- Αίτηση για τη νομιμοποίηση του Δωδεκαθεϊσμού - Τι έγινε? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Οι αρχαίες θρησκείες, η φιλοσοφία, η φυσική επιστήμη και η λογική λέει η καθεμιά με τον τρόπο της πως όπου ασκείται μια δύναμη αμέσως ασκείται και μια άλλη δύναμη με αντίθετη φορά. Οπου υπάρχει δράση, υπάρχει αντίδραση και τούμπαλιν. Αν κρίνω από τον μένος με το οποίο μεροληπτικά καταφέρεσαι ενάντια στους δωδεκαθειστές γενικώς, θα έλεγα ότι ύπουλα στέκεσαι στον αντίποδα της δυναμικής τους προσποιούμενος ότι είσαι αγνωστικιστής και λογικός.
Τι κόπτεσαι γι΄ αυτούς; Εσύ λες πως λατρεύεις τη λογική, άλλοι το Χριστό, άλλοι τον Μωάμεθ. Ε, άσε και τους δωδεκαθειστές να λατρεύουν τους δικούς τους θεούς/θεό, τη δική τους προσέγγιση στο θείο. Ασε τους στην άγνοια τους. Τι φοβάσαι; Μη σε σφάξουν;
Καλοί Χριστιανοί και κακοί δωδεκαθειστές! Μα το 95% δηλώνουν ότι είναι Χ.Ο (καλοί, κακοί, κλέφτες, ψέυτες και μη). Υπάρχει και ένα μικρό ποσοστό παράξενων που δηλώνουν δωδεκαθειστές. Φυσικό είναι να σου φαίνονται κακοί γιατί είναι ασυνήθιστοι, δεν είναι κατεστημένο, δεν τους έχεις συνηθίσει + είναι στην αντίπερα όχθη με εσένα απ΄ ότι φαίνεται.
Μα πως να τα πω χωρίς να δημιουργώ δυναμική.
Σε όλα όσα έγραψες στο τελευταίο σου μήνυμα απευθυνόμενος σε μένα, ο junk είναι αυτός που πρέπει να απαντήσει. Θα περιμένω λοιπόν τον junk να απαντήσει, και . . . εσένα να καταλάβεις το νόημα του δικού μου μηνύματος. Για να σε βοηθήσω λίγο, διάβασε και το μήνυμα του Δημήτρη και ίσως καταλάβεις κάτι τις.
Η ανούσια αναφορά σε διάφορα ονόματα και κείμενα τα οποία νομίζεις ότι είμαι υποχρεωμένος να λαμβάνω υπ' όψιν μου, δεν θα με καταντήσουν σε συζητήσεις του τύπου "Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα".
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Edited by - Ελεύθερος on 29/05/2004 21:53:12
Ξέρω οτι γενικά στα μυνήματα σου χρησιμοποιείς την δική σου λογική, αλλά νά, που και που τσαμπουνάς και κανένα "Ο Χριστιανισμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των μαθηματικών και της λογικης", και με αναγκάζεις να ξαναφέρω την συζήτηση στον σύντροφο Μάο, για να μην πώ και Μάο-Μάο...
Οι ανούσιες αναφορές που έκανα ήταν για να σε βοηθήσουν να πάρεις μια πιο σφαιρκή αντίληψη των πραγμάτων, κάπως πιο εναρμονισμένη με τα δεδομένα της "παγκόσμιας κοινης λογικής", την οποία, αν θυμάμαι καλά, ισχυρίζεσαι οτι εκτιμάς. Ξέρω οτι στην Ελλάδα, λόγω της ιδιάζουσας θέσης της ΧΟ εκκλησίας, αυτή η αντίληψη δεν είναι κοινη, και πίστευα, ίσως εσφαλμένα οτι θα ήθελες να διευρύνεις την δική σου.
Πάσει περιπτώσει, ξέρεις οτι για εμένα - τελικά - οι οποιεσδήποτε γνώμες ή απόψεις που στηρίζονται σε ιστορικά γεγονότα δεν μετράνε ούτε για μία. Προσωπικά με αφορά μόνο αυτό που συμβαίνει τώρα, στη στιγμή, και για αυτό πιστεύω οτι στην έσχατη περίπτωση απορρίπτωνται όλες οι θρησκείες. Αλλά για να τις αποrρίψεις όλες, αγαπητέ, πρέπει να έχεις συμφιλιωθεί μαζί τους, να τις έχεις αποδεχθεί κατα κάποιο τρόπο, αλλοιώς απλά θα βρίσκεσαι μονίμως σε αντίδραση με κάτι που θεωρείς οτι σε έθιξε, και συνεπώς ακόμα "θύμα" κάποιας εσωτερικής κατάστασης.
Για αυτό σου έχω επαναλάβει πολλές φορές οτι όσο θεωρείς οτι η τάδε ή η δίνα θρησκεία "εχθρεύεται" κατά κάποιον τρόπο την ανθρωπότητα, θα παραμείνεις φουνταμενταλιστής, σε κατάσταση συμπλέγματος κατατρεγμού, και λέγε μετά εσύ οσά θέλεις για "ελευθερίες" και "βουλήσεις" και @@ Καλαβρέζικα.
Τεσπα, μπορεί να το συζητήσουμε αυτό καμμιά άλλη φορά, σε κανα άλλο τοπικ, ή μπορεί και όχι 
- ας μην χαλάμε το παρόν.
===
Όσο για τον φίλο Junk95, δεν ειδα να καταφέρεται με κανένα ιδιαίτερο μένος κατα των αρχαιολάτρων, όπως ισχυρίζεται ο φίλος "Δημήτρης". Ίσως να μην ξέρει καλά τον Junk95 και να τον παρεξήγησε. Όλοι εδώ έχουμε υπεραμυνθεί των δικαιωμάτων των αρχαιολάτρων, και όλοι έχουμε πεί οτι η κατάσταση με το κυνηγητό είναι λάθος.
Απο εκεί και πέρα όμως, υπάρχουν κάθε λογης αρχαιολάτρες. Μερικοί (δυστυχώς λίγοι) είναι κανονικά παληκάρια με δημιουργικές απόψεις και θετικές κοσμοθεωρήσεις. Η πλειοψηφεία (τουλάχιστον απ'οτι βλέπω εδώ μέσα) είναι ένα αξιοθρήνητο τσούρμο κλαψιάρηδες, που ακόμα σκίζουν τα ιμάτιά τους (και ζητάνε τα ρέστα) για τον θάνατο της Υπατίας. Ευτυχώς θα έρθει η "Ε" το 2012 να καθαρίσει για πάρτη τους.
Και μερικοί, λίγοι, είναι κατευθείαν για δέσιμο - σε αυτούς αναφερόταν ο Junk95, και αν είναι εδώ έστω και ένας αρχαιολάτρης (έκτός απο τον χέλιο) που να πιστεύει οτι το "Hellenic Religion ΤΖΙ ΑΡ" δεν είναι επιζήμιο, ας το πεί να γελάσουμε όλοι μαζί.
(Καλα ρε χέλιο, ήμαρτον, αστειευόμουνα, μην με πυροβολήσεις τώρα με το Γοργώνειο Λέηζερ σου, που βγάζει και νότες "Γιώργου Κατσαρού - Πυθαγόρα", σε παρακαλώ, ήμαρτον!!!)
Κ.
Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την άποψη σου. Όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται να πιστεύουν ότι θέλουν. Είναι θέμα του εσωτερικού τους κόσμου και τίποτα άλλο.
Όταν όμως κάνεις ένα γάμο με βάση κάποια θρησκεία που δεν αναγνωρίζεται έχεις πρόβλημα αν δεν γίνει και πολιτικός γάμος.
Γενικά, ο τρόπος λειτουργίας του Ελληνικού κράτους είναι άμεσα συνδεδεμένος με ένα συγκεκριμένο δόγμα. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Δυστυχώς ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους που είχε τεθεί από το σύνταγμα του 1975 δεν έχει γίνει ακόμη. Αν και όποτε γίνει πολλά από αυτά που συζητάμε τώρα θα είναι παρελθόν.
a. Είναι η Εθνική Θρησκεία των Αυτοχθώνων Ελλήνων.
β. Ετέθη εκτός νόμου και απαγορεύτηκε με τρόπο φασιστικό απο το Ρωμαικό Κράτος το οποίο χρησιμοποίησε εκτεταμένη τρομοκρατία. Ποτέ δεν ερωτήθηκε ο τότε Ελληνικός Λαός (επίσης σκλάβος και τότε) εάν ήθελε να αφήσει την θρησκεία του.
γ. Θεωρώ ότι η επαναφορά της πατρογονικής Θρησκείας των Ελλήνων, θα αποτελέσει εφαλτήριο για την πνευματική αναγέννηση και πνευματική καλλιέρηεια των Νεο-Ελλήνων, οι οποίοι ευρίσκονται ακόμη εντός του σκοταδισμού, δυστυχώς.
