ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ για μεγάλους

Πανάρχαια προσευχή-επίκληση που υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο ελληνικό Αλφάβητο, από καταβολής του. Οπωσδήποτε θα διαπιστώσετε την ανάμειξη αρκετών ετερόκλητων στοιχείων - δωρικούς τύπους, νεώτερες προσθήκες κλπ - αλλά το όλο θέμα είναι όντως εντυπωσιακό:

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κ.λ.π.), δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα μ' αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα)
ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ -ΗΤΑ-ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ -ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ- ΨΙ- ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:


"ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η)
ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ,
ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ
ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ
ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!"


Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός (όπου πηγή φωτός, ο Ήλιος, ο Απόλλων, ο Ρα κτλ.):

«ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ. ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ)
ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ,
ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ
(ΕΣΤΊ), ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ) »


«"Αλ φά, βη τά Γά! Άμα δέ "Ελ, τά εψ ίλών. Στή ίγμα
(ίνα) ζή τα,
ή τα, θή τα Ίώτα κατά παλλάν Δά. (Ινα) μή νύξ ή, ό
μικρόν (έστί)
πυρός δε ιγμα ταφή εψ ιλων, φύ (οι) Ψυχή. ό μέγα
(εστί)!»


Η επίκληση αυτή είναι καταγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων

"Αλ = Ο νοητός ήλιος
Φά-ος = το φως
Βή = προστακτική του ρήματος βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).
Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γά= Γή (δωρικός τύπος)
Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.
"Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.
Έψ = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος - ψημένος.
Ίλών = ιλύς (ουσιαστικό) = λάσπη, πηλός.
Στή = προστακτική ρήματος ίστημι.
"Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζή = προστακτική ρήματος ζω.
Ή = προστακτική ρήματος ειμί, είμαι.
Θή = προστακτική ρήματος θέτω. Ίώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ.
Παλάν = Ρήμα πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο
παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (παράβαλε: Παλλάς Αθηνά).
Δα = άλλος τύπος της Γα, Γης (παράβαλε: Δα- μήτηρ >
Δημήτηρ >Δήμητρα = Μητέρα Γή)
Νύξ = (ουσ.) νύχτα.
"Ο = (αναφ.) το οποίο, που.
Φύ (οι) = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).



Απόδοση

Αλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γη!
Κι εσύ Ελ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά) για να μπορέσουν
τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν
πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί) το
καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή,
που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!

Ο όποιος συντονιστής ας το βάλει σε όποια θεματολογία κρίνει ότι πρέπει...
Εγώ αδυνατώ...

Ευχαριστώ πολύ αγάπη μου.

Ο αρχαίος δίφθογγος όμως ΑΥ (στο ταυ) δεν προφερόταν ΤΑΦ ούτε άλλωστε το αρχαίο σύμφωνο Φ προφερόταν ως f αλλά ως ph δηλαδή Π με δασεία εκπνοή. Άρα δεν μπορούμε να πάμε από το ΤΑΥ ΥΨΙΛΟΝ στο ΤΑΦΗ.

Even the Greek Alphabet, i.e., the names of the letters, form a poem in Maya language, which reads as follows: —

FREE TRANSLATION

ALPHA. Heavily break — the — waters
BETA. extending — over the — plains
GAMMA. They — cover — the — land
DELTA. in low places where
EPZILON. there are — obstructions, shores form, and whirlpools —
ZETA. strike — the — earth
ETA. with water.
THETA. The water spreads
IOTA. on — all that lives and moves —
KAPPA. sediments give way.
LAMBDA. Submerged is — the — land
MU. of — Mu
Nl. the peaks — only
XI. appear above — the water.
OMIKRON. Whirlwinds blow round
Pl. by little and little,
RHO. until comes
ZIGMA. cold air. Before
TAU. where — existed — valleys,
UPZILON. now, abysses, frozen tanks — In circular places-
PHI. clay — is — formed.
CHI. A mouth
PSl. opens; vapours
OMEGA. then — come forth — and — volcanic sediments.
____
πηγή: www.theosophical.ca/TheMayasADLP.html


Φιλικούς Χαιρετισμούς

Παρακάτω παραθέτω ένα αρχείο που έφτασε πρόσφατα στα χέρια μου απο ένα φίλο. Για την εγκυρότητα του δεν μπορώ να ξέρω, όμως μπορώ να παραδεχτώ ότι είναι τουλάχιστο εντυπωσιακό

"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική
και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:
ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-
ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-
ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που
παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής
προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!
ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ,
ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)
ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)
ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

Αλ=Ο νοητός ήλιος
Φα-ος=Το φως
Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γα=Γη (δωρικός τύπος)
Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως
Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.
Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.
Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζή=προστακτική ρήματος ζω.
Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη=προστακτική ρήματος θέτω.
Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.
Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο
παλλάς-πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).
Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ,
Δήμητρα=Μητέρα γη).
Νύξ=νύκτα.
Ο=το οποί! ο, που
Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).
Κ.Ο.Κ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...(

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ
ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ
ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ
ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ
ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ
ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ
ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ
ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ
ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!"

