- "Περί Αθεΐας των μελών μας. Μύθος ή Πραγματικότητα? Νο2" - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Χριστιανός Ορθόδοξος
Σωτηρη,σαν χριστιανός ορθόδοξος που είμαι,δεν μπορώ να πάω ενάντια στην Άγια Γραφή.
Γιατί δεν το γράφεις ξεκάθαρα Γιώργο, ότι επιδοκιμάζεις τις κατάρες του Γιαχβέ και των ρασοφόρων εκπροσώπων του; Με την ίδια λογική σας σφάζουν οι τζιχαντιστές. «Όποιος μη μεθ' εμού, φωτιά και τσεκούρι». Και ύστερα μιλάτε για αγάπη και τρίχες κατσαρές. Αγάπη δεν είναι να αγαπάς μόνο τον όμοιό σου, αλλά έστω κι αν δεν εγκρίνεις, να σέβεσαι και την διαφορετικότητα του άλλου και όχι να τον καταριέσαι και να τον μισείς γι αυτήν. Αλλιώς είναι κενό γράμμα, μίσος, φαρισαϊσμός και υποκρισία σε όλο τους το μεγαλείο.
*
quote:
η ορθοδοξία μιλάει με "γρίφους"
Μα τι διάολο, από επιστημονικό εγχειρίδιο η Αγία Γραφή, τώρα έγινε Σταυρόλεξο..;
quote:
η Αγία Γραφή εκφράζεται κυριολεκτικά... εκφράζεται και συμβολικά
Τότε θα έπρεπε να την λέτε: "Το Άγιο Σταυρόλεξο". Οι "Παλιοί Γρίφοι" και οι "Καινούργιοι Γρίφοι".
quote:
Το ρεζουμέ: Η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, όπου υπάρχει συμβολισμός, τάσσεται υπέρ της επιστημονικής έρευνας.
Ναι, αλλά το πρόβλημα που σου υπέδειξα εγώ, είναι, ότι εκεί που βλέπεις γρίφους εσύ, άλλοι πιστοί βλέπουν γεγονότα.
Εκεί που βλέπεις εσύ γεγονότα, άλλοι πιστοί βλέπουν γρίφους.
Εκεί που οι άλλοι βλέπουν γρίφους, εσύ βλέπεις γεγονότα.
Εκεί που εσύ βλέπεις γεγονότα, οι άλλοι βλέπουν συμβολισμούς.
Εκεί που οι άλλοι βλέπουν συμβολισμούς, εσύ βλέπεις γεγονότα.
Δηλαδή...
Άλλοι, λύνοντας τους γρίφους της Βίβλου βλέπουν την ακίνητη γη, άλλοι την επίπεδη γη, άλλοι βλέπουν την ηλικία του Σύμπαντος στα 5000 χρόνια, άλλοι βλέπουν τον Αντίχριστο να έρχεται, άλλοι ορθόδοξοι Χριστιανοί βλέπουν ότι η Βίβλος δεν είναι επιστημονικό βιβλίο, κλπ...
Αν προσπαθήσουμε να ενώσουμε όλους αυτούς τους γρίφους, τους συμβολισμούς και τα γεγονότα, που βλέπει ο καθένας από εσάς, ο γρίφος του ενός, θα καταργεί τον γρίφο του άλλου και μάλιστα, με τέτοια ταχύτητα, που θα αρχίσετε να καταρρέετε με έναν εκκωφαντικό θόρυβο, μέσα στο ίδιο σας το βάρος.
Στο τέλος θα μείνει μόνο μια σαθρή ανάμνηση από τον κύκλο των χαμένων ερμηνειών.
quote:
Βεβαίως η σπουδαιότερη επιτυχία της επιστήμης, είναι το αποδεικτικό συμπέρασμα που εξήγαγε στο θέμα της κοσμογονίας: σελ 32, σχόλιο 20/05/2016, 18:47:56
Σύμφωνα με τους δικούς σου γρίφους.
Η ΟΟΔΕ, ο π.Ι, Ρωμανίδης, ο Μιλτιάδης και άλλοι, λένε, ότι αυτοί που δέχονται ότι η ηλικία του Σύμπαντος είναι στα 6000 χρονια δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Ο Ρωμανίδης λέει μάλιστα, ότι είσαι ανόητος που προσπαθείς να μετατρέψεις την Αγία Γραφή σε ένα επιστημονικό εγχειρίδιο του 20ού αιώνος.
Ποιός άραγε από όλους εσάς είναι πιο ανόητος..;
Αλλά έτσι είναι: Αν μάθεις τον πιστό να λύνει τους γρίφους της Αγίας Γραφής μόνος του, δεν θα ξαναχρειαστεί ποτέ την βοήθειά σου.
http://oodegr.co/oode/grafi/genika/8eopnefstia_grafhs_1.htm
http://oodegr.co/oode/theos/theos4.htm
quote:
Εδώ ο Μέγας Πατήρ, διακρίνει τον συμβολισμό, η γη δεν στηρίζεται σε στύλους.
Μπράβο στον Μέγα Πατήρ. Εγώ ξέρω πιστούς που αμφιβάλλω αν θα διέκριναν αυτόν τον συμβολισμό.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι όλα αυτά που επικαλείστε εσείς εδώ μέσα, λύνοντας γρίφους, κατηγορώντας την "επιστήμη", ανακαλύπτοντας συνωμοσίες, ερμηνεύοντας κώδικες, πρέπει να τα ακούσει ο κόσμος για να πιέσει την κεφαλή της εκκλησίας γιατί φοβάμαι πως γλυκοκοιτάζουν τις μοντέρνες ιδέες του Πάπα.
Είναι βέβαια, λίγο δύσκολο να δεχτεί το ποίμνιο -και πάλι- όλα αυτά περί "επιστήμης" που δεν ξέρει να χρονολογεί, περί Αδάμ και Εύας, περί ηλικίας του Σύμπαντος 5000 χρόνων, ακίνητη γη, επίπεδη γη, αντίχριστος, περί ανύπαρκτης εξέλιξης, κλπ...
Άντε τώρα, να ξεχωρίσουν οι πιστοί τους γρίφους από τα γεγονότα, τους συμβολισμούς από την επιστήμη, τά άγρια από τα ήμερα.
Έχω δει ότι όλοι εσείς έχετε κάνει καλή δουλειά μέσα στο Ίντερνετ. Αλλά πρέπει να απλωθείτε κι άλλο.
Μακάρι η εκκλησία να μπορούσε να ταυτιστεί με τους γρίφους όλων σας.
Edited by - Συνοδινός.1 on 24/05/2016 23:21:23
quote:Σωτηρη,πραγματικα δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο,να πέσουν όλες οι κατάρες του Θεού πάνω σε έναν άνθρωπο σε αυτή εδώ την ζωή και να τον σώσει στην επόμενη,η να μην πέσει καμία κατάρα και να τον απωλέσει στην επόμενη;Το ιδεατό βέβαια είναι και σε αυτή την ζωή να έχεις την ευλογία του Θεού και στην επόμενη να καταταχθείς στον Παράδεισο....quote:
Χριστιανός Ορθόδοξος
Σωτηρη,σαν χριστιανός ορθόδοξος που είμαι,δεν μπορώ να πάω ενάντια στην Άγια Γραφή.
Γιατί δεν το γράφεις ξεκάθαρα Γιώργο, ότι επιδοκιμάζεις τις κατάρες του Γιαχβέ και των ρασοφόρων εκπροσώπων του; Με την ίδια λογική σας σφάζουν οι τζιχαντιστές. «Όποιος μη μεθ' εμού, φωτιά και τσεκούρι». Και ύστερα μιλάτε για αγάπη και τρίχες κατσαρές. Αγάπη δεν είναι να αγαπάς μόνο τον όμοιό σου, αλλά έστω κι αν δεν εγκρίνεις, να σέβεσαι και την διαφορετικότητα του άλλου και όχι να τον καταριέσαι και να τον μισείς γι αυτήν. Αλλιώς είναι κενό γράμμα, μίσος, φαρισαϊσμός και υποκρισία σε όλο τους το μεγαλείο.*
quote:quote:quote:Συνοδινός.1:
"Είναι η γη επίπεδη ή σφαιρική..;"
Αφού αγαπητέ Συνοδινέ, η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η γη είναι σφαιρική, είναι δυνατόν εγώ, καθώς συμβαδίζω με την επιστήμη, να έχω διαφορετική άποψη;
Και βέβαια η γη είναι σφαιρική.Αγαπητέ Συνοδινέ η Αγία Γραφή εκφράζεται κυριολεκτικά, π.χ. όπως εδώ:
quote:
Γεν. 1,1 Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.Επίσης η Αγία Γραφή εκφράζεται και συμβολικά, π.χ. όπως εδώ:
quote:
Ψαλ. 97,8 ποταμοὶ κροτήσουσι χειρὶ…quote:
Ψαλ. 74,4 ἐτάκη ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ, ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς. ...Βεβαίως, η Αγία Γραφή, δεν εννοεί ότι χειροκροτούν οι ποταμοί, ούτε ότι η γη στηρίζεται στους στύλους.
quote:Συνοδινός.1:
συμφωνούν μαζί μου και οι πατέρες της εκκλησίας
Μιας και αναφέρθηκες στους Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας:
Η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, για την εξιχνίαση των σημείων της Αγίας Γραφής, όπου υπάρχει συμβολισμός, τάσσεται υπέρ της επιστημονικής έρευνας. Την θέση αυτήν της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την εκφράζει περίφημα ο Μέγας Βασίλειος:
quote:
Οὐ γὰρ ἐλαττοῦται ἡ ἐπὶ τοῖς μεγίστοις ἔκπληξις, ἐπειδὰν ὁ τρόπος καθ' ὃν γίνεταί τι τῶν παραδόξων ἐξευρεθῇ•Μετάφραση:
quote:
Διότι δεν ελαττώνεται η έκπληξις δια τα καταπληκτικώτατα πράγματα, όταν ευρεθή ο τρόπος με τον οποίον γίνονται όλα ένα – ένα τα παράδοξα. (Εξαήμερος, τόμος 4ος, Α΄40. Μετάφραση Στέργιου Σάκκου).Με το που λέει ο Μέγας Βασίλειος: “όταν ευρεθή ο τρόπος με τον οποίον γίνονται όλα ένα – ένα τα παράδοξα” που συμβολίζονται στην Αγία Γραφή, φυσικά εννοεί την έρευνα από την επιστήμη. Η οποία στον τομέα αυτόν έχει σημειώσει σωρεία επιτυχιών, όπως για το ότι η γη είναι σφαιρική κλπ.
