- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Σταυρώσανε τον Θεό...
Τι σε κάνει να πιστεύεις, πως δεν είσαι μεταξύ αυτών που τον Σταύρωσε αγαπητε Tryfield?
Η Τωρινή σου πίστη?
Η τωρινή σου πίστη, δεν κανονίζεται από τις συνθήκες που μεγάλωσες, την κουλτούρα που σου έδωσαν, και από τα βιώματα σου?
Ίσως, αν διαβάζεις την σκέψη των ανθρώπων, (όπως λες αλλου, για κάποιο που γνώρισες)… ΙΣΩΣ...
Μα (πνευματικά) για εμενα, ο άνθρωπος, βρίσκεται ακομα σε παλαιολιθική εποχή…(και εγω μεσα)
Για αυτό (το χριστιανικό δόγμα) πόσο αίμα έχει χυθεί?
Πόσοι άλλοι φιλειρηνικοί άνθρωποι, καταδικάστηκαν σε θάνατο ?
Ξέρεις πόσους Χριστιανούς βλέπω, που για το δόγμα τους, θα κρέμαγαν ευχαρίστως τον ΣΒΑΜΠΕ, θα πέρναγαν από ιερά εξέταση την μεδτεχ και το Γιώργο, και θα έστελναν στα πυρρά τον Velial?
Αν διάβασες τι είπε στο δικαστήριο ο μουσουλμάνος, (για τους δυο πύργους με τα 3.000 θύματα), θα φρόντιζες αν αγαπούσες τους ανθρώπους, το Χριστό, τον θεό και όποιον θες, πρώτα να μην χωρίζεις τους ανθρώπους, μιας και όταν είσαι η γίνεσαι χριστιανός, ταυτίζεσαι ακριβώς όπως ο μωαμεθανός, ο μαρξιστής, ο ολυμπιακός και ο παναθηναϊκός.
Βλέπω πως γνωρίζεις και τα άρρητα ρήματα.
Πάλι δεν αδικείς (εμάς που αγαπάμε τον Χριστό λίγο διαφορετικά, και θέλουμε να μάθουμε? )
Γιατί?
Γιατί δεν θέλω τίποτα στην Μαιλ μου! Δεν εχει ανάγκη από διαφήμιση ο Χριστός αγαπητέ…
Ότι είναι, να το ακούσουν όλοι. Διαφορετικά θα βγει ο Σβαμπε και η Μεδ και θα σου πει, πως ψαρεύεται ψυχές!
Αυτοί μετά θα φταίνε? 
_________________________
"... Ο φανατισμός του, ο σαδισμός του, το σκλαβωμένο του μυαλό και οι απολυταρχικές του απόψεις σε καμία περίπτωση δεν προσιδιάζουν σε θεράποντα της επιστήμης."
Αναρωτιέμαι, πόσο φιλοπαίγμων πρέπει τελικά να έχουνε φανταστεί οι άνθρωποι το άγνωστο Θείο………
«…Θεός είναι, κι ό,τι θέλει το κάνει, χωρίς ποτέ όμως να σε προσβάλει. Χωρίς ποτέ να εγκλωβίζει, να οριοθετεί, να δουλοποιεί, χωρίς ποτέ να αφαιρεί την ελευθερία τηε θέλησής σου και της δικής μου.»
Το Θείο, και εφόσον έχει τα χαρακτηριστικά και τα κατηγορήματα ευρύτερα που του αποδίδουνε τα Αβρααμικά δόγματα, οφείλει να γίνεται αντιληπτό/ς από τον ΚΑΘΕΝΑ. Είτε έχει ακούσει, είτε έχει γαλουχηθεί σε καθεστώς άθεο, είτε υπήρξε χριστιανός και τώρα είναι αγνωστικιστής και πάει λέγοντας.
Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι έτσι………
Στο προκείμενο, ο Θεός με την έλευση Του, με την ενσάρκωση, έθεσε ορισμένες προϋποθέσεις (που κατέγραψαν οι μαθητές Του για τους μεταγενέστερους), σταθερές ας πούμε, και ορισμένες μεταβλητές (Θεολογία Παύλου), βάση των οποίων δημιουργήθηκαν ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ για τους ανθρώπους, βάση των οποίων ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ πλέον και ο τελευταίος άπιστος Θωμάς να διαχωρίσει την θέση του: είτε πιστεύει, και σώζεται, είτε όχι / είτε ασπάζεται τις συμμορφώσεις και επιλέγει εκ δεξιών, είτε όχι.
Έτσι, έκτοτε, ο κόσμος βρίσκεται ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΣ, οι ίδιοι οι πιστοί Του βρίσκονται έκτοτε σε λυσσαλέα αντιπαλότητα, το μήνυμα Του (όπως ερμηνεύτηκε..) έχει ποτίσει και ποτίζει με αίμα όποιον τόπο και εάν έχει ακουστεί…..
Να είχε άραγε ο Θεός τόση απρονοησία? Να μην γνώριζε άραγε το πόσο διχαστικά θα ενεργούσε μια, εκ των πραγμάτων, «προπωλημένη» θυσία? Να μην γνώριζε άραγε ότι δεν πρέπει να χωρίζουμε μεταξύ πιστών και άπιστων τους ατελείς και γεμάτους συναισθήματα ανθρώπους?
«Τα άρρητα ρήματα, οι ενώσεις των δυνάμεων έχουν δωθεί, και το γνωρίζω με ακρίβεια πως το μυστήριο έχει πια τελεστεί.»
Τι μας λέγει ο Φαρισαίος Σαούλ σχετικά:{ότι ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, ά ούκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι..}
Ένας λεπτός διαχωρισμός, ορίζει τα «άρρητα» από τα νοήματα που ο εκάστοτε δέχεται ως «αλήθεια», και τα μεταφράζει ως κτιστά ρήματα. Ωστόσο, κτιστά πέρα άκτιστα δώθε (?), το νόημα αυτής της άκρατης επιθυμίας του πιστού σημαίνει τελικά ότι όλα όσα διατυπώνονται, περί τα του Θεού, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ» ΑΛΛΑ……………ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!
