερούμαι" δεν σημαίνει ότι αυτό το "κάτι" δεν υπάρχει. Ας ελπίσουμε ότι μέσα στο χρόνο,στο post αυτό, θα απαντήσουν άνθρωποι με τέτοια ικανότητα, χωρίς βέβαια ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΕΣ.
Σημειωτέον, παράλληλα παραδείγματα εμφανίζονται και σε άλλες μορφές τέχνης: ζωγραφική, γλυπτική, αλλα και στα μαθηματικά (Gauss), φυσική κτλ.
Νομίζω ότι το θέμα, εάν ερευνηθεί έχει τρομερό ενδιαφέρον, οψώμεθα...

Νομίζω ότι το "παράξενο" ή το μεταφυσικό ενός μουσικού που γεννιέται δεν έχει ακόμα αγγιχθεί απο κανέναν στο forum. Αναφέρομαι στα "πηγαία ταλέντα", στους ανθρώπους που "γεννιούνται" με τη μουσική. Τι πιστεύετε, πια είναι η γνώμη σας;
Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι κάθονται στο πιάνο για πρώτη φορά και παίζουν "διαισθητικά". Τι λέτε, σας έχει προβληματίσει;

Μα αυτό συζητάμε εδώ kiklonas...Δεν έχουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι τις ίδιες αντοχές στον πόνο, στη θλίψη, στην εγκατάλειψη. Και ας μη ξεχνάμε και τούτο, ότι δηλαδή ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ. Σε οποιαδήποτε περίπτωση -άλλωστε ήδη έχω τοποθετηθεί- πιστεύω ότι η ΠΙΣΤΗ σε κάτι ΕΞΩ απο εμάς αποτελεί την ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΚΤΙΝΑ ΦΩΤΟΣ που οι άνθρωποι χρειάζονται σε ακραίες στιγμές της ζωής τους. Αυτή την ΕΛΠΙΔΑ -την οποία σε προηγούμενα μηνύματά μου προσωποποίησα είναι ΑΝΑΓΚΗ, να την κρατούμε ζωντανή.

Τώρα για το εάν επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται θεολογικά, θρησκευτικά κτλ νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο ελάχιστα ή και καθόλου ενδιφέρει ανθρώπους που βιώνουν την απελπισία...

Μα γι' αυτό σε κάποιο άλλο νήμα έγραψα ότι ο Χριστός είναι το σύμβολο της ανθρώπινης ελπίδας, η προσδοκία και η ΕΞΟΔΟΣ...
Τότε δέχτηκα την κριτική κάποιων ότι "ακούγομαι" σαν ιεροκύρηκας!!! Ας προσέξουν λοιπόν τι γράφουν, και τι λένε όλοι αυτοί, μην κλείνουμε την πόρτα στην ΕΛΠΙΔΑ, κάποιοι-αρκετοί την έχουν ΑΝΑΓΚΗ...

\r\n
\r\nΕγώ πάλι δεν καταλαβαίνω απο δω και κάτω τις ερωτήσεις σου; Δεν θα απαντήσουμε και τα αυτονόητα!
\r\nΝα αποδεχθείς; και για πιο λόγο; Προθεσή μου όταν σου απάντησα δεν ήταν να σε κάνω να αποδεχτείς αυτά που λέω. Άλλωστε προσεγγίσεις κάνουμε στα θέματα και τα ερωτήματα που θέτονται.

Σωστά, αλλά η σωστή ερμηνεία δεν μπορεί να προέλθει μέσα απο επιλεκτικά ερωτήματα. Και η "εισαγωγή" στην αρχή της αφήγησης των πειρασμών που υπέδειξα είναι κατα τη γνώμη μου ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΗ. Επι της ουσίας τώρα: Όχι δεν πρόκειται για όνειρο. Η πνευματική εμπειρία είναι ζώσα, βέβαια ζώσα για αυτόν που τη ζεί...και δυστυχώς δεν ΜΕΤΑΓΓΙΖΕΤΑΙ. Απλά κοινοποιείται στους τρίτους μέσα απο εικόνες-σύμβολα.



Η ανάγκη αυτή ικανοποιείται μέσα στην εκκλησία Του, και εδώ αρχίζει το μεγάλο δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, καθότι εκκλησίες πια δεν...

Επανέρχομαι σήμερα στο θέμα των πειρασμών του Ιησού προεκτείνοντας τη σκέψη μου και ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ πλεον αυτών που διατύπωσε η elenitsa. Άλλωστε οι ρόλοι ενίοτε μπορούν και ν' αναστραφούν, και ο απαντών να γίνει και ερωτόμενος!!!