Βεβαίως η σπουδαιότερη επιτυχία της επιστήμης, είναι το αποδεικτικό συμπέρασμα που εξήγαγε στο θέμα της κοσμογονίας: σελ 32, σχόλιο 20/05/2016, 18:47:56
Τώρα θα δούμε τα σχόλια του Μεγάλου Βασιλείου σε συμβολικά σημεία της Αγίας Γραφής: (προσθήκη χρωματισμού ορισμένων λέξεων)
quote:
κἄν ποτε ἐν ψαλμοῖς ἀκούσῃς· Ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς· τὴν συνεκτικὴν αὐτῆς δύναμιν στύλους εἰρῆσθαι νόμισον.Ερμηνεία:
quote:
και αν ποτέ ακούσης εις τους ψαλμούς «Εγώ εστερέωσα τους στύλους αυτής» (Ψαλ. 74,4), πρέπει να καταλάβεις ότι «στύλοι» λέγεται η δύναμις που την συγκρατεί. (Εξαήμερος, τόμος 4ος, Α΄ 35. Μετάφραση Στέργιου Σάκκου).Εδώ ο Μέγας Πατήρ, διακρίνει τον συμβολισμό, και ως είναι φυσικό δεν τον εκλαμβάνει κυριολεκτικά. Άρα η γη δεν στηρίζεται σε στύλους.
Το ρεζουμέ: Η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, για την εξιχνίαση των σημείων της Αγίας Γραφής, όπου υπάρχει συμβολισμός, τάσσεται υπέρ της επιστημονικής έρευνας.
quote:Συνοδινός.1:
Σύμφωνα με τους δικούς σου γρίφους.
Αγαπητέ Συνοδινέ στην πάνω παράθεση δεν υπάρχει κανένας γρίφος. Αυτό που διαπιστώνεται στην πάνω παράθεση, είναι η εξαφάνιση των γρίφων!
Και για να ξεκαθαριστεί το θέμα, επειδή ανέφερες ορισμένα ονόματα, που εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις τους.
Για εμάς τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σημασία έχει το τι έχει εκφράσει η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Από εκεί και πέρα, ό,τι και να πει οποιοσδήποτε, πρέπει να ξέρεις ότι εκφράζει προσωπικές απόψεις, οι οποίες για εμάς τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι τελείως άνευ σημασίας.
Και η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει εκφράσει τη Θέση της, με τις ερμηνείες της Αγίας Γραφής, που έχει εγκρίνει.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ από την Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, ερμηνείες των περιγραφών της Αγίας Γραφής (οι οποίες ερμηνείες δεν υπονοούν καμία έκρηξη για τη δημιουργία του σύμπαντος, δεν υπονοούν καμία εξελικτική διαδικασία, για τη δημιουργία όλης της ζωντανής ύπαρξης, και τέλος δεν υπονοούν ότι ηλικία του σύμπαντος και της ζωής, μετρά δισεκατομμύρια χρόνια), στα μεγάλα θέματα που μας απασχολούν, τα απαρτίζοντα την κοσμογονική πρόταση, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ. Και δεν αφήνουν το ελάχιστο περιθώριο σε κανέναν, ώστε να υποθέσει ότι δεν αποδίδουν ΑΚΡΙΒΩΣ την περιγραφή της δημιουργίας των πρωτόπλαστων και γενικά των πάντων, απ’ ευθείας από τον Θεό.
Η επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι απορριπτική, γενικά, σε κατασκευασμένα μυθεύματα.
Πόσο μάλλον σε αυτά τα μυθεύματα της «επιστημονικής» φαντασίας, όπως: του big-bang, του πρώτου μορίου, της εξέλιξης, και της χρονολόγησης.
Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητη η αναφορά ενός ανθρώπου που συμπορεύεται με τις θέσεις της Επίσημης Ορθόδοξης Εκκλησίας:
ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ
Εντυπωσιακός πρόλογος του Αρχιμανδρίτου Ιωάννου Κωστώφ, Φυσικού.
Ἡ σειρά πού ἐγκαινιάζεται μέ τό βιβλίο αὐτό εἶναι μιά καυτή πατάτα. Γιά νά μήν κάψουν, λοιπόν, τά χέρια τους οἱ ἀναγνῶστες πρέπει, προτοῦ νά συνεχίσουν στίς ἑπόμενες ἀράδες, νά σκεφθοῦν ἕνα οὐσιῶδες πρᾶγμα: Διακινδυνεύουν τή Βίβλο τους! Ἄν εἶναι φιλοεξελικτικοί καί καλοπροαίρετοι τοιοῦτοι ὑπάρχει περίπτωσι νά ἀνανήψουν πρός τήν ἀλήθεια τῆς Γραφῆς. Ἄν εἶναι κακοπροαίρετοι, θά πετάξουν τή Βίβλο τους καί θά κρατήσουν τήν «ἐπιστήμη». Μέ γειά τους μέ χαρά τους. Τελειώνοντας τή σειρά μας δέν θά μποροῦν νά τά κρατήσουν καί τά δύο. Ὅσοι, λοιπόν, εἶναι φιλοεξελικτικοί καί μέ χαλαρότατη ἀγάπη πρός τή Γραφή, ἄς μήν προχωρήσουν στήν ἀνάγνωσι. Περιττός κόπος καί δαπάνη. «Οὐ γάρ εἰσί ἐκ τῶν προβάτων» τοῦ Κυρίου (Ἰω 10, 26). «Οὔ με πείσῃς κἄν μέ πείσῃς»!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
Χριστιανός Ορθόδοξος
Σωτηρη,πραγματικα δεν ξέρω τι είναι προτιμότερο,να πέσουν όλες οι κατάρες του Θεού πάνω σε έναν άνθρωπο σε αυτή εδώ την ζωή και να τον σώσει στην επόμενη,η να μην πέσει καμία κατάρα και να τον απωλέσει στην επόμενη;Το ιδεατό βέβαια είναι και σε αυτή την ζωή να έχεις την ευλογία του Θεού και στην επόμενη να καταταχθείς στον Παράδεισο....
Γιώργο απ' ότι βλέπω μασάς τα λόγια σου και δεν απαντάς ευθέως. Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε!
Η ερώτησή μου νομίζω ήταν σαφής. Εγκρίνεις ή αποδοκιμάζεις τις κατάρες. Τελικά ο Θεός που πιστεύεις είναι φιλάνθρωπος προς όλους, η ζηλόφθονος και εκδικητικός γι' αυτούς που πιστεύουν σε άλλες θεότητες πλην αυτού; Δικαιούνται οι αρχιερείς να καταριούνται μη χριστιανούς, επειδή δεν τηρούν τα της χριστιανικής λατρείας; Δεν είναι παραλογισμός αυτό για σένα;
Τελικά είσαι με το «Αγαπάτε αλλήλους» (έστω κι αν ειπώθηκε για τους αποστόλους και δεν αφορά όλον τον κόσμο), ή με το «πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου»;
*
quote:
Για εμάς τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σημασία έχει το τι έχει εκφράσει η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ακριβώς.
Η ορθόδοξη εκκλησία έχει εκφράσει την πίστη της, στο Γεωκεντρικό μοντέλο, από αρχαιότατων χρόνων. Αυτό το ξέρει και η κουτσή Μαρία.
quote:
η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει εκφράσει τη Θέση της, με τις ερμηνείες της Αγίας Γραφής, που έχει εγκρίνει.
Ακριβώς.
Τελευταίος μάλιστα, ήταν ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, ο οποίος αφόρισε τους οπαδούς του ηλιοκεντρικού μοντέλου γιατί ερχόταν σε αντίθεση με την Κοσμολογία της Αγίας Γραφής.
Εδώ...
http://www.kathimerini.gr/355284/article/politismos/arxeio-politismoy/to-pantaxhkinhton-toy-veniamin-lesvioy
quote:
Από εκεί και πέρα, ό,τι και να πει οποιοσδήποτε, πρέπει να ξέρεις ότι εκφράζει προσωπικές απόψεις, οι οποίες για εμάς τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι τελείως άνευ σημασίας.
Ακριβώς.
Εσύ λοιπόν (και όλοι σαν και σένα) που λέτε, ότι το Γεωκεντρικό μοντέλο δεν υφίσταται, εκφράζεται προσωπικές απόψεις.
quote:
ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ από την Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, ερμηνείες των περιγραφών της Αγίας Γραφής, τα απαρτίζοντα την κοσμογονική πρόταση, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ.
Ακριβώς, το Γεωκεντρικό σύστημα το ασπάστηκε κατά γράμμα η ορθόδοξη εκκλησία.
quote:
Η επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι απορριπτική, γενικά, σε κατασκευασμένα μυθεύματα.
Τότε θα πρέπει να απορρίψει όλη την αγία Γραφή.
Άσε βρε τα καλαμπούρια κατά μέρος.
quote:
η Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι σαφέστατη, και ΞΕ-ΚΑ-ΘΑ-ΡΙ-ΣΕ, ότι η ηλικία του σύμπαντος, είναι 7523 χρόνια
Πραγματικά η ορθόδοξη εκκλησία αυτήν την ηλικία δίνει.
Μόνο που, πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, Θεολόγοι, Παπάδες και πιστοί, λένε πως η Βίβλος δεν είναι επιστημονικό Βιβλίο. Και όσοι πιστεύουν ότι η ηλικία του Σύμπαντος είναι 7523 χρόνια είναι ηλίθιοι.
Να εδώ...
http://oodegr.co/oode/grafi/genika/8eopnefstia_grafhs_1.htm
http://oodegr.co/oode/theos/theos4.htm
Εμείς, πως μπορούμε να σε βοηθήσουμε, όταν εσείς οι ίδιοι, μεταξύ σας, δεν μπορείτε να συμφωνήσετε εδώ και 2000 χρόνια, τι είναι παραμύθι, τι είναι γρίφος και τι είναι πραγματικότητα;
Πρέπει να αρχίσεις να την πέφτεις στους ορθόδοξους Χριστιανούς που πολεμούν το πόρισμα για την ηλικία του Σύμπαντος και αμφισβητούν την επιστημονικότητα της Βίβλου.
Μα, αν δεν μπορείτε να συμφωνήσετε μεταξύ σας, περιμένεις να δεχτούν οι άλλοι τα παραμυθάκια σου;
Αυτοί αποτελούν τον πραγματικό κίνδυνο.
Δυστυχώς δεν είμαι νέα, απλά έχω αναλώσει τη μισή ζωή μου με το να σκέφτομαι τα προβλήματά μου και το πώς θα βγω απ' το αδιέξοδο..
Μάνι-μάνι μου' χει φύγει έτσι μια δεκαετία στο νερό για να καταλάβετε..
Οπότε σας φαίνεται πως είμαι νέα γιατί συζητάω αυτό το θέμα σαν να είναι φρέσκο και μόλις να μου προέκυψε μόνο που είναι χρόνιο..
Κανονικά θα έπρεπε να είχα κουραστεί τώρα και είτε να είχα κάνει ένα αποφασιστικό και καθοριστικό άλμα προς τα εμπρός ή να είχα πάρει απόφαση να βάλω τέλος στο μαρτύριό μου με έναν πιο οριστικό και αμετάκλητο τρόπο..
Αλλά ακόμα όπως βλέπετε ασχολούμαι με τον εαυτό μου και τα προβλήματά μου..
Τρώγομαι με τα ρούχα μου ένα πράγμα..
Ένας γνωστός-φίλος μου έχει πει πως ο λόγος που έχω πρόβλημα ακόμα και το συντηρώ είναι ότι δεν ασχολούμαι με το τι γίνεται γύρω μου..