Είναι εύκολο να παίρνεις συλλαβές και να τις ανακατεύεις βγάζοντας λέξεις και μυνήματα όπως σου αρέσει (και επιπλέον σε κάποιες περιπτώσεις, ανακατεύοντας μαζί αρχαία ελληνικά με νέα για να βγάλεις πιο εύκολα προτάσεις και νοήματα) και μερικοί αυτά αρχίζουνε να μας τα πλασσάρουνε σαν αποδείξεις ότι κάτι τρέχει πια.
Κάτι τέτοια παραδείγματα που 'αποδεικνύουν' υποτίθεται το μεγαλείο και το τεράστιο εύρος και 'ισχή' της ελληνικής γλώσσας, τα μυστικά που κρύβονται εκεί μέσα... και γενικότερα του ελληνικού στοιχείου, συναντάμε αρκετά συχνά με τον καιρό και έχει παραγίνει. Μερικοί όμως που καταφέρνουνε να διατηρούνε μια αντικειμενικότητα και εξετάζουν το κάθε τι με μια όσο γίνεται καθαρή κρίση, δεν τα μασάνε τόσο εύκολα σε αντίθεση με τους περισσότερους οι οποίοι άλλο που δεν θέλουνε προκειμένου να τονώνεται ακόμη περισσότερο το γόητρό τους (μιας και την έχουν ψωνισμένη για τα καλά οι έλληνες σαν λαός για το πόσο ανώτεροι είναι έναντι ολόκληρης της υπόλοιπης υφηλίου).

Δεν θέλω να καταδικάσω ολοκληρωτικά κάποια στοιχεία σαν το παραπάνω που παρέθεσες Ain Soph Aur, γιατί άλλωστε κι εσύ είπες με ειλικρίνεια πως δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για την εγκυρότητά του. Όμως εκφράζω την δυσπιστία μου για τον λόγο που περιέγραψα εν συντομία στις παραπάνω σειρές.
Κάποιος που έχει εντρυφύσει πραγματικά στην αρχαία ελληνική γραμματεία θα μπορούσε ίσως να ρίξει λίγο φως.

Το ποίημα είναι πολύ εντυπωσιακό και βγάζει πράγματι νόημα. Ομως απ’ oτι ξερω τα αρχαία ελληνικά γράμματα που δεν χρησιμοποιούνται σήμερα είναι τέσσερα.

Το σαμπί το οποιο ονομάσθηκε έτσι επειδή έμοιαζε σαν πι

Το γιοτ που μοιάζει με το j

To δίγαμμα που ήταν σαν το σημερινό αγγλικό F

Και το κόππα.

Το στίγμα που αναφέρει ο agaliarep νομίζω πως ήταν το στ που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι ως αριθμητικό. Οπότε αν και το ποίημα βγάζει νόημα κανονικά θα πρέπει να είναι fake λαμβάνοντας υπόψη και τα άλλα αρχαία ελληνικά γράμματα.

Συγχαρητήρια για το θέμα,δεν έχω κάτι να προσθέσω.

Mordiel αυτη η προσευχη που λεει που προερχεται απο τα γραματα της αλφαβητου υπαρχει, πραγματι και μο την εχουν πει και εμενα. Ο θειος μου που ειναι φιλολογος και εχει εντριφισει το θεμα αρχαια Ελλαδα, μου το επιβεβαιωσε και ο ιδιος.
Ειναι πραγματι εντυπωσιακο, το γεγονος οτι ουσιαστικα το αλφαβητο αποτελει μαλλον εναν υμνο, η μια παρακληση

Dragoness_crysta, μιας και είναι φιλόλογος ο θείος σου μπορείς να το ρωτήσεις για την απορία που εξέφρασε ο DespaiR και είχα εκφράσει και εγώ όταν είχα πρωτοακούσει το θέμα από έναν, εδώ και καιρό;


Είναι ενδιαφέρον κατά την γνώμη μου θέμα.