O νοών νοείτω....
Παρατηρώντας τον εαυτό μου βλέπω να γεννιέται μέσα μου η ανάγκη να απαντήσω. Θέλω να σας δείξω, να σας αποδείξω πως εγώ είμαι ο σωστός. Νιώθω την ανάγκη να φωνάξω και να σας κατηγορίσω, πως εσείς δεν έχετε το δικό μου, τον αληθινό Θεό. Νιώθω την ανάγκη να σας φωνάξω πως λέτε ψέματα, και πως την αλήθεια την κατέχω δικαιωματικά μόνο ΕΓΩ!
Με πνίγει το δίκιο που σίγουρα το έχω, (εδώ είναι, σας το έδειξα παραπάνω) και θέλω πραγματικά να σας βρίσω για τα όσα άσχετα μου καταμαρτυρείται.
Νιώθω την ανάγκη όλα αυτά να τα κάνω στ΄ αλήθεια. Αλλά ξέρετε έχω και μια μεγαλύτερη ανάγκη μέσα μου, που κι αυτήν τη βλέπω. Θα φερθώ έξυπνα, νιώθω την ανάγκη να φερθώ έξυπνα. Και το έξυπνο είναι να σας δείξω αυτές τις ανάγκες μου. Να σας τις δείξω και να προσποιώθω πως πέρασα πάνω από τις ανάγκες μου. Να προσποιηθώ και να σας τις φανερώσω, και μετά να υποκριθώ πως όχι μόνο τις βλέπω, αλλά πέρασα και πάνω από αυτές. Και τώρα αφού σας τις έδειξα, σας τις φανέρωσα, τώρα με έξυπνο τρόπο, πράο και αγαθό, θα προσποιηθώ σαν μέγας διδάσκαλος κι απόστολος και φωτισμένος και βούδας, θα προσποιηθώ με πολλή μεγάλη τέχνη. Τόση μεγάλη τέχνη, που πραγματικά μέσα σε αυτά που τώρα σας γράφω, αλήθεια λέω, έχω φουσκώσει μέσα μου από υπερηφάνια. Έχω φουσκώσει σα φούσκα μεγάλη, και βλέποντας τη φούσκα μου έχω χαθεί...
Ξέχασα τις ανάγκες μου και ντύθηκα την προσποίησή μου, και την ντύθηκα τόσο βαθιά, και με τέτοια τέχνη ασύλληπτη που έγινα ένα με αυτήν. Έγινα ένα με αυτήν την υποκρισία μου και δεν μπορώ να την ξεχωρίσω. Δεν μπορώ αλήθεια να ξεχωρίσω σε αυτά που γράφω ποια είναι αλήθεια και ποια υποκρισία.
Αλλά ξέρετε τί; Δεν έχει και καμία μεγάλη σημασία αφού τώρα βλέπω πως είμαι ένα με αυτήν. Είμαι ένα με τη φούσκα μου. Εγώ κι η φούσκα μου παρέα με την έξυπνη υποκρισία μου. Κι η φούσκα μου, όσο περισσότερο νιώθω την ανάγκη να σας πω, και να σας δασκαλέψω, τόσο περισσότερο φουσκώνει με τον αέρα τον κοπανιστό που βγαίνει από μέσα μου.
Θέλω να τελειώσω, αλλά ξέρετε αυτό δεν αρέσει στη φούσκα μου. Αν τελειώσω την ανάλυσή μου την υψηλή, η φούσκα μου θα πειραχτεί. Και θα νιώσει την ανάγκη και κάπου αλλού να τα πει, για να φουσκώσει περισσότερο. Την φούσκα δεν την ενδιαφέρει τί θα πει. Αρκεί να πεί για να φουσκώσει, γιατί αν δεν πει μπορεί και να ξεφουσκώσει. Κι αν ξεφουσκώσει η φούσκα μου...
Οπότε θα σας πω για το τέλος και το συμπέρασμά μου. Γιατί παρότι κατηγόρησα τον εαυτό μου, η ανάγκη να γίνω διδάσκαλος, κι απόστολος, και ότι με θες είναι εκεί. Είναι μέσα μου. Δεν μπορώ να μην σας το πω γιατί θα σκάσω! Αλλά τώρα εσείς τουλάχιστον ξέρετε γιατί θα σκάσω...
Γι αυτό λοιπόν με όση ειλικρίνεια διαθέτω μέσα από την υψηλή του λόγου τεχνική μου, θα σας πω:
Αυτά που εγώ λέω αφορούν εμένα, και με κανένα απολύτως τρόπο εσάς.
Αλλά αν σας έκανα να νομίζετε πως αφορούν όλους εσάς, ζητάω πραγματικά συγγνώμη. Συγχωρέστε με γιατί ούτε διδάσκαλος πραγματικά είμαι, ούτε σοφός, ούτε τίποτα. Είμαι ένα μεγάλο τίποτα που νιώθει την ανάγκη να είναι σε κάπου το κάτι. Κι αυτά που λέω όλα κλεμμένα είναι, δεν είναι δικά μου. Τα έχω κλέψει, την αλήθεια λέω. Συγχωρέστε με, γιατί δεν το ήθελα πραγματικά εγώ, αλλά η ανάγκη της φούσκας μου με έβαλε να το κάνω! Αυτήν φταίει γι όλα. Κι αν θέλετε να κατηγορήσετε κάποιον, κατηγορήστε την φούσκα μου.
Ειλικρινά σας λέω πως κάθε μέρα σταυρώνω το Χριστό μέσα μου. Σταυρώνω κάθε χριστό κομμάτι της ύπαρξής μου, μέσα από την τέχνη της υποκρισίας μου. Από Αυτόν έχω ζητήσει τη συγχώρεση. Ας με συγχωρήσετε τουλάχιστον πρώτοι εσείς έστω και τώρα που σας το ομολογώ, σας παρακαλώ θερμά!!
Υπήρξε ο Χριστός?
Όχι δεν υπήρξε και αν υπήρξε δεν θα το μάθουμε.