Και αλήθεια είναι αυτό..
Και να γκρεμίζεται το σπίτι "μου" ακόμα, εμένα με κόβω να κάθομαι ακούνητη και ατάραχη στο κρεβάτι "μου" και να προσπαθώ να λύσω τα άλυτα στην ουσία προβλήματά μου, ενώ την ίδια στιγμή θα ξεκολλάνε κομμάτια απ' τα ντουβάρια και θα με πλακώνουν σε στρώσεις, δίνοντας αυτά τη λύση μια και καλή..
Δεν θέλω να μπω τώρα στη διαδικασία να εξηγήσω γιατί και πώς έφτασα ως εδώ που έφτασα, γιατί άφησα τόσα χρόνια να πάνε χαμένα, μάλλον αυτό το είπαμε οκ (επειδή σκέφτομαι συνέχεια τα προβλήματά μου), γιατί παίρνω φάρμακα, επειδή έχω μιλήσει γενικά τόσο πολύ για αυτό το θέμα που έχει καταντήσει κωμικοτραγική η κατάστασή μου..
Είναι όπως όταν λέμε ψέματα σε κάποιον πολλές φορές και όταν του λέμε την αλήθεια, μετά εκείνος δικαιολογημένα δεν μας πιστεύει!
Ποιος θα με πάρει στα σοβαρά ύστερα από τόσα χρόνια που λέω το πρόβλημά μου και ακόμα δεν το έχω λύσει?
Γι' αυτό μπαίνω εδώ που δεν με γνωρίζει κανείς..
Και δικαιολογημένα να μην με πιστεύει κανείς γιατί το πιθανότερο είναι πως δεν θέλω να λυθεί το πρόβλημά μου ή θέλω αλλά υπό όρους..
Κι επειδή δεν ισχύουν αυτοί οι όροι στη ζωή, γι' αυτό το συντηρώ ακόμα..
Ας σας πω μόνο ότι τα φάρμακα δεν τα πήρα μόνη μου, όχι! Είναι οδηγία γιατρού..
Απλά ίσως να είχα συνέλθει πιο καλά και πιο γρήγορα αν δεν σταμάταγα τα φάρμακα κάθε τρεις και λίγο και δεν πάθαινα υποτροπές..
Ή δεν θα' πρεπε να τα ξεκινήσω καθόλου ή αφού τα ξεκίνησα θα πρέπει να ακολουθήσω κάποιες οδηγίες, οι οποίες περιλαμβάνουν: όχι απότομη διακοπή!
Τέλος πάντων, είμαι σχετικά καλά τώρα, από άποψη οργανικής-εγκεφαλικής λειτουργίας, απλά μου έχουν μείνει κάτι υπολείμματα τα οποία ίσως τα φάρμακα δεν μπορούν να επηρεάσουν.. Όπως είναι το κίνητρο και η θέληση για ζωή..
Τα προβλήματά μου εξάλλου αλλάζουν πρόσωπο κάθε φορά.. Αυτόν τον καιρό τα εντοπίζω με τη μορφή της άρνησης για ζωή και της βαρεμάρας..
Και είναι επώδυνο να ζει κανείς έτσι, αλλά κάνουμε επιλογές..
Κι άλλοι άνθρωποι έχουν προβλήματα, ίσως και σοβαρότερα, αλλά δεν σκέφτονται όπως εγώ, γιατί αν το έκαναν δεν θα άντεχαν..
Βασικά ούτε εγώ αντέχω..
Είναι όμως και ότι μάλλον δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς..
Ή καλύτερα, ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνω αλλιώς και να προχωρήσω στη ζωή μου..
Αισθάνομαι πως πρέπει να δώσω μία πολύ σκληρή μάχη, μάχη καθημερινή με τον εαυτό μου, προκειμένου να μείνω πιστή σε ένα στόχο και να κάνω κάτι τελικά στη ζωή μου και να μην τα παρατήσω..
Η απογοήτευση και η δύναμη της παραίτησης είναι πολύ πιο ισχυρές, κι αυτό φαίνεται άλλωστε απ' το αποτέλεσμα..
Μέσα μου δεν έχω αποδεχθεί ακόμα ότι πάει ξόφλησα, μέχρι τα 18 μου ό, τι έκανα..
Δεν θέλω να πιστέψω κάτι τέτοιο..
Εξάλλου μέχρι τελευταίας στιγμής ο άνθρωπος ελπίζει..
Θεωρώ πως μπορώ να το παλέψω ακόμη απλά χρειάζεται πολλές ενέσεις αισιοδοξίας, πολλή θέληση και πίστη..
Και αν και σας είπα πιο πάνω πως δεν θα αναφερθώ σε αυτό, ωστόσο για να μην σας αφήσω μετέωρο σχετικά με το τι με οδήγησε στα φάρμακα να σας πω επιγραμματικά: το υπερβολικό άγχος στο σχολείο, σε συνδυασμό με τον εσωστρεφή χαρακτήρα μου και τη στενοχώρια λόγω του ότι δεν είχα φίλους ιδιαίτερα κι αν βάλουμε και το καπάκι από πάνω που είναι μια σχέση στα 18 μου, που κάθε άλλο παρά υποστηρικτική ήταν, εε δεν θέλει και πιο πολύ από αυτά για να πάρει κανείς φάρμακα..
Η λύση για μένα θα ήταν να βγω απ' το καβούκι μου και να ενδιαφερθώ για το γίγνεσθαι..
Μόνο που αυτό δεν γίνεται με το ζόρι, έτσι δεν είναι?
Ή θα μπορούσα να συνεχίσω να ασχολούμαι με θέματα εσωτερικής φύσεως αλλά με έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο, δηλ να αποφέρει κάτι αυτό σε εμένα, κάπως να με βοηθάει, αλλά και στους άλλους ενδεχομένως..
Έχω σκεφτεί πως θα μου άρεσε να ασχολούμαι με την μεταφυσική και τον εσωτερισμό ως αρθρογράφος, μόνο που δεν έχω καμία γνώση και καμία βάση!
Είναι και ότι πλέον δεν μπορώ να αφοσιωθώ σε ένα αντικείμενο αποκλειστικά..
Θα ασχοληθώ για λίγο μέχρι να βαρεθώ και να γυρίσω στην βαρεμάρα, την απραξία και την ταβανοθεραπεία μου..
Τέλος πάντων..
Ίσως και να είμαι απλά ανίατη και να πρέπει να το αποδεχθώ και αυτό!
quote:
Κύριε Πυθαγόρα...
Δυστυχώς δεν είμαι νέα, απλά έχω αναλώσει τη μισή ζωή μου με το να σκέφτομαι τα προβλήματά μου και το πώς θα βγω απ' το αδιέξοδο..
To νέος/νέα, είναι σχετικό. Και μπορεί να είναι αρκετά ευρύ.
Στα 20, στα 30, ακόμα και στα 40 ή και πέρα, θεωρείσαι νέος, εάν ζεις και αισθάνεσαι ως τέτοιος.
Για το παραπέρα, που δεν νομίζω να το φτάνεις από όσα έχεις δείξει εδώ μέσα, είναι άλλη συζήτηση.
Το πρόβλημα είναι οι νέοι βιολογικά και ηλικιακά, που έχουν γεράσει στο μυαλό και στη διάθεση για ζωή και για αγώνα.
quote:
Αλλά ακόμα όπως βλέπετε ασχολούμαι με τον εαυτό μου και τα προβλήματά μου..
Βεβαίως και πρωτίστως πρέπει να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας και τα προβλήματά μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας αυτό , δεν πρόκειται να μας το κάνει κανείς άλλος.
Με μια προϋπόθεση όμως. Τα προβλήματά μας να είναι υπαρκτά και να τα αντιλαμβανόμαστε στη σωστή τους διάσταση και στο σωστό τους πλαίσιο και να μην βλέπουμε ως προβλήματα πράγματα και καταστάσεις τα οποία δεν είναι τέτοια.
quote:
Ποιος θα με πάρει στα σοβαρά ύστερα από τόσα χρόνια που λέω το πρόβλημά μου και ακόμα δεν το έχω λύσει?
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν έχεις περιγράψει κάποιο πρόβλημα ακόμα. Μόνο κάποιες αόριστες και γενικές φοβίες/ανησυχίες/απορίες/υπαρξιακά τα οποία σε μικρό ή μεγάλο βαθμό απασχολούν όλους μας.
Το θέμα όμως που βλέπω σε σένα είναι ότι αφήνεις όλη αυτή την αίσθηση αβεβαιότητας, ματαιότητας, αγωνίας/άγχους να σε κυριεύει και να σε παραλύει, χωρίς να αφήνεις χώρο και διάθεση για τίποτα άλλο. Αν αυτό είναι το μόνο ή το μεγαλύτερό σου πρόβλημα, δεν νομίζω να είναι και τόσο δύσκολο να το λύσεις, αρκεί βεβαίως να θέλεις κιόλας....
quote:
Ας σας πω μόνο ότι τα φάρμακα δεν τα πήρα μόνη μου, όχι! Είναι οδηγία γιατρού..
Απλά ίσως να είχα συνέλθει πιο καλά και πιο γρήγορα αν δεν σταμάταγα τα φάρμακα κάθε τρεις και λίγο και δεν πάθαινα υποτροπές..
Ή δεν θα' πρεπε να τα ξεκινήσω καθόλου ή αφού τα ξεκίνησα θα πρέπει να ακολουθήσω κάποιες οδηγίες, οι οποίες περιλαμβάνουν: όχι απότομη διακοπή!
Ναι, η αλήθεια είναι ότι τα φάρμακα είτε δεν τα παίρνουμε καθόλου, είτε αν μπούμε στη διαδικασία να τα παίρνουμε τότε πρέπει να είμεθα και συνεπείς.
Μεσοβέζικες λύσεις και κατά βούληση 'συνταγογραφήσεις' μόνο μπελάδες και ανακατωσούρες μπορούν να φέρουν βιολογικά και ψυχοσυναισθηματικά.
quote:
Αισθάνομαι πως πρέπει να δώσω μία πολύ σκληρή μάχη, μάχη καθημερινή με τον εαυτό μου, προκειμένου να μείνω πιστή σε ένα στόχο και να κάνω κάτι τελικά στη ζωή μου και να μην τα παρατήσω..
Η απογοήτευση και η δύναμη της παραίτησης είναι πολύ πιο ισχυρές, κι αυτό φαίνεται άλλωστε απ' το αποτέλεσμα..
Δηλαδή τα παρατάς συνέχεια, σε οτιδήποτε? Αυτό θες να πεις?
Ξεκινάς να κάνεις κάτι και το παρατάς ή δεν ξεκινάς καν?
quote:
Μέσα μου δεν έχω αποδεχθεί ακόμα ότι πάει ξόφλησα, μέχρι τα 18 μου ό, τι έκανα..
Δεν θέλω να πιστέψω κάτι τέτοιο..
Εξάλλου μέχρι τελευταίας στιγμής ο άνθρωπος ελπίζει..
Αυτό γιατί το λές? Και γιατί το 18 το έχεις επανειλημμένως προβάλλει ως 'ορόσημο' ή σημείο καμπής?