Επίσης να πω -θέτοντας μία ακόμη αμφιβολία- ότι το αλφάβητο το πήραμε από τους Φοίνικες οι οποίοι το Άλφα το έλεγαν Άλεφ κλπ Πού θέλω να καταλήξω; Έχουμε πολλές ομοιότητες στην προφορά των γραμμάτων -και από ό,τι ξέρω τα είχαμε και στην ίδια σειρά-, συνεπώς το αλφάβητο υπάρχει έτσι τυχαία... Ελπίζω να καταλαβαίνετε τον συλλογισμό μου...

Για τη συγκεκριμένη ερμηνεία του αλφαβήτου έχω κι εγώ αμφιβολίες. Προσθέτω την εξής παρατήρηση: σε κάποιο σημείο αλλάζει η σειρά των γραμμάτων, αλλιώς δεν βγαίνει νόημα (είναι δηλαδή υ,φ,χ,ψ,ω και γίνεται υ,φ,ψ,χ,ω για να σχηματιστεί η λέξη ψυχή). Για την προέλευση όμως του ελληνικού αλφαβήτου από το φοινικικό θα διαφωνήσω, ή πάντως δεν νομίζω ότι αποδεικνύεται αδιάσειστα.

Polideukis, έχεις λίγο λάθνασμένος συλλογισμό. Πάντως όντως αλλάζει η σειρά του ψ με το χ.

Νομίζω πως είναι αποδεκτό από όλους ότι το αλφάβητό μας το πήραμε από τους Φοίνικες.

Δείτε εδώ...

Θα συμφωνήσω μόνο στο ότι τα γράμματα δεν είναι σε τυχαία σειρά στο τελικό μας αλφάβητο.
Κάτι ποιό βαθύ υπάρχει.
Αλλά, για αυτόν που ανακάλυψε το ποίημα και τους πιστεύοντες μία απλή ερώτηση:
Σε ποιό αλφάβητο αντιστοιχή το ποίημα, δεδομένου ότι κάθε σχεδόν ελληνική πόλη είχε δικό της αλφάβητο και κάποιες πόλεις είχαν σε διαφορετικές θέσεις τα γράμματα τους; Όπως επίσης και η ωραία τοποθέτηση του DespaiR...

Απόσπασμα από σχετικό άρθρο του ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης - Ηρακλείου, που θέτω υπό την κρίση των φίλων του site. ( πηγή:http://parafoniades.wordpress.com/2007 )
Ας του ρίξουμε μιά προσεκτική ματιά και ας δεχθούμε ότι ίσως κάτι έχει να μας πει.
Σημειώνω ότι στην ανάλυση που ακολουθεί, δεν βρήκα να περιέχεται το γράμμα ΣΑΜΠΗ. Θα προσπαθήσω να έλθω σε επαφή με τον καθηγητή για διευκρίνιση στο συγκεκριμένο σημείο, διότι προσωπικά βρίσκω πολύ αξιόλογο το σημείο αυτό του άρθρου του.