Ήταν θεός ο Χριστός?
Ο κάθε λόγος περί αγάπης και αδελφοσύνης είναι ο Θεός.
Σταυρώθηκε ο Θεός?
Σταυρώθηκε ο Χριστός?
Βεβαίως και σταυρώθηκε και ποδοπατήθηκε και σφάχτηκε σαν τον Πυθαγόρα και τους μαθητές του και αναγκαστικέ να πιει το κώνειο σαν τον Σωκράτη γιατί ο θεός του αγαθού είναι προσβλητικός στους τιποτένιους εκπρόσωπους του τίποτα.
Τα ίδια έπαθε και ο Ορφέας τα ίδια και σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν για τον θεό του αγαθού.
Το να πιστεύει κανείς στο αγαθό μέσα από τον μύθο η μη της σταύρωσης είναι θάρρος στην εποχή μας, την εποχή του τίποτα, την εποχή του φελλού όπου το τίποτα επιπλέει και βασιλεύει.
Αγαπητέ Αναστημένε, οι μονολεκτικές απαντήσεις που είχα δώσει στον Γιώργο σε κάποια ερωτήματα που είχε θέσει , ήταν καθαρά ενημερωτικές αφορώντας το Χριστιανικό δόγμα (= απαραχάρακτη και μόνη αλήθεια).
-----------------------------------------
Μάλιστα … το "αποφάσισε μόνος του" .. "γεννήθηκε με τρόπο που το μυαλουδάκι μας αδυνατεί να φανταστεί "…
Ενδιαφέρον πιστεύω … αλλά δεν με βολεύει σαν μαγόπουλο … δεν σου δίνει και πολλά όπτιονς για να κάνεις μαγεία ( να αλλάξεις πράγματα με την Θελησή σου) εκτός ίσως απο το να προσευχεσαι - και να αποφασίσει (απο μόνο του ?) να σου κάνει την Χάρη..
----------------------------------------
Μια αρχή της χριστιανικής πίστης είναι ο διαχωρισμός της κτίσης σε κτιστή και άκτιστη. Άκτιστος είναι μόνο ο Θεός, αυθύπαρκτος, άχρονος. Αέναος, απεριόριστος, απερίγραπτος, αναλλοίωτος, μη διαιρέσιμος, απόλυτη και πρότυπη αγάπη. Κτιστά είναι όλα τα υπόλοιπα όντα τα οποία δημιουργήθηκαν από τον άκτιστο Θεό και χωρίζονται σε υλικά και άυλα. Σε όλα έδωσε την αυτή θέληση ως έκφραση της εικόνας του δημιουργού. Τα μεν άυλα είναι δυσκίνητα προς την απομάκρυνση από το Θεό, τα δε ψυχοσωματικά ευκίνητα. Αυτός είναι και ο λόγος που ο άνθρωπος είναι ανώτερος από κάθε άλλο κτιστό ων. Απέναντι στα άλογα ζώα στέκεται ανώτερος γιατί δημιουργήθηκε κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωσην του δημιουργού, απέναντι στα άυλα στέκεται ανώτερος γιατί ως ποιο ευκίνητος εκφράζει την απόλυτη εικόνα του Θεού και κατέχει ακέραιο το αυτεξούσιο. Το καθ΄ομοίωσην είναι η δύναμη της ελευθερίας επιλογής προσδιορισμού του εγώ. Όποιος επιθυμεί στο χριστιανισμό να γίνει κατά χάριν Θεός μπορεί να το κάνει. Αυτή τη δύναμη μας την έδωσε ο Θεός με τη δημιουργία. Το καθ΄ομοίωσην μπορεί να σε κάνει Θεό αλλά μπορεί και να σε οδηγήσει όπου εσύ επιθυμείς. Η χάρη του Θεού μας διαποτίζει συνεχώς, όποιος την αδράξει ασκείται στο καθ¨ομοίωσην, όποιος την απορρίψει έχει τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού του. Είμαστε εικόνα του Θεού, δηλαδή εικόνα της ελευθερίας, πως λοιπόν σαν εικόνα της ελευθερίας δεν θα μπορούσαμε να είμαστε ελεύθεροι; Ερχόμαστε σε αντίφαση λοιπόν. Ο Θεός επιτρέπει στα παιδιά του να κάνουν ότι θέλουν, μαγεία, όπως για παράδειγμα ανέφερες, πορνεία ή αγιότητα. Όλα εξαρτώνται από εμάς. Τα πράγματα στα οποία αναφέρθηκες και για το πόσο μπορούν να αλλάξουν, μπορούν να αλλάξουν ριζικά εάν και εφόσον εμείς το επιθυμούμε. Η προσευχή έχει να κάνει με την προσωπική επαφή μας με το Θείο, είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μας με το Θεό και δεν αφορά στο αν εμείς θα κάνουμε τις δικές μας επιλογές.
Τώρα, αν θα σου κάνει τη χάρη όπως λες, αυτό εξαρτάται από το αν πιστεύεις πως δύναται να σου κάνει τη χάρη… Ίσως κάποιος να επιλέγει στη ζωή του να κάνει αυτός τη χάρη στο Θεό, όλα αρχίζουν από εμάς τους ίδιους… Έτσι λοιπόν αγαπητέ μου συμφωνούμε απόλυτα στο γεγονός πως το μυαλουδάκι μας θα πρέπει να ερευνά τα πάντα και να κρίνει, το ότι όμως αδυνατεί να κρίνει απεριννόητο είναι θέμα πίστης. Μακάρι ο Θεός να αξιώσει εσένα και εμένα και όλους τους ανθρώπους να κρίνουμε και να κατανοούμε τα απόλυτα μυστήρια. Τότε θα είμαστε άγιοι…
ΠΡΟΣ Schwabe
Φίλε Schwabe χαίρομαι πού συνομιλώ μαζί σου.
--------------------------------
Από την άλλη, αναρωτιέται κανείς ΠΩΣ νοείται τελικά ο Ων, πως νοείται μια επικοινωνία του νου με τον Θεό?