Τι έκανες -ή τι δεν έκανες- μέχρι τα 18 και σου έχει στοιχήσει?
Αποτυχία στο σχολείο/στις εξετάσεις?
Αποτυχία σε ερωτική/συναισθηματική σχέση?
Οικογενειακή μαυρίλα και δυσκολίες στο εγγύς περιβάλλον σου?
Bullying και απομόνωση?
quote:
Και αν και σας είπα πιο πάνω πως δεν θα αναφερθώ σε αυτό, ωστόσο για να μην σας αφήσω μετέωρο σχετικά με το τι με οδήγησε στα φάρμακα να σας πω επιγραμματικά: το υπερβολικό άγχος στο σχολείο, σε συνδυασμό με τον εσωστρεφή χαρακτήρα μου και τη στενοχώρια λόγω του ότι δεν είχα φίλους ιδιαίτερα κι αν βάλουμε και το καπάκι από πάνω που είναι μια σχέση στα 18 μου, που κάθε άλλο παρά υποστηρικτική ήταν, εε δεν θέλει και πιο πολύ από αυτά για να πάρει κανείς φάρμακα..
Όλα αυτά που είπες δεν στοιχειοθετοόυν περίπτωση που να θέλει κατ'ανάγκη φάρμακα.
Και επιπλέον, δεν είναι και κάτι σπάνιο.Τα έχει περάσει ο μισός μαθητικός/φοιτητικός πληθυσμός.
Αλλά δεν το ρίχνουν όλοι στα φάρμακα μετά.
quote:
Είναι και ότι πλέον δεν μπορώ να αφοσιωθώ σε ένα αντικείμενο αποκλειστικά..
Θα ασχοληθώ για λίγο μέχρι να βαρεθώ και να γυρίσω στην βαρεμάρα, την απραξία και την ταβανοθεραπεία μου..
ِΑυτό που περιγράφεις καταλαβαίνεις ότι δεν είναι αρρώστεια ή πρόβλημα.
Περισσότερο σε ...τεμπελιά μοιάζει, σε αδιαφορία, σε ακινησία/απραξία/αεργία, με μεταφυσικές επικλήσεις.
Δες το λίγο αλλιώς, βρες κάποιο νόημα και κάποιο στόχο γιατί η οκνηρία και η παραίτηση δεν οφελούν σε τίποτα.
Ούτε εσένα ως πρόσωπο, ούτε τους γύρω σου, όποιοι και αν είναι αυτοί, της οικογενείας ή μη.
Δεν θεωρώ ότι έχεις πολύ σοβαρές δικαιολογίες για τα 'προβλήματα΄ που επικαλείσαι. Είναι περισσότερο θέμα κοσμοαντίληψης και κοσμοθεώρησης. Και σε αυτά τα θέματα δε χωράει ο όρος "ανίατος".
Στο χέρι σου είναι να αλλάξεις αυτή τη στασιμότητα και αυτό το τέλμα στο οποίο έχεις περιέλθει.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Σίγουρα θα υπάρξει και άλλη φορά που θα με πνίξει ο εαυτός μου και το παράπονο και θα θελήσω να το ακουμπήσω εδώ μέσα..
Τουλάχιστον δεν θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, γιατί μου έχουν συμβεί πολλά, κυρίως μες στο μυαλό μου, τα οποία κατά κάποιον τρόπο με έχουν στοιχειώσει και δεν μ' αφήνουν να προχωρήσω και να έχω μια φυσιολογική ζωή..
Είδα πως υπάρχει και το πέρα απ' το φυσιολογικό.. Το έζησα..
Με τις σκέψεις μου είναι σαν να έγινα ένας άλλος άνθρωπος..
Σαν να έσπασα το φράγμα του εαυτού που είχα μέχρι τότε (στα 18 μου), και να έγινα κάτι άλλο..
Το θέμα είναι πως μέχρι τα 18 ήμουν λειτουργική, εννοώ διάβαζα για το σχολείο, ενώ από τότε που "είδα παραπέρα" έπαψα να είμαι λειτουργική, γιατί άρχισα να σκέφτομαι το υπερπέραν, το αδύνατο..
Τώρα ασφαλώς έχω επιστρέψει στα πλαίσια του φυσιολογικού αλλά αισθάνομαι σαν να έχω ηττηθεί και η ζωή μου να έχει χάσει κάθε νόημά της απ' τη στιγμή που δεν κατάφερα να παραμείνω σε εκείνη την "υπερβατική" κατάσταση..
Αισθάνομαι σαν να ανέβηκα την κορφή ενός βουνού, να χάρηκα για το κατόρθωμά μου και μετά δεν είχε να πάω πιο πάνω..
Και η μόνη επιλογή που είχα ήταν να αρχίσω να κατεβαίνω..
Αυτό ακούγεται άκρως αλαζονικό, το γνωρίζω, αλλά έτσι αισθάνθηκα τότε..
Θεωρώ οποιαδήποτε δραστηριότητα μάταιη αφού οι σκέψεις που έκανα τότε με είχαν γεμίσει τόσο πολύ με νόημα και ενδιαφέρον που με οτιδήποτε κι αν καταπιαστώ τώρα απλά δεν μου βγαίνει, απλά το παρατάω γιατί δεν με τραβάει, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον και κανένα νόημα!
Και δεν είναι πως δεν ξεκινάω κάτι.. Ξεκινάω απλά μετά το παρατάω..
Σημασία έχει το πώς αισθανόμαστε..
Θεωρώ οι άνθρωποι όσοι βρίσκονται ακόμα στη ζωή και όσοι ασχολούνται με κάτι, ακόμα κι αν δεν τους αρέσουν όλες οι ασχολίες που έχουν, ωστόσο από κάπου παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν να ζουν, κάπου βρίσκουν το νόημα..
πχ μπορεί να μην τους γεμίζει η δουλειά τους, αλλά μπορεί να έχουν μια καλή σχέση με τον/την σύντροφό τους ή με τα παιδιά τους και αυτό να τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν να ζουν..
Και οι σχέσεις είναι μια "ασχολία" που άλλοτε την ξεκινάμε και έχει διάρκεια άλλοτε την ξεκινάμε και την παρατάμε..
Είναι και ότι δεν αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα οικονομικό τώρα..
Με συντηρούν οι γονείς μου. Το θέμα είναι πως δεν σκέφτομαι πως αυτήν την άνεση δεν θα την έχω για πάντα..
Γνωρίζω πως έτσι είναι αλλά αισθάνομαι δύο αντίθετες δυνάμεις να με τραβολογάνε και γι' αυτό ξεκινάω πράγματα και τα παρατάω μετά..
Η μία είναι η ζωή που μου λέει πως "κάτι πρέπει να κάνεις για να στέκεσαι στα πόδια σου μόνη σου χωρίς πατερίτσες" και η άλλη είναι
"αυτός ο κόσμος έπαψε να με ενδιαφέρει, οπότε και να πεθάνουν οι γονείς μου, το πολύ πολύ να πεθάνω κι εγώ μετά από λίγο από ασιτία"..
Γνωρίζω πως τώρα πια είμαι καλά, απλά σίγουρα αυτό που πέρασα με τραυμάτισε, έχει αφήσει το στίγμα του, πχ έχω γίνει υπερευαίσθητη με τους ανθρώπους..
Δεν αντέχω κανέναν, ούτε τις γκρίνιες τους ούτε τις φωνές, ούτε την αδικία, την κοροϊδία, την κακία, δεν τα αντέχω!
Και είναι κι αυτός ένας σοβαρός λόγος που με κάνει να μην μπορώ να στεριώσω σε καμία δουλειά..
Γενικά όμως δεν αντέχω, το εξηγήσαμε αυτό, δεν αντέχω τον κόσμο έτσι όπως είναι..
Προσπαθώ να τον αποδεχθώ, οκ, αλλά το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής στενοχώρια, γιατί είναι έτσι ο κόσμος κι όχι γιουβέτσι..
Και σίγουρα είναι και θέμα κοσμοαντίληψης το πρόβλημα που εξακολουθώ να έχω..
Γνωρίζω πως στο χέρι μου είναι να την αλλάξω..
Απλά δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι την ίδια στάση ζωής..
Αυτή εξαρτάται εν πολλοίς απ' τα βιώματά μας..
Όταν κάποιος έχει τραυματιστεί πολύ στο πόδι, πχ το έχει σπάσει, δεν μπορεί να τρέξει μαραθώνιο όπως κάποιος άλλος..
Και να το προσπαθήσει, το πόδι του θα του θυμίζει πως πονάει και δεν μπορεί να τρέξει, αν όχι καθόλου, τουλάχιστον στο μαραθώνιο..
Και η ζωή είναι ένας μαραθώνιος, απαιτεί πολλά αποθέματα ενέργειας για να μπορεί κανείς να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της (διάβασμα, δουλειά, σχέσεις), τα οποία μάλλον δεν έχω..
Η μόνη ευθύνη που θεωρώ πως έχω είναι πως ακόμα ζω ενώ δεν θα έπρεπε κανονικά επειδή δεν θέλω στην ουσία να ζω και είμαι και βάρος..
Αλλά κι αυτό είναι ένα δίλημμα, γιατί αν έφευγα απ' τη ζωή θα στενοχωρούσα πιο πολύ τους δικούς μου από ότι τώρα που συνεχίζω και ζω και που με βλέπουν άπραγη και στενοχωριούνται..
Οπότε έχω επιλέξει να συνεχίσω τη ζωή αλλά με αυτόν τον τρόπο..
Ακόμα όμως δεν σας έχω δώσει μια σαφή εικόνα του προβλήματος και πώς αυτό ξεκίνησε..
Απλά να απαντήσω στα συγκεκριμένα ερωτήματα που θέσατε, μήπως σας βοηθήσω..
Δεν είχα ιδιαίτερα φίλους στο σχολείο. Ήμουν κλειστός χαρακτήρας. Δεν μου είχαν κάνει όμως bulling ποτέ.
Στο σπίτι οι γονείς μου ποτέ δεν ήταν αγαπημένοι μεταξύ τους. Πάντα είχαν καβγάδες και γκρίνιες. Απλά μετά από το δικό μου ταρακούνημα έχουν ηρεμήσει αυτοί οι καβγάδες και δεν είναι τόσο έντονοι.
Στις πανελλήνιες πέτυχα αλλά με μεγάλο ψυχικό κόστος.
Στα 18 μου γνώρισα έναν που με έριξε στα Τάρταρα ψυχολογικά..
Απλά δεν τον είχα αναφέρει γιατί δεν θέλω να μιλήσω για αυτόν.
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σας διαφωτίσω παραπάνω..
quote:
Έχω σκεφτεί πως θα μου άρεσε να ασχολούμαι με την μεταφυσική και τον εσωτερισμό ως αρθρογράφος, μόνο που δεν έχω καμία γνώση και καμία βάση!
Το τελευταίο που λες δεν έχει να κάνει, μπουχτήσαμε από δασκάλους κάθε είδους. Άσε που έχεις την ευκαιρία εδώ να αναστήσεις τον εσωτερισμό ως θέμα συζήτησης στο παρόν φόρουμ.