<<"...Είμαι όμως υποχρεωμένος εφόσον μιλάμε για την γλώσσα, να ξεκινήσουμε από τα είκοσι τέσσερα ή καλλίτερα από τα είκοσι πέντε αναλλοίωτα, εδώ και αιώνες, γραφικά στοιχεία του γραπτού λόγου . Το γνωστό μας Αλφαβητάρι. Αντιστάθηκαν τόσο στον χρόνο όπως και η ίδια η γλώσσα. Ιδια και απαράλλακτα ανά τους αιώνες. Αριθμητικά τόσο λίγα ώστε με τους συνδυασμούς τους να μην πλατειάζουν και να αποτελούν μόνο στόλισμα στην λέξη. Αρκετά ώστε να είναι σε θέση να αποτυπώσουν και την πιο δύσκολη λέξη.Και εδώ βασιλεύει το μέτρον. Σύγχρονα παγκόσμια στολίδια των μαθηματικών και φυσικών τύπων.
Η μοναδικότητα όμως του ελληνικού αλφαβήτου κρύβει κι άλλες εκπλήξεις. Είμαι σίγουρος ότι η απλή ανάγνωση όλων των γραμμάτων με την ονομασία του καθενός και με την σειρά που έχουν διαταχθεί, κρύβει ένα ύμνο προς το Φως , προς τον Ηλιο.
Θα προσπαθήσω με όσο πιο απλό τρόπο να αποκωδικοποιήσουμε την ονομασία και την σειρά των γραμμάτων της αλφαβήτου για να αποδειχτεί ότι η Ελληνική Αλφάβητος από μόνη της είναι έμμετρος λόγος.
Κατ’ αρχή διαπιστώνεται ότι η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:
Αλφα -Βήτα-Γάμα -Δελτα-Εψιλον -Στίγμα-Ζήτα-Ητα-Θήτα -Ιώτα-Κάππα -Λάμδδα-Μι -Νι-Ξι -Ομικρόν-Πι -Ρο-Σίγμα -Ταυ-Υψιλον -Φι-Χι -Ψι-Ωμέγα .
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
Αλ Φα, Βη Τα Γα, (α)Μα Δε (ε)λ τα Εψιλών, Στ(η) Ιγμα, Ζη τα, Η τα, Θη τα Ιωτα Κα Παλαμ Δα, Μη Νυξ η, Ο μικρόν, Πυρός ιγμα Ταφυ (ε)Ψ ιλών, Φυ Ψυχή Ο μέγα.
Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός..
Αλ Φα, βή τα Γα!
Αμα δε Ελ τα Εψιλών.
Στη ίγμα ζη, Τα η,
τα θη, τα ιώτα κα παλλάν Δα
(ίνα) μη νυξ ή, ό μικρόν (εστί)
πυρός (δε) ίγμα ταφή εψιλών,
φύ(οι) ψυχή, ό μέγα (εστί).
Και τώρα η σημασία της:
Αλ=Ο νοητός ήλιος
Φα-ος=Το φως
Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, Θυμηθείτε τη λακωνική έκφραση:Η τάν ή επί τάς δηλ. στην Ιωνική διάλεκτο ΄Η την (ασπίδα) ή επί της (ασπίδας).
Γα=Γη Η τη ρήση του Αρχιμήδη «Δος μοι πα στω και ταν γαν ( την γήν ) κινάσω
Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως
Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.
Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.
Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζή=προστακτική ρήματος ζω.
Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη=προστακτική ρήματος θέτω.
Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.
Παλάμ=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς-πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).
Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη).
Νύξ=νύκτα.
Ο=το οποίο! Που
Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).
κ..ο.κ.
Απλά απλούστατα η μετάφραση με λίγα λόγια και με πολύ θαυμασμό μας αποκαλύπτει μια προσευχή προς το Φώς το κύριο γνώρισμα της Ελλάδος που οι έλληνες του έδωσαν θεϊκή υπόσταση με το όνομα Απόλλων.


Εντυπωσιακό; Τουλάχιστον!...">>

Παράκληση, οι αντιρρήσεις ( που πιθανολογώ θα είναι πολλές ) να αιτιολογούνται με την αναφορά στα σημειούμενα λάθη που τυχόν θα εντοπισθούν κατά την μελέτη των ανωτέρω γραφομένων από τον Καθηγητή. Το "δεν είναι έτσι" μόνο του, δεν αρκεί.
Σκοπός μας δεν είναι να συμφωνήσουμε - ή να εναντιωθούμε διότι απλά "δεν μας αρέσει" αυτή η οπτική γωνία - αλλά μέσα από τις όποιες κριτικές, αναφορές και αναλύσεις, να μάθουμε και κάποια πράματα περισσότερο.

Αγαπητέ Τάκη,

Χωρίς να έχω εξειδικευμένες γνώσεις επί του θέματος νομίζω πως λείπει και το Κόππα κι όχι μόνο το Σαμπί.

Πέραν αυτού τα γράμματα Ξ και Ψ υπήρχαν μόνο στο Ιωνικό αλφάβητο στο οποίο όμως από την άλλη δεν υπήρχε το Στίγμα (δίγαμμα).

Τέλος, η Ερμητική Φιλοσοφία, όσο και να παρουσιάστηκε (και να παρουσιάζεται ακόμα από μερικούς) ως πανάρχαια, είναι ρεύμα σαφώς κατά πολλούς αιώνες μεταγενέστερο της δημιουργίας της Ελληνικής Αλφαβήτου.

Έχω την εντύπωση πως πρόκειται για "αστικό θρύλο" μια και ούτε καθηγητή Πέτρο Λαρεντζάκη βρήκα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης αλλά και όπου βρήκα αναφορές για την "προσευχή" αυτή, επρόκειτο για το ίδιο chain e-mail που κάποιος είχε λάβει και το δημοσιοποιούσε.