----------------------------------
Ως Ων, όπως περιγράφεται στην πατερική θεολογία νοείται η αρχή. Σύμφωνα με την πίστη μου αρχή είναι αυτή που δεν δημιουργήθηκε, αυτή που δεν συντηρείται αλλά συντηρεί.
Η επικοινωνία δε του νου με το Θεό (και βέβαια εδώ θα μπορούσες να αναρωτηθείς τι σημαίνει νους), είναι θέμα που πράγματι προβληματίζει και εμένα και αφήνει περιθώρια επέκτασης. Σύμφωνα με την αυγουστίνια νεοπλατωνική θεολογία όπως αυτή διαμορφώθηκε στη δύση, η θέληση για επαφή με το Θεό και η αγνή αγάπη που έχει αφετηρία την καρδιά εκφράζονται δια της επαφής μας μέσω του νου, ένα νού που νοείται ως όργανο διαλεκτικής σχέσης και σύγκρισης, πολύ αργότερα ο Ακυηνάτης ως γνήσιος αριστοτελικός υποστήριξε πως ο κάθε άνθρωπος έχει τον ατομικό νου και ακριβώς με τη νόησή του αποκτά την υπόστασή του, αντίθετα δηλαδή στην νεοπλατωνική σκέψη που θέλει μία και μόνο ενιαία νόηση. Δεν δέχθηκε πως η διάνοια είναι η παρουσία του Θεού στον άνθρωπο όπως συνέβη με τον Αυγουστίνο. Σε αντίθεση με τον τελευταίο θεωρεί, σκεπτόμενος καθαρά αριστοτελικά, πως η γνώση γεννάται από το νου, το υλικό όμως της γνώσης το προμηθεύουν οι αισθήσεις. Υποστήριξε την αριστοτέλεια θεωρεία ’’συμβεβικός’’, δηλαδή των κοινών ιδιοτήτων διαφορετικών προσώπων, καθώς και αυτή της ΄΄εντελέχειας’’, δηλαδή της οντολογικής εξέλιξης από ‘’δυνάμη΄΄ πρόσωπο σε ΄΄ενεργεία΄΄ πρόσωπο.
. Ο νους του Μαξίμου και της ανατολής ανέπτυξε ένα σύστημα ποιο εσωτερικό. Περίπου στο προηγούμενο μήνυμα με το κείμενο ατόφιο του Μαξίμου επιχείρησα να σας δώσω να καταλάβετε την έννοια του νου σε αυτό το μεγάλο θεολόγο. Η δικιά μου αντίληψη επί του θέματος, η οποία και με εκπροσωπεί βαθύτερα συγκριτικά με τον Αυγουστίνο και γενικά το φιλοσοφικό ρεύμα της δύσης, είναι πως ο Μάξιμος επιχειρεί τον προσδιορισμό του νου μέσα από τη διάκριση ουσίας και θελήσεως στον άνθρωπο. Οι λόγοι των ανθρώπων υπάρχουν στη θέληση και όχι στην ουσία και έτσι δεν είναι στατικά πρότυπα αλλά προτάσεις γι’αυτό λέγονται και λόγοι. Αυτοί οι λόγοι λαμβάνουν την υπόστασή τους μέσα στο νού. Ο Θεός δηλαδή προτείνει μια μορφή κόσμου, την ουσία των όντων και ο άνθρωπος αποτελεί μια συγκεκριμένη δυναμική εξέλιξη. Επομένως με ποιο τρόπο θα πραγματοποιηθεί αυτή η εξέλιξη. Στους λόγους των όντων ο άνθρωπος απαντάει με τον δικό του λόγο και μέσα από αυτό το διάλογο δημιουργείται η πίστη. Αυτή θα την καταλάβουμε σύμφωνα με τον Αγ. Μάξιμο στα έσχατα, όταν τελειώσει αυτή η συνεργία, ο τρόπος δηλαδή υπάρξεως των δεδομένων όντων που καλλιεργούνται και προχωρούν. Εδώ διακρίνεται και η εσχατολογική αντίληψη του Μαξίμου, όχι στη διαλεκτική επαφή με τη μητέρα φύση αλλά στη διαλεκτική με την μητέρα ή πατέρα αν θες της ίδιας της φύσης… Όπως λοιπόν βλέπεις η νοητική επικοινωνία μπορεί να λάβει πολλές διαστάσεις έξω και πέρα από την λογική επαφή όπως αυτή φυσικά παρουσιάζεται… Συμπερασματικά λοιπόν η επικοινωνία του νου με το Θεό δεν εξυπηρετεί τίποτε άλλο παρά τη θέα του Θεού, ο νους είναι αυτός που προσελκύει τις ενέργειες του Θεού, μας χαρίζει τη λεγόμενη και γνωστή στη θεολογία και πλατωνική φιλοσοφία ΄΄θεοπτία΄΄. Ενεργητική λοιπόν μετοχή και όχι ουσιαστική μιας και η ουσία είναι ακατάληπτη, κατανόηση, αν προτιμάς ποιο απλή γλώσσα, επαφή, αποδοχή της χάρης και καθαρή έκφραση της απόλυτης και φυσικής θέλησης για ένωση με το Θεό δια του νοός… Θα ήθελα φίλε μου να αναπτύξεις και εσύ τις δικές σου απόψεις επί του θέματος, ίσως υπό το πρίσμα κάποιου άλλου φιλοσοφικού-θεολογικού ρεύματος για να εμπλουτίσουμε έτσι τις γνώσεις μας και να ωφεληθούμε όλοι. Να είσαι καλά.
«απάθεια εστί νέκρωσις ψυχής, και θάνατος ναός προ θανάτου του σώματος»
για να μπορέσουμε να τον δουμε.Καλή Ανάσταση...
«απάθεια εστί νέκρωσις ψυχής, και θάνατος ναός προ θανάτου του σώματος»
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ...
για να μπορέσουμε να τον δουμε.Καλή Ανάσταση...