Ξεκίνα και όπου σε βγάλει
Εχουμε συνηθισει σε εναν τροπο ζωης που μας εχουν επιβαλει ,και τον θεωρουμε φυσιολογικο
Μικροτητες κακκια αδικιες μιζερια βλακεια κλπ
Να ξερεις οτι για την κατασταση την οποια βιωνεις ειναι υπευθυνοι πολλοι παραγοντες και δεν εισαι εσυ που τα βλεπεις ετσι αλλα αυτη ειναι η πραγματικοτητα
Απλα δεν την εχεις αποδεχθει,και δεν εχεις συμβιβαστει με αυτη πραγμα οχι και πολυ ασχημο
Εσυ εχεις τουλαχιστον μια πιθθανοτητα να διαφοροποιηθεις
Αυτα επισης ισχυουν για ολους μας
Θα πρεπει να μαθουμε να ανιχνευουμε αιτιες που συμβαινουν τα πραγματα μεσα μας
Και αυτο απο μονο του ειναι εργο και ερευνα ζωης ,και οχι κατι που μπορεις να κανεις εστω σε μερικα χρονια με μια επιφανειακη ενασχοληση
Και μονο η διατροφη παιζει τεραστιο ρολο
Και μονο το οτι ζουμε σε πολεις με οτι αυτο μπορει να σημαινει ειναι και αυτο ενας πολυ επιβαρυντικος παραγοντας
Προγραματισμοι συνηθειες ζωης ελειψη υγιειων σχεσεων
Να τα ανιχνευσει κανεις ολα αυτα δεν ειναι καθολου ευκολο
Επιπλεον ενας επιβαρυμενος νους που δεν εχουμε μαθει να συντηρουμε και να αποφορτιζουμε τα βλεπει ολα μαυρα
Και βεβαια δεν συμφωνω καθολου ομως με τις τασεις αυτοκτονιας τις οποιες επαναλαμβανεις συχνα
Αυτο και αν ειναι κουτο
Αγωνας επιμονη υπομονη ερευνα ειναι η συνταγη για εμενα
Καλη σου συνεχεια ,και ειμαστε εδω για το οτιδηποτε
quote:
Τουλάχιστον δεν θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, γιατί μου έχουν συμβεί πολλά, κυρίως μες στο μυαλό μου, τα οποία κατά κάποιον τρόπο με έχουν στοιχειώσει και δεν μ' αφήνουν να προχωρήσω και να έχω μια φυσιολογική ζωή..
Είδα πως υπάρχει και το πέρα απ' το φυσιολογικό.. Το έζησα..
Με τις σκέψεις μου είναι σαν να έγινα ένας άλλος άνθρωπος..
Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι καταλαβαίνω 100% αυτό που γράφεις εδώ. Υποψιάζομαι κάποια πράγματα, αλλά μέχρις εκεί.
Ομολογείς ότι κυρίως ήταν καταστάσεις του μυαλού ή σκέψεις αυτές που σε οδήγησαν σε αυτή την 'αδράνεια' και αλλαγή στάσης ζωής.
Από την άλλη, λες ότι "έζησες" την "άλλη μεριά".
Είχες δηλαδή κάποια υπερβατική/μη-φυσιολογική εμπειρία, πέραν από τις σκέψεις σου?
Ή αντελήφθης αυτές ακριβώς τις σκέψεις σου, και το βύθισμα σε αυτές, σαν μια "νέα κατάσταση"?
Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε/μαγνήτισε σε αυτή την κατάσταση ώστε μετά να σε κάνει να τα βλέπεις όλα τα υπόλοιπα μάταια, βαρετά και πεζά, ανάξια λόγου και δράσης?
quote:
Θεωρώ οποιαδήποτε δραστηριότητα μάταιη αφού οι σκέψεις που έκανα τότε με είχαν γεμίσει τόσο πολύ με νόημα και ενδιαφέρον που με οτιδήποτε κι αν καταπιαστώ τώρα απλά δεν μου βγαίνει, απλά το παρατάω γιατί δεν με τραβάει, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον και κανένα νόημα!Και δεν είναι πως δεν ξεκινάω κάτι.. Ξεκινάω απλά μετά το παρατάω..
Καλά, απ'αυτό οι περισσότεροι έχουν/έχουμε περάσει. Ενθουσιαζόμαστε με κάτι, με πολλά πράγματα , αλλά σε αρκετά από αυτά για διαφορους λογους τα παρατάμε και τ'αφήνουμε στη μέση ή ούτε καν σε αυτή, ανεκπλήρωτα ή θεωρώντας όιτ από κάποιο σημείο και έπειτα ίσως να μην έχουν και νόημα. Και μπορεί να είναι όντως έτσι, για πολλά από αυτά...
quote:
Σημασία έχει το πώς αισθανόμαστε..
Θεωρώ οι άνθρωποι όσοι βρίσκονται ακόμα στη ζωή και όσοι ασχολούνται με κάτι, ακόμα κι αν δεν τους αρέσουν όλες οι ασχολίες που έχουν, ωστόσο από κάπου παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν να ζουν, κάπου βρίσκουν το νόημα..
πχ μπορεί να μην τους γεμίζει η δουλειά τους, αλλά μπορεί να έχουν μια καλή σχέση με τον/την σύντροφό τους ή με τα παιδιά τους και αυτό να τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν να ζουν..
Και οι σχέσεις είναι μια "ασχολία" που άλλοτε την ξεκινάμε και έχει διάρκεια άλλοτε την ξεκινάμε και την παρατάμε..
Εν πολλοίς σωστό. Χρημάτων [=πραγμάτων] απάντων μέτρον άνθρωπος
quote:
Είναι και ότι δεν αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα οικονομικό τώρα..
Με συντηρούν οι γονείς μου.
A, να γεια σου.
'Ανευ παρεξηγήσεως, αλλά αν σε συναντούσε κανα παιδί της Σομαλίας ή από καμιά φτωχογειτονιά της Βραζιλίας, κλπ θα σου λεγε:
Άσε μας κουκλίτσα μου που [νομίζεις ότι] έχεις κι εσύ προβλήματα!
Αυτό όμως άσ'το προς το παρόν.
Εδώ ας πούμε ότι έχουμε τη στοιχειώδη πολυτέλεια να το φιλοσοφούμε πληκτρολογώντας ή να πληκτρολογούμε φιλοσοφώντας
quote:
Γνωρίζω πως τώρα πια είμαι καλά, απλά σίγουρα αυτό που πέρασα με τραυμάτισε, έχει αφήσει το στίγμα του, πχ έχω γίνει υπερευαίσθητη με τους ανθρώπους..
Δεν αντέχω κανέναν, ούτε τις γκρίνιες τους ούτε τις φωνές, ούτε την αδικία, την κοροϊδία, την κακία, δεν τα αντέχω!
Και είναι κι αυτός ένας σοβαρός λόγος που με κάνει να μην μπορώ να στεριώσω σε καμία δουλειά..
Γενικά όμως δεν αντέχω, το εξηγήσαμε αυτό, δεν αντέχω τον κόσμο έτσι όπως είναι..
Προσπαθώ να τον αποδεχθώ, οκ, αλλά το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής στενοχώρια, γιατί είναι έτσι ο κόσμος κι όχι γιουβέτσι..
To ότι ο κόσμος μας, ο τεχνητός όχι ο φυσικός, ο ανθρώπινος δηλαδή οι κοινωνίες, οι εταιρείες , οι νόμοι, οι κανόνες, οι ανθρώπινες σχέσεις, επαγγελματικές, προσωπικές κλπ είναι προβληματικές και παθογόνες, είναι γνωστό τοις πάσι.
Δεν θα βρεις πολλούς να τους αρέσει ο ¨"κόσμος", όπως τον έχουμε κάνει ως άνθρωποι, και αν τυχόν βρεις κανέναν να του αρέσει όλο αυτό, τότε θα είναι από τους ευνοημένους του συστήματος, αλλά κύριους συνυπεύθυνους άρπαγες και άπληστους που συνετέλεσαν και συντελούν στο να είναι ο κόσμος έτσι και να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Η διαπίστωσή σου λοιπόν δεν πάσχει όσον αφορά την 'ποιότητα' του κόσμου που ζούμε.
Όμως έτσι είναι, έτσι τα βρήκαμε, τί να κάνουμε τώρα?
Οι στρατηγικές αντιμετώπισης είναι πολλές σε αυτό, με δεδομένο ότι στους περισσότερους μας δεν αρέσει αυτός ο κόσμος όπως έχει διαμορφωθεί.
1) Άλλος θα δει τα αρνητικά , που ξεχειλίζουν, και θα βγει να τα πάρει παραμάζωμα, κόντρα σε όλους και σε όλα. Ηρωική και επαναστατική πράξη. Συνήθως όμως αδιέξοδη, αναποτελεσματική και ιδιαιτέρως σύντομη. Και μιλάω για τις μονάδες που θα το ξεκινήσουν. Τώρα αν δημιουργηθεί 'ρεύμα' ...200 χρόνια μετά το θάνατό τους, αυτό είναι άλλο θέμα.
2)άλλος που επίσης, θα δει όλα τα αρνητικά και κακώς κείμενα, συμβιβάζεται έως του σημείου που δεν προκαλει τα αντανακλαστικά του συστήματος, παίζει δηλαδή ως ενα σημείο με τους όρους του παιχνιδιού, αλλά όπου και όπως και όσο μπορεί, περνάει και τα δικά του μυνήματα αντίστασης, αλλαγής, διαφωνίας, κλπ, εκ της θέσεως και της επιρροής του σε θεσμούς, δομές και ανθρώπους.
3) άλλος τα βλεπει όλα αυτά, αλλά είτε από άγνοια, είτε από αδιαφορία, είτε από φόβο και αδυναμία, υποτάσσεται πλήρως, παίζει το παιχνίδι από την αρχή μέχρι το τέλος, με όλους τους κανόνες και τις υποσημειώσεις, γίνεται καμιά φορά ...βασιλικότερος του βασιλέως, και αποτελεί γενικότερα το πόπολο και τον χρήσιμο/συμβιβασμένο ηλίθιο, που γουστάρει το σύστημα να έχει ως υπήκοο.
4) Υπάρχει τέλος και ο άλλος, που ενώ ιδεολογικά και ιδιοσυγκρασιακά ίσως να είναι πιο κοντά στον (1), εντούτοις στρέφει την 'επαναστατική ενέργεια' και 'αγανάκτηση' εναντίον του ίδιου του του εαυτού, οδηγώντας εαυτόν στην παραίτηση, στην καταθλιψη, ενίοτε και στην αυτοκτονία, ως την απόλυτη παθητική αντίδραση σε όλα τα κακώς κείμενα που τον περιβάλλουν.
Οι κοινωνίες και ο κόσμος αλλάζουν μόνο αν το (1) αποκτήσει κρίσιμη μάζα, και σε εύλογο χρόνο βέβαια.