Θα χαρώ πολύ να διαβάσω κι άλλες απόψεις.

Το Κάππα υπάρχει κανονικά.
Όσο προς τις χρονολογικές διαφορές, υπάρχει διάσταση απόψεων του τι προηγήθηκε και από τι.
Για την προέλευση και ηλικία της αφαβήτου, εκεί τα πράγματα είναι πολύ μπλεγμένα, μιά και η άποψη ότι μας την έδωσαν οι Φοίνικες δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι δεν νοείται λαός να έχει αλφάβητο αλλά να μην έχει αφήσει ούτε μία γραπτή μαρτυρία. Άλλως τε και οι Φοίνικες σε Ελληνικό φύλο ανήκαν.
Ως προς την χρήση γραμμάτων, πάλι εκεί είναι λίγο ασαφή τα πράγματα, καθ' όσον υπάρχουν εικασίες ή βάσιμες ενδείξεις, ουχί όμως και απόλυτες αποδείξεις.
Και οι χρονολογίες δεν ισχύουν, μιά και εκτός άλλων θεωρήσεων, καλοκαίρι προ τετραετίας - αν θυμάμαι καλά - είχε παρουσιασθεί και στην Ελλάδα από Αργεντινό ( καθηγητή Αρχαιολόγο ( στον Βόλο ) πήλινος δίσκος ευρεθείς στην λατινική Αμερική με ελληνική γραφή (!) σε πετρώματα ηλικίας περίπου 25.000 ετών, που όμως πέραν της αναφοράς του γεγονότος σε μιά ή δυό εφημερίδες, το θέμα πέρασε στην αφάνεια.
Ενθυμούμαι πως ό τότε μη εισέτι βουλευτής Γεωργιάδης παρουσιάζοντας στην εκπομπή του κάποια βιβλία, είχε αναφέρει σαν πληροφορία ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕ τον δίσκο και την μελέτη του στον Βόλο όπως και το σε ποιές εφημερίδες ήτο δημοσιευμένο σχετικό ρεπορτάζ... ( -Όχι, δεν ήταν η εφημερίδα του Καρατζαφέρη, και μην ισοπεδώσουμε βέβαια τα πάντα, λέγοντας ότι δεν δεχόμαστε συλλήβδην τι έχει πει ο Γεωργιάδης επειδή η πολιτική του τοποθέτηση δεν μας είναι αρεστή... )
Περισσότερες πληροφορίες, μπορούμε να ζητήσουμε από τον εκδοτικό του οίκο ως προς το αναφερθέν γεγονός, μιά και δεν επρόκειτο για πλασάρισμα κανενός βιβλίου σχετικού με το θέμα αυτό. Για μένα είναι τεχνικά λίγο δύσκολο, μιά και ευρίσκομαι στο εξωτερικό και δεν μπορώ να επισκεφθώ το βιβλιοπωλείο.
Ως προς το υπαρκτόν του καθηγητού Λαρεντζάκη, ανέφερα την πηγή που τον ονομάζει και προσπαθώ με επικοινωνία να μάθω αν, πού και πώς μπορώ να έλθω σε επαφή μαζί του.

Φίλε Alet, μπορεί και νά 'χεις δίκιο, αλλά, αν δεχθούμε το αρχαιότατον της Ελληνικής Αλφαβήτου που αναφέρω στο προηγούμενο δημοσίευμα εν σχέσει με το χρονικό διάστημα που προσδιορίζεται κατωτέρω ως προς το πέρασμα του Τρισμέγιστου από την Αίγυπτο, δεν είσαι πάλι σωστός;...
Αλλά, αν δεχθούμε ότι και οι Ρώσοι - όπως όλοι οι επιστήμονες που ανακαλύπτουν κάτι αντίθετο με τις μέχρι τούδε θέσεις και παραδοχές - είναι συντηρητικοί στις μελέτες τους ως προς την χρονική περίοδο που εδίδαξε οΤρισμέγιστος, τότε είναι πιθανό να ομιλούμε για πράγματι 20 25 χιλιετίες πίσω στον χρόνο, όπου περίεργα πράγματα μπορεί να συνέβαιναν... Ερμητική Φιλοσοφία, Βασιλική Τέχνη, Ελληνικό Αλφάβητο παγκόσμιο και διαχρονικό...
Μήπως και εδώ συμβαίνει το "όπου καπνός, υπάρχει και φωτιά"; Μήπως δεν είναι έτσι αλλά ίσως ΚΑΠΩΣ έτσι τα πράγματα;




...Και Έλληνες μαθητές Επιστημών, αποκρύφων και μη, το 9.000 π.Χ.;!...
Παρακαλώ, η κριτική να βασίζεται ή σε συλλογιστική ή σε πηγή, για να μαθαίνουμε όλοι μας.