«απάθεια εστί νέκρωσις ψυχής, και θάνατος ναός προ θανάτου του σώματος»
quote:
Ξέρεις πόσους Χριστιανούς βλέπω, που για το δόγμα τους, θα κρέμαγαν ευχαρίστως τον ΣΒΑΜΠΕ, θα πέρναγαν από ιερά εξέταση την μεδτεχ και το Γιώργο, και θα έστελναν στα πυρρά τον Velial?
Ότι είναι, να το ακούσουν όλοι. Διαφορετικά θα βγει ο Σβαμπε και η Μεδ και θα σου πει, πως ψαρεύεται ψυχές!Αυτοί μετά θα φταίνε?
Με λύπη μου διαπιστώνω Πλάτωνα ότι συνεχίζεις να λειτουργείς εμπρηστικά για το θέμα.
Τόσα μηνύματα με διαπληκτισμούς και φασαρίες και εσύ επιμένεις να αναφέρεσαι σε ονόματα που δεν συνομιλείς, σε θέσεις και στάσεις ανθρώπων μιλώντας σε τρίτους για να προκαλέσεις νέα επεισόδια......
Α!!! Ξέχασα ο δικός σου στόχος δεν είναι να προκαλέσεις αλλά να συνετίσεις τους φανατικούς........
Τι έγινε στεναχωρήθηκες για τις αθώες ψυχούλες που ψαρεύει ο Tryfield? Δεν κοιτάς τα φιλαράκια σου τι κάνουν?
Δεν ντρέπεσαι λιγάκι λέω εγώ.......
Θα σε συμβούλευα να ανοίξεις εσύ ένα τόπικ ή να φιλοξενήσεις τους «αδικημένους» συνομιλητές σου στο υπάρχον που έχεις στη Σοφία, μιας και τους λυπάσαι ή φοβάσαι για την σωματική τους ακεραιότητα.
Μην τους στείλουμε και στη πυρά και το έχεις βάρος στη φιλοσοφική σου συνείδηση........
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
παρηγοριά στον άρρωστο ένα πράμα...πώς να μη βρει εύφορο έδαφος σε τόσο πολύ κόσμο εκείνη την επχοή ο πανούργος χριστιανισμός με αυτή τη ρητορική??? δηλαδή οκ φαίνεται να προτείνει και κάποια ωραία φιλολαϊκά μέτρα περί αναδιανομής πλούτου στο κατά Λουκάν ουσιαστικά όμως πρεσβεύει το ταξικό μίσος του φτωχού προς τον πλούσιο, του αδύναμου προς τον ισχυρό, του ερ΄γατη προς το αφεντικό...το δέλεαρ του "επουράνιου μισθού" για τους μη-έχοντες συνοψίζει τη χριστιανική θέση, μιας μελλοντικής πλουσιοπάροχης ανταμοιβής για όσα στερείται κάποιος στον κόσμο αυτό...να τη χέσω όμως τη σωτηρία της ψυχής όταν ποντάρει πάνω στην πείνα και τη στέρηση, εκβιάζει την πίστη με ένα κάρο λαικίστικες αβάσιμες υποσχέσεις...τα'χουμε ξαναπεί αυτά, υπάρχουν αρχαίες μαρτυρίες που αποτυπώνουν αυτό την πρωτοφανή "θρησκευτική" μανία τόσων ανθρώπων που επεδίωκαν συνειδητά το μαρτυρικό θάνατο διότι μόνο έτσι θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών...
η μεγαλύτερη πλάνη στην ιστορία, ότι ένας μαρτυρικός θάνατος συνεπάγεται "αγιοσύνη"...ότι μία αυτοθυσία αυτομάτως δικαιώνει και θεοποιεί την ιδέα για την οποία έγινε...να έχεις δηλαδή φερ'ειπείν έναν εγκληματία, ή ακόμα και έναν τυχαίο άκακο τύπο λέω εγώ, που την τελευταία στιγμή σκέφτηκε πονηρά να εξασφαλίσει τυχόν μεταθανάτιες τιμές και να πεθαίνει για ένα αφηρημένο ιδεολόγημα, και τελικά αυτός να ανακηρύσσεται άγιος...ένας αρχαίος επιστήμονας θα το εξέφραζε ως την ύψιστη μορφή κοινωνικής παρακμής και εκφυλισμού, κάτι που οι Έλληνες πχ. μονάχα στο Μυστηριακό πλαίσιο θα επεδίωκαν να βιώνουν και με πιο πνευματικό τρόπο (μια πεισιθάνατη ενόρμηση για θάνατο) και που επουδενί δεν θα άφηναν να συμπαρασύρει την πολιτεία στη δίνη του μηδενισμού...αυτή λοιπόν η τόσο ισχυρή πρέζα καθιερώθηκε ως επίσημη θρησκεία για αιώνες, οδήγησε και σε ένα ακόμη παρακλάδι, το "ισλάμ" (λέξη που σημαίνει "υποταγή"), τα άκρα του οποίου είναι μάστιγα και πανούκλα εξαπλωνόμενη...και πίσω απ'όλα αυτά ο Ιουδαϊσμός, ο ιθύνων νους, η πηγή του καυλωμένου θεού που απαιτεί απόλυτη πίστη και τυφλή υποταγή, και που μόνο αν τον λατρεύει και τονυπηρετεί νυχθημερόν θα το'υ εφασφαλίσει τον αιώνιο παράδεισο...ο δε Jesus, αυτός που ήρθε να συμπληρώσει -και όχι να αναιρέσει- τον Μωυσή να στο λέει ξεκάθαρα μεσ'τα μούτρα, ότι "εγώ αγοράκι μου πάω για πόλεμο, και ή είσαι μαζί μου ή εναντίον μου...και αν δεν έρθεις μαζί μου τότε τα σκυλιά της κολάσεως σε περιμένουν από τώρα"...