Αλλιώς οι του (1) καταλήγουν είτε σε φυλακές, είτε σε εξορία , είτε σε κρεμάλα, είτε αυτοκτονούν (πηγαίνοντας προς το 4) είτε "τους αυτοκτονούν". Πάρε παράδειγμα Ν.΄Ασιμο.
Το (2) το θεωρώ μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, αλλά που θέλει ιδιαίτερη προσοχή για να κρατάς ισορροπίες. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι θα πρέπει να παίζει κανείς και αρκετό θέατρο για να πετύχει να είναι σε αυτή την κατηγορία, διότι αναλόγως της περίστασης πρέπει να φοράει την αντίστοιχη "μάσκα"/ρόλο. Ένα καλό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης είναι πχ. ο περίφημος Σίντλερ και η λίστα του. Όταν δηλαδή η συνείδησή σου συγκρούεται με κανόνες και καθωσπρεπισμούς που επιβάλλει το σύστημα ή η περιρέουσα ατμόσφαιρα, όμως δεν ρισκάρεις την ανοιχτή φόρα παρτίδα κόντρα με το σύστημα, και προσπαθείς να κάνεις το δικό σου, αλλά εντός πλαισίων. Μεσοβέζικα πράγματα, αλλά συνήθως αποδίδει.
Στο (3) δυστυχώς κείται η πλειοψηφία του 'λαού' και της μάζας, και γι'αυτό όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν, και διαιωνίζονται συμπεριφορες και πρακτικές πολλάκις κατακριτέες και καταδικαστέες από πολλούς. Όμως μέχρι να γίνουν αυτοί οι άνθρωποι όπως τους (2) ή τους (1) θέλει δουλεια πολλή....
Το (4) είπαμε θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Είναι μεν συγκοινωνούν δοχείο με το (1), αλλά δηλώνει απελπισία και αδυναμία χειρισμού καταστάσεων. Και στην τελική δρα και αυτό υπέρ του συστήματος.
Γιατί το σύστημα όχι μόνο δεν θα λυπηθεί για καμιά απώλεια κάποιου "υπερευαίσθητου" αλλά μπορεί να του στείλει και κάνα SMS την ώρα που περνάει τη θηλιά και να του πει και "καλό ψόφο, αδειασέ μας τη γωνιά...". Γι'αυτό θα έλεγα ότι ειδικά αυτή η κατηγορία αντιμετώπισης του κόσμου και του συστήματος πρέπει να εκλείψει, είναι η πλέον παθητική και αρνητική και η πλέον απέλπιδα.
quote:
Και η ζωή είναι ένας μαραθώνιος, απαιτεί πολλά αποθέματα ενέργειας για να μπορεί κανείς να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της (διάβασμα, δουλειά, σχέσεις), τα οποία μάλλον δεν έχω..
Και γιατί δεν τα έχεις? Γεννιέται κανείς "ετοιμος' για όλα, για να ανταπεξέλθει? Υπάρχει η διαδικασία της μάθησης, των εμπειριών, αυτά πού τα πάς?
Οι άλλοι άνθρωποι δηλαδή τί κάνουν? Πώς την παλεύουν?
Και στο κάτω κάτω, η ζωή "δεν έχει απαιτήσεις" πέραν κάποιων οριακών βιολογικών αναγκών. Εμείς βάζουμε όλα τα υπόλοιπα. Εμείς έχουμε απαιτήσεις από τη ζωή μας, όσες θέλει και όσες έχει ο καθενας. Γι'αυτό και εμείς ορίζουμε το δρόμο μας.
Αλλος κάνει 3 δουλειές μαζί και είναι επιτυχημένος, και άλλος τα βροντάει όλα και πάει και γίνεται μοναχός. Για το δρόμο τους και για τη ζωή τους ο καθενας, και οι 2 είναι 'κομπλέ' εφόσον ηθελημμένα επεδιωξαν και οδηγησαν εκεί τα πράγματα.
quote:
Η μόνη ευθύνη που θεωρώ πως έχω είναι πως ακόμα ζω ενώ δεν θα έπρεπε κανονικά επειδή δεν θέλω στην ουσία να ζω και είμαι και βάρος..
Αυτό είναι η μεγαλύτερη μ@λακία που έχεις γραψει μέχρι τώρα, και σε παρακαλώ ούτε να το ξαναγράψεις, αλλά ούτε και να το σκέφτεσαι!
quote:
Απλά να απαντήσω στα συγκεκριμένα ερωτήματα που θέσατε, μήπως σας βοηθήσω..
Δεν είχα ιδιαίτερα φίλους στο σχολείο. Ήμουν κλειστός χαρακτήρας. Δεν μου είχαν κάνει όμως bulling ποτέ.
Στο σπίτι οι γονείς μου ποτέ δεν ήταν αγαπημένοι μεταξύ τους. Πάντα είχαν καβγάδες και γκρίνιες. Απλά μετά από το δικό μου ταρακούνημα έχουν ηρεμήσει αυτοί οι καβγάδες και δεν είναι τόσο έντονοι.
Στις πανελλήνιες πέτυχα αλλά με μεγάλο ψυχικό κόστος.
Στα 18 μου γνώρισα έναν που με έριξε στα Τάρταρα ψυχολογικά..
Απλά δεν τον είχα αναφέρει γιατί δεν θέλω να μιλήσω για αυτόν.
Ωραία. Αυτά είναι μια ακτινογραφία της κατάστασης.
Αλλά μέχρις εδώ δεν υπάρχει κάτι που να κάνει 'κρά' που λέμε.
Κάτι που όντως να δικαιολογούσε τα ψυχολογικά που μας ξεφουρνίζεις. Τι έχεις/είχες δηλαδή:
1. Μια οικογένεια/ένα οικογενειακό περιβάλλον πιθανότατα όχι το ιδανικό, με γκρίνιες, καβγάδες, μαλώματα, κλπ. Δηλαδή κάτι που το έχει μή σου πω και το 80% των Ελληνικών οικογενειών. Εκτός αν υποθέτεις ότι οι άλλες οικογένειες είναι τύπου Μικρό Σπίτι στο λιβάδι ή 7-heaven....
2. Πετυχες στις πανελλήνιες, αλλά με τεραστιο ψυχικό κόστος. Οι πανελλήνιες για όσους τις έδωσαν και μπήκαν στη διαδικασία σοβαρά (όχι γι'αυτούς που περασαν και δεν ακούμπησαν) είναι όντως στρεσογόννα. Αλλά...την περνάνε κάποιες χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο. Και χωρίς φάρμακα. Ούτε πριν, ούτε κατά, ούτε μετά.
3. Κι ερχόμαστε ίσως στο πιο 'βαρύ' από όσα ανέφερες. Σχέση στα 18 με έναν 'που σε έριξε στα Ταρταρα....' . Δηλαδή τον μ@λάκα, τον άσχετο, τον κακό ή τον αδιάφορο, που όχι μόνο δεν σε βοήθησε στη ζωή σου, αλλά απεναντίας έπαιξε και αρνητικό ρόλο ή βαρύδι σε αυτήν προς τα κάτω. Αυτό είναι δεκτόν, αλλά και πάλι μη νομίζεις ότι έχεις τα πρωτεία. Ερωτικές και συναισθηματικές απογοητεύσεις στον κόσμο? Να φαν και οι κότες. Όμως λίγες εξ αυτών έγιναν ...τραγούδια και...τραγωδίες. Το ξέρεις το τραγούδι που λέει "Βασιλική ήσουν όμορφη...." ? Ε, ακριβώς αυτό ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ, για τον πρώτο τυχόντα μ@λάκα που δηλητηρίασε μια κρίσιμη φάση της ζωής σου. Και κάθεσαι εσύ τώρα και θρηνείς το χρόνο σου, τη σχέση σου ή τη νιότη σου και τα'χεις βάψει μαύρα. Στείλτον στο διάολο και γύρισε σελίδα! Και εννοώ στείλτον στο διάολο οριστικά. Ολική διαγραφή που λέμε. Γιατί μπορεί να χώρισες και πριν χρόνια, αλλά έτσι όπως τα λες ακόμα σε στοιχειώνει αυτός ο παπ@ρας.Ολική διαγραφή! Σαν να μην υπάρχει και σαν να μην υπήρξε πουθενά και ποτέ στη ζωή σου!
quote:
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σας διαφωτίσω παραπάνω..
Ε, κάτι ψιλοέκανες,
είδαμε το κάδρο, αλλά το κέντρο του προβλήματος δεν είδαμε 
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
μέχρι τη μέση το πας καλά:
quote:
Ο κοσμος ετσι και αλλιως Γεωργια ειναι ενα μεγαλο κολοχανιο
Εχουμε συνηθισει σε εναν τροπο ζωης που μας εχουν επιβαλει ,και τον θεωρουμε φυσιολογικοΜικροτητες κακκια αδικιες μιζερια βλακεια κλπ
Να ξερεις οτι για την κατασταση την οποια βιωνεις ειναι υπευθυνοι πολλοι παραγοντες και δεν εισαι εσυ που τα βλεπεις ετσι αλλα αυτη ειναι η πραγματικοτητα
Απλα δεν την εχεις αποδεχθει,και δεν εχεις συμβιβαστει με αυτη πραγμα οχι και πολυ ασχημοΕσυ εχεις τουλαχιστον μια πιθθανοτητα να διαφοροποιηθεις
Αυτα επισης ισχυουν για ολους μας
Θα πρεπει να μαθουμε να ανιχνευουμε αιτιες που συμβαινουν τα πραγματα μεσα μας
Και αυτο απο μονο του ειναι εργο και ερευνα ζωης ,και οχι κατι που μπορεις να κανεις εστω σε μερικα χρονια με μια επιφανειακη ενασχοληση
και μετά πετάς τη φωτοβολίδα μπαμ
quote:
Και μονο η διατροφη παιζει τεραστιο ρολο
Και μονο το οτι ζουμε σε πολεις με οτι αυτο μπορει να σημαινει ειναι και αυτο ενας πολυ επιβαρυντικος παραγοντας
Προγραματισμοι συνηθειες ζωης ελειψη υγιειων σχεσεων
Να τα ανιχνευσει κανεις ολα αυτα δεν ειναι καθολου ευκολο
και του γαμ@ς το ταμ-τι-ριρί!
Η κοπέλα το'πε ξεκάθαρα:
Την έχει πιασει απελπισία και τα βλέπει όλα μαύρα και μάταια,
αφενός γιατί ο κόσμος είναι γενικότερα ένα τριμπούρδελο (που σε αυτό βεβαίως έχει δίκιο) αλλά κυρίως γιατί ...πληρωσε πολύ ψυχικό κόστος στις πανελλήνιες, πέρασε κάπου, δεν τελείωσε τη σχολή της (ακομα) ζει και τρώει από τα έτοιμα (τους γονείς της), μένει άπραγη και τα βλέπει όλα μάταια,
και στα 18 της πέτυχε να κάνει σχέση με έναν καραμαλ@κα που είτε την τραυματισε είτε την εκμεταλλευτηκε είτε τελοσπαντων απεδείχθη πολύ κατώτερος και χειρότερος των προσδοκιών για την κάλυψη των συντροφικών/συναισθηματικών της αναγκών.
Και έρχεσαι εσύ και της λες τώρα τι?