--------------------------------------------------------------------
Πρός πληροφόρησίν σας, σχεδόν σε κάθε Ευρωπαική Χώρα, υπάρχει κίνημα απιστροφής στην πατρογονική θρησκεία κάθε λαού.
Ίσως το πιο γνωστό, είναι το Σκανδιναυικό κίνημα "Asatru".
H Asatru, δηλ. η λατρεία των Αρχαίων Νορδικών (Βορείων Γερμανικών Θεοτήτων) Θεοτήτων όπως, Τόρ, Όντινν, Φρέγια κτλπ. αναγνωρίζεται ώς επίσημη κρατική θρησκεία σε απάσα την Σκανδιναυία.
Εάν κάποιος τυνχάνει να είναι σοβαρός Δωδεκαθειστής, ας κοιτάξει παρακάλώ τον κάτωθι σύνδεσμο:
http://www.fornsidr.dk/index_uk.html
Forn Sidr: Asa og Vanetrusamfundet i Danmark
Στην ώς άνω πάντοτε περίπτωση, ήτοι που τυγχάνει να είναι παρών κάποιος οργανωμένος Δωδεκαθειστής, ας μελετήσει παρακαλώ τό ώς άνω δικτυακό τόπο, για να δεί πώς οι ομοιδεάτες της Σκανδιναυίας εργάζονται και προωθούν την Ασάτρου.
Πιθανόν να λάβει κάποιες καλές ιδέες.
Den Ulv
---------------------------------------------------------------------
"We must secure the existence of our people and a future for White Children.
The beauty of the White Nordic woman must not perish from the earth"
Πάμε να φύγουμε...
Άς αφήσουμε τον Helio και τον Ελεύθερο να τα πούνε με τα καλά φιλαράκια, τον Schwabe, τον Lane και τον Kemp...
Κ.
ΥΓ. Junk95, θα σε παρακαλέσω, αν θες, να μην απαντήσης άλλο σε αυτό το τοπικ.
Κάνω ένα πείραμα να δώ αν οι "Ελληνοκεντρικοί" θα αντιδράσουν στην Νορδική ομορφιά του Den Ulv, όπως αντέδρασαν σε εσένα...
Edited by - kynikos on 31/05/2004 01:25:28
Νάσαι καλά.
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Επίσης έχω ακούσει, ότι στο τελευταίο συμβούλιο της World Congress of Ethnic Religions (WCER-Παγκόσμιος Σύνδεσμος Εθνικών Θρησκειών) λαμβάνουν μέρος και Έλληνες!!! Δωδεκαθειστές.
Το 1999 ήταν ο Κωνσταντίνος Κεχαγιάς.
Φαίνεται ότι ο Δωδεκαθεισμός στην Ελλάδα είναι αρκετά οργανωμένος, για να στέλνει αντιπροσώπους στο WCER.
Η Ασάτρου και οι άλλες Ευρωπαικές Εθνικές Θρησκείες, ήτοι η Αγγλική Wicca, ο Σκοττικός κ Ιρλανδικός Κελτικός Νεοπαγανισμός κ.α. ανήκουν στο WCER το οποίο έχει τεθεί υπό την αιγίδα του Ο.Η.Ε. και συγκεκριμένα του Department of Religious Tolerance (Τμήματος Θρησκευτικής Ανοχής).
Υ.Γ.: Tί είναι το 1488?
"We must secure the existence of our people and a future for White Children.
The beauty of the White Nordic woman must not perish from the earth"
Iσως και να παρεξήγησα τον junk95. Ίσως να παρεξήγησα τις προθέσεις του. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι το ύφος του γραψίματός του είναι εξαιρετικά επιθετικό και προσβλητικό για όσους ζουν στην Ελλάδα και την θεωρούν πατρίδα τους. Θα μου πεις το ίδιο ισχύει και για τους άλλους και οι άλλοι προσβάλλουν. Αυτοί όμως κάπως δικαιολογούνται γιατί δε ξεκινούν από θέση ισχύος αυτό το παιχνίδι.
Σέβομαι τις άλλες θρησκείες, τις άλλες εθνότητες αλλά επειδή η συνείδησή μου ΔΕΝ στέκεται αρκετά ψηλά προτιμώ να βρώ το δρόμο μου μέσα από αυτό που μου προσφέρει ο τόπος μου και ταιριάζει περισσότερο στην κουλτούρα μου επιλέγοντας ότι καλύτερο ανέδειξε ποτέ στη ιστορία του πολιτισμού. Και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι παγκόσμιας εμβέλειας. Πιστεύω πως δεν είναι η ΧΟ θρησκεία ούτε το δωδεκάθεο ως θρησκεία (παρά μόνο ως φορέας γνώσης). Είναι ένα συνολικό θρησκευτοπολιτικό σύστημα που καρπό του είχε τη φιλοσοφία.
Δεν είναι όμως όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Κάποιοι ικανοποιούνται με μια λογική/συνειδησιακή προσέγγιση του θείου και κάποιοι έχουν ανάγκη και το λατρευτικό της μέρος. Δεν μπορούμε να αγνοούμε ούτε τους μεν ούτε τους δε.
Νομίζω ότι η αναζωπύρωση της λατρείας του δωδεκάθεου δεν είναι τυχαία αλλά έρχεται για να καλύψει κάποια ανεπάρκεια, κάποια ανάγκη, να ξεπεράσει κάποιο αδιέξοδο. Ποιος φταίει που το ποίμνιο φεύγει μακριά από τους ποιμένες; Αποκλείεται να φταίει το ποίμνιο γιατί αυτό είναι απλώς ...ποίμνιο.
Ολα αλλάζουν γύρω μας και εκείνοι μένουν ίδιοι, άκαμπτοι. Με τι όραμα θα κρατήσουν ένα έθνος ενωμένο σ’ αυτή την εποχή που όλα αλλάζουν γρήγορα; Εκείνοι ναι, σωστά μένουν σταθεροί, αλλά πού; Στο μεσαίωνα!
Γι’ αυτό κάποιοι προκειμένου να παραμείνουν έλληνες αλλά και σύγχρονοι της εποχής τους, έχουν αρχίσει να ψάχνουν βαθιά στις ρίζες τους.
Kynikos δε νομίζω ότι το site που μας παρέθεσες είναι αντιπροσωπευτικό του δωδεκαθεισμού. Επιπλέον ακραία εθνικιστικά στοιχεία βρίσκουμε σε όλους τους χώρους και σε πολλές θρησκείες.
Χαιρετώ.
Θα συμφωνήσω μέ όλα όσα είπες (και θα συμφωνήσω διπλά για τα περί ποιμνίων ). Δεν νομίζω να έχουμε διαφορές εκεί. Πάντα υποστήριζα τα "λατρευτικά δικαιώματα" των αρχαιολάτρων, ακόμα κι αν δεν τα συμμερίζομαι, όπως πιστεύω οτι τα στηρίζει και ο Junk95.
Δεν είναι όμως αυτό το θέμα που θίχτηκε!
Το site που παρέθεσε ο Junk95 όντως δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Τό προβλημα είναι όμως οτι αυτά τα στοιχεία πρέπει να επισημαίνονται σαν τα κακώς κείμενα του χώρου, όπως ακριβώς δεν διστάζουμε να επισημάνουμε τις ακρότητες των διαφώρων εκκλησιαστικών και παρά-εκκλησιαστικών.
Αλλοιώς δημιουργούμε ένα κλίμα "πολιτικής ορθότητας" όπου, για να μην θίξουμε τις τρυφερές ευαισθησίες των αρχαιολάτρων, αφήνουμε να περάσουν ασυζητητί κάθε λογής απατεώνες, αρχαιοκάπηλοι, Ομάδες "Ε", αντισημίτες, υπερεθνικιστές και δεν ξέρω εγώ τί άλλο.
Η παρουσία αυτών των ατόμων δεν μπορεί να κάνει καλό στους αρχαιολάτρες, και μάλλον θά'πρεπε να ήταν δική τους μέριμνα να χωρίσουν τα χλωρά από τα ξερά.
Μεχρί τότε, το φόρτο πεφτει σε άλλους, που αν και κουραστικό, σποραδικά το αποδέχονται...
Φιλικά
Κ.
Φίλε Junk 95, σε ευχαριστώ για την τήρηση σιγής, το "πείραμα" τέλειωσε, από εμένα είσαι ελεύθερος αν θες να πείς τίποτα
Η ευθύνη ξεκινά από όταν υπάρχει η γνώση.
Ας ξεκινήσω αυτή την ιστορία από το παράδειγμα της βίβλου. Και ξεκινώ με αυτό γιατί είναι πιο "γνωστό" στους περισσότερους και γιατί κάπου πρέπει στηρίξω τις σκέψεις χωρίς να είναι απαραίτητο ότι οι απορίες που θα εκφράσω δεν "ταιριάζουν" και σε άλλες θρησκευτικές θεωρίες.
Αν πάρουμε την ιστορία του πρωπατορικου αμαρτήματος θα δούμε ότι υπάρχουν τρία στάδια.