άσε λοιπόν Διονύσιε τον Βουδδισμό ήσυχο, τοχουμε πει μη συγκρίνεις ευγενικές διδασκαλίες με βάρβαρα δόγματα...τα όποια υψηλά στοιχεία του Χριστιανισμού οφείλονται πρωτίστως στις ελληνιστικές επιρροές από Στωικισμό και Πλατωνισμό, ο πυρήνας όμως είναι καθαρά "βιβλικός", δηλαδή βάρβαρος. Γι'αυτό και η γάτα ο Φίλωνας ο Ιουδαιος φρόντισε να ερμηνεύσει αλληγορικά την Π. Διαθήκη σε καθαρά πλατωνικό και στωικιστικό πλαίσιο, ώστε να "εκπολιτίσει" την καφρίλα της και να βρει πατήματα στο μορφωμένο κόσμο της ελληνιστικής εποχής...
quote:
kost
τα'χουμε ξαναπεί αυτά, υπάρχουν αρχαίες μαρτυρίες που αποτυπώνουν αυτό την πρωτοφανή "θρησκευτική" μανία τόσων ανθρώπων που επεδίωκαν συνειδητά το μαρτυρικό θάνατο διότι μόνο έτσι θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών...
Στoυς τέσσερις πρώτoυς αιώνες έχoμε κύματα Χριστιανών πoυ έγιναν αναχωρητές, ασκητές, ερημίτες, στυλίτες, πηγαδίτες, τρωγλoδύτες, ευνoύχoι σύμφωνα με τον Ματθαίο ιθ΄: 12 (π. χ. οι αιρέσεις των Εγκρατιστών και των Βαλεσίων της Αιγύπτου, ο θεολόγος Ωριγένης ο χαλκέντερος Αλεξανδρεύς, Δωρόθεoς Επίσκoπoς Τύρoυ, Μελίτων Επίσκoπoς Σάρδεων κά., ), μoναστές, μoναχoί, καλόγερoι, ρακένδυτoι, λασπωμένοι, λυγδιάρηδες, κλπ
...εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτω. καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω. Ματθαίος ιθ΄: 12
( Διότι υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι εγεννήθησαν τέτοιοι εκ κοιλίας μητρός. Και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι ευνουχίσθησαν από τους ανθρώπους. (Και οι μεν και οι δε είναι ανίκανοι δια γάμον και κατ' ανάγκην μένουν άγαμοι). Υπάρχουν όμως και άλλοι ευνούχοι οι οποίοι δια να αφοσιωθούν εις την βασιλείαν του Θεού και κερδήσουν ασφαλέστερα την σωτηρίαν, ηγωνίσθησαν κατά της εμφύτου ορμής, αυτοπροαιρέτως απέχουν από τον γάμον και ζουν ισοβίως αγνοί και παρθένοι. Οποιος ημπορεί να παραδεχθή και να εφαρμόση τον λόγον αυτόν, ας προχωρήση στον δρόμον της σωφροσύνης και αγνότητος”.) Ματθαίος ιθ΄: 12 σύμφωνα με την (παρ)ερμηνεία του Κολιτσάρα
Η θερμή παράκληση των πρώτων Χριστιανών ήταν να έλθει τo τέλoς τoυ κόσμoυ όσo πιo σύντoμα γινόταν, «παρελθέτω ο κόσμος ούτος». Ο συνήθης χαιρετισμός τoυς ήταν η Αραμαϊκή φράση «Μαράν Αθά», που σημαίνει «Έρχoυ ώ Κύριε» (βλέπε Διδαχή 10, Α΄ Πρός Κoρινθίoυς ιστ΄: 22, ίδια ιδέα Πρός Φιλιππησίoυς δ΄: 5, κλπ.). Στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες διαχέεται ένας φόβος, τρόμος και μια επιθυμία για το τέλος του κόσμου τούτου. Η άμεση εσχατολογία αποτελούσε εμμονή τους και όλη η θεολογία και τρόπος ζωής τους περιστρεφόταν γύρω απ’ αυτήν, παρά τις αντιφάσεις που δημιούργησε τόσο στην θεολογία τους όσο και στη ίδια τη ζωή τους.
Το σόφισμα «φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν.» που χρησιμοποιεί ο Παύλος για να «αποδείξει δήθεν την ανάσταση νεκρών», στην Α΄ Πρός Κορινθίους ιε΄: 32 «ει κατά άνθρωπον εθηριομάχησα εν Εφέσω, τι μοι το όφελος; ει νεκ-ροί ουκ εγείρονται, φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν.», ουδέποτε εξέφρασε τον αρχαίον κόσμο. (Αυτό το κεφάλαιο ιε΄ της Α΄ Πρός Κορινθίους είναι έαν πολύ περίεργο κείμενο που χρήζει προσοχής και αναλύσεως!) Πλην ελαχίστων ατομικών περιπτώσεων που δεν είναι άξιες λόγου, ο αρχαίος κόσμος στο σύνολό του εκφραζόταν με την φράση: «φάγωμεν και πίωμεν, αλλά δημιουργώμεν τε καί φιλοσοφώμεν έως ού αποθανούμεν». Όμως, η εσχατολογική, πλήρως απαξιωτική, καταστροφική, κλπ, θεολογία του Παύλου, και ολόκληρη η θεολογία του Χριστιανισμού, αντικατέστησε και τις δύο αυτές παροιμιακές φράσεις με την: «Αδρανήσωμεν πλήρως τε και συντομώτερον τελευτώμεν, αύριον τε γαρ αποθνήσκομεν και μεθαύριον αναστηθώμεν.»!
Για τον Χριστιανισμό δεν υπάρχει ούτε εξέλιξη ούτε πολιτισμός. Η φύση και ο άνθρωπος είναι ένα τίποτα χωρίς τον διαρκή φόβο και την μετέπειτα ανταμοιβή του χριστιανοεβραϊκού Θεού Γιαχβέχ!
Τα στοιχεία είναι από:
http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/PDhiathiki1.html
"ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ" ΤΟΥ Ν.Φ. Ρούσσου σελ.453 κ.ε.
*
Edited by - Sesostris on 16/09/2015 00:43:20
quote:quote:
Οι φτωχοί δεν θέλανε να είναι φτωχοί, δεν την βρίσκανε στην φτώχεια.Κανείς λογικός άνθρωπος δέν θέλει τήν εξαθλίωση
Αφού η φτώχεια σύμφωνα μέ τά ευαγγέλια είναι μεγάλο προνόμιο..