Μου έκανε εξ αρχής εντύπωση που στις ερωτήσεις της elenitsas σχετικά με τους πειρασμούς του Ιησού δεν την προβλημάτισε η φράση : "Τότε ο Ιησούς φέρθηκε πάνω στην έρημο από το Πνεύμα, για να πειραχτεί από το Διάβολο". Και εγώ ερωτώ:

Πως νομίζετε ότι έγινε αυτή η μεταφορά του Ιησού στην έρημο; Μήπως πάνω σε "μαγικό χαλί"; ή μήπως με "τηλεμεταφορά" τύπου StarTrek!!! Νομίζω ότι απο εδώ θα έπρεπε να είχε αρχίσει ο προβληματισμός σου elenitsa... Και για να το κάνω το ερώτημα πιο ευθύ το θέτω και αλλιώς: τι σημαίνει η έκφραση "μεταφέρομαι υπο του Πνεύματος"; Η απάντηση στο ερώτημα κατα τη γνώμη μου είναι το κλειδί της ερμηνείας και της υπόλοιπης αφήγησης.

Δεύτερο ερώτημα: Πρόσεξα ότι δώθηκαν κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα της elenitsas στα εδάφια 5:22-26. Πιστεύεται δηλαδή ότι ο Ιησούς δίνει εδώ "συμβουλές" δικονομικής φύσεως; Δεν νομίζω... Η δε φυλακή που αναφέρεται στο εδάφιο 25 είναι του τύπου "της φυλακής τα σίδερα..."; Δεν το νομίζω. Άρα το ερώτημα που τίθεται είναι σε ποιού ΕΙΔΟΥΣ φυλακή αναφέρεται ο Ιησούς;

Έχω και άλλα ερωτήματα, αλλά θα σας κουράσω αν τα υποβάλλω. Ο λόγος που τα θέτω είναι για να αποδείξω ότι το "βάθος" των λόγων του Ιησού είναι μεγάλο, και η ανάγκη για ερμηνεία τους μεγάλη...

Συμφωνώ μαζί σου elenitsa. Όλα τα παραπάνω πρέπει να υπάρχουν, αλλά θ' ήθελα να σε ρωτήσω με τη σειρά μου: Πιστεύεις ότι αυτά λείπουν, τουλάχιστον απο μένα;

Όσο για τα ερωτήματά που συνεχίζεις να θέτεις, διαβλέπω να τα διέπουν "μια λογική", και η λογική σου αυτή λέει : "Γιατί τα γεγονότα που περιγράφονται δεν έγινα έτσι και όχι αλλιώς". Σου απαντώ, τι να κάνουμε έτσι συνέβησαν!


Θα σταθώ και σε μια άλλη σου ερώτηση:


Γι' αυτό απο την αρχή των ερωτημάτων σου ανέφερα ότι οι πειρασμοί έχουν μεγάλο θεολογικό βάθος. Μια απάντηση που θα μπορούσα να σου δώσω στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι μάλλον "διαφένεται" η εξουσία του διαβόλου να περιορίζεται τροποντινά στον τρόπο απόκτησης και κατάκτησης των βασιλείων της γής, ενώ η συνολική "καταγραφή" της ιστορίας του κόσμου παραμένει στον απόλυτο έλεγχο του Θεού.

Και μια τελευταία απάντηση στην ερώτησή σου αυτή:



Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να σου απαντήσει στο πώς. Το σημαντικό δεν είναι όμως το ΠΩΣ, αλλά ότι αυτό το ίδιο το ΑΠΕΔΕΙΞΕ με τη ζωή και τα λόγια του.

Δεν συνάγεται πουθενά μέσα στα πλαίσια του εδαφίου που συζητήσαμε δηλ. το Ματθ. δ.8 το συμπέρασμα αυτό. Ο γιός ενός βασιλιά μπορεί να εκπέσει της βασιλιάς του και η ίδια η ιστορία μας διδάσκει ότι σε βάθος χρόνου οι βασιλείες και οι εξουσίες εναλλάσονται σε φυλές, σε οικογένειες, σε πρόσωπα. Όμως θα ήθελα να προσέξουμε στο εδάφιο "όλες τις βασιλείες του κόσμου και την δόξα τους΄" τη λέξη δόξα. Είναι δόξα αυτό που προτείνει ο διάβολος στον Ιησού, την επίγεια δόξα με την οποία είναι στεφανωμένα όλα τα βασίλεια της γης- με αντάλλαγαμα την υποταγή του. Άλλωστε είναι γνωστή η έκφραση το "χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς". Ουδείς βέβαια εκτός απο Εκείνον...
Τα περί πλούτου είναι δευτερέοντα...το "λαμπερό διαμάντι" στα χέρια του διαβόλου είναι Η ΔΟΞΑ.