Η άγνοια.
Η αποκάλυψη της γνώσης
Η χρησιμοποίηση αυτής από τον άνθρωπο.
Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.
Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Η πρώτη παραβίαση λοιπόν του κανονισμού πέφτει στον όφι ο οποίος έδρασε ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι κάνει και η δεύτερη είναι του ανρθώπου ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι αποδέχεται.
Κι εδώ μπαίνουν δύο μεγάλα ΓΙΑΤΙ.
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Το δεύτερο γιατί αφορά τον άνθρωπο. Τι έκανε τον άνθρωπο να ενδώσει σε κάτι που ήξερε επίσης ότι θα επιφέρει την οργή και τιμωρία ενώ επίσης είχε στη διάθεσή του το ιδανικό του βασίλειο, για να γνωρίσει κάτι που ούτε καν ήξερε αν θα τον ωφελούσε ή θα τον έβλαπτε?
Και το μεγαλύτερο ερώτημα? Πως έγινε αυτή η μεταβίβαση της εντολής του άυλου προς το υλικό? Και λέω άυλο γιατί έτσι φαντάζομαι βάση των παραπάνω, οτι δηλαδή, ο όφις ΗΤΑΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ γιατί είχε τη γνώση άρα κινόταν σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ. Οπότε πως ψυθίρισε στο μυαλό την περίφημη φράση «Φάε εκείνο το μηλαράκι?»
Από εκεί ξεκινάει η μεγάλη περιπέτεια κατά τας γραφάς πάντα.
Δηλαδή όλη η θρησκευτική ιστορία του κόσμου βασίζεται «σε ψίθυρους»
ΑΝΘΡΩΠΟΙ που κάποιος τους ΨΙΘΥΡΗΣΕ κατι και εκείνοι το μετέδωσαν στον
Διπλανό. Σαν ένα ωραίο παιχνίδι παρέας.
Κοιτάχτε λιγάκι την ιστορία των θρησκειών και θα δείτε ότι είναι γεμάτη , από ανθρώπους που επιλέχτηκαν για τον «ψίθυρο».
Ποιός ψιθυρίζει τελικά? Και αν η αποδοχή εκείνου του πρώτου ψιθύρου μας κόλλησε ένα αιώνιο αμάρτημα οι επόμενοι «ψίθυροι» τι απέφεραν τελικά?
Αυτή η «μυστικότητα» της γνώσης γιατί γίνεται?
Και αρχίζω και αναρωτιέμαι και για κάτι άλλο πιο εύλογο.
Πως γίνεται η επιλογή, σε ποιούς θα απευθυνθεί ο «ψίθυρος», από ποιούς και με τι σκοπό τελικά?
Γιατί εμένα προσωπικά κανείς δεν μου έχει ψιθυρίσει στο αυτί τίποτα. Δεν είμαι «καλή κόρη των ανθρώπων εγώ»?
Πριν βιαστείτε σκεφθείτε, όλη η γνώση επί των θεμάτων που εδω μέσα σκοτωνόμαστε... πως μεταδίδεται αρχικά? Η επαφή με τη γνώση που οι πολλοί δεν μπορουν να έχουν γίνεται σε μερικούς επίλεκτους κάτω από ορισμένες συνθήκες και με "ψιθύρους" "αποκαλύψεις" "εμφανίσεις οντοτήτων από αλλου"...
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ εσείς οι υπόλοιποι που δεν έχετε λάβει τέτοια μυνήματα , όπως κι εγώ, γιατί έχουμε μείνει απ'έξω από μια τέτοια επιλογή και πρέπει μόνιμα κάποιος προφήτης να μας ανοίγει τα μάτια με ποικιλία θεωριών που καλύπτουν όλα τα φάσματα των ανθρωπίων ορέξεων?
Σας φαίνεται λογικό?
Μοιάζει ένα πολύ αγωνιώδες και ενδιαφέρον παραμυθάκι.
Μπορούμε να το απορρίψουμε γελώντας με ελαφρά τη καρδία. Η πολλοί μπορούν να μου πουν μα πως τολμάς να λες τέτοια πράγματα? Η γνώση μεταδίδεται στο κόσμο μέσω θεόπνευστων ανθρώπων ή ακόμη και με τον θεό τον ίδιο που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της ιστορίας με διάφορους τρόπους...
Μα αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την αρχική επιθυμία του δημιουργού? Οτι δηλαδή δεν έπρεπε να φάει από το δέντρο της γνώσης ο άνθρωπος?
Αν πάλι λόγω του ότι τελικά μέσω "ενδιαμέσων" ο άνθρωπος κατώρθωσε να αποκτήσει τη γνώση και ο θεός αποφάσισε να εμφανιστεί για να βάλει τα πράγματα σε μια σωστή σειρά, πως είστε βέβαιοι ποιοι "από τους ψιθύρους" είναι πράγματι οι θεόσταλτοι και ποιοι των "ενδιαμέσων?"
Τα ερωτηματικά αυτά θα μπορούσαν να μην με απασχολήσουν καθόλου αν δεν είχαν καμμία σημασία, σκεφτείτε όμως, σ’αυτή την ωραία ιστορίουλα με τους "ψιθύρους" έγινε πράξη αυτό που ζούμε σήμερα και που θα πρέπει να το υπομείνουμε θέλοντας και μη...
Ελπίζω να μην σας κουράζω με αυτά τα ερωτηματικά αλλά προκύπτουν αυθόρμητα αρκεί κανείς να διαβάσει τις τόσες συζητήσεις που κάνουμε εδώ μέσα.
Είναι μια περίληψη των αποριών μας αν θέλετε.. όσοι έχετε απορίες γιατί μπορεί πολλοί φίλοι να έχουν ήδη φθάσει στην απάντηση. Εγώ όχι.
quote:
Είναι μια περίληψη των αποριών μας αν θέλετε.. όσοι έχετε απορίες γιατί μπορεί πολλοί φίλοι να έχουν ήδη φθάσει στην απάντηση. Εγώ όχι.
vasiliskos κανένας μας δεν έχει φτάσει σε μια απάντηση ( αλήθεια ) , απλά βάσει τα πιστεύω μας και αυτά που έχουμε γνωρίσει ( κατανοήσει ) από τις έρευνες μας , φτιάξαμε ο καθένας μας ένα πιστεύω που τον εκφράζει πραγματικά , και στην πορεία μας ψάχνουμε μαζί με κάθε αμφιβολία και ερωτήματα που έχουμε , το πόσο μπορούμε να στηρίξουμε ή όχι της προσωπικές μας αλήθειες .
quote:
Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.
Προπατορικό αμάρτημα Χα !
Προσωπικά φίλη μου είναι το μόνο που δεν πρόκειται να δεχτώ ποτέ .
Πως είναι δυνατόν να δεχτούμε ότι κάποιος που βρίσκεται σε μια νηπιακή πνευματική κατάσταση , μην έχοντας το γνώθι για να ξεχωρίσει το καλό από το κακό , να του επιβάλουμε το πρέπει .
Φανταστείτε ένα πατέρα να επιβάλει στο δίχρονο παιδί του το δεν πρέπει , και το παιδί να τον κοιτάει με μάτια όλο απορία , μην μπορώντας να κατανοήσει το γιατί .
quote:
Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Η πρώτη παραβίαση λοιπόν του κανονισμού πέφτει στον όφι ο οποίος έδρασε ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι κάνει και η δεύτερη είναι του ανρθώπου ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του τι αποδέχεται.
Κι εδώ μπαίνουν δύο μεγάλα ΓΙΑΤΙ.
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Το δεύτερο γιατί αφορά τον άνθρωπο. Τι έκανε τον άνθρωπο να ενδώσει σε κάτι που ήξερε επίσης ότι θα επιφέρει την οργή και τιμωρία ενώ επίσης είχε στη διάθεσή του το ιδανικό του βασίλειο, για να γνωρίσει κάτι που ούτε καν ήξερε αν θα τον ωφελούσε ή θα τον έβλαπτε?
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Ο άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Ο άνθρωπος μέσα από μια ανηφορική πορεία , στρωμένη με τις προσωπικές μας δυσκολίες , θα διαλέξει τον εύκολο δρόμο ή τον δρόμο της αμφιβολίας και τις έρευνας .Ένας δρόμος που θα σε φέρει σε σύγκρουση πρώτα με τα ίδια σου πιστεύω , και μέσα από εκεί θα γνωρίσει τον δύσκολο δρόμο της ΗΘΙΚΗΣ .
quote:
Από εκεί ξεκινάει η μεγάλη περιπέτεια κατά τας γραφάς πάντα.
Δηλαδή όλη η θρησκευτική ιστορία του κόσμου βασίζεται «σε ψίθυρους»
ΑΝΘΡΩΠΟΙ που κάποιος τους ΨΙΘΥΡΗΣΕ κατι και εκείνοι το μετέδωσαν στον
Διπλανό. Σαν ένα ωραίο παιχνίδι παρέας.
