UFO

quote:

---

ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΑ Η ΠΟΣΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ?
ΠΟΣΑ ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΥ ?
ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΡΑΓΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ?
ΜΗΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΖΩΑΚΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΠΛΑΝΙΟΤΑΝ ΓΥΜΝΟ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ ΣΤΑ ΔΑΣΗ ?
ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΩΡΑ ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ?
ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ STEALTH BOMBER ?
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος

---

Το περίεργο με το σπίτι απέναντι από την μπαλκονόπορτα είναι ότι έρχονται κάτοικοι κατά καιρούς και μετά από σύντομο διάστημα φεύγουν. Εκείνη την εποχή υπήρχαν κάτοικοι στο σπίτι αυτό. Τώρα όχι.

Κάποιον αλλόκοτο θόρυβο δεν έχω παρατηρήσει από τότε ίσως γιατί υπάρχει πολύς θόρυβος την ημέρα και τα τελευταία χρόνια συνήθως δεν κοιμάμαι το βράδυ λόγω εργασίας.

Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να αναφέρω ότι πολύ συχνά με πιάνει κάτι σαν αυτό που λέγεται "μώρα" (Έχω γράψει και σε σχετικό topic.)

Ο θόρυβος που άκουσα έμοιαζε σαν φωτοβολίδας που ρίχνουν στη Ανάσταση αλλά όχι τόσο δυνατός. Πριν από το δυνατό θόρυβο έιχε προηγηθεί κάποιος σιγανός που δεν μπορώ να εξηγήσω σαν τι έμοιαζε.
Πάντως να διευκρινίσω ότι δεν ισχυρίζομαι ότι είδα κάποιο ξωτικό,το σίγουρο είναι πάντως ότι είδα μια διαφορετική οντότητα ή εσωγήινος όπως είπες Glorfindel.

Logical

Πώς έφθασε αυτό το έθιμο στις μέρες μας; Μήπως μιμούνται και συνεχίζουν το έθιμο της ρωμαικής εποχής, όταν στις 17 Δεκεμβρίου και επί 12 ημέρες οι άνθρωποι έβγαιναν στους δρόμους και σόκαραν με την αδιάντροπη συμπεριφορά τους τους ευυπόληπτους Ρωμαίους και πολύ περισσότερο τους χριστιανούς; Ή μήπως μιμούνται τις ελληνικές διονυσιακές γιορτές της αρχαιότητας;

Μπαίνουν στα σπίτια μετά τη δύση του ηλίου από την καπνοδόχο. Τους αρέσουν πολύ τα γλυκίσματα και οι τηγανίτες. Για να τους εμποδίσει κανείς να μπουν στο σπίτι πρέπει να κρεμάσει στην καμινάδα κόκαλο χοίρου, ή να έχει αναμμένη φωτιά όλο το δωδεκαήμερο. Μάλιστα είναι προτιμότερο να έχει το βράδυ στο τζάκι του ένα χοντρό αγκαθωτό ξύλο από αχλαδιά ή από αγριοκερασιά, διότι διώχνει τα δαιμόνια.

Οι καλικάντζαροι φεύγουν την ημέρα των Θεοφανίων όταν γίνεται ο αγιασμός των υδάτων. Για να φύγουν ο κόσμος έβαζε κοντά στη φωτιά και ένα γουρουνοτσάρουχο, ώστε η μυρωδιά του να απομακρύνει τα δαιμόνια.

ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ

Το μαντίλι ο νέος το είχε κρύψει σε μια κασέλα, που την είχε κλειδώσει. Κάποτε, που ο νέος έλειπε από το σπίτι, η αναράιδα υποπτεύθηκε πως εκεί θα ήταν το μαντίλι της. Έσπασε την κασέλα, βρήκε το μαντήλι, το φόρεσε και έγινε άφαντη. Πήγε και πάλι στις συντρόφισσές της. Ξαναγύρισε όμως στο σπίτι, επειδή αγαπούσε τα παιδιά της και αφανέρωτη, τα φρόντιζε. Από αυτή τη ράτσα της αναράιδας, έγιναν οι Γαστουροπούλες, που ξεχωρίζουν, ψηλές, λεπτές, λυγερές και με ωραίο πρόσωπο.
[ΝΑ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ]

ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΙΣΤΙΟΣΕΛΙΔΑ........