Λοιπόν, τέτοιος καθηγητής (με όνομα ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ) δεν υπάρχει στο Πανεπιστήμιο
Κρήτης. Μια πολύ μικρή επιφύλαξη μήπως τυχόν υπήρξε στο παρελθόν ή μήπως δεν
είναι σωστά γραμμένο το όνομα ή μήπως πρόκειται για κάποιον φοιτητή που πήρε
πτυχίο από Πανεμπστήμιο Κρήτης και αυτοαποκαλείται "Καθηγητής".

Μετά, λέξη ΑΛ στο λεξικό liddell scott που να την δίνει για "Ο νοητός ήλιος" δεν βρήκα.
Από που προκύπτει ότι ΑΛ σημαίνει αυτό; Επίσης δεν υπάρχει το ΕΛ = ερχόμενος ήλιος
Το Δέλτα (εκεί που λέει -αμα δε ελ-) ποιος ο λειτουργικός ρόλος του Δ ?

Μπορεί να είναι εντυπωσιακό αλλά ότι είναι εντυπωσιακό δεν είναι απαραίτητα και αληθινό.


Δεν είναι ικανοποιητική συνθήκη αυτή για να απορρίψει κάποιος την φοινικηκή καταγωγή του αλφάβητου.

Και εγώ το ψ΄σαχνω από εδώ που είμαι.
Αλλά δεν σου φαίνεται παράλογο, συγκεκριμένος λαός να έχει αλφάβητο και να μην είναι γνωστή ούτε μία άράδα γραφής του, ούτε απ' ό,τι γνωρίζω να αναφέρεται πουθενά από οποιονδήποτε άλλον;

Επειδή δεν δέχομαι αβασάνιστα κάτι, γι' αυτό και θέτω το θέμα υπό κρίση μπας και δούμε ότι κάτι τέτοιο ή παραπλήσιο τρέχει.
Και μήπως ο γράψας το αναφερθέν κείμενο το αντέγραψε έχοντας κάνει και κάποια λαθάκια...
Για παράδειγμα, παρετήρησα ότι έλειπε το Σαμπι.
Το ψάχνω πάντως, και δεν δέχομαι ούτε απορρίπτω τίποτα.
Για να δούμε, μπορεί να βγεί κάποια άκρη από το παίδεμα που θα του κάνουμε.

Όχι, δε μου φαίνεται καθόλου παράλογο. Μια χαρά είναι.
Το παράλογο είναι να περιμένουμε να βρούμε μια Ιλιάδα ή μια Οδύσσεια
με φοινικικά γράμματα και σε φοινικική γλώσσα για να κάνουμε υποθέσεις.
Μιλάμε για καταγωγή αλφάβητου και όχι για ολοκληρωμένη γραμματεία.

Γνωστά δείγματα γραφής από αρχαιολογικά ευρήματα υπάρχουν.

Για εμπορικούς λόγους και να ικανοποιήσουν βασικές επικοινωνιακές ανάγκες
οι έμποροι Φοίνικες δημιούργησαν ένα πολύ απλό αλφάβητο (χωρίς φωνήεντα)
Μέχρι τότε γραφή γνώριζε αποκλειστικά μόνο η κάστα των ιερέων.
Η σφηνοειδής γραφή (ιερογλυφικά) δεν ήταν καθόλου εύχρηστη για μετακινούμενους
εμπόρους ναυτικούς κλπ.

Προφανώς εννοείς φοινικικής γραφής. έτσι;
Έχεις την δυνατότητα αναφοράς της πηγής απ' όπου μπορούμε να δούμε την γραφή με ταυτόχρονη χρονική τοποθέτηση;
( και δεν αναφέρθηκα σε έργα στυλ Ιλιάδας - για δείγματα ομιλώ και εγώ, που θα είναι αρκετά να μας καθοδηγήσουν σε κάποιο συμπέρασμα. )