Κοιτάχτε λιγάκι την ιστορία των θρησκειών και θα δείτε ότι είναι γεμάτη , από ανθρώπους που επιλέχτηκαν για τον «ψίθυρο».
Ποιός ψιθυρίζει τελικά? Και αν η αποδοχή εκείνου του πρώτου ψιθύρου μας κόλλησε ένα αιώνιο αμάρτημα οι επόμενοι «ψίθυροι» τι απέφεραν τελικά?
Αυτό μου θυμίζει το δαιμόνιο του Σωκράτη ( ψίθυροι ), η φωνή που τον καθοδηγούσε και τον συμβούλευε για κάθε τι που εκανε .
Τώρα στην ερώτηση που κάνεις .
quote:
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ εσείς οι υπόλοιποι που δεν έχετε λάβει τέτοια μυνήματα , όπως κι εγώ, γιατί έχουμε μείνει απ'έξω από μια τέτοια επιλογή και πρέπει μόνιμα κάποιος προφήτης να μας ανοίγει τα μάτια με ποικιλία θεωριών που καλύπτουν όλα τα φάσματα των ανθρωπίων ορέξεων?
Σας φαίνεται λογικό?
Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι μας δεχόμαστε κάποια στιγμή , αυτούς τους ψίθυρους που αναφέρεις . Άλλοι τους λένε συνείδηση και άλλοι Θεϊκή επικοινωνία .
Το θέμα είναι το κατά πόσο η πνευματική ευαισθησία που έχουμε είναι αναπτυγμένοι ή με ποιον τρόπο γίνεται να την αναπτύξουμε για να μπορούμε να λάβουμε αυτούς τους ψίθυρους .Από την άλλη όμως φαντάσου κάποιον που δεν είναι έτοιμος πνευματικά γι αυτήν τη διαδικασία , το αποτέλεσμα που θα έχει στον ψυχικό του κόσμο .
quote:
Πως είναι δυνατόν να δεχτούμε ότι κάποιος που βρίσκεται σε μια νηπιακή πνευματική κατάσταση , μην έχοντας το γνώθι για να ξεχωρίσει το καλό από το κακό , να του επιβάλουμε το πρέπει
Αγαπητέ elo,
Ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση οσον αφορά την γνώση της αλήθειας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ευκαιρία για εκμετάλλευση. Ετσι δεν είναι? Η λέξη ψίθυροι που χρησιμοποίησα όπως αντιλαμβάνεσαι δεν αφορά μόνο τον εσωτερικό ψίθυρο που με την ανάλογη ευαισθησία ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει.
Μιλώ για τους ψιθύρους που υπάρχουν διάχυτοι πάνω μας σε κάθε μήκος και πλάτος της γης και που πλέον μοιάζουν με ένα ατέλειωτο βουητό γεμάτο σύγχηση. Το προπατορικο αμάρτημα που κι εγώ δεν το πιστεύω (τουλάχιστον με κανέναν τρόπο όπως το αναλύουν τα διάφορα παραμυθάκια), ήταν ένας δρόμος που επιλέχθηκε από τον άνθρωπο μέσω μιας «υπόδειξης» που του έγινε.
Ας αναλογιστούμε στην συνέχεια της ιστορίας. Τι ακριβώς έχει συμβεί? Σε τι έχει αλλάξει το νήπιο που δεν γνώριζε τίποτα και παρασύρθηκε από μια φωνή? Μεγάλωσε αυτό το νήπιο? Βλέπεις κάτι τέτοιο να έχει συμβεί? Πως συνεχίστηκε να μεταδίδεται η γνώση στους απογόνους εκείνων των πρωτόπλαστων? Πόσος κόσμος δεν είναι εγκλωβισμένος μέχρι σήμερα σε εκατοντάδες δόγματα πλέον, που του κατευθύνουν και του υποδεικνύουν τι να κάνει χωρίς να του επιτρέπουν να σκεφθεί αυτόνομα?
Και όσο προχωράμε τόσο πληθαίνει αυτό το βουητό σε σημείο που κάθε φαντασίωση του ανθρώπου κάθε αναρώτησή του κάθε ψίθυρο εσωτερικό που προσπαθεί να συλλάβει έχει βρεθεί κάποιος και του πασάρει έτοιμη μια θεωρία που δεν έχει καμμιά σημασία ούτε πως προέκυψε, ούτε αν είναι έγκυρη, ούτε αν είναι αξιόπιστη...τίποτα.
Αφουγκράζονται την ανησυχία και ετοιμάζουν αμέσως ένα παραμύθι να το πλασάρουν. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι σήμερα που ξεκινούν με καλές προθέσεις να ανακαλύψουν κάποιες έστω αλήθειες. Και βρίσκονται μπερδεμένοι ανάμεσα σε «ψιθύρους» που κανείς δεν ξέρει ούτε από ποιούς προήλθαν και το κυριώτερο με ποιούς σκοπούς.
Για να αφήσω κατά μέρος τις επίσημες θρησκείες οι οποίες έχουν εγκατασταθεί μόνιμα πάνω από το κεφάλι μας κι έχουν απαντήσεις για όλα και σέρνουν τα κοπάδια στο τυφλό φανατισμό και στην άγνοια.
Ολη η ιστορία της ανθρωπότητας τελικά πιστεύεις ότι ακολουθεί το δρόμο της αληθινής γνώσης? Γιατί εγώ διαισθάνομαι ότι όλη η ιστορία γίνεται για να διατηρηθεί ακριβώς η άγνοια.
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.
Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
quote:
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Αυτή είναι η επιθυμία και ο σκοπός, Και η προσωπική ιστορία κάθε ανθρώπου. Ολη η ιστορία όμως, όπως εγώ τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι, έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες ακριβώς για να μην βγει ο άνθρωπος από αυτήτη στασιμότητα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του Χριστιανισμού. Τι υποτίθεται ότι ήταν οι κουβέντες του ίδιου του Χριστού και τι συνέβη στη συνέχεια. Τι έχει φθάσει σε εμάς σήμερα? Τιμωρία, φόβος, δυσειδαιμονίες, και ατελείωτοι κατάλογοι από δόγματα. Και όλα αυτά περασμένα μέσα από ποτάμια αίμα. Εξουσία και χρήμα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του αποκρυφισμού? Τι υποτίθεται ότι ήταν οι πρώτοι αποκρυφιστές και τι γίνεται σήμερα? Κανόνες, δάσκαλοι, τεχνικές, ατελείωτες σχολές, στοές, λέσχες, σωματεία, εκατοντάδες βιβλία, περιοδικά. Επίσης εξουσία και χρήμα.
Και μπορώ να συνεχίσω τον ατέλειωτο κατάλογο αλλά είναι περιττό νομίζω..
quote:
O άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Αυτό φυσικά είναι αλήθεια, όμως το σύστημα που δημιουργήσαν και βιώνουμε έχει κανόνες που για να τους στηρίξουν χρησιμοποιούν το όνομα του θεού σε κάθε περίπτωση. Η θρησκεία είναι η διαχρονική πραγματικότητα.
Και σ’αυτή τη πραγματικότητα ζούμε κι όσοι αγωνιζόμαστε να βρούμε την αλήθεια. Και όσο οι φωνές γίνονται πιο ανήσυχες τόσο αυξάνονται οι προφήτες και οι γκουρού της γνώσης. Οσο αντιλαμβάνονται ότι τα παλαιά δόγματα «ξεφτίζουν» τόσο ετοιμάζουν αντικατάστατα. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Οι ανησυχίες θα ικανοποιηθούν πάλι με καινούργια ψέματα με αυταπάτες. Αλλάζουν τα ονόματα , οι θεωρίες, οι τεχνικές αλλά η επιδίωξη είναι η ίδια. Σκοτάδι.
Ρίξε μια ματιά στις ατέλειωτες συζητήσεις που κάνουμε εδώ μέσα. Πόσες απαντήσεις (συμπεριλαμβανομένης και εμού της ιδίας) στηρίζονται σε προσωπική αντίληψη των γεγονότων? Σε προσωπικά βιώματα?
Πάρε το παράξενο. Πόσοι έχουν πραγματοποιήσει π.χ. ένα αστρικό ταξίδι και πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν αυτούς που λένε ότι το έχουν βιώσει χωρίς να έχουν ιδέα. Πόσοι πιστεύουν στα ούφο και πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν αυτούς που λένε ότι τα είδαν. Πόσοι πιστεύουν σε φυσιογνωμίες που ονομάστηκαν φωτισμένα πνεύματα και τους έχουν σαν θεούς, και πόσοι από αυτούς έχουν βιώσει αλήθεια καταστάσεις που να αποδεικνύουν τα πιστεύω τους? Από τι ορμόμενοι πιστεύουμε ότι το τάδε ή ο τάδε είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ?