"..μακάριοι οι πτωχοί,ότι υμετέρα εστιν η βασιλεία τού θεού.μακάριοι οι πεινώντες νύν,ότι χορτασθήσεσθε.."Λουκ.ΣΤ'20
Δεν επαινεί την φτώχεια, αλλά τον φτωχό.
Σκέψου. Όταν δηλαδή χορτασθούν στον νέο κόσμο οι χριστιανοί, θα θεωρούνται πλέον απόβλητοι διότι δεν θα είναι πλέον φτωχοί;
quote:
άσε λοιπόν Διονύσιε τον Βουδδισμό ήσυχο, τοχουμε πει μη συγκρίνεις ευγενικές διδασκαλίες με βάρβαρα δόγματα...τα όποια υψηλά στοιχεία του Χριστιανισμού οφείλονται πρωτίστως στις ελληνιστικές επιρροές από Στωικισμό και Πλατωνισμό, ο πυρήνας όμως είναι καθαρά "βιβλικός", δηλαδή βάρβαρος. Γι'αυτό και η γάτα ο Φίλωνας ο Ιουδαιος φρόντισε να ερμηνεύσει αλληγορικά την Π. Διαθήκη σε καθαρά πλατωνικό και στωικιστικό πλαίσιο, ώστε να "εκπολιτίσει" την καφρίλα της και να βρει πατήματα στο μορφωμένο κόσμο της ελληνιστικής εποχής...
Υπερβολές. Η "καφρίλα" και "βιαιότητα"(λογικό οι σύγχρονοι να θεωρούν έτσι αυτό που δεν κατανοούν)είναι κοινό στοιχείο όλων των κλασικών θρησκειών, όχι αποκλειστικό εφεύρημα του Ιουδαισμού. Αν είναι έτσι θα έπρεπε να κατηγορήσεις και την Αιγυπτιακή Θρησκεία, μια θρησκεία που μάλιστα οι πολέμιοι της Βίβλου την θεωρούν μητέρα του Ιουδαισμού.
Σχετικά με τον Βουδισμό, υπάρχουν και κοινά στοιχεία εκτός από διαφορές.
Γιατί ο νεοπαγανισμός κατηγορεί τους Χριστιανούς για την απραγία τους(περιμένοντας το θαύμα) ενώ αντίθετα δεν λέει λέξη για τους Βουδιστές που επίσης μένουν άπραγοι και απαρνιούνται τον κόσμο;
quote:quote:Γιατί νιώθουν ότι ο Χριστιανισμός τους απειλεί ενώ για τους Βούδιστές ποιος x3z3τ3 -
άσε λοιπόν Διονύσιε τον Βουδδισμό ήσυχο, τοχουμε πει μη συγκρίνεις ευγενικές διδασκαλίες με βάρβαρα δόγματα...τα όποια υψηλά στοιχεία του Χριστιανισμού οφείλονται πρωτίστως στις ελληνιστικές επιρροές από Στωικισμό και Πλατωνισμό, ο πυρήνας όμως είναι καθαρά "βιβλικός", δηλαδή βάρβαρος. Γι'αυτό και η γάτα ο Φίλωνας ο Ιουδαιος φρόντισε να ερμηνεύσει αλληγορικά την Π. Διαθήκη σε καθαρά πλατωνικό και στωικιστικό πλαίσιο, ώστε να "εκπολιτίσει" την καφρίλα της και να βρει πατήματα στο μορφωμένο κόσμο της ελληνιστικής εποχής...Υπερβολές. Η "καφρίλα" και "βιαιότητα"(λογικό οι σύγχρονοι να θεωρούν έτσι αυτό που δεν κατανοούν)είναι κοινό στοιχείο όλων των κλασικών θρησκειών, όχι αποκλειστικό εφεύρημα του Ιουδαισμού. Αν είναι έτσι θα έπρεπε να κατηγορήσεις και την Αιγυπτιακή Θρησκεία, μια θρησκεία που μάλιστα οι πολέμιοι της Βίβλου την θεωρούν μητέρα του Ιουδαισμού.
Σχετικά με τον Βουδισμό, υπάρχουν και κοινά στοιχεία εκτός από διαφορές.
Γιατί ο νεοπαγανισμός κατηγορεί τους Χριστιανούς για την απραγία τους(περιμένοντας το θαύμα) ενώ αντίθετα δεν λέει λέξη για τους Βουδιστές που επίσης μένουν άπραγοι και απαρνιούνται τον κόσμο;
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Δεν επαινεί την φτώχεια, αλλά τον φτωχό.
Λέει πουθενά ότι η φτώχεια καί η δουλεία είναι κακό πράγμα;Ή τάζει τήν "βασιλεία τού θεού" στόν φτωχό γιά νά τόν κάνει νά πιστεύει ότι είναι προνομιούχος επειδή ακριβώς είναι φτωχός;Καί πηγαίνει ακόμη πιό πέρα..γιά νά μήν νοιώθει άσχημα όποιος είναι δούλος τούς ονομάζει όλους "δούλους τού θεού".
quote:
Σκέψου. Όταν δηλαδή χορτασθούν στον νέο κόσμο οι χριστιανοί, θα θεωρούνται πλέον απόβλητοι διότι δεν θα είναι πλέον φτωχοί;
Νομίζω ότι κοροϊδεύεις τώρα.Ποιά είναι η διδασκαλία τού χριστιανισμού;Δέν είναι νά είσαι ευχαριστημένος άν είσαι φτωχός ή δούλος όσο ζείς σέ αυτή τήν ζωή,επειδή θά τρώς καί θά πίνεις καί θά καλοπερνάς όσο θέλεις στήν επόμενη;
quote:
Υπερβολές. Η "καφρίλα" και "βιαιότητα"(λογικό οι σύγχρονοι να θεωρούν έτσι αυτό που δεν κατανοούν)είναι κοινό στοιχείο όλων των κλασικών θρησκειών, όχι αποκλειστικό εφεύρημα του Ιουδαισμού. Αν είναι έτσι θα έπρεπε να κατηγορήσεις και την Αιγυπτιακή Θρησκεία, μια θρησκεία που μάλιστα οι πολέμιοι της Βίβλου την θεωρούν μητέρα του Ιουδαισμού.