Οτι έφταιγε η ...διατροφή της?
Δηλαδή αν το ρίξει σε βήγκαν ή ρυζόγαλο με κανέλα κάθε βράδι, θα ...επανέλθει η κοπέλα? Δε μας χέζεις ρε Νταλ...(που θα λεγε και ο αείμνηστος Τζιμάκος)
quote:
Το τελευταίο που λες δεν έχει να κάνει, μπουχτήσαμε από δασκάλους κάθε είδους. Άσε που έχεις την ευκαιρία εδώ να αναστήσεις τον εσωτερισμό ως θέμα συζήτησης στο παρόν φόρουμ.Ξεκίνα και όπου σε βγάλει
Ε, κάτι τέτοιo. Ας το δούμε σαν ...case study
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Edited by - PY8AGORAS on 16/07/2018 13:03:45
Η αλήθεια είναι πως μέχρι πριν δύο χρόνια και για αρκετά χρόνια με διακοπές, πήγαινα σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους να με βοηθήσουν ψυχοθεραπευτικά αλλά δεν είδα προκοπή και σταμάτησα..
Τα χρήματα φεύγουν σε αυτούς λες και είναι από τρύπια τσέπη..
Σου τρώνε τα 50ευρα σαν πασατέμπο!
Εξάλλου η βελτίωση κάποιου με ψυχοθεραπεία εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την προσπάθεια που θα κάνει ο ίδιος ο θεραπευόμενος..
Όπως και η κατανόηση ενός προβλήματος γίνεται επίσης απ' τον ίδιο, αφού όσο και να προσπαθείς να περιγράψεις κάτι στον θεραπευτή, αν δεν του διατυπώσεις το πρόβλημά σου με σαφήνεια λεκτικά, δεν θα μπορέσει να σε βοηθήσει!
Θα πηγαίνει κι αυτός γύρω γύρω σαν κι εσένα και θα κάνετε μαζί γύρω γύρω όλοι..
Η μόνη χρησιμότητα του θεραπευτή είναι το ότι γνωρίζεις πως είναι κάποιος εκεί να ακούσει τον πόνο σου, ο οποίος όμως επειδή πληρώνεται κιόλας, αυτό από μόνο του είναι κάτι που με απωθεί, απ' τη στιγμή που δεν προσφέρει ουσιαστική βοήθεια..
Οπότε έχω κάτσει και βουρλίζομαι μόνη μου τον τελευταίο καιρό και ενίοτε βάζω κι άλλους στο γαϊτανάκι όπως εσάς τώρα, όταν αισθάνομαι να πνίγομαι..
Στο θέμα μας τώρα, το πρόβλημα:
Λοιπόν, ας εξηγηθώ καλύτερα, γιατί ,αν δεν γίνω πιο συγκεκριμένη θα γίνει αυτό που περιέγραψα πιο πάνω (το γαϊτανάκι)..
Πριν χάσω το ενδιαφέρον μου, είχα φτάσει σε σημείο να έχω έντονο ενδιαφέρον.
Στα 17 μου (β'λυκείου) αν και από σχολικό βιβλίο, ωστόσο θυμάμαι πως με τραβούσε πολύ το μάθημα φιλοσοφίας..
Θυμάμαι πως είχα μπει μες στο βιβλίο.. Είχα μάθει το βιβλίο βέβαια πολύ καλά, το είχα εμπεδώσει μάλλον, αλλά επιπλέον έκανα συνδέσεις και σύγκρινα τις απόψεις του ενός φιλοσόφου με κάποιου άλλου και μπορούσα να πιαστώ από μια λέξη και να αναλύσω ολόκληρη σελίδα ή σελίδες..
Οπότε αισθάνθηκα πως τότε έγινε το πρώτο βήμα για το πιο πέρα..
Αυτή η ικανότητα που ανέπτυξα τότε, έτσι το βλέπω, μου έμεινε και πιο μετά, όταν είχα μπει στο Πανεπιστήμιο, αλλά σαν απόηχος της πρώτης δόξας που σημειώθηκε εκεί στα 17 μου..
Δηλ. μετέπειτα είχα μεν την ικανότητα να αναλύω κάτι και χάρη σε αυτήν πέρασα και 4 μαθήματα στη σχολή, αλλά δεν μπορούσα πλέον να διαβάζω.. Οπότε δεν την εξέλιξα άλλο.. Πέρασα βέβαια τα μαθήματα έχοντας διαβάσει πολύ λίγο την προηγούμενη μέρα..
Σήμερα που μιλάμε, ούτε να διαβάσω συστηματικά μπορώ, ούτε έχω την ικανότητα αυτή να μπαίνω μες στο κείμενο και να πιάνομαι από μία λέξη και να την αναλύω μέχρι τέλους..
Τώρα αισθάνομαι νοητικά πως έχω γυρίσει στην ηλικία των 15, αν αφαιρέσουμε και πάλι το ενδιαφέρον, την επιμονή και το ζήλο που έδειχνα τότε για τη γνώση γενικά..
Στα 18 μου (γ' λυκείου) με έπιασε μια αντίδραση και μία άρνηση με το διάβασμα, τα οποία ακόμα κουβαλάω και ακόμα με βασανίζουν..
Τα αποδίδω σε υπερβολικό άγχος που εγώ από αδυναμία να το διαχειριστώ, το γύρισα σε πανικό, άρνηση και αντίδραση..
Παρ'όλα αυτά κάτω από συνθήκες τρέλας και δικής μου και των γονιών μου εκείνο τον καιρό, πέρασα στη σχολή που ήθελα..
Τον πρώτο καιρό στη σχολή ήμουν πολύ χαρούμενη και είχα κάνει και αρκετές φίλες.. Στο α' εξάμηνο γνώρισα αυτόν εκεί τον άνθρωπο..
Δηλ. δεν κράτησε και πολύ η χαρά μου..
Αυτός από αυτά που θα σας πω, υπάρχει περίπτωση να μου είχε δώσει και ναρκωτικά μέσα στα τσάγια που μου έφτιαχνε ή στις πορτοκαλάδες, δεν ξέρω..
Δεν μπορώ να εξηγήσω μια τόσο απότομη μεταστροφή που έπαθα..
Εγώ απέδωσα την αλλαγή μου στην απόκοσμη ενέργεια που εξέπεμπε σαν άνθρωπος..
Λοιπόν, αυτός με το που βγήκαμε την πρώτη φορά (αφού τον είχα γνωρίσει πρώτα μια άλλη μέρα και είχαμε ανταλλάξει τηλέφωνα), αισθάνθηκα να μου ρουφάει την ψυχή..
Αισθάνθηκα τα πάντα γύρω μου να σκοτεινιάζουν..
Από εκεί που είχα όνειρα και ενδιαφέροντα παρ'όλες τις δυσκολίες στο σπίτι ή με το διάβασμα, έγινα κάτι άλλο..
Έπαψα να έχω συναισθήματα..
Δεν μπορούσα να κλάψω ούτε να γελάσω..
Βέβαια εγώ πιστεύω πως βοήθησα κι εγώ στο να το πάθω αυτό, γιατί πριν τον γνωρίσω, είχα ήδη αρχίσει να μπαίνω πολύ βαθιά στις καταστάσεις που βίωνα τότε στο σπίτι, και να τις αναλύω, προσπαθούσα να νουθετήσω τους γονείς μου, ή εξέταζα πχ το παρελθόν μου, κατηγοριοποιούσα τους ανθρώπους που είχαν περάσει ή βρίσκονταν ακόμα στη ζωή μου και όλο αυτό το έκανα γιατί προσπαθούσα να αλλάξω αυτό που ήμουν, τον εαυτό μου ή το περιβάλλον μου..
Προσπαθούσα πχ να μπω μες στο μυαλό μιας φίλης μου την οποία ζήλευα και θα ήθελα να ήμουν σαν κι αυτή, και μάλιστα τόσο πολύ ένιωθα πως είχα μπει μες στο μυαλό της που κοιταζόμουν στον καθρέφτη και η μορφή μου έβλεπα πως είχε πάρει δικά της χαρακτηριστικά..
Ήμουν παντελώς χαμένη..
Αυτά δεν τα έχω ξεχάσει και τότε ήταν που είχα σκεφτεί πως η μορφή που αποκτά ένας άνθρωπος δεν εξαρτάται μόνο από το dna αλλά και απ' τον τρόπο σκέψης του..
Πολλούς ανθρώπους τους καταλαβαίνουμε (τους κόβουμε) απ' τη φάτσα..
(Αν κι εγώ ήμουν πάντα αντίθετη με μια τέτοια αστήριχτη κριτική, δηλ. δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον τόσο αβίαστα μόνο απ' την εξωτερική του εμφάνιση)
Τώρα όμως έχω αλλάξει λίγο οπτική.. Η εξωτερική εμφάνιση δηλώνει πολλά για τον ψυχικό κόσμο κάποιου..
Τώρα ας επιστρέψω σε αυτόν..
Δυστυχώς αυτός μου είχε δώσει την εντύπωση πως είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο, ότι ο ίδιος ήταν ήδη στην άλλη μεριά..
Και μιας και τον αναφέρατε, εκείνος μου έμαθε τον Άσιμο και τη Γώγου..
Μου είχε προτείνει να διαβάσω και κάποια βιβλία..
πχ του Καζαντζάκη, του Τομ Ρόμπινς, του Χαλίλ Γκιμπράν, του Ρίτσαρντ Μπαχ..
Απλά στη σχέση που είχαμε δεν ήμασταν ίσοι..
Εγώ ήμουν η μικρότερη, η πιο αδαής, κι αυτός ο μεγαλύτερος και πιο νταής..
Από τότε που τον γνώρισα άρχισαν να παίρνουν τα μυαλά μου αέρα..
Μου πέταγε στο ξεκούδουνο διάφορες φράσεις ή θεωρίες χωρίς ποτέ να εξηγεί τίποτα όπως ότι όλα παίζουν ρόλο,πχ η αναπνοή, ή ότι μπορώ να επαναλαμβάνω μέσα μου αυτό που θέλω για να πάρει μορφή μέσα μου και να γίνει πράξη στο τέλος..
Και το είχα δοκιμάσει μια φορά και πράγματι είχα μπει σε τόσο μεγάλη αυθυποβολή που ένιωθα πως όλα περιστρέφονται γύρω μου και πως το λεωφορείο ήρθε ακριβώς τη στιγμή που εγώ έφτασα στη στάση, επειδή πχ το ήθελα πολύ για να προλάβω..
Τώρα ασφαλώς έχω βγει από αυτό το κλίμα και δεν με ενδιαφέρει να ζήσω ξανά την αυθυποβολή..
Μου έλεγε ότι του είχε τύχει να περπατάει στο δρόμο και να αναβοσβήνουν οι λάμπες επειδή το έκανε με το μυαλό του..
Επειδή ήμουνα σε φάση που η ίδια δεν πατούσα καλά στη γη, τον πίστευα ό, τι κι αν μου έλεγε..
Ή αν δεν τον πίστευα τελείως, τουλάχιστον με επηρέαζαν αυτά που μου έλεγε..