Η τραγωδία του ανθρώπου είναι ότι θέλει να υπάρχει κάπου ο παράδεισος που απώλεσε αλλά επειδή έχει πλήρη άγνοια του που να τον βρει, θέλει να πιαστεί από κάθε κουβέντα κάθε ψίθυρο που θα του δώσει μια ελπίδα ότι θα τα καταφέρει να φθάσει εκεί. Να του δώσει επίσης μια ελάχιστη βεβαιότητα ότι η ύπαρξή του δεν είναι μάταια αλλά έχει συγκεκριμένο προορισμό και κατεύθυνση. Και επειδή δεν έχει προσωπικές αποδείξεις για του λόγου το αληθές θέλει να ελπίζει ότι αυτοί που του λένε ότι έχουν... έχουν αλήθεια.
Η αλήθεια έχει γίνει κάτι που ο καθένας μπορεί να το εφαρμόζει στα μέτρα του και τα σταθμά του. Τι συνέπεια έχει αυτό. Την τραγικώτερη. Την απομάκρυνση από την ιδέα της αναμφισβήτητης αλήθειας.
quote:
Αυτό μου θυμίζει το δαιμόνιο του Σωκράτη ( ψίθυροι ), η φωνή που τον καθοδηγούσε και τον συμβούλευε για κάθε τι που εκανε .
Αυτό το δαιμόνιο ίσως θα έπρεπε να διαφυλάξουμε. Πιστεύω ότι υπάρχει μέσα σε όλους μας. Και στη μακρόχρονη πορεία μου μέσα στο χώρο της αναζήτησης βλέπω ότι οι «θολοί ψίθυροι» λίγο αγγίζουν όποιον ακούει αυτό το δαιμόνιο. Και ω του θαύματος, οι ψιθυρίζοντες αναγνωρίζουν ότι αμέσως ένα άτομο που δεν «μπερδεύεται» και το αφήνουν ήσυχο. Σε πολλές περιπτώσεις το κάνουν να φανεί και εντελώς ασήμαντο.
Είναι πολύ δύσκολος και μοναχικός ο δρόμος κάποιου που παλεύει σαν τον οδυσσέα να γυρίσει στην ιθάκη του ανάμεσα σε τόσες σειρήνες... Ο κόσμος μας όμως εξουσιάζεται από τις σειρήνες όχι από τους μοναχικούς ανθρώπους.
quote:
Από την άλλη όμως φαντάσου κάποιον που δεν είναι έτοιμος πνευματικά γι αυτήν τη διαδικασία , το αποτέλεσμα που θα έχει στον ψυχικό του κόσμο
Ολοι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια. Και δεν νομίζω ότι έχει επιπτώσεις άσχημες στον ψυχικό τους κόσμο αν τους αποκαλυπτόταν. Η αλήθεια θα βρει μόνη της αυτόν που είναι έτοιμος να τη δεχτεί. Δεν χρειάζεται κανένα μεσάζοντα.
Αυτή η θεωρία που συνεχώς αναπτύσσσεται ανα τους αιώνες για το ποιοί είναι έτοιμοι να δεχτούν τη φώτιση.... με ανησυχεί πάρα πολύ. Μου μοιάζει σαν να δικαιολογεί αυτόματα το να εναποθέτουμε τη γνώση σε όποιον πετάγεται και λέει ότι βρήκε το τρόπο και την απόκτησε από «κάπου».
Τσοπάνηδες και πρόβατα. Το μαντρί μπορεί να έχει πολλές μορφές. Τώρα πια έχει πάρει και μορφές πολύ εντυπωσιακές. Ανώτατων πνευματικών επιπέδων. Για λίγους και εκλεκτούς. Δεν παύει όμως να είναι μαντρί..
Ας ξεκινήσουμε από κάτι απλό το παραμύθι της αναζήτησής μας.
Μια φορά κι ένα καιρό γεννήθηκα..
quote:
Ας αναλογιστούμε στην συνέχεια της ιστορίας. Τι ακριβώς έχει συμβεί? Σε τι έχει αλλάξει το νήπιο που δεν γνώριζε τίποτα και παρασύρθηκε από μια φωνή? Μεγάλωσε αυτό το νήπιο? Βλέπεις κάτι τέτοιο να έχει συμβεί? Πως συνεχίστηκε να μεταδίδεται η γνώση στους απογόνους εκείνων των πρωτόπλαστων? Πόσος κόσμος δεν είναι εγκλωβισμένος μέχρι σήμερα σε εκατοντάδες δόγματα πλέον, που του κατευθύνουν και του υποδεικνύουν τι να κάνει χωρίς να του επιτρέπουν να σκεφθεί αυτόνομα?Και όσο προχωράμε τόσο πληθαίνει αυτό το βουητό σε σημείο που κάθε φαντασίωση του ανθρώπου κάθε αναρώτησή του κάθε ψίθυρο εσωτερικό που προσπαθεί να συλλάβει έχει βρεθεί κάποιος και του πασάρει έτοιμη μια θεωρία που δεν έχει καμμιά σημασία ούτε πως προέκυψε, ούτε αν είναι έγκυρη, ούτε αν είναι αξιόπιστη...τίποτα.
Και όμως vasiliskos αν κοιτάξεις λίγο ποιο βαθιά θα δεις ότι η γνώση υπάρχει μπροστά μας , ανεξάρτητα το αν κάποιοι την διαστρέβλωσαν και την και την άλλαξαν προς το συμφέρων τους .
Ένα συμφέρων που στα βάθη της ιστορίας ποτέ δεν άλλαξε , πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν αυτοί που μας θέλουν άβουλα όντα για να μας ελέγχουν . Από εμάς εξαρτάτε σαν μονάδα ο καθένας μας , το να δώσουμε από εδώ και πέρα την ευκαιρία στα παιδία μας να κατανοήσουνε την μια αλήθεια της ΗΘΙΚΗΣ της ΑΓΑΠΗΣ και της ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ .
quote:
Ολη η ιστορία της ανθρωπότητας τελικά πιστεύεις ότι ακολουθεί το δρόμο της αληθινής γνώσης? Γιατί εγώ διαισθάνομαι ότι όλη η ιστορία γίνεται για να διατηρηθεί ακριβώς η άγνοια.
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.
Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
Κανένας δεν είπε ότι ο δρόμος της γνώσης είναι εύκολος . Όλοι όσοι έχουμε το αίσθημα της αμφιβολίας , θα βρεθούμε κάποια στιγμή σε έναν δρόμο με πολλά παρακλάδια . Θα αναγκαστούμε πολλές φορές να τα διαβούμε όλα , άλλο θα μας βγάλει σε αδιέξοδο , άλλο θα μας βγάλει σε αόρατες παγίδες που θα μας πάρει καιρό να κατανοήσουμε τον τρόπο κατασκευής τους για να ελευθερωθούμε , άλλο θα μας βγάλει σε άλλους δρόμους τραχύς και δύσβατους .
Το κάθε μονοπάτι όμως θα μας αφήσει και πολλαπλές εμπειρίες ( γνώσεις ) , όχι για να φτάσουμε στο τέλος δρόμου ( αλήθεια ) , αλλά για να αισθανθούμε το σπινθήρα , την ζεστή από την φλόγα που μας περιμένει
quote:
Ολοι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια. Και δεν νομίζω ότι έχει επιπτώσεις άσχημες στον ψυχικό τους κόσμο αν τους αποκαλυπτόταν. Η αλήθεια θα βρει μόνη της αυτόν που είναι έτοιμος να τη δεχτεί. Δεν χρειάζεται κανένα μεσάζοντα.
Αυτή η θεωρία που συνεχώς αναπτύσσσεται ανα τους αιώνες για το ποιοί είναι έτοιμοι να δεχτούν τη φώτιση.... με ανησυχεί πάρα πολύ. Μου μοιάζει σαν να δικαιολογεί αυτόματα το να εναποθέτουμε τη γνώση σε όποιον πετάγεται και λέει ότι βρήκε το τρόπο και την απόκτησε από «κάπου».
Εδώ δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου , κανένας μας δεν χρειάζεται κανέναν μεσάζοντα για να βρει την αλήθεια .
Απλά αναρωτιέμαι , πόσο κάποιος που έχει μεγαλώσει και γαλουχηθεί σε έναν συγκεκριμένο τρόπο πίστεως , ζώντας σε μια οφθαλμαπάτη ότι ακόλουθη την μια και μοναδική αλήθεια , και κοιτώντας μόνο μπροστά , γιατί αριστερά και δεξιά του υπάρχει μόνο η παραπλάνηση , και ξαφνικά κάτι του φανερώνει ότι όλα αυτά τα χρόνια ο παραπλανημένος ήτανε αυτός ο ίδιος , και η αλήθεια βρισκότανε σε όλα αυτά που μισούσε και χλεύαζε , τι σύγκρουση θα γινότανε στο ψυχικό του κόσμο του ..