Τώρα όσο για του "μάγους" δεν μπορούμε να ξέρουμε τα πραγματικά τους κίνητρα στο περιστατικό που περιγράφεται. Μπορώ όμως να "δω" -και αυτό δεν είναι με κανέναν τρόπο δεσμευτικό και απόλυτο- "δυνάμεις", "εξουσίες", "αρχές" συμβολικά μέσα απο το προσκύνημα να "υποτάσσονται" στην δόξα Εκείνου.

Αυτά απο μένα...όπως και ν' έχει χαίρομαι που τα απλά ερωτήματα της elenitsaς ανυψώθηκαν απο το επίπεδο της "πρόχειρης" ανάγνωσης στο επίπεδο των πνευματικών "συμβόλων" και "εικόνων" με αιώνιες προεκτάσεις.

Χμ..., τι να σχολιάσουμε τώρα πάνω σ' αυτό; Ας το κρίνουν σαν συμπέρασμα οι ίδιοι οι αναγνώστες του νήματος αυτού...



Έχει βγάλει μαλλιά η γλώσσα μου να λέω ξανά και ξανά -πρώτος εγώ- ότι η Βίβλος δεν είναι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ. Ιστορικές όμως αναφορές σαφέστατα εμπεριέχονται μέσα στις αφηγήσεις της, αν και στο νήμα αυτό δεν συζητάμε την ιστορική αξιοπιστία της Βίβλου, αλλά τις απορίες της elenitsas!

Όσο τα περι φαντασίας...θα ήθελα να σου πω ότι ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν υποστεί τη "λοβοτομή" εκείνη που τους απαγορεύει να "βλέπουν" πίσω απο τα "φαινόμενα"!

Σου επιτρέπω Voel, εκφράσου ελεύθερα. Αυτό προσπάθησα με τις απαντήσεις μου να περάσω σαν μήνυμα στην elentitsa. Ότι δηλαδή το βιβλίο αυτό δεν μπορείς να το πάρεις κατα γράμμα και κατά λέξη, γιατί η "γλώσσα" της θρησκείας είναι συμβολική.




Εδώ διαφωνούμε! Ότι κάτι είναι πάνω απο την λογική δεν το καθιστά ούτε ασαφές, ούτε παράλογο. Υπάρχει μια "λογική" μέσα στο υπέρλογο. Έτσι π.χ δεν μπήκα στο κόπο να απαντήσω στη τελευταία ερώτηση της elenitsas "πως τενδυνάμωσαν οι άγγελοι τον Ιησού;" γιατί η "εικόνα" αυτή παραπέμπει στην εσωτερική ενίσχυση, την ενδυνάμωση που αποκτά κανείς όταν έρχεται σε "κοινωνία" με άλλα πρόσωπα. Όλοι μας στο διάβα αυτής της ζωής έχουμε ενισχυθεί εσωτερικά απο ένα καλό λόγο, ένα βλέμα, ένα χάδι... Οι πράξεις αυτές θεωρούνται κατα εμέ τουλάχιστον πράξεις "υπηρεσίας" -όχι καταναγκαστικής- των συνανθρώπων μας σε μας. Το ανάλογο αυτής της εικόνας περιγράφεται με την έκφραση αυτή στον πνευματικό κόσμο.

Ε! μη μου ζητάτε τώρα να απαντήσω και στην ερώτηση της elenitsas τι σημαίνει η λέξη "πειράζω;" Πάντως το λεξικό το δικό μου μια απο τις ερμηνείες που δίνει στη λέξη είναι "βλάπτω κάποιον, κάνω κακό σε κάποιον".

Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω απο δω και κάτω τις ερωτήσεις σου; Δεν θα απαντήσουμε και τα αυτονόητα!
Να αποδεχθείς; και για πιο λόγο; Προθεσή μου όταν σου απάντησα δεν ήταν να σε κάνω να αποδεχτείς αυτά που λέω. Άλλωστε προσεγγίσεις κάνουμε στα θέματα και τα ερωτήματα που θέτονται.