Το θέμα είναι πως από εκείνη την εποχή, έχει ανοίξει μία πόρτα, ένα παράθυρο, όπως θέλετε πείτε το, μέσα μου το οποίο πιστεύω πως οδηγεί στο υπερπέραν.. μάλλον στην αίσθηση ή στη μυρωδιά του υπερπέραν, αν όχι στο ίδιο το υπερφυσικό..
Τώρα σας περιέγραψα μέσες άκρες κάποια από αυτά που έζησα τότε και τα οποία μπορεί να δικαιολογούν την τάση μου προς την άλλη μεριά ή τη βαρεμάρα που νιώθω και το μειωμένο κίνητρο να μπω ξανά στην πεζή πραγματικότητα και να ζήσω σαν από αγγαρεία..
Η στάση ζωής που έχω επιλέξει, η αδράνεια, είναι η λιγότερο επώδυνη τελικά για μένα, κι ας τη νόμιζα σαν την πιο δύσκολη, επειδή οποιαδήποτε προσπάθειά μου να ενσωματωθώ στην κοινωνία κάνοντας μια δουλειά κι εγώ σαν ισότιμο μέλος της και όχι σαν παράσιτο όπως είμαι τώρα, επειδή μια τέτοια προσπάθεια λοιπόν θα ήταν για μένα άθλος, δεν την επιχειρώ..
Θα ήταν άθλος καθότι έχω να υπερπηδήσω το εμπόδιο που λέγεται εαυτός σε σχέση με την ίδια την κοινωνία και τα μέλη της, θα είχα δηλ. να ξεπεράσω τη θλίψη που με πιάνει όταν κάτι δεν είναι όπως το θέλω, και τη τάση φυγής που με κατακλύζει όταν πρέπει να υπομείνω καταστάσεις που με στενοχωρούν..
Έτσι έχω επιλέξει την απομόνωση και τη αεργία..
Εξετάζω τελευταία όμως και αυτό που αναφέρατε περί μοναχισμού..
Δηλ. όχι τελευταία ακριβώς, το σκέφτομαι κι αυτό αρκετά χρόνια αλλά επειδή απ' την άλλη ξέρω πως πρέπει να κάνω κι εκεί συμβιβασμούς και υποχωρήσεις δεν το έχω τολμήσει ακόμα..
Αισθάνομαι πως απ' τη μία μπορεί να έβγαινα απ' την κοινωνία που τόσο με πληγώνει αλλά θα έπρεπε να μπω σε μία άλλη κοινωνία ανθρώπων, των μοναχών, όπου κι εκεί θα έπρεπε να δείχνω υπακοή..
Και αν κάποιον δεν τον αγαπάω πραγματικά, πχ την ηγουμένη που ούτε που θα την ξέρω τον πρώτο καιρό, γιατί να τον υπακούσω?
Αλλά εδώ και ανθρώπους που αγαπάω ούτε αυτούς τους ακούω..
Ίσως τότε δεν τους αγαπάω πολύ..
Αγόρασα ένα βιβλίο πρόσφατα του Osho..
Αρχικά ήμουν πολύ ενθουσιασμένη, γιατί μου έδωσε ελπίδες πως μπορεί να υπάρχει όντως κάτι άλλο πέρα από αυτό που μπορούμε να αντιληφθούμε ή να εξηγήσουμε μέχρι τώρα με την επιστήμη..
Και το λέω αυτό γιατί έχω έναν φίλο ο οποίος γνωρίζει αρκετά σχετικά με διάφορα θέματα και από αυτά που έχει σπουδάσει τέλος πάντων έχει καταλήξει πως δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό..
Πως όλα τα δημιουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος..
Και ενώ είχα αρχίσει με χαρά να διαβάζω αυτό το βιβλίο και να μου περνάν σκέψεις απ' το μυαλό να το ρίξω στον ινδουισμό, συζήτησα με αυτό το φίλο μου για το βιβλίο (τι το'θελα) και μου κατέρριψε κάποιες απ' τις πληροφορίες ή ιδέες που είχε αυτό το βιβλίο..
Και αν όντως κάποια από αυτά που γράφονται σε αυτό το βιβλίο δεν ευσταθούν όπως ελέγξαμε αργότερα από τη wikipedia, τότε πόσο μάλλον δεν θα ευσταθούν και πολλά άλλα από αυτά που διαδίδει ο Osho και που πιστεύουν οι Ινδοί..
Το θέμα είναι πως όταν έχω ελπίδα πως κάτι άλλο μπορεί να υπάρχει πχ ο Θεός, τότε είμαι καλύτερα ψυχολογικά..
Όταν σκέφτομαι πως δεν υπάρχει τίποτα και πως μετά το θάνατο απλά θα χαθώ, τότε με πιάνει μαύρη απελπισία και δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα..
Οπότε είναι και θέμα δικό μου σε μεγάλο βαθμό..
Ανεξάρτητα δηλ. του πόσο δύσκολα έχω περάσει στο παρελθόν, είναι αλήθεια πως γεννάω κι εγώ προβλήματα και αδιέξοδα τα οποία ισχύουν για όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο για μένα..
Μου άρεσε η κατηγοριοποίηση που κάνατε στα είδη των ανθρώπων που υπάρχουν στην κοινωνία..
Κάπου εδώ λέω να σταματήσω..
Συμφωνώ κι εγώ, η διατροφή δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε..
Μπορεί ίσως όμως να βοηθήσει ως ένα βαθμό κι αυτή..
Περισσότερο εμένα προσωπικά έχω δει πως με επηρεάζει η ποσότητα της τροφής..
Όταν τρώω ανεξέλεγκτα, είναι λογικό να είμαι όλη μέρα σαν κοτόπουλο και να έχω και πεσμένη διάθεση..
Χρειάζεται ένας έλεγχος και προσπάθεια πάν'απ'όλα..
Τα ερωτήματα :
quote:Γιατί είμαστε θνητοί?
Κατ' αρχήν, ερώτημα ... τρέλα! Κοίτα μανάρι μου, κάποια στιγμή πέρασε από το φόρουμ ένας που την είχε "δει" αθάνατος. Ότι και να τον έλεγες, αυτός απαντούσε "εγώ είμαι αθάνατος!". Μιλάμε ... Χαϊλάντερ το παιδάκι. Τώρα ... στην ερώτησή σου, εσύ να πούμε, τι θα γούσταρες να είμαστε ; ΜακΛάουντες, σαν το παλικάρι ; Αθάνατοι κι έτσι ... ;
quote:
Μήπως η μηχανή που έχουμε (το σώμα μας) είναι τέλεια αλλά λόγω συγκάλυψης της αλήθειας δεν τη συντηρούμε σωστά και δεν τη χρησιμοποιούμε σωστά, γι' αυτό και πεθαίνει?
Μωρό μου το σώμα μας ένα μάτσο κόκκαλα είναι και το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από νερό. Συνεπώς ... τι να συντηρήσεις ρε μωράκι ...
quote:
Γιατί αλλιώς, γιατί γεννηθήκαμε?
Εγώ γεννήθηκα για την καταστροφή (Μπιθικωτσής) - Τώρα εσύ, δεν ξέρω γιατί.
quote:
Σκοπός μας είναι ο θάνατος?
Σκοπός μας ρε μωρό είναι να γουστάρουμε όσο ζούμε.
quote:
Δηλ. ό,τι και να κάνουμε στη ζωή θα χαθεί κάποια στιγμή?
Oohhhh yes! Μουσαφίρηδες είμαστε ρε ντάρλιγκ.
quote:
Όποια γνώση κατακτήσαμε θα γίνει σκόνη μαζί με το σώμα μας?
Oohhhh yes!
quote:
Τι νόημα έχει αυτό?
Κανένα μωράκι. Αλλά γιατί σώνει και ντε πρέπει να έχει ;
quote:
Δε θα' πρεπε λογικά να υπάρχει ένα νόημα? ένας σκοπός? να εξελισσόμαστε κατ' αναλογία με τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου?
Λογικά ναι. Μόνο που η ζωή δεν είναι λογική.
quote:
Δεν θα' πρεπε να εξελισσόμαστε από θνητά σε αθάνατα όντα?
Όχι βέβαια. Γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, γερνάμε, πεθαίνουμε. Έτσι είναι η κλίμαξ δηλ ...
quote:
Γιατί δεν μπορούμε να υπερβούμε τη φύση μας?
Γιατί θα γινόμασταν κάτι α-φύσικο. Δηλ. "περάστε κόσμε! δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, είναι το παιδί-δράκος!". Είμεθα τώρα για τσίρκο και παραστάσεις ;;;
quote:
Γιατί να είμαστε καταδικασμένοι να περιοριζόμαστε στα στενά όρια που ορίζουν οι νόμοι της φύσης, αφού κάτι τέτοιο εκ των πραγμάτων μας στερεί την ελευθερία? πχ αν εγώ επιχειρήσω να πηδήξω απ' το μπαλκόνι, θα σπάσω τα κόκκαλά μου..Γιατί να μην είμαι σούπερμαν?
quote:
Γιατί να πρέπει να έχουμε ανάγκες? οι ανάγκες μας περιορίζουν!
Α, εδώ ... κάτι μπορούμε να πούμε. Μπορείς να μάθεις να μην έχεις ανάγκες. Υλικές ... ας πούμε. Αλλά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία και είσαι πολύ νινί ακόμη.
quote:
Αποδεχόμενοι τελικά την ατελή φύση του ανθρώπου, αφού δεν γίνεται αλλιώς, ο άνθρωπος έτσι όπως είναι, με τα κακά του τα χάλια, με όλες τις αδυναμίες και τη θνητότητά του, έως πιο σημείο έχει δικαίωμα παρέμβασης στο περιβάλλον (τη φύση, τα ζώα) αλλά και στον ίδιο τον άνθρωπο μέσω της ιατρικής και των άλλων επιστημών?
Το λέει το Σύνταγμα, άρθ. 5 παρ. 1
quote:
1. Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.
Δηλ. μπορείς να κάνεις ότι γουστάρεις, αλλά το δικαίωμα που έχει το δέντρο να υπάρχει στο δάσος δεν μπορείς να το προσβάλεις (δεν μπορείς να πας να το κόψεις δηλ.)
quote:
Και γιατί οι επιστήμονες παριστάνουν τους θεούς? ποιοι νομίζουν ότι είναι?
Ε, 'ντάξει, εδώ πρέπει να ρωτήσεις τον έναν, τον μοναδικό, τον μέγιστο ... τον NIKOMAXO. Αυτός είναι επιστήμονας. Μελέτησε στις σπηλιές των σινεμαγκούγκου bake rolls. Θα σου πει αυτός ...
quote:
γιατί παίρνουμε τόσο στα σοβαρά τη ζωή και τρελαινόμαστε?
Εμάς ρωτάς ή τον εαυτό σου ;
Φιλάκια ..... ξέρεις εσύ.
o zipis
Edited by - kangaro on 16/07/2018 17:06:39
Το τέλω! (https://www.youtube.com/watch?v=RNUlajW8QUk)
Edited by - kangaro on 16/07/2018 17:19:01