Πραγματικά δεν γνωρίζω , και ας το προσπαθώ να το κατανοήσω , γιατί στην θέση αυτού μπορεί να βρίσκομαι και εγώ .
quote:
Απλά αναρωτιέμαι , πόσο κάποιος που έχει μεγαλώσει και γαλουχηθεί σε έναν συγκεκριμένο τρόπο πίστεως , ζώντας σε μια οφθαλμαπάτη ότι ακόλουθη την μια και μοναδική αλήθεια , και κοιτώντας μόνο μπροστά , γιατί αριστερά και δεξιά του υπάρχει μόνο η παραπλάνηση , και ξαφνικά κάτι του φανερώνει ότι όλα αυτά τα χρόνια ο παραπλανημένος ήτανε αυτός ο ίδιος , και η αλήθεια βρισκότανε σε όλα αυτά που μισούσε και χλεύαζε , τι σύγκρουση θα γινότανε στο ψυχικό του κόσμο του ..
Πραγματικά δεν γνωρίζω , και ας το προσπαθώ να το κατανοήσω , γιατί στην θέση αυτού μπορεί να βρίσκομαι και εγώ .
Υπάρχουν δύο δυνατότητες, ή θα είναι το ξύπνημα από τον εφιάλτη ή θα είναι το ξύπνημα στον εφιάλτη. Εξαρτάται από το τι περιμένει κανείς να βρει και πόσο ανυποψίαστος ήταν....
Σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα δε μπορώ να δεχθώ την ερμηνεία που δίνεται αλλά και τα όσα αναφέρονται στην Αγία Γραφή πως έχουν συμβεί.
Αν εστιάσουμε στο φίδι (σύμβολο σοφίας και γνώσης), θα δούμε οτι αυτό που προσπάθησε να κάνει, η μετάδοση της γνώσης δηλαδή στους ανθρώπους, κάθε άλλο παρά αμαρτωλό είναι.
Γενικά όλη αυτή η ιστορία (φίδι, δέντρο, μήλο κτλ) δεν είναι τίποτα άλλο παρά συμβολισμοί.
Νομίζω, καλή μου vasiliskos, πως το ερώτημα σου:
quote:
Γιατί ο όφις επιθύμησε να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι αυτό θα επέφερε τον αιώνιο διωγμό του από το ιδανικό βασίλειο που είχε ήδη στη διάθεσή του?
Στέκομαι στο πρώτο μέρος του ερωτήματος σου, θεωρώντας οτι είναι εφάμιλλο με πλήθος ερωτημάτων που ταλανίζουν εδώ κι αιώνες τον ανθρώπινο νου.
Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο?
Τι συμβαίνει μετά τον θάνατο μας?
Γιατί υπάρχουμε?
Πιστεύω πως τα πάντα έχουν ένα ρόλο και μια σκοπιμότητα την οποία εξυπηρετούν.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο Εωσφόρος (φορέας της αυγής, δηλαδή της γνώσης) εξυπηρετεί απλά τον σκοπό του.
Να μεταλαμπαδεύσει την γνώση στον άνθρωπο με σκοπό να του δώσει μέσο για να εξελιχθεί.
Οπότε και το δεύτερο ερώτημα σου (γιατί δηλαδή ο άνθρωπος ενέδωσε στον πειρασμό να λάβει την γνώση), απαντώ πιστεύοντας πως είναι στην φύση μας η θέληση για γνώση.
Σχετικά με τους ψίθυρους, νομίζω πως όλοι είμαστε δυνητικά ικανοί να τους ακούσουμε αλλά δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να το πράξει.
Κλείνουμε τα αυτιά μας, την ψυχή μας και μαθαίνουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει μόνο αυτό το οποίο βλέπουμε.
Σκέψου όμως πόσα άλλα πράγματα υπάρχουν και τα οποία ποτέ δεν αντικρύζουμε...
Δεν ξέρω αν οι ψίθυροι που ακούνε μερικοί άνθρωποι είναι αποτέλεσμα κάποιας θείας παρέμβασης ή όχι.
Μπορεί να είναι ένα μήνυμα που λαμβάνουν από κάποια Ανώτερη Δύναμη, μπορεί να είναι μια αφύπνιση που συντελείται στην ψυχή τους, μπορεί να είναι μια Αποκάλυψη των όσων δεν έβλεπαν πριν κτλ.
Αυτό δε μπορεί να συμβεί ούτε τυχαία, ούτε άσκοπα.
Πιθανότατα αυτοί οι άνθρωποι να έχουν ακολουθήσει μια πορεία κάθαρσης κι απαλλαγής της ψυχής τους από τα διάφορα πάθη που ταλαιπωρούν έναν άνθρωπο.
Μπορεί να έχουν εξελιχθεί σε κάποιο βαθμό οπότε γίνονται κάτοχοι μιας γνώσης που εγώ, εσείς ή πολλοί άλλοι άνθρωποι δεν είμαστε σε θέση ακόμη να κατανοήσουμε.
Για το λόγο αυτό, οι άνθρωποι που αφυπνίζονται - και πιστεύω πως είναι σχεδόν σίγουρο οτι σε κάθε φάση της Ιστορίας θα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι - αντιμετωπίζονται από τους περισσότερους με δυσπιστία ή και χλευασμό.
Λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι αφήνουν κάποια ενδεχόμενα ανοιχτά κι ακόμη λιγότεροι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν και παραδειγματίζονται για να κάνουν το ίδιο.
Πως θα γινόταν λοιπόν να έχουμε όλοι μας την Γνώση αν δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι σκοπό εξυπηρετεί και - το κυριότερο - αν δεν ξέρουμε πως να την διαχειριστούμε?
Θα συμφωνήσω λοιπόν απόλυτα με τον φίλο μου elo, ο οποίος αναφέρει:
quote:
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ φίλη μου , είπες το κλειδί της όλης υπόθεσης .
Όλη η ιστορία που έχουμε μάθει δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πώς θα καταφέρει ο άνθρωπος να βγει από την πνευματική στασιμότητα , και να λάβει την πνευματική δύναμη ( ψυχή – αθανασία ) στα χέρια του .
Ο άνθρωπος πάντα θα είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του , ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος και κανένας Θεός , όπως έχουμε μάθει , ότι για τα πάντα που μας συμβαίνουν είναι θέλημα Θεού .
Ο άνθρωπος μέσα από μια ανηφορική πορεία , στρωμένη με τις προσωπικές μας δυσκολίες , θα διαλέξει τον εύκολο δρόμο ή τον δρόμο της αμφιβολίας και τις έρευνας .Ένας δρόμος που θα σε φέρει σε σύγκρουση πρώτα με τα ίδια σου πιστεύω , και μέσα από εκεί θα γνωρίσει τον δύσκολο δρόμο της ΗΘΙΚΗΣ .
Νομίζω λοιπόν οτι δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω σ' όσα αναφέρει! 
quote:
Πόσοι απατεώνες έχουν ξεσκεπαστεί? Ελάχιστοι. Σχολές, δάσκαλοι, ναοί, ιερείς, δόγματα, θεόπνευστοι παντού, ψίθυροι , ψίθυροι, ψίθυροι που όλοι φωνάζουν την αλήθεια.Μόνο που εγώ δεν πιστεύω ότι όλοι αυτοί δεν δρουν αθώα και γραφικά. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνουν δεν με διαψεύδει. Εχουν πέσει τόσοι τόνοι σκουπίδια πάνω από την αλήθεια, υποπτεύομαι, που πλέον ΚΑΘΕ ΨΕΜΑ, μπορεί να μοιάζει αληθοφανές.
Σ' αυτό που αναφέρεις, φίλη μου vasiliskos, θα ήθελα να πω οτι ο σκοπός ενός ιερέα, ενός Δασκάλου, ενός δόγματος κτλ είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο να βαδίσει τον δρόμο του δείχνοντας του απλά κάποια βήματα.
Όχι να βαδίσουν εκείνα τον δικό μας δρόμο αντί για εμάς.
Σίγουρα υπάρχουν κακοί Δάσκαλοι, ιερείς κτλ αλλά υπάρχουν και καλοί.
Σκέψου όμως μήπως κι η δική μας στάση - να πιστεύουμε δηλαδή και να απαιτούμε πολλές φορές να βαδίσουν άλλοι τον δρόμο μας κι εμείς απλά να γευτούμε τα αποτελέσματα - υποβοηθά την ανάπτυξη τέτοιων φαινομένων...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Η άγνοια είναι .. άγνοια.Η ευθύνη ξεκινά από όταν υπάρχει η γνώση.
Ας ξεκινήσω αυτή την ιστορία από το παράδειγμα της βίβλου. Και ξεκινώ με αυτό γιατί είναι πιο "γνωστό" στους περισσότερους και γιατί κάπου πρέπει στηρίξω τις σκέψεις χωρίς να είναι απαραίτητο ότι οι απορίες που θα εκφράσω δεν "ταιριάζουν" και σε άλλες θρησκευτικές θεωρίες.