Η καφρίλα καί η βιαιότητα είναι χαρακτηριστικά τών ανθρώπων πού τά προβάλλουν στούς θεούς τους.Όμως νομίζω ότι μόνον ο θεός τής ΠΔ διατάζει γενοκτονίες αλλοθρήσκων.Μόνο αυτός θεωρεί ανδραγάθημα τόν φόνο όσων τόν αρνούνται ή δέν υπακούουν τίς εντολές τών "αντιπροσώπων" του.Μόνο αυτός ισοπεδώνει πόλεις καί κράτη γιά νά τά παραχωρήσει στόν "εκλεκτό λαό" του.Αρχίζω νά πιστεύω ότι ή δέν έχετε διαβάσει ή διαβάζετε καί δέν θέλετε να καταλάβετε τί γράφεται μέσα σέ εκείνο τό βιβλίο.
quote:
Γιατί ο νεοπαγανισμός κατηγορεί τους Χριστιανούς για την απραγία τους(περιμένοντας το θαύμα) ενώ αντίθετα δεν λέει λέξη για τους Βουδιστές που επίσης μένουν άπραγοι και απαρνιούνται τον κόσμο;
Γιατί δέν ζούμε σέ ένα Βουδιστικό κράτος καί δέν μάς αφορά τί γινεται πιό πέρα.Ούτε μπήκε κανενας βουδιστής νά κάνει αναρτήσεις εδώ πού συζητάμε.άν τώρα θέλετε νά κάνουμε συζήτηση γιά τόν Βουδισμό,πού παρεπιπτόντως δέν είναι θρησκεία αλλά φιλοσοφικό ρεύμα καί στάση ζωής,ευχαρίστως νά τό κάνουμε.
quote:quote:
Σκέψου. Όταν δηλαδή χορτασθούν στον νέο κόσμο οι χριστιανοί, θα θεωρούνται πλέον απόβλητοι διότι δεν θα είναι πλέον φτωχοί;
Νομίζω ότι κοροϊδεύεις τώρα.Ποιά είναι η διδασκαλία τού χριστιανισμού;Δέν είναι νά είσαι ευχαριστημένος άν είσαι φτωχός ή δούλος όσο ζείς σέ αυτή τήν ζωή,επειδή θά τρώς καί θά πίνεις καί θά καλοπερνάς όσο θέλεις στήν επόμενη;
Και στην επόμενη ζωή που θα είσαι πλούσιος(χριστιανός), δεν θα κακολογεί ο Χριστιανισμός τον πλούτο πλέον;
Δεν χρειάζεται να παίξουμε σπαζοκεφαλιές, είναι απλά τα πράγματα. Αν ο Χριστιανισμός καταδίκαζε τον πλούτο, τότε στην επόμενη ζωή δεν θα υποσχόταν πλούτη.
quote:
Η καφρίλα καί η βιαιότητα είναι χαρακτηριστικά τών ανθρώπων πού τά προβάλλουν στούς θεούς τους.Όμως νομίζω ότι μόνον ο θεός τής ΠΔ διατάζει γενοκτονίες αλλοθρήσκων.Μόνο αυτός θεωρεί ανδραγάθημα τόν φόνο όσων τόν αρνούνται ή δέν υπακούουν τίς εντολές τών "αντιπροσώπων" του.Μόνο αυτός ισοπεδώνει πόλεις καί κράτη γιά νά τά παραχωρήσει στόν "εκλεκτό λαό" του.Αρχίζω νά πιστεύω ότι ή δέν έχετε διαβάσει ή διαβάζετε καί δέν θέλετε να καταλάβετε τί γράφεται μέσα σέ εκείνο τό βιβλίο.
Και στους άλλους λαούς, στον "επεκτατικό" πόλεμο, προίσταται ένας εθνικός θεός. Για παράδειγμα στους Αιγυπτίους ήταν ο Αμών των Θηβών και είχε αδυνατίσει το πολεμικό τους σφρίγος όταν λατρευόταν o Ατών από τον Βασιλιά Αμενόφι ή Ακενατών.
Στους Ασσύριους ο Ασσούρ, στους Νορβηγούς ο Τυρ ή Όντιν, στους Έλληνες και Ρωμαίους ο Δίας ή Τζούπιτερ κτλ
quote:Καμία σχέση
...Ποιά είναι η διδασκαλία τού χριστιανισμού;Δέν είναι νά είσαι ευχαριστημένος άν είσαι φτωχός ή δούλος όσο ζείς σέ αυτή τήν ζωή,επειδή θά τρώς καί θά πίνεις καί θά καλοπερνάς όσο θέλεις στήν επόμενη;...
Η διδασκαλία του Χριστιανισμού είναι ότι
Υπάρχουμε γιατί τον Κόσμο τον έφτιαξε ο Θεός και τον έφτιαξε καλό.
Ο Κόσμος όπως είναι σήμερα έχει τα χάλια του γιατί δεν είναι όπως ο Θεός τον έφτιαξε αλλά όπως κατάντησε από ανθρώπινες και μη πράξεις (η λεγόμενη {Πτώση.)
Στην παρούσα κατάσταση άνθρωποι και Κόσμος είναι ολότελα αποξενωμένοι από το Θεό και ο Κόσμος αυτοκαταναλώνεται για να υπάρξει.
Από τον φαύλο αυτό κύκλο προσφέρει ο Θεός την ευκαιρία να βγούμε μέσω το Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας.
Πλούτη και φτώχια είναι φαινόμενα του πεσμένου κόσμου και στον αποκατεστημένο κόσμο φαγια πιοτά, πλούτη και φτώχια δεν έχουν νόημα.
Η σχέση με το Θεό - που ξεκινά από εδώ μετράει.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