Γιατί ξεκινάς από την αρχή της ανθρωπότητας όπως παρουσιάζεται στην Αγια Γραφή; Άραγε τι ρόλο έχει για σένα η Αγια Γραφή;
quote:
Αν πάρουμε την ιστορία του πρωπατορικου αμαρτήματος θα δούμε ότι υπάρχουν τρία στάδια.
Η άγνοια.
Η αποκάλυψη της γνώσης
Η χρησιμοποίηση αυτής από τον άνθρωπο.Δηλαδή η έννοια του πρωπατορικού αμαρτήματος ποιά είναι?
Οτι ο άνθρωπος είχε άγνοια? Δεν νομίζω αυτό να είναι αμαρτία. Απ’ότι μαθαίνουμε από τις γραφές ήταν ένας κανόνας που είχε επιβάλει ο δημιουργός του.Πάμε παρακάτω. Η γνώση υποτίθεται ότι του αποκαλύφθηκε από τον όφι (είμαστε ελεύθεροι ο καθένας να βάλουμε στη θέση του όφι ότι επιθυμούμε. Δεν βάζω περιορισμούς) Σε αυτό το σημείο αμάρτησε λοιπόν πάλι ο άνθρωπος? Εδώ είναι ένα λεπτό σημείο. Υποτίθεται πάντα, ότι αμάρτησε εκείνος που δέχθηκε τις οδηγίες του όφι.
Αγαπητή μου ένα-ένα, πρώτα με την ιστορία που αναφέρεις και μετά πάμε στην καινή διαθήκη οπού αναφέρεται και το αμάρτημα που λες.
Όχι αγαπητή μου ο Αδάμ δεν είχε αγνοία γνώριζε ότι υπήρχανε τα ‘δέντρα’, γνώριζε την εντολή του Θεού, γνώριζε της συνέπιες της ανυπακοής! Τώρα που την ειδες εσύ την αγνοία και μάλλον τι εννοείς ‘αγνοία’ αυτό δεν το ξερω.
Αγαπητή μου τι είναι αμαρτία; Εάν αυτήν την ερώτηση την αφήνουμε έτσι χωρίς να προσδιορίσουμε για ποιον, τότε δεν θα έχουμε μια σωστή απάντηση. Άρα αγαπητή μου τι είναι αμαρτία για τον Θεό της Αγίας Γραφής; Εάν όχι το να ανυπακους στις εντολές του, τότε τι είναι; Τώρα το τι νομίζεις εσύ και εγώ είναι άλλο από αυτό που ‘νομίζει’ ο Θεός. Ελπίζω να κατάλαβες ποιο είναι το αμάρτημα εν γνώση του Αδάμ.
Και εδώ να σε ρωτήσω γιατί ανυπάκουσε ο Αδάμ; Τι τους είχε υποσχεθεί το ‘φίδι’;
quote:
Μα αυτός ο κάποιος (ο άνθρωπος) βρισκόταν σε άγνοια. Οποτε η αμαρτία του έγκειται σε μια παραβίαση των κανονισμών. Οχι σε ΑΜΕΣΗ ΠΡΑΞΗ. Δεν γνώριζε δηλαδή ΤΙ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ. Ο θεός και ο όφις εγνώριζαν βέβαια.
Νομίζεις, για ρωτα τον Αδάμ εάν γνώριζε να δούμε τι θα σου πει. Αλήθεια τι είπε στον Θεό ότι δεν γνώριζε; Μα πως μπορούσε να του πει ότι δεν γνώριζε αφού ο Θεός τον είχε προειδοποισεί το τι θα ακολουθούσε εάν παραβίαζε την εντολή του. Όχι αγαπητή μου ο Αδάμ έκανε αυτό που κάνουν όλοι, είπε στον Θεό: εσύ φταις, γιατί εσύ μου έδωσες αυτήν την γυναικά που μου έδωσε να φάω από το δέντρο. Άρα εσύ Θεέ φταις. Η γυναικά είπε ότι φταίει το ‘φίδι’ αλλα κανένας δεν είπε ότι δεν γνώριζε για την εντολή. Άρα δεν υπάρχει αγνοία αγαπητή μου.
Αυτά για τώρα, αγαπητή μου, αλλα θα έχει συνεχεία.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Edited by - el.elyon on 07/02/2007 16:56:14
quote:
Τώρα που την ειδες εσύ την αγνοία και μάλλον τι εννοείς ‘αγνοία’ αυτό δεν το ξερω.
Τι ακριβώς ήταν ο απαγορευμένος καρπός?
Ηταν το δέντρο της γνώσης? Αν ένα δημιουργήμα έχει εντολή από το δημιουργό του να μην αγγίξει το δέντρο της γνώσης έχει επίγνωση ενός θέματος μόνο. Του ότι απαγορεύεται να έχει γνώση. Αρα όλη του η γνώση επικεντρώνεται στην εντολή αυτή, και για τα υπόλοιπα έχει άγνοια. Αυτό εννοούσα με τη λέξη άγνοια.
Στη συνέχεια αναρωτήθηκα? Τι το τόσο σημαντικό αποκαλύφθηκε στο πλάσμα αυτό έτσι ώστε να θυσιάσει τον παράδεισό του? Εκτός κι αν σταματήσουμε στη σκέψη ότι το αμάρτημα ήταν όντως να φάει κάποιος ένα μήλο! Και επίσης γιατί ήταν τόσο σημαντικό επίσης για τον "όφι" να ενημερώσει τον άνθρωπο γνωρίζοντας επίσης ότι θα είναι αιωνίως "καταραμένος?" Από αυτή την ιστορία της βίβλου ποιός κέρδισε αλήθεια?
Ισως οι ερωτήσεις να φαίνονται απλοικές. Μπορεί να είναι κι έτσι. Και για κάποιον που απορρίπτει σαν παραμυθάκι τα θρησκευτικά κείμενα μπορεί να φαίνονται αστείες τις ερωτήσεις. Προσωπικά παρόλο που δεν είμαι θρησκευόμενο άτομο με την έννοια που έχουμε συνηθίσει να ονομάζοουμε κάποιον θρησκευόμενο, δίνω μεγάλη σημασία, στις "παλαιές" γραφές κάθε θρησκείας, γιατί πιστεύω ότι καμμία δεν ήταν τυχαία και απλό παραμυθάκι.
Αυτή την εποχή λοιπόν ξαναδιαβάζω προσεκτικά της ιστορία της γέννεσης και δημιουργώ τις δικές μου απορίες και είναι πάρα πολλές.. Οι δε ψίθυροι που "μεταφορικά" ονόμασα το θέμα, είναι η απορία μου για εκείνο τον "αρχικό ψίθυρο" προς τον άνθρωπο.
Αυτά κι εγώ προς το παρόν.
« Προσέταξε δε Κύριος ο Θεός εις Αδάμ , λέγων , από παντός δέντρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει , από το δε ξύλου της γνώσης του καλού και του κακού , δεν θέλεις φάγει από αυτού διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού , θέλεις εξάπαντος αποθάνει » .
Δυο πολύ σημαντικά πράγματα θα πρέπει να υπογραμμιστούν σ'αυτήν την εντολή του Θεού. Το πρώτο είναι ότι εάν ο Αδάμ έτρωγε από το ξύλο της γνώσης , ο θάνατος θα επέρχονταν αμέσως την ίδια εκείνη ημέρα ("καθ'ήν ημέραν φάγεις απ'αυτού").
Το δεύτερο το οποίο πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι αυτό θα συνέβαινε σίγουρα, χωρίς καμία αναβολή .. "θέλεις ΕΞΑΠΑΝΤΟΣ (σίγουρα) αποθάνει"
Όπως γνωρίζουμε όμως κάτι τέτοιο ποτέ δεν συνέβηκε .
Άραγε αναρωτιέμαι τι σοι θάνατος είναι αυτός που αναφέρεται στην Γένεσις , σωματικός η πνευματικός ;
Και για να γίνω ποιο κατανοητός , η Γενεσις μας αναφέρει ότι , «Και είπεν ο Θεός, Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών... Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ' εικόνα εαυτού. κατ' εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν»
Δηλαδή ο Θεός έκανε τον άνθρωπο κατ' εικόνα εαυτού και όπως αναφέρετε στο Κατά Ιωάννη 4/δ/24 «Ο Θεός είναι πνεύμα » , Οπότε έχουμε καθαρά την πτώση της ψυχής ( πνεύμα ) μέσα στο σάρκινο όχημα .
« Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης. Και ενεφύσησεν εν τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν »
« Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα , δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει άλλ΄εξεύρει ο Θεός , ότι καθ΄ ην ημέραν φάγητε απ΄αυτού , θελούσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας , και θέλετε είσθαι ως θεοί , γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν » .
Βέβαια ο όφις αναφέρει ότι με το άνοιγμα των οφθαλμών δεν πρόκειται να ζήσουν αιωνίως όπως οι Θεοί , αλλά ότι θα μπορέσουν να γνωρίσουν την διαφορά του καλού και του κακού . Άραγε ποιο ήτανε το κακό που έκανε ο όφις , η γνώση ;
Και ποίοι είναι αυτοί οι θεοί που μιλάνε ;
« Και είπε ο Κύριος ο Θεός , ιδού έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών , είς το γινώσκει το καλόν και το κακόν και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα αυτού και λάβει και από του ξύλου της ζωής , και φάγη , και ζήση αιωνίως ……. Και εξεδίωξε τον Αδάμ και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα χερουβείμ και την ρομφαίαν την φλογίνην , την περιστρεφομένην , δια να φυλάει την οδόν του ξύλου της ζωής » .
Βέβαια εδώ τίθεται ένα άλλο ερώτημα , το πώς είναι δυνατόν ο ίδιος ο Θεός να ανησυχεί το αν , το ίδιο το δημιούργημα του φάει από το ξύλο της ζωής και ζήση αιωνίως ;
Βλέπετε η τελειοποίηση του πνεύματος , και η επιστροφή της , στην αρχική της κατάσταση είναι κάτι που προϋποθέτει μεγάλο αγώνα , και πάνω από όλα γνώση .
Οπότε καλό είναι όλοι αυτοί οι ψίθυροι που αναφέρει η vasiliskos , να τους βλέπουμε και λίγο ποιο βαθιά , και όχι μόνο από την επιφανειακή τους πλευρά .
Αγαπητέ elo (elo είναι ελοχίμ?
)quote:
Άραγε αναρωτιέμαι τι σοι θάνατος είναι αυτός που αναφέρεται στην Γένεσις , σωματικός η πνευματικός ;
Το αποτέλεσμα του τι ακριβώς συνέβη είναι αυτό που είμαστε. Ετσί δεν πάει λογικά σκεπτόμενοι? Σωματικό θάνατο έχουμε σίγουρα, πνευματικό θα έπρεπε να σκεφτούμε τι άραγε είναι ο πνευματικός θάνατος. Εκείνος ο πρώτος άνθρωπος που ζούσε σε μια κατάσταση απόλυτης ευδαιμονίας, κοντά στο θεό του (ή τους θεούς του) αιώνιος και εκλεκτός, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να «γνωρίσει» τα μυστικά των ουρανών και της ύπαρξής του, επέλεξε να μάθει, να κατέβει σε αυτό που είμαστε.
Να συνειδητοποιήσει τη σάρκα του, τη θέση του ανάμεσα στα υπόλοιπα πλάσματα, να δημιουργήσει ο ίδιος, να γίνει κυρίαρχος της ζωής του. Θυσιάζοντας αυτό που όλοι οι άνθρωποι στη συνέχεια ονειρεύτηκαν και θα ονειρεύονται. Την αθανασία..
Ηταν θεός και έγινε άνθρωπος. Στη συνέχεια όλη η πορεία της εσωτερικής του αναζήτησης είναι το αντίθετο. Οντας άνθρωπος επιθυμεί να ξαναγίνει θεός. Εν αρχή η απόλυτη ευδαιμονία και αιώνια απραξία του παραδείσου του ήταν λίγη γι’αυτόν.... τώρα είναι λίγη η γνώση και η θνητότητά του. Ενας κύκλος...
Στον οποίον κύκλο μόνιμα τον καθοδηγούν, του δείχνουν το δρόμο... «ψίθυροι».
Εσωτερικοί, η απωλεσθείσα μνήμη , εξωτερικοί «οι άλλες φωνές».
Από ένα εξωτερικό ερέθισμα αποζήτησε τη πτώση, από ένα εσωτερικό ζητά την άνοδο.
quote:
Και ποίοι είναι αυτοί οι θεοί που μιλάνε ;
Εδώ είναι ένα σημείο κλειδί. Και ίσως πρέπει να διαβάσουμε προσεκτικά το σημείο εκείνο της γέννεσης που αναφέρει «πως» μεταφέρθηκε η απαγορευμένη γνώση στο άνθρωπο. Αν το εκλάβουμε σαν κάτι αφηρημένο. Μια γνώση μεταφέρθηκε έτσι από το τίποτα δεν έχει καμμία έννοια. Η γνώση μεταφέρθηκε με συγκεκριμένο τρόπο και από συγκεκριμένα όντα? Θεούς? Κάτι άλλο?
Το μεγάλο πρόβλημα πάντα με εμάς τους ανθρώπους είναι ότι ξεχνάμε κάτι βασικό και απλοικό. Ασχετα αν κυκλοφορούν εκατοντάδες θρησκευτικές θεωρίες, άσχετα αν ο κόσμος είναι μοιρασμένος με διαφορετικές αντιλήψεις και γνώσεις η αλήθεια των γεγονότων είναι μία και μοναδική και δεν αλλάζει με γνώμονα αν πιστεύουμε ή όχι.
Τα γεγονότα που αναφέρονται στη γέννεση του ανθρώπου έγιναν. Γεννηθήκαμε και είμαστε εδώ. Το ότι υπάρχουν οντότητες διαφορετικές και ανώτερες από εμάς επίσης με ένα λογικό συνειρμό γίνεται κατανοητό. Εκτός κι αν τοποθετήσουμε τον άνθρωπο σαν δημιουργό των πάντων και του εαυτού του του ίδιου.
Αν όμως αφήσουμε αυτή τη θεωρία και συνεχίσουμε με την ανάλυση της γέννεσης
Σε όλες τις θρησκείες του κόσμου η γνώση μεταφέρθηκε στον άνθρωπο από τους θεούς, ή θεότητες, ή οντότητες όπως θέλετε ονομάστε τες οι οποίες επικοινώνησαν με «επιλεγμένους ανθρώπους» και οι οποίοι στη συνέχεια μετέδωσαν τη γνώση στους υπόλοιπους. Αυτοί είναι οι πιο σημαντικοί ψίθυροι στην ιστορία του ανθρώπου.
Στη δε βίβλο όπως γνωρίζουμε η παράβαση έγινε από τους «υιούς του θεού» που «ενώθηκαν με τις κόρες των ανθρώπων» και «γέννησαν ανθρώπους θαυμαστούς»
Ενα από τα πιο αινιγματικά αποσπάσματα ή τουλάχιστον φαίνεται αινιγματικό γιατί ασκούσε πάντα μια γοητεία και ένα μυστήριο που δεν συλαμβάνει εύκολα ο νους κι έτσι έχει μεταφραστεί με ποικίλλους τρόπους.
Θα μπορούσε να είναι εντελώς απλό. Να είναι ακριβώς αυτό που εννοεί.
Σε όλες τις θρησκείες του κόσμου υπάρχει μια συνεχής εμφάνιση θεών που ενώνονται με την ανθρώπινη φύση. Είναι τυχαίο γεγονός? Σύμπτωση?
Και στη συνέχεια υπάρχει μια συνεχής εμφάνιση προφητών ή φωτισμένων ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με «κάτι» και πληροφορούνται τα μυστικά της ύπαρξής μας του σύμπαντος και των θεών.
Τι είναι αυτό το «κάτι?» Αν απαντήσουμε μα η καλπάζουσα φαντασία των ανθρώπων φυσικά που θέλει να έχει ελπίδες ότι δεν είναι μόνο κούφια σάρκα και ύπαρξη χωρίς λόγο...Οποιος πιστεύει κάτι τέτοιο είναι ελεύθερος μεν αλλά θα πρέπει μέσα του να σκεφτεί και να αναρωτηθεί από που αντλεί αυτή τη βεβαιότητα να απορρίπτει ότι, εκατομύρια φαντασιόπληκτοι από την εποχή των σπηλαίων μέχρι σήμερα συλαμβάνουν με παρόμοιο τρόπο σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, σε διαφορετικές εποχές , σε διαφορετικούς λαούς.
Αυτό που είναι γοητευτικό με τη μελέτη των θρησκειών είναι ότι αν αλλάξεις ονόματα τοποθεσίες και χρονολογίες όλες μεταξύ τους έχουν περισσότερες ομοιότητες παρά διαφορές. Τα δόγματα που εμείς έχουμε εφεύρει για να τις αναλύσουμε είναι άλλη υπόθεση. Εγώ μιλώ στη βάση. Στην αρχική αντίληψη των πραγμάτων. Εκείνο το ανθρώπινο ένστικτο? Διαίσθηση? Χαμένη γνώση? που δημιουργεί πρώτα ένα ναό και μετά ένα σπίτι....
Θα επανέλθω. Η συζήτηση αυτή που έχω ανοίξει έχει ένα πολύ απλό σκοπό. Οσοι έχουν απορίες τις καταθέτουν και είναι ελεύθεροι να «παίξουν» με τη φαντασία τους ή τη διαίσθησή τους όπως θέλουν. Δεν υπάρχουν κανόνες ούτε δόγματα! Υπάρχει ένας λογικός συνειρμός που μερικές φορές είναι πολύ όμορφο να τον χρησιμοποιούμε απαλλαγέμνο από κλίσέ και φανατισμούς.